in Featured
Update:
Gisteren liep ik de zaal uit, duizelig en euforisch. Marty Supreme is een cinematografische mokerslag die je vol in het gezicht raakt. Maar wat heb ik in vredesnaam gezien? Was het pure chaos of een briljant meesterwerk? Deze film is een wild beest dat zich niet laat temmen.
We volgen Marty Mauser, gespeeld door de magnetische Timothée Chalamet. Hij is geen held, maar een "feral street cretin" wiens ego net zo groot is als zijn talent. Zijn obsessieve jacht op glorie is weerzinwekkend, maar tegelijkertijd kun je je ogen niet van hem afhouden. Het is narcisme verheven tot kunstvorm.
Nachtmerrie voor vijanden
In het New York van na de Tweede Wereldoorlog navigeert Marty door een landschap van casual antisemitisme. Hij positioneert zichzelf bewust als een nachtmerrie voor zijn rivalen. Deze rauwe strijd om erkenning en identiteit geeft de film een donkere, actuele ondertoon die dwars door de sportkomedie heen snijdt.
De film pelt de lagen van perfectie af en toont de rot die eronder zit. Marty's drang om Supreme te zijn, kost hem zijn menselijkheid. Het is een destructieve spiraal waarin succes slechts een afleiding is. Regisseur Josh Safdie toont ons dat de prijs voor onsterfelijkheid soms simpelweg je ziel is.
Pure visuele chaos
Visueel is het een absolute trip. De film, met ook Gwyneth Paltrow in topvorm, voelt als pure punkrock. Het is een zinderende "vibe"-gedreven studie van een man die leeft als een natuurkracht. Je wordt meegesleurd in een tempo dat geen adempauze toelaat, vergelijkbaar met de stress van Uncut Gems.
Sinds vorige maand draait dit spektakelstuk in de Nederlandse bioscopen. Met een Rotten Tomatoes-score van 93 procent is het nu al de onbetwiste hit van 2026. Wil je deze waanzin zelf ervaren? Ren dan nu naar de grootste zaal die je kunt vinden, want dit moet je op het grote doek zien.
We volgen Marty Mauser, gespeeld door de magnetische Timothée Chalamet. Hij is geen held, maar een "feral street cretin" wiens ego net zo groot is als zijn talent. Zijn obsessieve jacht op glorie is weerzinwekkend, maar tegelijkertijd kun je je ogen niet van hem afhouden. Het is narcisme verheven tot kunstvorm.
Nachtmerrie voor vijanden
In het New York van na de Tweede Wereldoorlog navigeert Marty door een landschap van casual antisemitisme. Hij positioneert zichzelf bewust als een nachtmerrie voor zijn rivalen. Deze rauwe strijd om erkenning en identiteit geeft de film een donkere, actuele ondertoon die dwars door de sportkomedie heen snijdt.
De film pelt de lagen van perfectie af en toont de rot die eronder zit. Marty's drang om Supreme te zijn, kost hem zijn menselijkheid. Het is een destructieve spiraal waarin succes slechts een afleiding is. Regisseur Josh Safdie toont ons dat de prijs voor onsterfelijkheid soms simpelweg je ziel is.
Pure visuele chaos
Visueel is het een absolute trip. De film, met ook Gwyneth Paltrow in topvorm, voelt als pure punkrock. Het is een zinderende "vibe"-gedreven studie van een man die leeft als een natuurkracht. Je wordt meegesleurd in een tempo dat geen adempauze toelaat, vergelijkbaar met de stress van Uncut Gems.
Sinds vorige maand draait dit spektakelstuk in de Nederlandse bioscopen. Met een Rotten Tomatoes-score van 93 procent is het nu al de onbetwiste hit van 2026. Wil je deze waanzin zelf ervaren? Ren dan nu naar de grootste zaal die je kunt vinden, want dit moet je op het grote doek zien.
