J. Edgar is een van de meer recente films van Clint Eastwood en met niemand meer dan Leonardo DiCaprio in de hoofdrol, kan dat eigenlijk misgaan?
Veel mensen hebben niks met deze film en vergeten hem al snel nadat ze hem hebben gezien, maar is dit terecht of verdient J. Edgar meer lof dan hij nu krijgt.
Als je het aan mij vraagt is de film helemaal niet slecht en heeft het puik acteerwerk waar ik helemaal niks op aan kan merken.
Het verhaal kon me over het algemeen wel boeien en ik was erg geïntrigeerd door het hele geven van het leven van Edgar Hoover, maar desondanks dat heeft de film wel zijn pinpunten.
Het cameramerk was vreselijk en hoewel het een beetje Eastwood's stijl is om zijn films zo donker als mogelijk is te belichten vond ik dat deze keer erg irritant.
De make-up is wel verzorgd, maar soms erg storend omdat je gewoon duidelijk ziet dat het DiCaprio of Hammer is achter die make-up die hun moet doen laten overkomen als bejaarde mannen.
Niet een van de beste films van Eastwood, maar beslist niet slecht.
Zo slecht is J.Edgar niet. Het hoofdpersonage waar het allemaal om draait is enorm boeiend en Leonardo Dicaprio speelt hier zeer goed. Ook het uiterlijk van de film is netjes gedaan, ook al is het allemaal nogal "stoffig" te noemen.
Er zijn wel een aantal grote pijnpunten. Het camerawerk is verzorgt, daar geen kwaad woord over maar de belichting zat soms echt verkeerd. Vaak werden personages verkeerd belicht of was het té gestileerd. Nadat ik Hereafter had gezien was er iets wat ik echt vreselijk vond. De muziek van Eastwood zelf. Ik hoopte dat hij na Hereafter nooit meer zou tokkelen op z'n gitaar maar helaas. Opnieuw kregen we hier soortgelijke muziek die eerder nutteloos klinkt dan dat ze iets toevoegt. Bovendien klinkt het alsof een kind van 7 jaar aan de snaren zit te prutsen... Eastwood hou daarmee op!
Een ander minpunt is de make-up. Leonardo Dicaprio en Naomi Watts zien nog best ergens geloofwaardig uit. Maar wie er echt belachelijk uitziet is Armie Hammer. Door die dikke laag make-up en door z'n vreemde bewegingen lijkt hij wel een dinosaurus uit het Jurrasic Park tijdperk. Inderdaad als een robot... zonde want verder speelt Hammer voortreffelijk en werkt de chemie tussen hem en Dicaprio zeer zeker wel.
De kritiek op het script is ergens terecht, het is een chaos van gebeurtenissen die samen een geheel moeten vormen. Helaas slaagt het script er nergens in om echt meeslepend te worden. Maar toch krijgen we een heldere blik op wie J. Edgar zou kunnen geweest zijn. Maar misschien was het interessanter geweest om nog meer op het persoonlijker leven van J. Edgar te focussen. Want in die scènes is de film, vond ik toch, op z'n sterkst. Scènes als, de eerste date met Naomi Watts, de hotel scène met Armie Hammer en de scènes met z'n moeder zijn diegene die je het meest bij blijven na het zien van de film.
J.Edgar laat zich vooral uitkijken door de vaart die Dicaprio in de film houd met z'n spel en natuurlijk ook het intrigerende hoofdpersonage. Maar het is verre van perfect. Mensen die niks hebben met biografieën en praat-films kunnen beter iets anders bekijken.
Het is niet Clint Eastwood's beste film die hij al heeft gemaakt, maar de slechte kritieken die ik hierover lees zijn ook niet allemaal terecht.
Misschien is het omdat dit genre film, biografisch, een van mijn favoriete genres is dat ik de film wel goed vind, maar het neemt niet weg dat de prent goed toont hoe het leven van J. Edgar Hoover is geweest.
Ik heb wel beelden gezien van de echte Hoover en vind dat Leonardo DiCaprio het personage perfect neerzet, op elke leeftijd, maar vooral als de oudere Hoover, wat me ook dadelijk brengt bij de make up crew, die wel een extra vermelding verdienen, prachtig hoe zijn de cast ouder hebben gemaakt, niet alleen DiCaprio, maar ook Naomi Watts en Armie Hammer.
Het genre spreekt niet iedereen aan dat weet ik, en waarschijnlijk daardoor ook de vele kritieken, maar ik vind het wel een geslaagde film en leerrijk bovendien.
Kortom: wie van biografische prenten houd, dan is dit een aanrader !!
Olrik
Veel mensen hebben niks met deze film en vergeten hem al snel nadat ze hem hebben gezien, maar is dit terecht of verdient J. Edgar meer lof dan hij nu krijgt.
Als je het aan mij vraagt is de film helemaal niet slecht en heeft het puik acteerwerk waar ik helemaal niks op aan kan merken.
Het verhaal kon me over het algemeen wel boeien en ik was erg geïntrigeerd door het hele geven van het leven van Edgar Hoover, maar desondanks dat heeft de film wel zijn pinpunten.
Het cameramerk was vreselijk en hoewel het een beetje Eastwood's stijl is om zijn films zo donker als mogelijk is te belichten vond ik dat deze keer erg irritant.
De make-up is wel verzorgd, maar soms erg storend omdat je gewoon duidelijk ziet dat het DiCaprio of Hammer is achter die make-up die hun moet doen laten overkomen als bejaarde mannen.
Niet een van de beste films van Eastwood, maar beslist niet slecht.
6.5 / 10
Banned
Er zijn wel een aantal grote pijnpunten. Het camerawerk is verzorgt, daar geen kwaad woord over maar de belichting zat soms echt verkeerd. Vaak werden personages verkeerd belicht of was het té gestileerd. Nadat ik Hereafter had gezien was er iets wat ik echt vreselijk vond. De muziek van Eastwood zelf. Ik hoopte dat hij na Hereafter nooit meer zou tokkelen op z'n gitaar maar helaas. Opnieuw kregen we hier soortgelijke muziek die eerder nutteloos klinkt dan dat ze iets toevoegt. Bovendien klinkt het alsof een kind van 7 jaar aan de snaren zit te prutsen... Eastwood hou daarmee op!
Een ander minpunt is de make-up. Leonardo Dicaprio en Naomi Watts zien nog best ergens geloofwaardig uit. Maar wie er echt belachelijk uitziet is Armie Hammer. Door die dikke laag make-up en door z'n vreemde bewegingen lijkt hij wel een dinosaurus uit het Jurrasic Park tijdperk. Inderdaad als een robot... zonde want verder speelt Hammer voortreffelijk en werkt de chemie tussen hem en Dicaprio zeer zeker wel.
De kritiek op het script is ergens terecht, het is een chaos van gebeurtenissen die samen een geheel moeten vormen. Helaas slaagt het script er nergens in om echt meeslepend te worden. Maar toch krijgen we een heldere blik op wie J. Edgar zou kunnen geweest zijn. Maar misschien was het interessanter geweest om nog meer op het persoonlijker leven van J. Edgar te focussen. Want in die scènes is de film, vond ik toch, op z'n sterkst. Scènes als, de eerste date met Naomi Watts, de hotel scène met Armie Hammer en de scènes met z'n moeder zijn diegene die je het meest bij blijven na het zien van de film.
J.Edgar laat zich vooral uitkijken door de vaart die Dicaprio in de film houd met z'n spel en natuurlijk ook het intrigerende hoofdpersonage. Maar het is verre van perfect. Mensen die niks hebben met biografieën en praat-films kunnen beter iets anders bekijken.
Tarkus
Misschien is het omdat dit genre film, biografisch, een van mijn favoriete genres is dat ik de film wel goed vind, maar het neemt niet weg dat de prent goed toont hoe het leven van J. Edgar Hoover is geweest.
Ik heb wel beelden gezien van de echte Hoover en vind dat Leonardo DiCaprio het personage perfect neerzet, op elke leeftijd, maar vooral als de oudere Hoover, wat me ook dadelijk brengt bij de make up crew, die wel een extra vermelding verdienen, prachtig hoe zijn de cast ouder hebben gemaakt, niet alleen DiCaprio, maar ook Naomi Watts en Armie Hammer.
Het genre spreekt niet iedereen aan dat weet ik, en waarschijnlijk daardoor ook de vele kritieken, maar ik vind het wel een geslaagde film en leerrijk bovendien.
Kortom: wie van biografische prenten houd, dan is dit een aanrader !!