Beroemd is de rivaliteit tussen Arnold Schwarzenegger (78) en Sylvester Stallone (79) in hun beginjaren in Hollywood. Maar voor die vete ontstond, vond Arnold een geduchte tegenstander in Lou Ferrigno (74).
In 1975 aasden zowel Lou als Arnold op de titel Mr. Olympia, de ultieme hoofdprijs in de wereld van bodybuilding. Hun weg naar die wedstrijd werd vastgelegd in de documentaire Pumping Iron (1977). Arnold was regerend kampioen en Lou was de underdog, de nieuwkomer en de enige echte concurrent.
Echte mind games
In die documentaire is te zien hoe Arnold er een psychologisch spelletje van maakt om Lou en zijn vader uit balans te krijgen. Niet best, maar wel slinks. Arnold gaf later toe dat sommige zinnen hem toegespeeld werden om de documentaire interessanter te maken. Uiteindelijk won Arnold en werd Lou derde.
Beiden stopten daarna met wedstrijdbodybuilding en begonnen aan een filmcarrière. Beiden deden auditie voor een nieuw te maken serie: The Incredible Hulk (1977 en verder). Hierbij werd de rol van superheld toebedeeld aan Lou, omdat hij veel groter en zwaarder was dan Arnold. En dat terwijl Arnold al acteerervaring had met Hercules in New York (1970).
Grote rivalen
Het ironische was dat hun rivaliteit in de documentaire Pumping Iron de doorslag gaf. En dat terwijl Arnold die docu hielp maken om de wereld van bodybuilders - voor hem - toegankelijker te maken. De Hulk-serie werd iconisch, net als Lou. Een flinke tegenslag dus voor Arnold, want rollen voor bodybuilders lagen echt niet voor het oprapen in die tijd.
Pas jaren later kwam Conan voor Arnold voorbij en daarna Terminator. Hierbij bleek de legendarische groene reus al een grotere rivaal voor Arnold Schwarzenegger te zijn dan Sylvester Stallone. Deze ster begon net met Rocky (1976) aandacht op te eisen van filmstudio's, waarna in de jaren 80 andere actiefilms volgden en hun vete ontstond. Meer volgt in de YouTube-video van Nicandro Vision Motivation.
In 1975 aasden zowel Lou als Arnold op de titel Mr. Olympia, de ultieme hoofdprijs in de wereld van bodybuilding. Hun weg naar die wedstrijd werd vastgelegd in de documentaire Pumping Iron (1977). Arnold was regerend kampioen en Lou was de underdog, de nieuwkomer en de enige echte concurrent.
Echte mind games
In die documentaire is te zien hoe Arnold er een psychologisch spelletje van maakt om Lou en zijn vader uit balans te krijgen. Niet best, maar wel slinks. Arnold gaf later toe dat sommige zinnen hem toegespeeld werden om de documentaire interessanter te maken. Uiteindelijk won Arnold en werd Lou derde.
Beiden stopten daarna met wedstrijdbodybuilding en begonnen aan een filmcarrière. Beiden deden auditie voor een nieuw te maken serie: The Incredible Hulk (1977 en verder). Hierbij werd de rol van superheld toebedeeld aan Lou, omdat hij veel groter en zwaarder was dan Arnold. En dat terwijl Arnold al acteerervaring had met Hercules in New York (1970).
Grote rivalen
Het ironische was dat hun rivaliteit in de documentaire Pumping Iron de doorslag gaf. En dat terwijl Arnold die docu hielp maken om de wereld van bodybuilders - voor hem - toegankelijker te maken. De Hulk-serie werd iconisch, net als Lou. Een flinke tegenslag dus voor Arnold, want rollen voor bodybuilders lagen echt niet voor het oprapen in die tijd.
Pas jaren later kwam Conan voor Arnold voorbij en daarna Terminator. Hierbij bleek de legendarische groene reus al een grotere rivaal voor Arnold Schwarzenegger te zijn dan Sylvester Stallone. Deze ster begon net met Rocky (1976) aandacht op te eisen van filmstudio's, waarna in de jaren 80 andere actiefilms volgden en hun vete ontstond. Meer volgt in de YouTube-video van Nicandro Vision Motivation.
