Wanneer je naar de bioscoop gaat om een film van Gaspar Noé te bekijken, hoef je niet verbaasd te zijn als je de zaal verlaat met hoofdpijn, misselijkheid of een gevoel van totale ontreddering.
De filmmaker daagt zijn publiek voortdurend uit, zowel visueel als thematisch, met felle kleuren, stroboscopische lichteffecten en intense uitingen van geweld en seksualiteit. Eén van zijn films was zo moeilijk te verteren dat er een waarschuwing werd gegeven om de zaal te verlaten als je het niet aankon.
Beruchtste werk
Noé's beruchtste werk is Irréversible, een film die zo controversieel was dat tijdens de première op het Filmfestival van Cannes honderden mensen de zaal verlieten en enkelen zelfs flauwvielen bij wat er op het scherm te zien was. De film vestigde Noé als een van de meest provocatieve en grensverleggende filmmakers van zijn generatie.
Na Irréversible maakte hij Enter the Void, gefilmd vanuit het perspectief van een man die door de politie is gedood en het leven vanuit een buitenaards aandoend standpunt ervaart terwijl hij door het neonverlichte nachtleven van Tokio dwaalt.
Een van mindere bekende films
Een van zijn minder bekende films is I Stand Alone. Het was zijn speelfilmdebuut en fungeert als een vervolg op zijn korte film Carne. De film heeft Philippe Nahon, Blandine Lenoir, Frankie Pain en Martine Audrain in de hoofdrollen.
I Stand Alone toont enkele cruciale dagen uit het leven van een getroebleerde slager, die wordt geconfronteerd met verlating, isolement, afwijzing en werkloosheid. Hij stelt zich obsessief beschermend op tegenover zijn dochter, zozeer zelfs dat zijn vaderlijke gevoelens omslaan in incestueuze fantasieën, die uiteindelijk uitmonden in daadwerkelijk misbruik.
Waarschuwt kijker
De film is moeilijk te verteren, zelfs voor wie vertrouwd is met Noé's latere werk of met meer grensoverschrijdende cinema. Scènes van incestueus misbruik zijn allesbehalve licht verteerbaar, iets waar Noé zich van bewust is.
Op speelse wijze waarschuwt hij de kijker met tussentitels als "ATTENTION" en "JE HEBT 30 SECONDEN OM DE ZAAL TE VERLATEN", waarbij het aantal seconden aftelt tot nul. Vervolgens verschijnt "DANGER" in knipperende rode en zwarte letters op het scherm.
Confronterende scène
Daarna toont Noé een van de fantasieën van de slager, waarin hij, nadat hij in de spiegel met zijn gevoelens wordt geconfronteerd, zijn dochter door het hoofd schiet. Het is een confronterende scène, die des te spannender wordt door de voorafgaande waarschuwing.
Door de kunstmatigheid van cinema expliciet te benadrukken, is de film een vroeg voorbeeld van Noé's neiging om onconventionele vormtechnieken in te zetten om zijn publiek te provoceren.
Humor en zelfreflectie
Hoewel sommigen de waarschuwing als pretentieus hebben bestempeld, voegt deze ook een laag humor en zelfreflectie toe aan een verder meedogenloze film. Ze benadrukt Noé's bewustzijn van zijn eigen positie als gedurfde en controversiële filmmaker, een reputatie die hij inmiddels al meer dan 25 jaar behoudt.
Durf je I Stand Alone te zien? Je kunt de film op dit moment niet vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland.
De filmmaker daagt zijn publiek voortdurend uit, zowel visueel als thematisch, met felle kleuren, stroboscopische lichteffecten en intense uitingen van geweld en seksualiteit. Eén van zijn films was zo moeilijk te verteren dat er een waarschuwing werd gegeven om de zaal te verlaten als je het niet aankon.
Beruchtste werk
Noé's beruchtste werk is Irréversible, een film die zo controversieel was dat tijdens de première op het Filmfestival van Cannes honderden mensen de zaal verlieten en enkelen zelfs flauwvielen bij wat er op het scherm te zien was. De film vestigde Noé als een van de meest provocatieve en grensverleggende filmmakers van zijn generatie.
Na Irréversible maakte hij Enter the Void, gefilmd vanuit het perspectief van een man die door de politie is gedood en het leven vanuit een buitenaards aandoend standpunt ervaart terwijl hij door het neonverlichte nachtleven van Tokio dwaalt.
Een van mindere bekende films
Een van zijn minder bekende films is I Stand Alone. Het was zijn speelfilmdebuut en fungeert als een vervolg op zijn korte film Carne. De film heeft Philippe Nahon, Blandine Lenoir, Frankie Pain en Martine Audrain in de hoofdrollen.
I Stand Alone toont enkele cruciale dagen uit het leven van een getroebleerde slager, die wordt geconfronteerd met verlating, isolement, afwijzing en werkloosheid. Hij stelt zich obsessief beschermend op tegenover zijn dochter, zozeer zelfs dat zijn vaderlijke gevoelens omslaan in incestueuze fantasieën, die uiteindelijk uitmonden in daadwerkelijk misbruik.
Waarschuwt kijker
De film is moeilijk te verteren, zelfs voor wie vertrouwd is met Noé's latere werk of met meer grensoverschrijdende cinema. Scènes van incestueus misbruik zijn allesbehalve licht verteerbaar, iets waar Noé zich van bewust is.
Op speelse wijze waarschuwt hij de kijker met tussentitels als "ATTENTION" en "JE HEBT 30 SECONDEN OM DE ZAAL TE VERLATEN", waarbij het aantal seconden aftelt tot nul. Vervolgens verschijnt "DANGER" in knipperende rode en zwarte letters op het scherm.
Confronterende scène
Daarna toont Noé een van de fantasieën van de slager, waarin hij, nadat hij in de spiegel met zijn gevoelens wordt geconfronteerd, zijn dochter door het hoofd schiet. Het is een confronterende scène, die des te spannender wordt door de voorafgaande waarschuwing.
Door de kunstmatigheid van cinema expliciet te benadrukken, is de film een vroeg voorbeeld van Noé's neiging om onconventionele vormtechnieken in te zetten om zijn publiek te provoceren.
Humor en zelfreflectie
Hoewel sommigen de waarschuwing als pretentieus hebben bestempeld, voegt deze ook een laag humor en zelfreflectie toe aan een verder meedogenloze film. Ze benadrukt Noé's bewustzijn van zijn eigen positie als gedurfde en controversiële filmmaker, een reputatie die hij inmiddels al meer dan 25 jaar behoudt.
Durf je I Stand Alone te zien? Je kunt de film op dit moment niet vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland.
