Iedereen kende Robin Williams als de lieve en grappige komiek, maar hier werd hij doodeng
Eens geen 'Mrs. Doubtfire' of 'Jumanji', maar een griezelige rol in 'One Hour Photo'.
Robin Williams staat bij veel mensen vooral bekend als een warme, grappige en ontroerende acteur. Denk aan Mrs. Doubtfire, Good Will Hunting of zijn stemwerk als Genie in Aladdin. In One Hour Photo liet hij echter een totaal andere kant van zichzelf zien.
De thriller uit 2002 werd geregisseerd door Mark Romanek en draait om Seymour Parrish, een eenzame medewerker van een fotolaboratorium in een warenhuis. Hij ontwikkelt de foto's van klanten, maar raakt steeds meer geobsedeerd door één gezin.
Ander gezicht
Sy, zoals hij wordt genoemd, lijkt in eerste instantie vooral verdrietig en ongemakkelijk. Hij is beleefd, zacht en bijna onzichtbaar. Precies daardoor wordt hij gaandeweg steeds griezeliger. Wat One Hour Photo zo sterk maakt, is dat de film slim gebruikmaakt van Williams' imago.
Het publiek was gewend aan zijn warmte en energie, maar hier wordt dat vertrouwde gezicht iets verontrustends. Williams speelt Sy niet als een schreeuwerige psychopaat, maar als iemand die wanhopig verlangt naar verbondenheid.
Griezel
Hij kopieert foto's, bewaart ze thuis en bouwt in zijn hoofd een band op met mensen die hem nauwelijks kennen. Dat maakt zijn optreden misschien juist enger. Hij is geen monster uit een standaardthriller, maar een man die zo eenzaam is dat hij langzaam alle grenzen kwijtraakt.
In hetzelfde jaar speelde Williams ook in Insomnia, opnieuw een donkerdere rol. Toch blijft One Hour Photo misschien zijn ongemakkelijkste transformatie. De film laat zien hoe sterk Williams was wanneer hij zijn komische energie volledig inhield. Zijn blik, zijn houding en zijn beheerste stem zorgen voor constante spanning.
De moeite waard
Toch wordt de film vandaag de dag veel minder genoemd dan zijn bekendere klassiekers. Dat is jammer, want One Hour Photo bewijst dat Williams veel meer kon dan mensen laten lachen of huilen. Hij kon je ook laten wegkijken. Misschien is dat precies waarom deze kleine thriller nog altijd onder de huid kruipt.
Ook interessant
Iedereen noemt 'Rocky' en 'Creed', maar Russell Crowe maakte ook een geweldige boksfilm
Wie het over geweldige boksfilms heeft, komt al snel uit bij klassiekers als Rocky en Raging Bull of recentere pareltjes als Warrior of Creed. Toch maakte Russell Crowe in 2005 een film die absoluut in dat rijtje thuishoort, maar opvallend vaak...[Lees verder]
De thriller uit 2002 werd geregisseerd door Mark Romanek en draait om Seymour Parrish, een eenzame medewerker van een fotolaboratorium in een warenhuis. Hij ontwikkelt de foto's van klanten, maar raakt steeds meer geobsedeerd door één gezin.
Ander gezicht
Sy, zoals hij wordt genoemd, lijkt in eerste instantie vooral verdrietig en ongemakkelijk. Hij is beleefd, zacht en bijna onzichtbaar. Precies daardoor wordt hij gaandeweg steeds griezeliger. Wat One Hour Photo zo sterk maakt, is dat de film slim gebruikmaakt van Williams' imago.
Het publiek was gewend aan zijn warmte en energie, maar hier wordt dat vertrouwde gezicht iets verontrustends. Williams speelt Sy niet als een schreeuwerige psychopaat, maar als iemand die wanhopig verlangt naar verbondenheid.
Griezel
Hij kopieert foto's, bewaart ze thuis en bouwt in zijn hoofd een band op met mensen die hem nauwelijks kennen. Dat maakt zijn optreden misschien juist enger. Hij is geen monster uit een standaardthriller, maar een man die zo eenzaam is dat hij langzaam alle grenzen kwijtraakt.
In hetzelfde jaar speelde Williams ook in Insomnia, opnieuw een donkerdere rol. Toch blijft One Hour Photo misschien zijn ongemakkelijkste transformatie. De film laat zien hoe sterk Williams was wanneer hij zijn komische energie volledig inhield. Zijn blik, zijn houding en zijn beheerste stem zorgen voor constante spanning.
De moeite waard
Toch wordt de film vandaag de dag veel minder genoemd dan zijn bekendere klassiekers. Dat is jammer, want One Hour Photo bewijst dat Williams veel meer kon dan mensen laten lachen of huilen. Hij kon je ook laten wegkijken. Misschien is dat precies waarom deze kleine thriller nog altijd onder de huid kruipt.
Ook interessant
Iedereen noemt 'Rocky' en 'Creed', maar Russell Crowe maakte ook een geweldige boksfilm
Wie het over geweldige boksfilms heeft, komt al snel uit bij klassiekers als Rocky en Raging Bull of recentere pareltjes als Warrior of Creed. Toch maakte Russell Crowe in 2005 een film die absoluut in dat rijtje thuishoort, maar opvallend vaak...[Lees verder]
