Een echte tranentrekker: verhaal over rouw en verlies wordt met de minuut verdrietiger
De dramafilm 'Hachi: A Dog's Tale' is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Hachikō, een Akita-hond die van 1923 tot 1935 in Japan leefde.
Films met dieren in de hoofdrol weten vaak de nodige emoties los te maken. Zeker wanneer het om een schattige hond gaat, is het moeilijk om de tranen te bedwingen. In 2009 verscheen de dramafilm Hachi: A Dog's Tale, een echte tranentrekker. Het besef dat het verhaal ook nog eens op ware gebeurtenissen is gebaseerd, maakt het geheel alleen maar hartverscheurender.
Hachi: A Dog's Tale is een remake van de Japanse film Hachiko Monogatari uit 1987, geregisseerd door Seijiro Koyama. Die oorspronkelijke film vertelt het waargebeurde verhaal van Hachiko, een Akita die van 1923 tot 1935 in Japan leefde.
Verhaal
Het verhaal speelt zich oorspronkelijk af in Japan. In 1923 werd daar een Akita-puppy geboren die de naam Hachiko kreeg. Hij werd geadopteerd door professor Hidesaburo Ueno, die werkzaam was aan de Universiteit van Tokio. Iedere dag vergezelde Hachiko zijn baasje naar het station van Shibuya. Daar wachtte hij vervolgens op diens terugkeer.
In 1925 overleed Ueno onverwacht aan een hersenbloeding. Hachiko bleef daarna jarenlang naar het station terugkeren, in de hoop zijn baasje ooit weer te zien. Dat hield hij vol tot zijn eigen dood in 1935. Zijn onvoorwaardelijke trouw maakte hem in Japan tot een nationaal symbool van loyaliteit en liefde. Bij het station van Shibuya staat nog altijd een beroemd standbeeld van de hond, dat inmiddels is uitgegroeid tot een populaire ontmoetingsplaats.
Moderne Amerikaanse bewerking
Hachi: A Dog's Tale is een moderne Amerikaanse bewerking van dit bijzondere verhaal. Deze versie verplaatst de gebeurtenissen naar het hedendaagse Amerika en volgt professor Parker Wilson (Richard Gere), die op een avond op het treinstation een verdwaalde Akita-puppy aantreft. Wanneer blijkt dat niemand het hondje komt ophalen, besluit hij het mee naar huis te nemen.
Elke dag begeleidt de hond Parker naar het station en wacht hij daar 's avonds op zijn terugkeer. Wanneer Parker onverwacht overlijdt, blijft Hachi jarenlang op dezelfde plek op hem wachten. De film werd geregisseerd door Lasse Hallström, naar een scenario van Stephen P. Lindsey en Kaneto Shindo. Naast Gere zijn ook Joan Allen, Sarah Roemer, Jason Alexander en Cary-Hiroyuki Tagawa in de film te zien.
Ingetogen familiedrama
Hachi: A Dog's Tale ging in juni 2009 in première op het Seattle International Film Festival. De eerste bioscooprelease volgde in augustus van dat jaar in Japan. Opvallend genoeg kreeg de film geen reguliere bioscooprelease in de Verenigde Staten. Sony Pictures besloot hem daar rechtstreeks op dvd uit te brengen. In september 2010 volgde een televisie-uitzending op Hallmark Channel. Internationaal deed de film het behoorlijk goed: wereldwijd bracht hij ongeveer 46,7 miljoen dollar op.
Hoewel de film niet bij alle critici even goed in de smaak viel, groeide hij bij het grote publiek uit tot een geliefde tranentrekker. Regisseur Hallström maakte er een ingetogen familiedrama van dat bij veel kijkers een diepe indruk achterlaat. Vooral het einde staat bekend als een van de meest emotionele momenten uit een hondenfilm.
Kijken?
Wil je Hachi: A Dog's Tale zien? Je kunt de film bekijken op Videoland en Cinetree.
Hachi: A Dog's Tale is een remake van de Japanse film Hachiko Monogatari uit 1987, geregisseerd door Seijiro Koyama. Die oorspronkelijke film vertelt het waargebeurde verhaal van Hachiko, een Akita die van 1923 tot 1935 in Japan leefde.
Verhaal
Het verhaal speelt zich oorspronkelijk af in Japan. In 1923 werd daar een Akita-puppy geboren die de naam Hachiko kreeg. Hij werd geadopteerd door professor Hidesaburo Ueno, die werkzaam was aan de Universiteit van Tokio. Iedere dag vergezelde Hachiko zijn baasje naar het station van Shibuya. Daar wachtte hij vervolgens op diens terugkeer.
In 1925 overleed Ueno onverwacht aan een hersenbloeding. Hachiko bleef daarna jarenlang naar het station terugkeren, in de hoop zijn baasje ooit weer te zien. Dat hield hij vol tot zijn eigen dood in 1935. Zijn onvoorwaardelijke trouw maakte hem in Japan tot een nationaal symbool van loyaliteit en liefde. Bij het station van Shibuya staat nog altijd een beroemd standbeeld van de hond, dat inmiddels is uitgegroeid tot een populaire ontmoetingsplaats.
Moderne Amerikaanse bewerking
Hachi: A Dog's Tale is een moderne Amerikaanse bewerking van dit bijzondere verhaal. Deze versie verplaatst de gebeurtenissen naar het hedendaagse Amerika en volgt professor Parker Wilson (Richard Gere), die op een avond op het treinstation een verdwaalde Akita-puppy aantreft. Wanneer blijkt dat niemand het hondje komt ophalen, besluit hij het mee naar huis te nemen.
Elke dag begeleidt de hond Parker naar het station en wacht hij daar 's avonds op zijn terugkeer. Wanneer Parker onverwacht overlijdt, blijft Hachi jarenlang op dezelfde plek op hem wachten. De film werd geregisseerd door Lasse Hallström, naar een scenario van Stephen P. Lindsey en Kaneto Shindo. Naast Gere zijn ook Joan Allen, Sarah Roemer, Jason Alexander en Cary-Hiroyuki Tagawa in de film te zien.
Ingetogen familiedrama
Hachi: A Dog's Tale ging in juni 2009 in première op het Seattle International Film Festival. De eerste bioscooprelease volgde in augustus van dat jaar in Japan. Opvallend genoeg kreeg de film geen reguliere bioscooprelease in de Verenigde Staten. Sony Pictures besloot hem daar rechtstreeks op dvd uit te brengen. In september 2010 volgde een televisie-uitzending op Hallmark Channel. Internationaal deed de film het behoorlijk goed: wereldwijd bracht hij ongeveer 46,7 miljoen dollar op.
Hoewel de film niet bij alle critici even goed in de smaak viel, groeide hij bij het grote publiek uit tot een geliefde tranentrekker. Regisseur Hallström maakte er een ingetogen familiedrama van dat bij veel kijkers een diepe indruk achterlaat. Vooral het einde staat bekend als een van de meest emotionele momenten uit een hondenfilm.
Kijken?
Wil je Hachi: A Dog's Tale zien? Je kunt de film bekijken op Videoland en Cinetree.
