The Grand Budapest Hotel speelt zich af in het Europa van de jaren 1920. Daar zien we een beroemde hotel conciërge, Gustave H.. Hij erft het schilderij Boy With Apple, nadat zijn one night stand Madame D. vermoord wordt. Haar zoon Dmitri zweert wraak op Gustave, en wijst hem als schuldige aan voor de moord op zijn moeder. Zero Moustafa, de lobbyjongen van het hotel en zijn liefje, Agatha, helpen Gustave het schilderij te verbergen van Dmitri en de autoriteiten.
- Regie
- Wes Anderson
- Cast
- Bill Murray, F. Murray Abraham, Edward Norton, Ralph Fiennes, Harvey Keitel, Tom Wilkinson, Jeff Goldblum, Willem Dafoe, Adrien Brody, Mathieu Amalric, Jason Schwartzman, Tilda Swinton, Jude Law, Saoirse Ronan, Léa Seydoux.
- Budget
- $ 30.000.000
- Opbrengst
- $ 174.600.318
- Release
- 07.03.2014
- Release NL
- 13.03.2014
- Release DVD
- 15.07.2014
Filmtotaal Recensie
Regie: Wes Anderson | Cast: Ralph Fiennes (M. Gustave), Tony Revolori (Zero), Adrien Brody (Dmitri), Willem Dafoe (Jopling), F. Murray Abraham (Mr. Moustafa), Mathieu Amalric (Serge X), Jeff Goldblum (Deputy Kovacs), Harvey Keitel (Ludwig), Jude Law (schrijver), Bill Murray (M. Ivan), Edward Norton (Henckels), Saoirse Ronan (Agatha), Jason Schwartzman (M. Jean), Léa Seydoux (Clotilde), Tilda Swinton (Madame D.), e.a. | Speelduur: 99 minuten | Jaar: 2014
De Nederlandse regisseur George Sluizer legde het ooit uit in een interview: Je brengt verschillende lagen aan in een film en helemaal onderin verberg je dan je juwelen. Een filmmaker die dat tegenwoordig als een van de besten doet is Wes Anderson. Zijn uitbundige stijl is vervreemdend en kolderiek, maar in de kern zijn zn films tegelijkertijd heel menselijk en doorvoeld. Het ziet er verraderlijk simpel en kinderlijk uit, maar dat is juist het knappe.
Andersons eigenzinnige stijl is meestal het eerste dat opvalt, zo ook hier. The Grand Budapest Hotel is gefilmd in strakke en kleurrijke kaders (ditmaal grotendeels in de klassieke 4:3-ratio), met houdingen van acteurs die op de millimeter zijn geregisseerd en decors die er regelmatig ook gewoon uitzien als decors. Het is een opzettelijk knullige, oubollig ogende stijl, die de ruimte biedt voor speelse en cartooneske situaties. Gortdroge humor levert dat op. Waar Anderson dat in zijn vorige films voornamelijk uit dialogen haalde, doet hij dat nu meer met visuele grappen. Zijn gevoel voor detail leent zich daar uitstekend voor.
