Voor mijn gevoel lijkt iedereen te schreeuwen dat The Odyssey hét cinematografische hoogtepunt van het jaar wordt, maar mijn onderbuikgevoel zegt iets heel anders. Waar menig filmliefhebber de regisseur blindelings volgt, zie ik barsten in het pantser. De verwachtingen zijn torenhoog, maar ik voorspel een pijnlijke val voor deze gehypete regisseur en film.

Laten we eerlijk zijn over zijn recente werk. Tenet was voor velen een onbegrijpelijk "geheel" en Oppenheimer leunde wat betreft het financiële succes wel erg zwaar op die absurde 'Barbenheimer'-hype. Het voelt alsof de magie langzaam uitdooft. Is Christopher Nolan het spoor bijster? Ik vrees dat zijn beste dagen achter ons liggen.

Verkeerde casting keuzes
De castingkeuzes voelen als pure marketing in plaats van artistieke noodzaak. Tom Holland en Zendaya zijn absolute supersterren, maar passen zij in een Nolan-film? Het voelt geforceerd aan om zieltjes te winnen. Deze popiconen botsen met de serieuze toon die we gewend zijn, wat zorgt voor een ongemakkelijke mix.

Hoewel ik Matt Damon normaal hoog heb zitten, twijfel ik of hij werkt in een historische fantasy setting. Bovendien kookt de film over van de bekende gezichten. Zo'n parade van sterren haalt je direct uit het verhaal en werkt zelden in het voordeel van de beleving.

Zwakste film ooit
Ik sta hierin gelukkig niet alleen, want ook online zijn er zorgwekkende reacties te vinden. De eerste trailer wist mij totaal niet te overdonderen en miste elke vorm van urgentie. Ik durf zelfs te wedden dat dit zijn zwakste film wordt sinds hij doorbrak met de klassieker Memento.

Is er dan helemaal geen lichtpuntje? De rol van Jon Bernthal als Menelaus kan verrassen, ook al is zijn aandeel waarschijnlijk klein. Geef mij komende zomer liever een kaartje voor Disclosure Day, Evil Dead Burn of Flowervale Street. Daar kijk ik pas écht reikhalzend naar uit.