Featured

Film van het decennium

Het decennium is voorbij. Welke films hebben de meeste indruk achtergelaten?

door Remko Mewe op 08.01.2010 om 11:17 in Featured

Voor de tweede keer in de filmgeschiedenis zitten de jaren nul, of hoe je ze ook wilt noemen, er op. Wie had dat een eeuw geleden voor mogelijk gehouden? Velen beschouwden film als een tijdelijke entertainmentgril en zagen er weinig toekomst in. Hoewel er ook vandaag de dag nog een aantal doemdenkers rondloopt (regisseur Peter Greenaway verklaart de cinema al jaren voor dood), kan men niet ontkennen dat het medium nog altijd springlevend is. Zowel op creatief, technologisch als financieel gebied.

Het is natuurlijk een onmogelijke opgave om uit die honderden films de beste van het decennium te kiezen, maar FilmTotaal heeft toch een poging gewaagd. Hieronder zie je de persoonlijke toptiens van de (meeste) redactieleden. Vanwege het enorme aanbod, de grote verschillen en het relatief beperkt aantal lijstjes, is ervoor gekozen om geen einduitslag te genereren. Als je echter globaal naar de titels kijkt, kun je concluderen dat The Lord of the Rings, Gladiator, Lost in Translation, Requiem for a Dream, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, There Will Be Blood en No Country for Old Men de hoogste ogen gooien.

Remko Mewe (hoofdredacteur)

1. Irréversible

De onomkeerbaarheid van het leven, het verblindende effect van woede en wraaklust, de schoonheid van liefde, de mensonterendheid van verkrachting en de vergankelijkheid van geluk, dát is waar Irréversible om draait. De veelbesproken brandblusser- en verkrachtingsscène zijn slechts de middelen om de kijker daarvan te doordringen. Met de omgekeerde vertelstructuur pleit regisseur Noé zichzelf bovendien vrij van de aantijgingen dat het hem enkel om de sensatie te doen zou zijn. Prachtig is de manier hoe de beeldtaal synchroon loopt met de gemoedstoestand van de personages. Tergend langzaam gaat de koortsachtige, gekmakende stijl over in serene tederheid. Ondertussen laten de acteurs een sterk staaltje naturel acteerwerk en improvisatie zien, waarvan het lange continue shot in de metro het beste voorbeeld is. Geen film wist me het afgelopen decennium mentaal én fysiek zo sterk te ontregelen en tegelijkertijd zo veel respect en bewondering af te dwingen. Dit onvergetelijke meesterwerk blijf ik verdedigen tot mijn dood.

2. Dogville

Lars von Trier, de geniaalste regisseur van het decennium, lapt alle filmwetten aan zijn laars en laat zien dat toneel op film nog steeds film is zolang je maar over het juiste talent beschikt. Hij benut alle mogelijkheden die het medium biedt om zonder decor (de set bestaat uit witte strepen op een studiovloer) de verbeelding van de kijker optimaal te prikkelen. Voor de zoveelste keer weet de briljante durfal te verrassen en te ontregelen zonder aan impact in te boeten. Dogville is een scherpe aanklacht tegen de Amerikaanse moraal en een duistere verkenning van het menselijke gedrag. De benauwing van opgelegde normen en waarden, hypocrisie, hebzucht, opoffering en bekrompenheid, het zit er allemaal in.

3. 25th Hour

Spike Lees meesterwerk was een van de eerste films die zich afspeelde in een gehavend New York. Hoewel de film daar niet echt om draait, vangt de film precies de pijn van die tijd. Het is de ideale achtergrond voor het verhaal over crimineel Morty Brogan die beseft dat hij de verkeerde keuzes heeft gemaakt en zijn leven aan een evaluatie onderwerpt vlak voordat hij achter de tralies belandt. Zijn zoektocht naar zingeving, berouw en menselijk contact levert magistrale scènes op. Een scala aan emoties trekt voorbij en dankzij de uitmuntende cast, de prachtige score van Terence Blanchard, het indringende camerawerk van Rodrigo Prieto en de aandachtige montage van Barry Alexander Brown, gaf ik me volledig over aan deze film.

4. Dancer in the Dark

Een tweede notering voor de sardonische Von Trier die ook in 2000 al lak had aan alle regels (waaronder die van zijn eigen Dogme-manifest) en het musicalgenre op zijn kop zette door vrolijkheid volledig uit te bannen. Wat een meesterlijke zet om de excentrieke zangeres Björk de rol van de getormenteerde Selma te laten spelen. Haar ontwapenende uitstraling en ontelbare gezichtsexpressies bleken goud waard (ook letterlijk in de vorm van een Palm). Geen film was dit decennium zo zwaar en aangrijpend. Geen personage onderging zo tragisch haar lot. Zelfs de haters van Björks componeerstijl verlangden hartstochtelijk naar de leedverzachtende muzikale intermezzo's.

5. Garden State

Geen film wist de twintigers van deze eeuw beter te definiëren. Een generatie die zonder al teveel tegenslagen is opgegroeid, maar gebukt gaat onder emotionele afstomping en een gebrek aan affectie. Dat klinkt misschien deprimerend, maar Garden State is niet expliciet in zijn tragiek en zit vol sympathieke zelfspot, geslepen dialogen en komische terzijdes. Bovendien zijn er genoeg lichtpuntjes aan de horizon, waarvan Natalie Portman, het liefste meisje van het decennium, het belangrijkste is.

6. Requiem for a Dream

Geen passage ging mij dit decennium zo door merg en been als de parallelmontage aan het eind van Requiem for a Dream. Het is de apotheose van een oncomfortabele film over drugsverslaving die de boodschap erin ramt door visuele manipulatie en veel herhaling. Het is de verdienste van de toen nog nauwelijks bekende Darren Aronofsky dat je toch nog met de aftakelende personages te doen hebt. Het themanummer (geschreven door Clint Mansell) werd vereeuwigd door het Kronos Quartet en kan door iedereen zo weer worden opgeroepen. Waarschijnlijk het meest memorabele stukje filmmuziek van het decennium. Kippenvel gegarandeerd.

7. Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring Again

Hier moet je weinig woorden aan vuil maken. Een magnifieke meditatie over de kringloop van het leven. Geen film wist dit decennium met zo weinig woorden zo veel te zeggen. Prachtige beelden en vredige rust, meer is er niet nodig om de kijker met stomheid te slaan. Perfect in al zijn eenvoud.

8. Caché

In Caché kanaliseert Michael Haneke zijn misantropische gedachtegoed via een verhaal over een welgestelde intellectueel wiens veilige wereldje in gevaar komt. De zelfzuchtige houding die de man vervolgens aanneemt, verraadt de ware aard van de mens. Een akelig confronterende film over angst, privacyinbreuk, schuldgevoel, vooroordelen, schaamte, vergelding, vreemdelingenhaat en de 'werkelijkheid' die door de media en de overheid wordt gecreëerd. Geen film is sterker een kind van dit decennium dan Caché.

9. Crouching Tiger, Hidden Dragon

Het was lastig kiezen tussen Crouching Tiger, Hidden Dragon en Hero, maar uiteindelijk wint de film die het eerst werd uitgebracht. De Aziatische luchtgevechten en de andere wuxia-elementen waren toen nog nieuw voor mij en Crouching Tiger heeft een sterker totaalconcept. Hero is visueel nóg indrukwekkender, maar heeft simpelweg de pech een navolger te zijn en mist wat romantiek. En de cellomuziek van Yo-Yo Ma is natuurlijk niet te evenaren.

10. The Lord of the Rings

Er zijn betere films gemaakt dan de afzonderlijke Lord of the Rings-delen, maar ik kan niet om het feit heen dat de gehele trilogie met afstand het grootste stempel op de jaren nul heeft gedrukt. Geen project was het afgelopen decennium zo baanbrekend en werd zo nauwlettend in de gaten gehouden. Bijna tien jaar lang was men in de ban van Tolkien, hobbits, Gollum en Midden-Aarde. Eerst de voorbereiding, toen de productie, uiteindelijk de films en als toetje nog de talrijke dvd-releases. The Lord of the Rings blies nieuw leven in het fantasygenre, zette een nieuwe standaard op digitaal gebied, stimuleerde het Nieuw-Zeelandse toerisme, hield New Line Cinema en A-Film in leven, leverde ruim drie miljard dollar en handenvol Oscars op, en maakte van Peter Jackson de meest gerespecteerde regisseur van het decennium. Op Clint Eastwood na natuurlijk, want die had op basis van zijn weergaloze decenniumoeuvre (met Million Dollar Baby als de absolute uitblinker) uiteraard ook in deze toptien moeten staan.

Pim Wijers

1. Gladiator

De film die mijn interesse in het medium als zestienjarige puber intensiveerde tot wat het nu is. Gekatalyseerd door Braveheart van vijf jaar eerder blies Gladiator de epische film nieuw leven in en is hierna nooit geëvenaard. Niet door het rampzalige Troy, niet door het middelmatige Kingdom of Heaven en zelfs niet door de indrukwekkende Lord of the Rings-trilogie. Gladiator is fantastisch geschoten, heeft een evenzo goede cast (Crowe, Hounsou, Phoenix, Harris, Reed), volgt een prima tempo voor de lange speelduur en heeft een goede soundtrack bovendien. Daarnaast biedt het verhaal meer dan genoeg ruimte voor actie en exact voldoende romantiek. Deze film is hét voorbeeld van hoe een modern Hollywoodspektakel in elkaar moet steken. Scotts beste. Zelfs beter dan Alien en Blade Runner ja.

2. Fountain, The

Het hoogtepunt uit de toch al indrukwekkende carrière van Aronofsky. Geplaagd door tegenslag werd de film voor de uiteindelijke versie compleet herschreven en met een aanzienlijk minder budget gemaakt. In plaats van het dure duo Pitt en Blanchett kwamen Jackman en Weisz in de hoofdrollen. Vooral die laatste is een fantastische keuze, want Weisz is als actrice doorgaans erg ontwapenend. Ondanks dat het belangrijkste thema (de acceptatie van de dood) nogal kitscherig wordt uitgewerkt, weten de hoofdrolspelers hun emotie zo krachtig naar het grote doek te vertalen dat die mij tot in mijn kern weet te raken. De ongrijpbaarheid van het sterven wordt ineens heel grijpbaar gemaakt. Dat, gecombineerd met de indrukwekkende (micro)fotografie, sterke close-ups en de door elkaar verweven verhaallijnen, maakt deze film tot mijn nummer twee aller tijden. Aronofsky heeft cojones waar veel regisseurs jaloers op moeten zijn.

3. Donnie Darko

Verzin het maar: een film maken over een angstaanjagend konijn uit de toekomst dat een tiener waarschuwt voor het einde der tijden. Debutant Richard Kelly heeft dit bizarre uitgangspunt zo grappig en ongrijpbaar weten te verfilmen dat hij ermee een instant klassieker maakte. Veel ingrediënten dragen daar aan bij: de al veel gepersifleerde setting van de Amerikaanse suburb, diens modelburgers die achter hun voordeur nooit zo perfect zijn als het lijkt, de tot dan toe onbekende Jake Gyllenhaal in de titelrol, een reeks oprecht bizarre personages en een plot waar met moeite een touw aan vast te knopen valt (maar dat maakt eigenlijk niets uit). Een volstrekt unieke film die thema's zo kolderiek behandelt dat een grijns van oor tot oor niet te vermijden valt, zelfs al gaat het over kinderporno.

4. Requiem for a Dream

Requiem for a Dream mag dan een uitgekauwd thema hebben, de uitwerking ervan is op zijn minst subliem. Aronofsky's tweede is beklemmend en weinig hoopgevend. Alle drugsverslaafde personages worden door de regisseur in een bak vol ellende gekieperd, van waaruit geen redding mogelijk is. Hun waanzin, afgewisseld met een sprankje hoop, wordt in de eerste plaats niet uitgebeeld door de acteurs, maar door een originele cinematografie en montage. Ook de muziek draagt herkenbaar bij aan het geestelijk verval. Ten slotte is Ellen Burstyn hier op haar best. Met films als Crouching Tiger, Hidden Dragon en Gladiator als mededingers naar de Academy Awards van dat jaar is het begrijpelijk dat de prijzen verdeeld moesten worden, maar dat zij met lege handen naar huis ging is op zijn minst opmerkelijk.

5. No Country for Old Men

Nadat ze een lange tijd op een dwaalspoor zaten, kwamen de gebroeders Coen plotsklaps met een hoogtepunt uit hun carrière aanzetten. Teruggrijpend naar hun wortels, met name hun filmdebuut Blood Simple, leverden ze met No Country for Old Men een met symboliek doorspekte, hypnotiserende en melancholische thriller af. "You can't stop what's coming", zo luidt de tagline ervan veelomvattend. Javier Bardem, als een van de grappigste slechteriken uit de filmgeschiedenis, personifieert hierin niet alleen het ontembare kwaad, maar ook de toekomst waaraan niet te ontsnappen valt. Dat laatste valt zwaar voor Texaanse gunslinger Tommy Lee Jones, die melancholisch terug blijft blikken naar het verleden (waar de misdaad nog bestrijdbaar was). Het gebrek aan auditieve flair hierin is opmerkelijk. Juist zonder muziek is de film bij vlagen intens spannend. Louter minimaal geluid en goed lichtspel maken van dit kat-en-muisspel een thriller van formaat. Dat, gecombineerd met de voorgaande elementen, maakt van No Country for Old Men één van de beste films uit dit decennium.

6. Sing for Darfur

Een zeer onbekende film die, enkele festivals daargelaten, geen release heeft gehad. Sing for Darfur tracht op basis van non-profit de huidige situatie in Darfur aan te kaarten en doet dit op inventieve wijze. Het is geen dwingend pamflet, maar een luchtige aanklacht tegen menselijke onverschilligheid. We volgen in rap tempo een reeks willekeurige personen in Barcelona op de dag dat daar een benefietconcert voor Darfur wordt gegeven. De vlotte manier van vertellen, het grauwige zwart-wit waarin de film werd geschoten, de interessante personages die de revue passeren, de terugkeer van allerlei kleine details, de manier waarop het thema wordt aangesneden en een magnifieke (!) slotscène: de film klopt op vele fronten.

7. Crank

De beste actiefilm in lange tijd en het hoogtepunt van de hyperkinetische filmhype die na de eeuwwisseling meerdere titels opleverde. Crank heeft echter lak aan alle andere genregenoten en bovendien aan moraal. De film is hectisch, vrouwonvriendelijk, een tikje racistisch maar vooral erg inventief. De plot is een kapstok voor een adrenalinestoot die pas eindigt als de aftiteling begint. Tijd om te ademen is er tot dat punt niet. Dat gevoel wordt versterkt door de originele montage die tegelijkertijd voor een hoop absurde humor zorgt. Veel van de montagetrucjes (zoals split screens die naar elkaar toewerken of flashbacks die in een belachelijk tempo zijn gemonteerd) en andere visuele grappen dragen bij aan alle ongein die bijna letterlijk naar de kijker wordt toegesmeten. De film wordt op de koop toe gedragen door de actieheld van het afgelopen decennium: Jason Statham. Met zijn Britse accent en dialoog die louter uit coole oneliners bestaat, laat hij een onuitwisbare indruk achter.

8. Tekkon Kinkurîto

In het westen blijft anime tot een nichemarkt behoren. Dat is jammer, want films als deze bewijzen eens te meer dat het genre niet alleen is weggelegd voor kinderen en tieners. Meerdere dingen vallen aan Tekkon Kinkurîto op. Allereerst het oogsnoep, dat de visuele synapsen vanaf de eerste scène tot zoetekauw promoveert. De prachtige cameravoering, voor zover hier in een animatiefilm van te spreken valt, voert de kijker over een stadslandschap dat tot in de puntjes is verzorgd. Die visuele compleetheid is een handelsmerk geworden van de productiemaatschappij: Studio 4°C, een naam die bijna synoniem staat aan originaliteit. De overduidelijk getekende personages in hun werk bewegen zich voort door met de computer bewerkte omgevingen, zonder dat het contrast daarvan afleidt van de pracht. Het tweede pluspunt aan Tekkon Kinkurîto is de frisse uitwerking van het Peter Pan-thema. Treasure Town, de stad waar het verhaal zich afspeelt, fungeert als Never Land waarin de kinderlijke protagonisten zich thuis voelen. Een sublieme animatiefilm, zowel inhoudelijk als visueel.

9. Crouching Tiger, Hidden Dragon

Crouching Tiger, Hidden Dragon is een volwassen en veelomvattend sprookje. Waarschijnlijk de eerste keer dat de Chinese wuxiavertelling voor een mondiaal publiek toegankelijk werd gemaakt. Wie niets heeft met wire fu ofwel 'vliegende Chinezen' moet dit vooral links laten liggen. Toch bleek dat het overgrote deel van het publiek zich wel kon laten meevoeren door de tragische strijd van Li Mu Bai. De kracht van Crouching Tiger schuilt in twee dingen, waarvan het verhaal op één staat en de kungfu op twee. Regisseur Ang Lee en zijn team van choreografen, maar ook cinematografen, hebben met de gevechten een ware wuxiahype teweeggebracht. Steeds valt hierin het volgende op: een tragische verhaalvertelling, mooie art direction en natuurlijk goede choreografie. Geen van alle kunnen echter tippen aan dit begin. Kungfu plus emotie.

10. The Life Aquatic with Steve Zissou

Je moet ervan houden. De humor van Wes Anderson. Voor mij is het bijna een win-winsituatie als een regisseur zoals hij Bill Murray cast voor een hoofdrol. En dat bleek ook in de uitwerking. Lekkere cynische, zwarte humor gecombineerd met een volstrekt belachelijk script waarin bijna geen rode draad te vinden is. Wat telt zijn de visuele grapjes, met de uitsnede van het onderzoeksvaartuig als nummer één en de stop-motionsegmenten op nummer twee. Maar ook de Portugese vertaling van David Bowienummers of de elektronische deuntjes zijn immens grappig. Of de dialogen, de karikaturale personages (geen personage is niet grappig), het mooie slot of nogmaals: Bill Murray. Alles werkt in deze 'offbeat' film en daarom is The Life Aquatic voor mij de leukste komedie van dit decennium.

Kaj van Zoelen

1. The Royal Tenenbaums

Wes Andersons eigenzinnige meesterwerk is een perfecte combinatie van vorm en inhoud. De mooie kadrering, de sets, de kostuums, de kleuren, de muziek en het onderkoelde acteren van een grote sterrencast sluiten allemaal aan bij de onderdrukte emoties in het script over een familie die al jaren niet meer heeft kunnen functioneren. Magistraal hoe hij vaak met enkele woorden, een blik, het slimme gebruik van een popliedje of één beeld zo enorm veel kan zeggen en zo veel emotie kan uitdrukken.

2. Spirited Away

Hayao Miyazaki's meesterwerk spreekt nog altijd enorm tot de verbeelding. Een vrolijke, traditioneel geanimeerde avonturenfilm over mensen, goden en allerlei wezens daartussenin. Dat er mensen bestaan die hier niet van kunnen genieten is een wreed ongeluk voor hen. Als een film ooit de kracht had om een griepje te genezen, is het deze wel.

3. Bubba Ho-tep

Een bejaarde Elvis Presley trekt samen met een oude zwarte man die denkt John F. Kennedy te zijn in een Texaans bejaardenhuis ten strijde tegen een Egyptische mummie. Dit geniale concept wordt op hilarische wijze uitgewerkt, maar er is ook ruimte voor echte spanning en een scherp portret van de deprimerende omstandigheden waarin ouderen van dagen verzeild kunnen raken in onze maatschappij die geen ruimte meer voor ze heeft.

4. The Three Burials of Melquiades Estrada

De geest van Peckinpah waart rond in deze film over schuld, boetedoening en verlossing die als neowestern het nog altijd spartelende westerngenre verrijkt. Het einde wordt een beetje raar afgehandeld door Tommy Lee Jones, maar dat hij voor zowel zijn regie als acteerwerk geen grote Amerikaanse prijzen ontving is opmerkelijk.

5. Mulholland Dr.

Na Twin Peaks en de bijbehorende film het beste wat David Lynch ooit gemaakt heeft. Zwanger van sfeer, dit verhaal over Hollywood, identiteit en gebroken dromen waarin Naomi Watts een masterclass acteren geeft. Dat je de film, zeker een eerste keer, niet helemaal begrijpt nadat Lynch je tijdens de laatste akte in het diepe van zijn droomlogica stort, is helemaal niet erg.

6. 4 Maanden, 3 Weken & 2 Dagen

Op het eerste oog een abortusdrama, maar eigenlijk eerder een film over man-vrouwverhoudingen in een onderdrukkende maatschappij en een hartverscheurende film over hoe ver je voor vriendschap kan gaan. Het ijzersterke camerawerk wekt spanning op en ondersteunt de drukkende sfeer, die thematisch heel toepasselijk is.

7. Brick

De neo-noir kende de afgelopen tien jaar veel matige incarnaties die weinig toevoegden aan het (sub)genre. Rian Johnson liet met zijn originele debuut zien dat er toch nog leven in zit: door alle bekende genre-elementen naar de moderne middelbare school te verplaatsen creëerde hij een unieke, fatalistische wereld en een zeer bijzondere film.

8. No Country For Old Men

Bob Dylans 'The Times They Are A-Changin', maar dan anders. Een briljante weergave van hoe in onze tijd van terreur en angst het kwaad haast niet meer af te stoppen is en de traditionele autoriteiten daar machteloos tegen zijn. De vorm waarin het beste filmmakersduo dit goot is adembenemend mooi en spannend en betekende voor hen een terugkeer naar hun topvorm.

9. There Will Be Blood

Daniel Day-Lewis kwam uit pensioen voor dé rol van zijn carrière als Daniel Plainview, oliemagnaat en mensenhater. De film speelt begin twintigste eeuw maar voorzag ook onze huidige economische crisis en vooral het gedrag en de visie die de aanzet gaven. Een sterkere aanklacht tegen het moderne gospel van het kapitalisme dat nog altijd onze maatschappij overheerst, is er niet gemaakt dit decennium.

10. Hero

Ondanks de interessante filosofische inslag is de boodschap nogal twijfelachtig, omdat deze al dan niet het communistische regime van China legitimeert. Maar de plaatjes, die zijn zo wonderschoon. Van de aankleding, de beeldcomposities, de locaties tot de gevechtschoreografie: alles staat in dienst van het scheppen van de mooist mogelijke beelden en de makers slaagden met vlag en wimpel in deze opzet.

Evert de Vries

1. The Lord of the Rings

Als we één film moeten noemen die tekenend is geweest voor dit decennium moet dat The Lord of the Rings zijn. Epischer hebben we sindsdien niet meer gezien en completer eigenlijk ook niet. Zowel het verhaal als de techniek komen van de bovenste plank. Nog steeds heb ik er geen moeite mee de zit van tien uur zonder pauze vol te houden. In gezelschap van The Lord of the Rings blijft het kort.

2. Gladiator

De eerste keer dat ik Gladiator zag kan ik me nog precies voor de geest halen. De vijfde keer niet meer, maar ook toen zal ik er ongetwijfeld van gesmuld hebben. De nieuwe standaard die Gladiator legde voor het zwaarden- en mannen-met-rokjesgenre is sindsdien nooit meer geëvenaard.

3. 21 Grams

Alejandro González Iñárritu heeft een zeer groot stempel op het afgelopen decennium gedrukt. Zijn stijl, die in al zijn films zo duidelijk herkenbaar is, leverde tot nu toe in 21 Grams het beste resultaat op. De door elkaar gehusselde tijdslijn voelt nergens als een trucje maar maakt de filmervaring echt rijker. De thema's die de film aansnijdt (dood, leven, schuld, vergeving) zijn stuk voor stuk de moeite en worden gedragen door drie van de grootste acteurs van dit moment. Vaak herkijken en lang napraten is een must!

4. In Bruges

Onterecht veel te vaak vergeleken met Guy Ritchie, en daarom onterecht veel te vaak afgedaan als saai. In Bruges is een briljante zwarte komedie waarin alles tegen volmaakt aanschuurt. Belangrijke vragen over dood, schuld en opoffering gaan hand in hand met racistische grappen over lilliputters en Amerikanen, en zelfs de kleinste bijrollen zijn intrigerende ronde personages met vele malen meer inhoud dan (excuses voor de vergelijking) een willekeurig personage van Guy Ritchie.

5. (500) Days of Summer

Films kunnen op het eerste gezicht indruk maken, maar kwaliteit zie je in het feit dat een film beter wordt bij het herkijken. Dat ik (500) Days of Summer al drie keer heb gezien in korte tijd en hem zo weer op kan zetten zegt genoeg: deze wordt alleen maar beter.

6. Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain

Hoe slecht en ongelukkig je je ook voelt, Amélie maakt altijd alles goed. Een zeldzaam talent dat bij mij nog nooit heeft gefaald. Dé feelgoodfilm van de afgelopen tien jaar.

7. Adam's Apples

Een priester, een neonazi, een terrorist, een pedofiel en een missie: bak een appeltaart. Er zijn dit decennium veel bizarre uitgangspunten voorbij gekomen, maar maar weinig zullen zo goed en geloofwaardig zijn uitgewerkt als Adam's Apples. Een moderne vertelling van het bijbelboek Job.

8. Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Is het nu een heel positief of negatief einde? Lang doorpraten naderhand geeft hier misschien geen antwoord op, maar maakt de film wel stukken beter. Heerlijk als films niet dienen om onze gedachten tijdelijk uit te kunnen schakelen, maar om ons juist uit te dagen door te denken. Tot op heden veruit de beste Kaufman.

9. Ratatouille

Het moet maar eens afgelopen zijn met het neerbuigend naar animatie kijken. De afgelopen tien jaar is het genre volwassen geworden en doen vooral de films van Pixar vrijwel altijd mee aan de top. Deze negende plek was een moeilijke keus tussen Ratatouille, Finding Nemo en Up, maar uiteindelijk heeft de trek die ik bij het terugdenken aan Ratatouille direct al weer krijg de doorslag gegeven. Een verrukkelijke film!

10. Memento

Na tien jaar nog steeds veruit de beste van Christopher Nolan, en dat zegt heel veel als je pareltjes als Insomnia, The Prestige en de twee beste Batman-films op je cv hebt staan. De briljante vertelstructuur wordt subliem toegepast en doet het einde inslaan als een bom.

Arman Avsaroglu

1. Million Dollar Baby

Als er een iemand is die op filmgebied zijn stempel op het afgelopen decennium heeft gedrukt, was het Clint Eastwood wel. Na het matige Blood Work begon zijn creatieve wederopstanding die onder andere leidde tot Mystic River en het prachtige tweeluik rondom Iwo Jima. Hoogtepunt was echter Million Dollar Baby, een film die raakt aan perfectie. Eastwood vertelt het verhaal van Frankie Dunn en Maggie Fitzgerald zonder opsmuk, rechttoe rechtaan, waardoor het veelbesproken einde als een mokerslag aankomt. Prachtig geschreven door Paul Haggis, was Million Dollar Baby niet alleen de ontroerendste film van het afgelopen decennium, maar in mijn ogen ook de beste.

2. Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain

Geen enkele film speelde zo'n grote rol in het aanwakkeren van mijn filmliefde als Amélie. Het prachtige sprookje van Jean-Pierre Jeunet deed mij pas echt beseffen hoe sterk de kracht van film kan zijn en alleen daarom al staat hij zo hoog op mijn lijstje. Maar de kleurrijke omgeving, de zeer toepasselijke muziek van Yann Tiersen en de bambi-ogen van Audrey Tautou spelen hierbij natuurlijk ook een belangrijke rol.

3. Das Leben der Anderen

Das Leben der Anderen straalde een klasse uit die weinig andere films in dit decennium konden evenaren. Je kon aan de film afzien dat over elk detail tot in de puntjes was nagedacht. Zelfs de bewegingen van de acteurs klopten precies. Geholpen door een briljante prestatie van Ulrich Muhe in de hoofdrol, trof dit debuut van de Duitser Florian Henckel von Donnersmark precies de juiste toon en werd het, meer dan een aanklacht tegen de Stasi, een pleidooi voor menselijkheid.

4. Up

Mooier dan Up zie je ze niet vaak. Het eerste kwartier is een hartverscheurende samenvatting van het leven van Carl Frederickson en zijn vrouw Ellie, die hun grote droom nooit konden verwezenlijken. Was dit al genoeg stof voor een meesterlijke film, in het uur dat volgt schippert Up van een spannende avonturenfilm tot een hilarische komedie en weer terug naar ontroerend drama. Het is een film waaraan alles klopt en daarmee de beste film die Pixar tot op heden afleverde. En dat wil wat zeggen. Speciale vermelding nog voor de briljante muziek van Michael Giacchino.

5. Lost in Translation

Twee eenzame mensen in Tokio. Meer is er niet nodig om een meesterwerk als Lost in Translation af te leveren. Met een minimale narratieve structuur weten regisseur Sofia Coppola en de geweldige Bill Murray en Scarlett Johansson een ontroerend portret neer te zetten van de vervreemding en eenzaamheid waar iedereen wel eens mee te maken heeft gehad. De film heeft ook een van de mooiste slotscènes aller tijden.

6. The Lord of the Rings

De ultieme blockbuster van de jaren '00. Peter Jackson kreeg het geld en de ruimte om het onverfilmbaar geachte The Lord of the Rings te realiseren en deed dat op meesterlijke wijze. Groot, groter, grootst luidde het devies en dat leverde drie epische films op die het afgelopen decennium uitstekend karakteriseren.

7. Requiem for a Dream

Requiem for a Dream is een film die ik nooit meer wil zien. Toch staat hij in mijn toptienlijstje, om de doodeenvoudige redenen dat geen enkele film zo'n ingrijpend effect op mij had als dit meesterwerk van Darren Aranofsky. Na het kijken van deze film, met nadruk het laatste half uur waarin er een perfecte symbiose van beeld en geluid plaatsvindt, ben je kapot. Als een film dat effect kan hebben, past daar alleen maar gepaste bewondering bij.

8. Caché

Michael Haneke maakte in 2005 het zeldzaam indringende Caché, een meesterlijke film die zijn geheimen na tientallen keren kijken nog steeds niet prijsgeeft. Het is een film over schuld, boete en de maatschappij waarin we leven. Haneke spreekt de kijker rechtstreeks aan op zijn verantwoordelijkheid en dat levert een uiterst ongemakkelijke film op die nog lang blijft ronddwalen.

9. La Graine et le Mulet

Het is een wat persoonlijk trekje dat ik gek ben op zogenaamde 'migrantenfilms'. Gegen die Wand en Auf der Anderen Seite van Fatih Akin hadden dan ook zomaar in deze lijst kunnen staan, maar die moesten het uiteindelijk toch afleggen tegen La Graine et le Mulet van Abdel Kechiche. Tweeënhalf uur zinderende cinema over het reilen en zeilen van een Algerijnse familie in Zuid-Frankrijk, vol tientallen minuten durende scènes rond de eettafel. Het is moeilijk te beschrijven wat er zo goed is aan La Graine et le Mulet anders dan dat het een pure, zintuiglijke cinema is.

10. Hable con Ella

Dat Pedro Almodovar zo'n strakke, subtiele film kon maken hadden weinigen een tijdje terug kunnen denken. Hable con Ella was een film vol verlangen, eenzaamheid en allesverzengende liefde. Een prachtige film over twee mannen en de vrouwen van wie ze houden. Het is de typische Almodovarstijl, die het mooist tot uiting komt in een briljant zwart-wit intermezzo, die van het al mooie verhaal een echt bijzonder kunstwerk maakt.

Danny van den Brink

1. Lost in Translation

Melancholie in Japan met Bill Murray in topvorm die whisky drinkt en een lotgenoot vindt in de vorm van Scarlett Johansson. "For relaxing times make it Suntory time".

2. Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring

Als er een enkele film bewijst dat er een meditatieve werking van film uit kan gaan dan is het deze wel. De gebruikelijke momenten van bruut geweld of onsmakelijkheden laat Ki-Duk in deze film achterwege waardoor er een serene oase van rust en schoonheid ontstaat.

3. There Will Be Blood

Prachtige cinematografie in combinatie met een van de beste muziekscores van het afgelopen decennium zijn een lust voor het oog en oor. Daniel Day-Lewis maakt het geheel onuitwisbaar met zijn vertolking van de op macht beluste Daniel Plainview. Paul Dano complementeert het geheel als fanatieke pastoor.

4. Wall-E

Technisch gezien is Wall-E een waar meesterwerk. Pixar haalt het onderste uit de kan door een schitterende postapocalyptische wereld te creëren, waar vervolgens een maatschappelijke boodschap aan wordt toegevoegd, die voor de verandering eens niet vervelend opgedrongen wordt. Maar eigenlijk wordt de gehele film gedragen door het robotje Wall-E zelf, die als levenloos metalen object de kracht heeft om harten te doen smelten.

5. Der Untergang

Zelden heeft een acteur zich zo in een rol verankerd als Bruno Ganz. Dit is de graadmeter waar iedere acteur die Hitler sinds 2004 vertolkt mee vergeleken wordt.

6. Spirited Away

Studio Ghibli zorgt al jaren voor fantasievolle animatiefilms en kan beschouwd worden als de Japanse tegenhanger van Pixar. In tegenstelling tot Pixar werken ze bij de Japanse Studio's echter liever niet met computers. Dit zorgt ervoor dat de animaties een erg liefdevol karakter krijgen. In combinatie met de betoverende wereld die in Spirited Away geschapen is culmineert dat in een van de mooiste sprookjes van het laatste decennium.

7. Bin-Jip

Zoals bij meer van zijn films kan Ki-duks Bin-Jip als een allegorisch werk beschouwd worden. Diverse interpretaties over het boeddhisme of natuur versus urbanisatie zijn mogelijk. Maar buiten dat kan er ook gewoon naar gekeken worden zonder al te veel nadenken. Het is een film van weinig woorden, maar met net zoveel betekenis als je er zelf aan wilt geven.

8. Let the Right One In

Hoewel de vampier in deze film wel degelijk voor het nodige bloedvergieten zorgt, is Let the Right One In eigenlijk een tragische film over buitenbeentjes. Geen elegante bleke mannen hier, maar een vriendschap tussen een gepest jongetje en een vampiermeisje dat voor altijd in het lichaam van een klein meisje zal blijven zitten. Geen spektakel ook, maar een poëtische setting in een pittoresk Zweeds dorpje, wat zich uitstekend leent voor dit verhaal. Laat Lindqvists verfilming van zijn andere boek, Handling the Undead, maar komen.

9. Eternal Sunshine of the Spotless Mind

De zoektocht naar de essentie van een relatie zijn prachtig weergegeven in deze film waarin gekkebekkentrekker Jim Carrey weer eens laat zien dat hij ook overtuigend acteren kan. Een frisse mix van melancholie, romantiek en drama.

10. Moon

Sam Rockwell laat steeds meer zien wat hij waard is in deze sfeervolle en subtiele scifi. Prachtige shots van het maanlandschap met bezwerende muziek in combinatie met een fris plot en erg sterk spel van Rockwell maakt dat Moon een van de grootste verrassingen van het decennium is geworden.

John Baak

1. Lost in Translation

Prachtig verhaal, magistrale setting en fenomenale acteerprestaties van Murray en Johansson. De chemie tussen hen werkt fantastisch en spat van het scherm in een film die minder makkelijk is dan het plot doet vermoeden.

2. Sin City

Weergaloze verfilming die grote eer doet aan de comics. Met een schitterende cinematografie, memorabele personages en een spijkerhard plot, kan ik niets dan lof uiten over het meesterwerk van Robert Rodriguez.

3. The Diving Bell and the Butterfly

Hartverscheurend drama dat de kijker in het diepst van zijn ziel raakt. De prachtige cinematografie plaatst je in het hoofd van de verlamde Jean-Dominique Bauby en laat je na twee uur weer los om nog een goed kwartier in ontzag naar het scherm te staren.

4. The Dark Knight

Christopher Nolan zette met zijn batfilm de toon voor toekomstige superheldenfilms, alsook voor andersoortige actiefilms. Uitstekend gebalanceerd, geen seconde saai en een perfect geselecteerde cast. De perfectie nabij.

5. Eternal Sunshine of the Spotless Mind

'Mindblowing' op z'n minst, de prachtige eerste stappen van Carrey in de wereld van de dramafilm. Op alle vlakken overtuigt deze ode aan de herinnering, die je ook na de eindcredits niet loslaat.

6. Gladiator

Ridley Scott toont eens te meer waarom hij tot de grootmeesters der film gerekend mag worden. Van de indrukwekkende cinematografie tot de prachtige muziek, Gladiator greep me als geen andere film aan het begin van het decennium.

7. Avatar

Voor mij de beste film van 2009 en daarmee ook één van de beste films van de afgelopen tien jaar. Zette The Dark Knight het jaar ervoor nog de nieuwe standaard wat betreft verhaal, cinematografie en geluid, met Avatar creëert Cameron een nieuwe manier van film kijken, alsook een fantastische filmervaring die nog lang nagalmt.

8. Bourne-trilogie

Matt Damon speelt op zeer sterke wijze de gebroken Jason Bourne die in hoog tempo door deze intelligente trilogie raast. Met Paul Greengrass aan het roer overtrof het tweede deel het eerste en werd The Bourne Ultimatum één van de beste actiefilms aller tijden. James Bond eat your heart out!

9. No Country for Old Men

Dat de gebroeders Coen films konden maken, wisten we al langer, maar met No Country for Old Men overtroffen ze ieders verwachtingen en creëerden een badguy die velen nog lang in hun dromen heeft achtervolgd. Briljant!

10. Wall-E

Met een minimale woordenschat wist de robot Wall-E mij (en vele anderen) te charmeren. Alles aan deze film straalt kwaliteit uit en de mensen van Pixar kunnen niet genoeg lof krijgen voor de fantastische personages en prachtige beelden die Wall-E rijk is.

Frank Stol

1. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford

Schitterend westerndrama over één van de grootste outlaws ooit. De psychologische verhouding tussen de twee personages uit de titel wordt tot in de puntjes uitgewerkt. Brad Pitt speelt zijn mooiste rol in jaren. Casey Affleck is fenomenaal als Robert Ford. Een moderne klassieker.

2. The Lord of the Rings

Frodo's reis naar Mount Doom is groots en meeslepend. Een magisch verhaal dat je keer op keer wilt beleven. De films werden overladen met Oscars. Volkomen terecht naar mijn mening.

3. Dancer in the Dark

Lars von Trier schopt flink tegen de wetten van de musicalfilm. Dancer in the Dark is een zwaarmoedige film, waarbij ik moeite had om het droog te houden.

4. There Will be Blood

Zijn er grenzen aan hebzucht? Daniel Day-Lewis bewijst als zelfzuchtige oliebaron wederom een fenomenaal acteur te zijn.

5. Memento

Een intelligent geconstrueerd verhaal dat dankbaar gebruik maakt van zijn omgekeerde verteltrant. Het spel dat hier met de kijker wordt gespeeld was zelden zo uitdagend. Een film die meerdere kijkbeurten vereist om in zijn geheel geabsorbeerd te kunnen worden.

6. The Fall

Wonderschone beelden in deze ode aan de verbeeldingskracht.

7. Gladiator

"Maximus! Maximus! Maximus!" Is meer uitleg nodig?

8. The Pianist

Aangrijpende film die de verschrikkingen van de oorlog toont. Adrien Brody speelt op ingetogen wijze het titelpersonage.

9. Amores Perros

Een botsing verandert het leven van een stel mensen voorgoed. De afzonderlijke verhalen zijn als puzzelstukjes die uiteindelijk precies in elkaar vallen.

10. Irréversible

Gedane zaken nemen geen keer. Irréversible toont ons de onomkeerbaarheid van een wreed lot. Het bijzondere camerawerk doet de film boven zichzelf uitstijgen en vermijdt daarmee het exploitatiestempel.

Joris Brieffies

1. The Lord of the Rings

Als geheel zou ik deze drie films op willen nemen in de toptien van het afgelopen decennium. Fantastische kijkervaring. Groots en meeslepend drama, precies zoals het een avonturenfilm betaamt.

2. Pan's Labyrinth

Uitzonderlijk visueel sprookje. Daarbij is Del Toro mogelijk een van de grootste talenten die we het afgelopen decennium hebben leren kennen.

3. Cidade de Deus

Prachtig en indringend portret van het leven in de Braziliaanse sloppenwijken. Intens, gewelddadig, brutaal en zeer fraai in beeld gebracht.

4. Donnie Darko

Originele en visueel uitmuntende film. In een prachtige mix van genres maken we kennis met een getroebleerde tiener en zijn demonische konijn. Ambitieus maar echt ontzettend geslaagd debuut.

5. Let the Right One In

Schitterend visueel sprookje. Zoals recensent Kaj van Zoelen al aangaf vermengt regisseur Alfredson "op succesvolle wijze de gevoelige Zweedse kinderfilm en tienerdrama met zeer volwassen vampierhorror". Erg indrukwekkend, meeslepend en zeer mooi.

6. The Bourne Supremacy & Ultimatum

De twee afleveringen van Paul Greengrass uit de Bourne-reeks kennen een uitzonderlijk hoogniveau. Ongekend spannend, uitstekend geacteerd, zeer fraai in beeld gebracht en flitsend gemonteerd.

7. Into the Wild

Prachtig en meeslepend, maar ook naïef en bij tijden irritant. Jeugdige overmoed werd echter maar zelden zo mooi in beeld gebracht.

8. Lost in Translation

Heerlijke film met een fantastische cast. Het verhaal, de muziek, de cinematografie, alles lijkt te kloppen.

9. Being John Malkovich

Vervreemdend, humoristisch, maar bovenal ongekend origineel. Zowel de regie van Spike Jonze, als het scenario van Kaufman zijn van een zeer hoog niveau.

10. Moulin Rouge!

Prachtige kijkervaring. Het verhaal is misschien wat mager, maar de manier waarop het in beeld is gebracht is een ode aan de cinema.

55 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Timothy

Avatar

Gelukkig is er op de valreep toch nog iemand die Cidade De Deus noemt. Die zou bij mij waarschijnlijk op 1 uitkomen.

Aston

Avatar

Als er iets is wat dit decennia getekend heeft, is het wel LOTR. Zo groots, zo vernieuwend, zo veel oscars, zo goed. Elk film afzonderlijk is er geen film die mijn nummer 1 (Shawshank Redemption) van zijn troon stoot maar ze zitten wel alledrie in mijn top 10.
Harry Potter natuurlijk ook maar dat is grotendeels vanwege het boek, daarnaast waren het 6 delen en het waren geen extreem goede films.

Als ik deze lijsten zo bekijk, dan bedenk ik me opeens weer hoeveel ik nog moet zien aan kroonjuweeltjes.

Frequence

Avatar

No country for old men hier in de top 10 plaatsen vind ik hoogstens opmerkelijk. De film sloeg in mijn ogen nergens op en het einde was hoogstens bagger te noemen.

Verder is inderdaad de Lotr trilogie niet te ontbreken hier. Persoonlijk als je het over oorlogsfilms hebt vond ik Der Untergang ook een sterke vertaling van wat er toen afspeelde. Een mooie tien jaar.. met op 1 voor mij persoonlijk: The Illusionist

Geranimous

Avatar

Ik vind het erg cool dat Crouching Tiger Hidden Dragon toch genoemd wordt. Het is inderdaad een prachtige film. Mijn favoriet, Eternal Sunshine of the Spotless Mind wordt ook veel genoemd. Ik vind dat echt een near perfect film. Alleen had de score van Jon Brion wel genoemd mogen worden.

Up vond ik de eerste keer ietwat tegenvallen maar dat kwam omdat hij zo de hemel in geprezen werd en debuteerde in de top 5 van imdb. Mijn verwachtingen waren veel te hoog. Ook kwam ik pas tijdens de prachtige openingsmontage de zaal in. Maar nu ik Up een 2e keer gezien heb ben ik om. Up is simpelweg fantastisch.

Verder zijn er een aantal films die ik nog moet zien. Ik organiseer maandelijks een filmavond en dankzij dit lijstje zijn er weer een aantal films bijgekomen op de lijst.

Geranimous

Avatar

Frequence "No country for old men hier in de top 10 plaatsen vind ik hoogstens opmerkelijk. De film sloeg in mijn ogen nergens op en het einde was hoogstens bagger te noemen.

Verder is inderdaad de Lotr trilogie niet te ontbreken hier. Persoonlijk als je het over oorlogsfilms hebt vond ik Der Untergang ook een sterke vertaling van wat er toen afspeelde. Een mooie tien jaar.. met op 1 voor mij persoonlijk: The Illusionist"


Vind ik ook opmerkelijk. Een van de meest overschatte films ooit gemaakt. Maar dat is wat mij betreft met heel veel films van de Coen Brothers en van Quentin Tarantino. Inglorious Bastards 5 sterren??? Come on!!!!

Illuvatar

Avatar

"De film sloeg in mijn ogen nergens op en het einde was hoogstens bagger te noemen"

Soms stemt de mensheid me droevig.

stefanvh

Avatar

Illuvatar ""De film sloeg in mijn ogen nergens op en het einde was hoogstens bagger te noemen"

Soms stemt de mensheid me droevig."


Ik ben gelukkig niet de enige die hier zo over denkt. Dan ben ik benieuwd wat voor films in jouw ogen wél ergens op slaan.... op zo'n moment kan ik niet anders dan de naam transformers2 laten vallen

emperor

Avatar

Låt den rätte komma in
..zonder twijfel.

Darthmar

Avatar

Gladiator?

Vond ik nou niet bepaald een goeie film. Na de film had ik het idee dat ik ergens iets had gemist. Ook de geschiedkundige blunders kon ik niet uit staan.

Darthmar

Avatar

stefanvh "Ik ben gelukkig niet de enige die hier zo over denkt. Dan ben ik benieuwd wat voor films in jouw ogen wél ergens op slaan.... op zo'n moment kan ik niet anders dan de naam transformers2 laten vallen"


Laat mensen in hun waarde! Wat de ene geweldig vindt kan voor de andere een aanfluiting zijn.

Ik snap die voorliefde voor sommige regiseurs nooit. Vooral de "kenners" adoreren elke film die ze maken bij voorbaat.

Ik ga naar elke film met het idee waar is deze film voor gemaakt. Transformers 2 als popcorn vermaak, Lost In Translation om over na te denken. Avatar om de 3-d ervaring want het verhaaltje is simpel.

Maar er staan aardig wat goeie films in de bovenstaande lijstjes.

UniMatriX

Avatar

Ik mis toch een beetje Inglourious Basterds.
De Pulp Fiction (in iets mindere mate dat wel) van dit decennium.

benjamin

Avatar

Frequence "No country for old men hier in de top 10 plaatsen vind ik hoogstens opmerkelijk. De film sloeg in mijn ogen nergens op en het einde was hoogstens bagger te noemen."


Ik vind jou reactie veel opmerkelijker. De meeste mensen (ik ook) vinden No Country For Old Men een meesterwerk en dat einde was zeer sterk. Als jij het niet goed vond, ben jij de uitzondering, niet de recensenten. Mooie lijstjes trouwens.

Rudebox

Avatar

De "The Hottie & the Nottie" iemand...?

Het personage van Paris Hilton, heeft zo onwijs veel diepgang [net zoals de actrice zelf]. Het is gewoon wachten tot zij een beeldje krijgt.

:W

John Baak

Avatar

Rudebox "De "The Hottie & the Nottie" iemand...?

Het personage van Paris Hilton, heeft zo onwijs veel diepgang [net zoals de actrice zelf]. Het is gewoon wachten tot zij een beeldje krijgt.

:W"
Damn, die was ik helmaal vergeten! Dat plot, die cinematografie, de acteerprestaties van Paris Hilton, werkelijk fenomenaal! Lost in Translation eat your heart out! :D

The Professional

Avatar

Misschien ook leuk om de grootste flops van het afgelopen decennium te bespreken? Denk dat ook veel mensen hier plezier aan gaan hebben. Smiley face

Nicole@live

Avatar

Mijn toppers(in beste films)Hahha veel zullen het mijn lijstje helemaal niet eens zijn.

1. Lord Of The Rings
2. The Chronicles of Narnia
3. Kingdome of Heaven
4. Angels & Demons
5. Da Vinci Code
6. Australia
7. The Phantom Of The Opera
8. Pirates Of The Caribbean
9. Crash
10. Moulin Rouge

Remco

Avatar

Nicole@live "Mijn toppers(in beste films)Hahha veel zullen het mijn lijstje helemaal niet eens zijn.

1. Lord Of The Rings
2. The Chronicles of Narnia
3. Kingdome of Heaven
4. Angels & Demons
5. Da Vinci Code
6. Australia
7. The Phantom Of The Opera
8. Pirates Of The Caribbean
9. Crash
10. Moulin Rouge"


Angels & Demons en Da Vinci Code ? O+ Zet dan gelijk ook Transformers Revenge of the Fallen erin...

Golden Ghost

Avatar

Mijn top 10 van het afgelopen decenium in willekeurige volgorde. Ik zal ongetwijfeld nog een paar zeer goede films vergeten zijn en een aantal andere waar ik erg hoge verwachtingen van heb, heb ik helaas nog niet kunnen zien zoals bijvoorbeeld "Whatever works" en "The Imaginarium of Doctor Parnassus" alhoewel je deze laatste ook tot het huidige decenium kunt rekenen aangezien hij in nederland nog niet uit is.

1) Requiem for a dream (2000)
2) Cidade de Deus (2002)
3) El laberinto del Fauno (2006)
4) Repo! The genetic opera (2008)
5) The prestige (2006)
6) The fall (2006)
7) Walk the line (2005)
8) Sin city (2005)
9) Avalon (2001)
10) The departed (2006)

Honourable mention:
Surfer dude (2008)
Thank you for smoking (2005)
Memento (2000)

Frapcase

Avatar

Remco "Angels & Demons en Da Vinci Code ? O+ Zet dan gelijk ook Transformers Revenge of the Fallen erin..."


Niet iedereen heeft de zelfde smaak he..

Leuke lijstjes, ik ken de meeste (onbekendere) films niet, misschien moet ik die toch eens gaan bekijken Smiley face

Mijn top10:
1. Avatar (2009)
2. Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)
3. The Dark Knight (2008)
4. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
5. Gladiator (2000)
6. Cloverfield (2008)
7. The Machinist (2004)
8. Changeling (2008)
9. Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003)
10. Equilibrium (2002)

benjamin

Avatar

Mijn top 10:

1. Memento
2. No Country For Old Men.
3. House Of The Flying Daggers.
4. Avatar.
5. Lord Of The Rings (trilogie)
6. The Dark Knight.
7. Waltz With Bashir.
8. Bourne. (trilogie)
9. Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain.
10. The Departed.

Deweb

Avatar

Gelukkig. Er zijn mensen die 25th hour en Lost in Translation niet zijn vergeten Smiley face.

LuCos

Avatar

Nja, ik zou niet eens durven een top 10 te proberen. Er zijn zo ontzettend veel films en zoveel goede (en ook hier en daar wat slechte). Maar ik vind het wel knap dat jullie het durven hoorSmiley face

maartenschurink

Avatar

Maar vooral deze niet vergeten!

- Pulp Fiction
- True Romance
- 3:10 To Yuma
- Running Scared
- Narc
- Fight Club
- The assassination of Jesse James (By the coward ROBERT FORD)
- Revolver
- The Usual suspects
- V for Vendetta

maartenschurink

Avatar

En om daar nog even op door te borduren:

- Seven
- Sin City
- Into the Wild
- Gomorra
- Largo Winch
- Rounders
- Luck number Slevin
- Snatch
- Lock Stock & two Smoking Barrels
- Tropic Thunder

Steadicam

Avatar

@Maarten: The Usual Suspects, Fight Club, Pulp Fiction, Seven, Lock Stock, Rounders en True Romance zijn zeker niet de minste, maar komen uit de nineties.

maartenschurink

Avatar

En een Latte Macchiato gaf deze inspiratie:

- Man on Fire
- Public enemy 1+2 (Vincent Cassel)
- Ronin
- Heat
- 10th & Wolf
- Rock'n Rolla
- American Gangster
- Jackie Brown
- 300
- Defiance

stefanvh

Avatar

Remco "Angels & Demons en Da Vinci Code ? O+ Zet dan gelijk ook Transformers Revenge of the Fallen erin..."


jankjank laat mensen in hun waarde jankjank
Dat vond ik overigens 2 erg matige films, zelfs tom hanks vond ik niet zo awesome als normaal!

seppe

Avatar

Ik vond no country for old men best een goede film, maar hij hoort niet thuis in de top 10 van het laatste decennium. Ik vond hem ook veel te overschat door de pers. Krijg beetje het idee van " oh het zijn de coen brothers" " oh ik ben zo intellectueel " " oh ik drink rode wijn en eet olijven en ben zo interessant " Terwijl eigenlijk niemand wat van die film snapt maar dat zal wel goed zijn.

Het is verder een goede film maar echt niet zo fenomenaal als iedereen zegt...

Illuvatar

Avatar

Waarom moet men altijd direct een bepaalde groep mensen aanvallen. NCFOM was een ijzersterke film, die op verschillende niveau's werkt. Zelfs in zijn meest simpele vorm is het nog een geweldige thriller.

Als je zelf niets met een film kunt geeft dat niet het ongelijk van andere mensen aan.

VLT

Avatar

Ik heb blijkbaar toch nog heel wat te bekijken.. wat me wel tevreden stelt. Komend filmjaar wordt toch maar zwak op paar uitzonderingen na.

mijn persoonlijke top 10

1.the lord of the rings trilogie
2.moon
3.the dark knight
4.there will be blood
5.apocalypto
6.cloverfield
7.the matrix revolutions
8.gladiator
9.into the wild
10.the black balloon

Prudh

Avatar

seppe "Krijg beetje het idee van " oh het zijn de coen brothers" " oh ik ben zo intellectueel " " oh ik drink rode wijn en eet olijven en ben zo interessant " Terwijl eigenlijk niemand wat van die film snapt maar dat zal wel goed zijn."

Vooral die "oh" in je bericht doet het hem. Waarom is iemand die rode wijn drinkt en olijven eet interessant? Ben je een fan van de mediterraanse bevolking? Of heb je gewoon een koddig beeld van een zgn. intellectueel? ;)

Prudh

Avatar

Cool dat La Graine et le Mulet nog een toplijst heeft gehaald. Ik draag die film een zeer warm hart toe, ook zou hij niet in mijn top 10 staan. Inderdaad zintuigprikkelende cinema!

merijnsa

Avatar

1. Lost in Translation
Alles in deze film is eigenlijk perfect, cameravoering, casting, dialogen, lokatie, regie, het einde en de dromerige soundtrack (ik ga het niet allemaal af hehe). Wauw.

2. Memento
Twee verhaallijnen door elkaar laten lopen waarvan 1 achterstoveren afgespeeld zonder dat het onbegrijpelijke onzin wordt kan alleen Nolan flikken.

3. Being John Malkovich
Malkovich, Malkovich, Malkovich. Malkovich? Malkovich.

4. Jarhead
Voor sommige saai omdat het een oorlogsfilm is zonder dat er een schot gelost wordt, voor mij is dat nou juist de reden waarom ik deze film zo goed vind.

5. Superbad
Wat een casting en wat een dialogen. Heb denk ik nog nooit zo hard gelachen om een film.

6. Planet Terror
Dat shot waarin Wray op een minibike richting de volle maan rijdt om zombies verrot te knallen waarbij er ingezoomd wordt om het kader te behouden is echt heerlijk kut. De best expres-slechte-film ooit.

7. In Bruges
De telefoon-stuk-slaan-scene heb ik denk ik 5 keer teruggekeken. http://www.youtube.com/watch?v=umPgWSfX9Ns

8. The Dark Knight
Top notch van beeld en geluid. Alles tegen het plafond aan zodat je van je stoel geblazen wordt. Geen flauw idee waar het nou eigenlijk over ging. Iets met een rare clown en een vleermuisman zonder mentos ofzo.

9. Collateral
Mann's keuze van het digitaal schieten werkt perfect in de late uren van LA. Jammer dat dat dus niet werkt in Public Enemies, wat was dat een draak.

10. United 93
Je weet hoe het afloopt maar heb nog nooit in zo'n spanning op m'n stoel gezeten.

gielpeeters

Avatar

01. Mulholland Dr.
02. Drag Me To Hell
02. American Psycho
03. A Tale of Two Sisters
04. Eternal Sunshine of the Spotless Mind
05. Donnie Darko
06. The Ring
07. Memento
08. Requiem for a Dream
09. The Others
10. No Country for Old Men

Inglourious Basterds, Avatar, O Brother Where Art Thou?, The Orphanage, Rambo, The Pianist , Sin City, The Devil's Rejects, Inland Empire, Adaptation, Spirited Away

MovieInsider

Avatar

Wilde een frontale aanval inzetten op Remco voor zijn #1 Irreversible, maar die jongen gaat hem verdedigen tot de dood. Geen beginnen aan. Blijft een vervelende film en ik verdenk Remco ervan elke schockfilm van een art house-regisseur per definitie de hemel in te prijzen. Dan maar zeiken over de afwezigheid van wat andere briljante titels als Grizzly Man, In the Mood for Love en Mulholland Drive. En wat dachten jullie van Yi Yi. Een mozaiekfilm die bewijst dat de grote gebaren van Magnolia niet nodig zijn voor een zelfde effect. Het niet ontdekte meesterstuk van het afgelopen decennium.

Ook ik en mijn filmmaatje John doken de jaren '00 in voor een top 25. Het leverde een pittige discussie op. Zo staat zijn #1 niet eens in mijn top 25 en vice versa. Luister naar onze podcast op:

www.movieinsider.nl

John Baak

Avatar

VLT "
9.into the wild
"
Ai, ik bedenk me net dat ik één van mijn favoriete films gewoon helemaal ben vergeten!O+ Die had minstens de vierde plek gehaald. Het blijft toch moeilijk zo'n lijst maken, zo had ik er makkelijk ook The Lord of The Rings, The Matrix, The Departed, Brokeback Mountain, Memento...etc...etc.. bij kunnen zetten.
Overigens voel ik ook veel voor een flop 10 van de afgelopen 10 jaar, hebben we nog meer te bitchen :P Ik stem voor Epic Movie op nr. 1!:W

Remko Mewe

Avatar

MovieInsider "Wilde een frontale aanval inzetten op Remco voor zijn #1 Irreversible, maar die jongen gaat hem verdedigen tot de dood. Geen beginnen aan. Blijft een vervelende film en ik verdenk Remco ervan elke schockfilm van een art house-regisseur per definitie de hemel in te prijzen. Dan maar zeiken over de afwezigheid van wat andere briljante titels als Grizzly Man, In the Mood for Love en Mulholland Drive. En wat dachten jullie van Yi Yi. Een mozaiekfilm die bewijst dat de grote gebaren van Magnolia niet nodig zijn voor een zelfde effect. Het niet ontdekte meesterstuk van het afgelopen decennium."
Beste MovieOutsider, die discussie hebben we in het verleden al eens gevoerd en je weet hoe ik over de film denk. Je moet het niet als shockfilm zien. Ik snap dat echt geweld hard aankomt, maar dat verkies ik dan toch boven 'studiogeweld'. Bovendien: het zijn slechts twéé scènes en daar valt dan iedereen over. Ik zal niet ontkennen dat ik niet van shockcinema hou, maar ik heb wel mijn voorkeuren. Fat Girl en Funny Games bijvoorbeeld wel, maar Baise-Moi absoluut niet.

Verder noem je prachtige films hoor. Als ik een toptwintig had mogen maken, had ik In the Mood Love, Grizzly Man en Mulholland Drive waarschijnlijk wel vermeld. Net als 4 Maanden, 3 Weken & 2 Dagen, Amélie, The Diving Bell and the Butterfly, The Fall, Import/Export (oeps, weer een shockfilm), Million Dollar Baby, Manderlay en Brokeback Mountain, Let the Right One In, The Pianist en Touching the Void. Een toptien is wat betreft ook zo beperkt. Yi Yi was erg mooi, maar wat mij betreft geen decenniummateriaal.

Vraagje aan jou: geen Von Trier? Te eigenwijs voor je?

benjamin

Avatar

Deweb "Gelukkig. Er zijn mensen die 25th hour en Lost in Translation niet zijn vergeten Smiley face."


Damn, nu ben ik Lost In Translation vergeten in de lijst te zetten. Heb hem eens op een woensdagavond op tv gezien maar ik was echt helemaal mee en er ging een sfeer van uit die ik nog maar zelden heb ervaren. Topklasse!

VLT

Avatar

John Baak "Ai, ik bedenk me net dat ik één van mijn favoriete films gewoon helemaal ben vergeten!O+ Die had minstens de vierde plek gehaald. Het blijft toch moeilijk zo'n lijst maken, zo had ik er makkelijk ook The Lord of The Rings, The Matrix, The Departed, Brokeback Mountain, Memento...etc...etc.. bij kunnen zetten.
Overigens voel ik ook veel voor een flop 10 van de afgelopen 10 jaar, hebben we nog meer te bitchen :P Ik stem voor Epic Movie op nr. 1!:W"

Dat is inderdaad een prachtfilm!!
Als epic movie op 1 komt dan 'indiana jones and the kingdom of the crystall skull' zeker op 2!! wat een bagger..

John Baak

Avatar

VLT "Dat is inderdaad een prachtfilm!!
Als epic movie op 1 komt dan 'indiana jones and the kingdom of the crystall skull' zeker op 2!! wat een bagger.."
Tja die was inderdaad ook erg teleurstellend. Maar ik kan zo wel een paar andere bedenken die ik toch nog wat hoger op de lijst der baggerfilms zou zetten:
- Meet The Spartans, Superhero Movie, Disaster Movie (nooit een treffender titel gezien)
- The Hottie and the Nottie (Paris Hilton, 'nuf said)
- 10.000 B.C.
- Big Momma's House 1&2
- Meet Dave
- Gigli
- Glitter
- Knowing (dat einde...)
- Little Man
- Fragments (hoe verknal je een sterrencast)
- Alle films van Uwe Boll

Wie vult me aan?:D

Golden Ghost

Avatar

Autopsy: A Love Story (de onbetwiste nummer 1 slechtste film van het decennium voor mij, de naam zegt eigenlijk alles al)
Shrooms (een film over een bad trip geschreven door iemand zonder enige ervaring met het fenomeen als je het mij vraagt)
The Decent
Mutant Chronicals
Ice Age: The Meltdown (paar keer proberen te kijken maar nog nooit het einde gehaald)
White chicks

En ik ondersteun de plek van Big Momas house 1&2 op deze lijst van harte.

marcjeb

Avatar

1. Lord of the rings
Ik hou van avontuur, en dit is toch wel het mooiste avontuur in filmland, geen pirates, geen avatar, en ook geen harry potter.
Niet alleen het beeld en avontuur van lord of the rings doet het hem, maar ook de muziek !!!!

2 t/m 10.
Er zijn zoveel goede films dus ik kan niet kiezen verder, ik ben een filmliefhebber ik kijk films als godfather tot IT en black hawk down tot The hangover en Jurassic park tot back to the future en van the naked gun tot Descent.
Black hawk down keek ik laatst weer een keer, toch wel een harde en emotionele film, me vriendin kreeg zelfs tranen
Avatar laatst in de bios gezien, en ook absoluut een top film mede dankzij het 3D

Ik zie btw mensen over bagger films schrijven maar jullie noemen echt de grootste onzin op, films als little man and white chicks zijn hilarisch juist die films zijn nooit seriues bedoelt heerlijke slappe humor. Films als Dragonball Evolution alone in the dark die zijn seriues bedoelt maar die zijn gewoon om te janken zo slecht en slap.

Konami

Avatar

Dit is mijn lijst, ik twijfel nog om de volgorde:

The Dark Knight
The Bourne Trilogy
Gladiator
Cidade de Deus
Avatar
District 9
Uzak
Moulin Rouge!
In Bruges
The Lord of the Rings

Het is gewoon lastig om een keuze te maken.
Zo denk ik nog steeds aan Kill Bill (Vol 1 &2), Inglourious Basterds, Ironman, Ratatouille, Children of Men, Requiem for a Dream, Slumdog Millionaire, Der Untergang enzovoort...
Knopen doorhakken.

Keyser Söze

Avatar

Altijd leuk hoe zichzelf respecterende filmrecensenten het op de een of andere manier noodzakelijk achten om vooral zoveel mogelijk cinema obscura, film-noir of arthouse films op hun lijstje te hebben om zodoende serieus genomen te kunnen worden. Los van of dat klopt of niet zal ik het ook niet verdedigen mocht er iemand tegenin gaan want mijn top10 is best ruk. :9 Ik heb het over een andere boeg gegooid en probeer te kijken naar de beste herkijk waarde, een ontzettend goeie film zet je immers meerdere keren op want je kan er geen genoeg van krijgen of hij blijft gewoon leuk na 10 keer. Sommige steengoeie films van de afgelopen jaren verdwijnen na 1 keer kijken meteen in de kast en worden nooit meer bekeken, hier vallen bij mij meestal die arthouse films onder. Mooi voor 1 keer maar zeker niet om op een saaie zondag nogmaals erin te gooien. Films als Das Leben der Anderen, prachtig! maar die lange zit wil ik niet nog eens meemaken.

Nou vooruit, ik begin alvast meteen met een diskwalificatie geloof ik:

1. Band of Brothers (2001) Geen film maar hij moet er gewoon in !
2. Gladiator (2000)
3. A Good Year (2006)
4. Der Untergang (2004)
5. American Psycho (2000)
6. Master and Commander: The Far Side of the World (2003)
7. Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003)
8. Man on Fire (2004)
9. The Dark Knight (2009)
10. WALL-E (2008)

Mijn lijst wordt een beetje gedomineerd door de gebroeders Scott & Russel Crowe T+) mijn excuus daarvoor.
Sommige films staan er eigenlijk alleen al in puur om de soundtrack.

CASINO

Avatar

Top 10 kan ik niet maken dan maar top 3

1: City of God
2: Lilya 4-ever
3: fucking amal

gelukkig zag ik wel iemand city of god noemen.. anders zou ik zeggen dat er weinig smaak was in de lijsten.

John Baak

Avatar

marcjeb "Ik zie btw mensen over bagger films schrijven maar jullie noemen echt de grootste onzin op, films als little man and white chicks zijn hilarisch juist die films zijn nooit seriues bedoelt heerlijke slappe humor. Films als Dragonball Evolution alone in the dark die zijn seriues bedoelt maar die zijn gewoon om te janken zo slecht en slap."
Zo zie je maar weer hoe subjectief film is, in het bijzonder humor. Geloof me, ik ben een groot fan van komedie, ook van erg flauwe. Er moet echter wel moeite zijn gedaan om goede grappen te bedenken. In Little Man zit nul originaliteit, de grappen zijn ontzettend flauw en herkauwd en de timing is om te huilen. White Chicks vind ik nog wel te pruimen, maar de Wayans Brothers tonen over het algemeen weinig gevoel te hebben voor humor.

@Keyser Söze: Ik heb vaak hetzelfde idee, maar als ik zo de lijstjes zie valt het reuze mee. Daarbij is het niet ondenkbaar dat een recensent die wellicht een 'ander (meer is denigrerend en onjuist als je het mij vraagt) ontwikkelde blik' heeft, van andere dingen geniet dan de 'normale' filmkijker. Zoals gezegd, film is een subjectief medium en dat toont zich eens te meer in deze lijstjes.

Helios

Avatar

Bah, waarom noemen mensen toch steeds The Departed :N? Het origineel 'Infernal affairs/Mou gaan dou' vind ik toch wel 2x zo goed, maar die heeft volgens mij niemand gezien. Infernal affairs 2 en 3 zijn ook goed te pruimen trouwens.

TheVault

Avatar

Ik heb de meeste films die door de verschillende mensen genoemd worden wel gezien.
Mijn lijstje in compleet willekeurige volgorde aangezien ik niet echt zin had om te gaan rangschikken:
-Pirates of the caribean: curse of the black pearl
-Crank
-Lord of the rings trilogie
-The dark knight
-The hangover
-Lost in translation
-Memento
-The Bourne trilogie
-V for vendetta
-City of god

CASINO

Avatar

Lilya 4-ever iemand???

Olrik

Avatar

Frequence "No country for old men hier in de top 10 plaatsen vind ik hoogstens opmerkelijk. De film sloeg in mijn ogen nergens op en het einde was hoogstens bagger te noemen.

Verder is inderdaad de Lotr trilogie niet te ontbreken hier. Persoonlijk als je het over oorlogsfilms hebt vond ik Der Untergang ook een sterke vertaling van wat er toen afspeelde. Een mooie tien jaar.. met op 1 voor mij persoonlijk: The Illusionist"


Totaal niet mee eens betreft No Country For Old Men. Fenomenale film en het einde was geniaal. Het zegt veel over je als je favoriete film van de 2000s the Illusionist is...

Olrik

Avatar

Helios "Bah, waarom noemen mensen toch steeds The Departed :N? Het origineel 'Infernal affairs/Mou gaan dou' vind ik toch wel 2x zo goed, maar die heeft volgens mij niemand gezien. Infernal affairs 2 en 3 zijn ook goed te pruimen trouwens."


Omdat The Departed veel beter is. Het acteerwerk is veel beter en er zit veel meer suspense in.

Olrik

Avatar

Keyser Söze "Altijd leuk hoe zichzelf respecterende filmrecensenten het op de een of andere manier noodzakelijk achten om vooral zoveel mogelijk cinema obscura, film-noir of arthouse films op hun lijstje te hebben om zodoende serieus genomen te kunnen worden. Los van of dat klopt of niet zal ik het ook niet verdedigen mocht er iemand tegenin gaan want mijn top10 is best ruk. :9 Ik heb het over een andere boeg gegooid en probeer te kijken naar de beste herkijk waarde, een ontzettend goeie film zet je immers meerdere keren op want je kan er geen genoeg van krijgen of hij blijft gewoon leuk na 10 keer. Sommige steengoeie films van de afgelopen jaren verdwijnen na 1 keer kijken meteen in de kast en worden nooit meer bekeken, hier vallen bij mij meestal die arthouse films onder. Mooi voor 1 keer maar zeker niet om op een saaie zondag nogmaals erin te gooien. Films als Das Leben der Anderen, prachtig! maar die lange zit wil ik niet nog eens meemaken.

Nou vooruit, ik begin alvast meteen met een diskwalificatie geloof ik:

1. Band of Brothers (2001) Geen film maar hij moet er gewoon in !
2. Gladiator (2000)
3. A Good Year (2006)
4. Der Untergang (2004)
5. American Psycho (2000)
6. Master and Commander: The Far Side of the World (2003)
7. Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003)
8. Man on Fire (2004)
9. The Dark Knight (2009)
10. WALL-E (2008)

Mijn lijst wordt een beetje gedomineerd door de gebroeders Scott & Russel Crowe T+) mijn excuus daarvoor.
Sommige films staan er eigenlijk alleen al in puur om de soundtrack."


A Good Year vind je beter dan films als American Psycho en The Dark Knight?! Sorry hoor, maar dat slaat nergens op.O+

Olrik

Avatar

merijnsa "1. Lost in Translation
Alles in deze film is eigenlijk perfect, cameravoering, casting, dialogen, lokatie, regie, het einde en de dromerige soundtrack (ik ga het niet allemaal af hehe). Wauw.

2. Memento
Twee verhaallijnen door elkaar laten lopen waarvan 1 achterstoveren afgespeeld zonder dat het onbegrijpelijke onzin wordt kan alleen Nolan flikken.

3. Being John Malkovich
Malkovich, Malkovich, Malkovich. Malkovich? Malkovich.

4. Jarhead
Voor sommige saai omdat het een oorlogsfilm is zonder dat er een schot gelost wordt, voor mij is dat nou juist de reden waarom ik deze film zo goed vind.

5. Superbad
Wat een casting en wat een dialogen. Heb denk ik nog nooit zo hard gelachen om een film.

6. Planet Terror
Dat shot waarin Wray op een minibike richting de volle maan rijdt om zombies verrot te knallen waarbij er ingezoomd wordt om het kader te behouden is echt heerlijk kut. De best expres-slechte-film ooit.

7. In Bruges
De telefoon-stuk-slaan-scene heb ik denk ik 5 keer teruggekeken. http://www.youtube.com/watch?v=umPgWSfX9Ns

8. The Dark Knight
Top notch van beeld en geluid. Alles tegen het plafond aan zodat je van je stoel geblazen wordt. Geen flauw idee waar het nou eigenlijk over ging. Iets met een rare clown en een vleermuisman zonder mentos ofzo.

9. Collateral
Mann's keuze van het digitaal schieten werkt perfect in de late uren van LA. Jammer dat dat dus niet werkt in Public Enemies, wat was dat een draak.

10. United 93
Je weet hoe het afloopt maar heb nog nooit in zo'n spanning op m'n stoel gezeten."


Being John Malkovich komt uit 1999:E

Olrik

Avatar

Golden Ghost "Autopsy: A Love Story (de onbetwiste nummer 1 slechtste film van het decennium voor mij, de naam zegt eigenlijk alles al)
Shrooms (een film over een bad trip geschreven door iemand zonder enige ervaring met het fenomeen als je het mij vraagt)
The Decent
Mutant Chronicals
Ice Age: The Meltdown (paar keer proberen te kijken maar nog nooit het einde gehaald)
White chicks

En ik ondersteun de plek van Big Momas house 1&2 op deze lijst van harte."


White Chicks?! Dat kan je gewoon niet menen! Beslist niet een van de beste films van de 2000s, eerder een van de slechtste.

nieuwslaatste nieuws

meest populair