Het is pas januari, maar ik durf nu al te stellen dat ik een film heb gezien die bovenaan mijn Top 10 over 2026 kan eindigen. 28 Years Later: The Bone Temple is een overrompelend, dystopisch meesterwerk dat aanvoelt als pure punkrock. Het is een gedurfd en intens vervolg dat mij vanaf de eerste seconde volledig in zijn greep heeft gehouden. Let op: milde spoilers!
Het verhaal gaat direct verder na de zinderende finale van het vorige deel. We volgen Spike in zijn overlevingstocht binnen de gewelddadige sekte van Sir Jimmy Crystal, terwijl Dr. Kelson een schokkende band opbouwt met een "Alpha"-zombie. De film is rauwer en minder gepolijst dan zijn voorganger, wat de benauwde sfeer alleen maar ten goede komt.
Iron Maiden
Wat mij betreft bewijst regisseur Nia DaCosta hier eindelijk haar ware talent, zonder de hinderlijke bemoeienis van grote studio's. Hoewel de muziek ditmaal meer orkestraal is, zijn de muzikale momenten met Ralph Fiennes werkelijk geniaal. Zijn vertolking van een doorgedraaide arts die danst op Iron Maiden is een van de meest eclectische scènes die ik in tijden heb gezien.
Mijn enthousiasme wordt gelukkig breed gedragen door de recensenten. Op Rotten Tomatoes schiet de film uit de startblokken met een indrukwekkende score van 92 procent, terwijl de score op IMDb indrukwekkend is met een sterke 8,4/10.
Zelfs hartverscheurend
Waar de eerdere films gingen over de ondergang van de beschaving, draait dit tweeluik om de wederopbouw en menselijkheid. Het is een zeldzame "horror-unicorn": een reeks die met elk deel beter lijkt te worden. The Bone Temple is grensoverschrijdend, slim en hartverscheurend tegelijk. Het al prima eerste deel wordt er ook nog eens beter door. Dat we nog een derde deel krijgen, is voor mij de absolute kers op de taart.
UIteraard krijgen we dit jaar nog enkele veelbelovende grote films voorgeschoteld, maar ik durf nu al te zeggen dat The Bone Temple in mijn top drie eindigt. Ik krijg nu bijna spijt dat het eerste deel niet in mijn top 10 over 2025 eindigde.
Het verhaal gaat direct verder na de zinderende finale van het vorige deel. We volgen Spike in zijn overlevingstocht binnen de gewelddadige sekte van Sir Jimmy Crystal, terwijl Dr. Kelson een schokkende band opbouwt met een "Alpha"-zombie. De film is rauwer en minder gepolijst dan zijn voorganger, wat de benauwde sfeer alleen maar ten goede komt.
Iron Maiden
Wat mij betreft bewijst regisseur Nia DaCosta hier eindelijk haar ware talent, zonder de hinderlijke bemoeienis van grote studio's. Hoewel de muziek ditmaal meer orkestraal is, zijn de muzikale momenten met Ralph Fiennes werkelijk geniaal. Zijn vertolking van een doorgedraaide arts die danst op Iron Maiden is een van de meest eclectische scènes die ik in tijden heb gezien.
Mijn enthousiasme wordt gelukkig breed gedragen door de recensenten. Op Rotten Tomatoes schiet de film uit de startblokken met een indrukwekkende score van 92 procent, terwijl de score op IMDb indrukwekkend is met een sterke 8,4/10.
Zelfs hartverscheurend
Waar de eerdere films gingen over de ondergang van de beschaving, draait dit tweeluik om de wederopbouw en menselijkheid. Het is een zeldzame "horror-unicorn": een reeks die met elk deel beter lijkt te worden. The Bone Temple is grensoverschrijdend, slim en hartverscheurend tegelijk. Het al prima eerste deel wordt er ook nog eens beter door. Dat we nog een derde deel krijgen, is voor mij de absolute kers op de taart.
UIteraard krijgen we dit jaar nog enkele veelbelovende grote films voorgeschoteld, maar ik durf nu al te zeggen dat The Bone Temple in mijn top drie eindigt. Ik krijg nu bijna spijt dat het eerste deel niet in mijn top 10 over 2025 eindigde.
