Weinig schrijvers hebben het horrorgenre zo gevormd als Stephen King. Met klassiekers als Carrie, The Shining en It bewees hij dat angst het krachtigst is wanneer het menselijk voelt. Zijn verhalen balanceren vaak tussen realiteit en het bovennatuurlijke, wat ze extra verontrustend maakt.
Toch blijkt zelfs de koning van de horror niet immuun voor angst. In een interview noemde hij ooit een filmpersonage dat hem diep wist te raken: een schurk zo overtuigend en dreigend dat King toegaf dat het gezicht achter het personage hem "duizend nachtmerries" had bezorgd.
Mooie lijst
King stelde een lijst samen van zijn favoriete fictieve slechteriken en noemde onder meer Anton Chigurh uit No Country for Old Men, Big Brother uit 1984, Lord Voldemort en Sauron. Maar het was vooral Reverend Harry Powell uit The Night of the Hunter die volgens hem pure terreur belichaamde.
De film uit 1955, geregisseerd door Charles Laughton, werd bij de release gemengd ontvangen maar geldt tegenwoordig als een meesterwerk. Gebaseerd op de roman van Davis Grubb volgt het verhaal een seriemoordenaar die zich voordoet als predikant om twee kinderen te manipuleren en hun verborgen erfenis te bemachtigen.
Angstaanjagend
Robert Mitchum gaf Powell een huiveringwekkende uitstraling, mede dankzij de iconische tatoeages "LOVE" en "HATE" op zijn knokkels. Zijn combinatie van charme en onderdrukte woede maakt het personage onvoorspelbaar, terwijl het publiek voortdurend beseft dat achter zijn vriendelijke façade een gewetenloze killer schuilgaat.
Met een bescheiden budget van ongeveer $795.000 groeide de film later uit tot een invloedrijke thriller die generaties filmmakers inspireerde. Naast Mitchum schitterden ook Shelley Winters en Lillian Gish, terwijl de expressionistische cinematografie de film een bijna sprookjesachtige, maar beklemmende sfeer gaf.
Bijzonder personage
Volgens King is het juist Mitchums vermogen om moeiteloos te schakelen tussen geruststellend en angstaanjagend dat Powell zo onvergetelijk maakt. Een personage dat zelfs een doorgewinterde horrorschrijver laat huiveren, verdient zonder twijfel zijn plek in de filmgeschiedenis als een van de meest angstaanjagende schurken ooit.
Toch blijkt zelfs de koning van de horror niet immuun voor angst. In een interview noemde hij ooit een filmpersonage dat hem diep wist te raken: een schurk zo overtuigend en dreigend dat King toegaf dat het gezicht achter het personage hem "duizend nachtmerries" had bezorgd.
Mooie lijst
King stelde een lijst samen van zijn favoriete fictieve slechteriken en noemde onder meer Anton Chigurh uit No Country for Old Men, Big Brother uit 1984, Lord Voldemort en Sauron. Maar het was vooral Reverend Harry Powell uit The Night of the Hunter die volgens hem pure terreur belichaamde.
De film uit 1955, geregisseerd door Charles Laughton, werd bij de release gemengd ontvangen maar geldt tegenwoordig als een meesterwerk. Gebaseerd op de roman van Davis Grubb volgt het verhaal een seriemoordenaar die zich voordoet als predikant om twee kinderen te manipuleren en hun verborgen erfenis te bemachtigen.
Angstaanjagend
Robert Mitchum gaf Powell een huiveringwekkende uitstraling, mede dankzij de iconische tatoeages "LOVE" en "HATE" op zijn knokkels. Zijn combinatie van charme en onderdrukte woede maakt het personage onvoorspelbaar, terwijl het publiek voortdurend beseft dat achter zijn vriendelijke façade een gewetenloze killer schuilgaat.
Met een bescheiden budget van ongeveer $795.000 groeide de film later uit tot een invloedrijke thriller die generaties filmmakers inspireerde. Naast Mitchum schitterden ook Shelley Winters en Lillian Gish, terwijl de expressionistische cinematografie de film een bijna sprookjesachtige, maar beklemmende sfeer gaf.
Bijzonder personage
Volgens King is het juist Mitchums vermogen om moeiteloos te schakelen tussen geruststellend en angstaanjagend dat Powell zo onvergetelijk maakt. Een personage dat zelfs een doorgewinterde horrorschrijver laat huiveren, verdient zonder twijfel zijn plek in de filmgeschiedenis als een van de meest angstaanjagende schurken ooit.
