Toen Jurassic Park in 1993 uitkwam, was het een baanbrekende film door zijn gebruik van computergegeneerde beelden. De klassieker wordt beschouwd als een mijlpaal die de weg heeft vrijgemaakt voor de special effects van de moderne cinema.
Vooral de dinosauriërs waren indrukwekkend. Ze kwamen tot leven door innovatieve computeranimaties en levensgrote animatronische modellen. Geen enkel wezen in Jurassic Park was angstaanjagender of indrukwekkender dan de tyrannosaurus rex, oftewel T-rex. Er was echter een bizar probleem met deze dinosaurus.
Verhaal
Jurassic Park werd geregisseerd door Steven Spielberg en geschreven door Michael Crichton en David Koepp, gebaseerd op Crichtons roman uit 1990. De hoofdrollen worden gespeeld door Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum en Richard Attenborough.
De film speelt zich af op het fictieve eiland Isla Nublar nabij Costa Rica. Daar hebben de rijke zakenman John Hammond (Attenborough) en een team genetische wetenschappers een park gecreëerd met uitgestorven dinosauriërs die opnieuw tot leven zijn gewekt. Wanneer industriële sabotage leidt tot een catastrofale uitval van de stroomvoorziening en beveiliging van het park, moet een kleine groep bezoekers proberen te overleven en te ontsnappen van het inmiddels levensgevaarlijke eiland.
Niet nat worden
Een van de meest iconische scènes uit Jurassic Park is wanneer de T-rex ontsnapt uit zijn verblijf en zich op de hoofdpersonages stort terwijl ze hulpeloos ineengedoken in hun safari-jeep zitten. Om de scène nog dramatischer te maken, speelt alles zich af in de regen.
Helaas zorgde juist dat detail er bijna voor dat de hele scène in het water viel en kwam het zelfs dicht in de buurt van het 'doden' van de T-rex. Zo mocht tijdens de opnames de gigantische animatronische T-rex-pop die werd gebruikt voor close-ups eigenlijk helemaal niet nat worden.
Gemaakt van schuimlatex
Zoals het ontwerpteam van de film uitlegt in de Netflix-serie The Movies That Made Us over Jurassic Park, was de huid van de pop gemaakt van schuimlatex. Dat maakte hem tot "een gigantische spons" die al het regenwater opzoog, waardoor hij meer dan een ton kon gaan wegen.
Het plan was om het regenwater aan weerszijden van de T-rex te sproeien, zodat dit probleem vermeden zou worden. Maar zo liep het niet helemaal. Kunstmatige regen werd tijdens de opnames over de hele latex-dinosaurus gespoten, en het grootste deel daarvan werd geabsorbeerd. Volgens de cameraman van de film, Dean Cundey, maakte dit de enorme pop minstens "drie tot vier keer zo zwaar".
Trillen en schudden
Doordat hij onder zijn eigen gewicht begon in te storten, begon de animatronische T-rex te trillen en te schudden, alsof hij het koud had of bang was. Dit is het laatste wat je wilt bij zo'n eng beest. Opnames moesten telkens opnieuw gedaan worden zodat het schudden eruit gemonteerd kon worden, en de instabiele dinosaurus bracht de acteurs eronder zelfs in gevaar.
Naast het trillen had het absorberen van zoveel water de T-rex ook behoorlijk mollig gemaakt rond zijn middel. Dat was allesbehalve ideaal, maar om het probleem zo goed mogelijk op te lossen moesten de CGI-animators die de verre shots maakten de dinosaurus digitaal dikker maken. Zo bleef de T-rex tenminste consistent rond, zowel van dichtbij als verder weg van de camera.
Brak alle box office-records
Uiteindelijk slaagden beide ontwerpteams erin de scène tot een succes te maken, met enorme publieke en kritische waardering. Jurassic Park brak destijds alle box office-records en bracht tijdens zijn oorspronkelijke bioscoopvertoningen wereldwijd meer dan 914 miljoen dollar op.
Na de heruitgave ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum in 2013 werd Jurassic Park de oudste film ooit die meer dan 1 miljard dollar opbracht. De T-rex was zonder twijfel de grootste publiekstrekker.
Kijken?
Wil je Jurassic Park zien? Je kunt de film bekijken op Prime Video en SkyShowtime.
Vooral de dinosauriërs waren indrukwekkend. Ze kwamen tot leven door innovatieve computeranimaties en levensgrote animatronische modellen. Geen enkel wezen in Jurassic Park was angstaanjagender of indrukwekkender dan de tyrannosaurus rex, oftewel T-rex. Er was echter een bizar probleem met deze dinosaurus.
Verhaal
Jurassic Park werd geregisseerd door Steven Spielberg en geschreven door Michael Crichton en David Koepp, gebaseerd op Crichtons roman uit 1990. De hoofdrollen worden gespeeld door Sam Neill, Laura Dern, Jeff Goldblum en Richard Attenborough.
De film speelt zich af op het fictieve eiland Isla Nublar nabij Costa Rica. Daar hebben de rijke zakenman John Hammond (Attenborough) en een team genetische wetenschappers een park gecreëerd met uitgestorven dinosauriërs die opnieuw tot leven zijn gewekt. Wanneer industriële sabotage leidt tot een catastrofale uitval van de stroomvoorziening en beveiliging van het park, moet een kleine groep bezoekers proberen te overleven en te ontsnappen van het inmiddels levensgevaarlijke eiland.
Niet nat worden
Een van de meest iconische scènes uit Jurassic Park is wanneer de T-rex ontsnapt uit zijn verblijf en zich op de hoofdpersonages stort terwijl ze hulpeloos ineengedoken in hun safari-jeep zitten. Om de scène nog dramatischer te maken, speelt alles zich af in de regen.
Helaas zorgde juist dat detail er bijna voor dat de hele scène in het water viel en kwam het zelfs dicht in de buurt van het 'doden' van de T-rex. Zo mocht tijdens de opnames de gigantische animatronische T-rex-pop die werd gebruikt voor close-ups eigenlijk helemaal niet nat worden.
Gemaakt van schuimlatex
Zoals het ontwerpteam van de film uitlegt in de Netflix-serie The Movies That Made Us over Jurassic Park, was de huid van de pop gemaakt van schuimlatex. Dat maakte hem tot "een gigantische spons" die al het regenwater opzoog, waardoor hij meer dan een ton kon gaan wegen.
Het plan was om het regenwater aan weerszijden van de T-rex te sproeien, zodat dit probleem vermeden zou worden. Maar zo liep het niet helemaal. Kunstmatige regen werd tijdens de opnames over de hele latex-dinosaurus gespoten, en het grootste deel daarvan werd geabsorbeerd. Volgens de cameraman van de film, Dean Cundey, maakte dit de enorme pop minstens "drie tot vier keer zo zwaar".
Trillen en schudden
Doordat hij onder zijn eigen gewicht begon in te storten, begon de animatronische T-rex te trillen en te schudden, alsof hij het koud had of bang was. Dit is het laatste wat je wilt bij zo'n eng beest. Opnames moesten telkens opnieuw gedaan worden zodat het schudden eruit gemonteerd kon worden, en de instabiele dinosaurus bracht de acteurs eronder zelfs in gevaar.
Naast het trillen had het absorberen van zoveel water de T-rex ook behoorlijk mollig gemaakt rond zijn middel. Dat was allesbehalve ideaal, maar om het probleem zo goed mogelijk op te lossen moesten de CGI-animators die de verre shots maakten de dinosaurus digitaal dikker maken. Zo bleef de T-rex tenminste consistent rond, zowel van dichtbij als verder weg van de camera.
Brak alle box office-records
Uiteindelijk slaagden beide ontwerpteams erin de scène tot een succes te maken, met enorme publieke en kritische waardering. Jurassic Park brak destijds alle box office-records en bracht tijdens zijn oorspronkelijke bioscoopvertoningen wereldwijd meer dan 914 miljoen dollar op.
Na de heruitgave ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum in 2013 werd Jurassic Park de oudste film ooit die meer dan 1 miljard dollar opbracht. De T-rex was zonder twijfel de grootste publiekstrekker.
Kijken?
Wil je Jurassic Park zien? Je kunt de film bekijken op Prime Video en SkyShowtime.
