Eindelijk heb ik de nieuwe 'Resident Evil' gezien, en die is 1.000 keer beter dan alle vorige films
Zach Cregger overtuigt met 'Resident Evil', waarin Austin Abrams de hoofdrol zeer vermakelijk vertolkt.
Door vakanties en allerlei andere bezigheden was het alweer even geleden dat ik naar de bioscoop ging. Gisteren kwam het er eindelijk weer van en koos ik voor Resident Evil. En wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Dit is wat mij betreft met afstand de beste film uit de hele reeks.
Natuurlijk wist ik al dat de ontvangst bijzonder sterk was. Ook het feit dat Zach Cregger, de regisseur van mijn favoriete film van 2025, verantwoordelijk is voor deze nieuwe verfilming, was een enorme pre. Toch waren mijn verwachtingen enigszins voorzichtig. De eerdere Resident Evil-films vond ik namelijk bijna allemaal behoorlijk mager.
Van klein naar groots
Wat Cregger bijzonder knap doet, is de manier waarop hij zijn film steeds groter maakt. Net als Weapons heeft ook Resident Evil meerdere gezichten. We beginnen relatief kleinschalig in een besneeuwd gebied, waar de bedreigingen nog enigszins overzichtelijk lijken. Langzaam verandert alles in een complete nachtmerrie.
Uiteindelijk krijgen we liften, gigantische monsters en spektakel dat niet zou misstaan in een peperdure Hollywoodblockbuster. Toch voelt die overgang nergens geforceerd. De film bouwt zijn waanzin uitstekend op en weet telkens een stap verder te gaan zonder de controle te verliezen.
Austin Abrams overtuigt
Ook de hoofdrol is uitstekend ingevuld. Austin Abrams, die als de dakloze drugsverslaafde kruimeldief te zien was in Weapons, speelt de medische koerier Bryan. Zijn situatie wordt steeds beroerder en juist die opeenstapeling van ellende levert veel spanning en vermaak op. Abrams weet daar bovendien precies voldoende geloofwaardige humor aan toe te voegen.
Herkenbare game-elementen
Misschien nog wel het knapste is dat de typische Resident Evil-sfeer voor mij overeind blijft. Diehard gamers zullen daar mogelijk anders over denken, maar ik herken voldoende elementen uit de vroegere games. Ook de eerdere films gebruikten die ingrediënten, alleen worden ze hier eindelijk op een overtuigende manier samengebracht.
De Tomatometer van 96 procent op Rotten Tomatoes verbaast me dan ook niet. Zelf ben ik vooral blij dat Cregger niet simpelweg een bekende game probeert na te vertellen, maar er een volwaardige horrorfilm van maakt die ook op eigen benen kan staan.
Een vervolg hoeft niet
Hoewel een vervolg natuurlijk mogelijk is, zit ik daar eigenlijk helemaal niet op te wachten. Dit verhaal werkt prima op zichzelf. Mocht de franchise doorgaan, dan zie ik liever een compleet ander verhaal binnen hetzelfde universum. Ik begrijp bovendien goed dat Cregger zelf afstand wil nemen van de reeks.
Nieuwe plannen voor Cregger
De regisseur richt zich alweer op zijn volgende film, de sciencefictionproductie The Flood, met Jennifer Lawrence in de hoofdrol. Ook is hij als producent betrokken bij Gladys, de geplande prequel van Weapons. Wat mij betreft mag Cregger vooral zijn eigen ideeën blijven uitwerken. Met Resident Evil heeft hij in ieder geval bewezen dat zelfs een matige filmreeks ineens iets bijzonders kan opleveren.
Natuurlijk wist ik al dat de ontvangst bijzonder sterk was. Ook het feit dat Zach Cregger, de regisseur van mijn favoriete film van 2025, verantwoordelijk is voor deze nieuwe verfilming, was een enorme pre. Toch waren mijn verwachtingen enigszins voorzichtig. De eerdere Resident Evil-films vond ik namelijk bijna allemaal behoorlijk mager.
Van klein naar groots
Wat Cregger bijzonder knap doet, is de manier waarop hij zijn film steeds groter maakt. Net als Weapons heeft ook Resident Evil meerdere gezichten. We beginnen relatief kleinschalig in een besneeuwd gebied, waar de bedreigingen nog enigszins overzichtelijk lijken. Langzaam verandert alles in een complete nachtmerrie.
Uiteindelijk krijgen we liften, gigantische monsters en spektakel dat niet zou misstaan in een peperdure Hollywoodblockbuster. Toch voelt die overgang nergens geforceerd. De film bouwt zijn waanzin uitstekend op en weet telkens een stap verder te gaan zonder de controle te verliezen.
Austin Abrams overtuigt
Ook de hoofdrol is uitstekend ingevuld. Austin Abrams, die als de dakloze drugsverslaafde kruimeldief te zien was in Weapons, speelt de medische koerier Bryan. Zijn situatie wordt steeds beroerder en juist die opeenstapeling van ellende levert veel spanning en vermaak op. Abrams weet daar bovendien precies voldoende geloofwaardige humor aan toe te voegen.
Herkenbare game-elementen
Misschien nog wel het knapste is dat de typische Resident Evil-sfeer voor mij overeind blijft. Diehard gamers zullen daar mogelijk anders over denken, maar ik herken voldoende elementen uit de vroegere games. Ook de eerdere films gebruikten die ingrediënten, alleen worden ze hier eindelijk op een overtuigende manier samengebracht.
De Tomatometer van 96 procent op Rotten Tomatoes verbaast me dan ook niet. Zelf ben ik vooral blij dat Cregger niet simpelweg een bekende game probeert na te vertellen, maar er een volwaardige horrorfilm van maakt die ook op eigen benen kan staan.
Een vervolg hoeft niet
Hoewel een vervolg natuurlijk mogelijk is, zit ik daar eigenlijk helemaal niet op te wachten. Dit verhaal werkt prima op zichzelf. Mocht de franchise doorgaan, dan zie ik liever een compleet ander verhaal binnen hetzelfde universum. Ik begrijp bovendien goed dat Cregger zelf afstand wil nemen van de reeks.
Nieuwe plannen voor Cregger
De regisseur richt zich alweer op zijn volgende film, de sciencefictionproductie The Flood, met Jennifer Lawrence in de hoofdrol. Ook is hij als producent betrokken bij Gladys, de geplande prequel van Weapons. Wat mij betreft mag Cregger vooral zijn eigen ideeën blijven uitwerken. Met Resident Evil heeft hij in ieder geval bewezen dat zelfs een matige filmreeks ineens iets bijzonders kan opleveren.
