Sexy en scherpe film 'Honey Don't!' uit 2025 met Margaret Qualley en Chris Evans verdient veel meer erkenning
Hoewel bekende namen als Margaret Qualley en Chris Evans de hoofdrollen speelden in 'Honey Don't! van Ethan Coen, was de film geen groot succes.
Vorig jaar verschenen er, zoals ieder jaar, weer talloze films. Sommige groeiden uit tot grote kassuccessen, zoals Zootopia 2 en Avatar: Fire and Ash, terwijl andere juist flopten. Een van de films die in 2025 onder de radar bleef, is Honey Don't! van Ethan Coen. Dat is jammer, want de film verdient meer aandacht dan hij heeft gekregen.
Honey Don't! is de tweede film die Coen zonder zijn broer Joel regisseerde. Het scenario schreef hij samen met zijn echtgenote Tricia Cooke. De film is het tweede deel van hun zogenoemde "lesbische B-filmtrilogie", na Drive-Away Dolls (2024). De hoofdrollen worden vertolkt door Margaret Qualley, Aubrey Plaza, Chris Evans en Charlie Day.
Verhaal
Honey Don't! is een luchtige, sexy neo-noir die draait om Honey O'Donahue (Qualley), een privédetective die zich een weg baant door de chaos van het hedendaagse Californië. Wanneer een potentiële cliënt onder mysterieuze omstandigheden om het leven komt, begint Honey de charismatische dominee Drew Devlin (Evans) te wantrouwen.
Ondertussen raakt ze verstrikt in verschillende andere verhaallijnen: de zaak van een homoseksuele man (Billy Eichner) die het overspel van zijn partner wil bewijzen, de situatie van haar nichtje (Talia Ryder) dat gevangen zit en een langzaam opbloeiende romance met politieagente M.G. (Plaza).
Typisch Coen
De film ademt de kenmerkende stijl van Coen: een mix van misdaad, absurdisme, zwarte humor en neo-noir, al kiest hij hier voor een lossere en meer fragmentarische vertelstructuur dan in de films die hij samen met zijn broer maakte. Honey Don't! langs de meetlat leggen doet de film dan ook tekort, omdat hij duidelijk een andere richting inslaat.
De humor is nog altijd scherp, maar voelt anders aan dan in Coens eerdere werk. Hoewel niet alle verhaallijnen naadloos samenkomen, is de pulperige wereld die Coen en Cooke hebben gecreëerd kleurrijk en eigenzinnig genoeg om dat te compenseren. Honey Don't! is grappig, verleidelijk en eigenzinnig en heeft, net als de klassieke femme fatale waarop de film duidelijk voortborduurt, iets koels, complex en licht meedogenloos.
Kans geven
Het is dan ook jammer dat de film niet meer aandacht heeft gekregen. Honey Don't! kreeg gemengde recensies en wist ook aan de bioscoopkassa geen grote indruk te maken. Critici prezen vooral de stijlvolle vormgeving, de sfeer en de sterke cast, maar waren minder overtuigd van het verhaal, dat volgens sommigen te rommelig en onsamenhangend was. Desondanks is Honey Don't! een film die liefhebbers van eigenzinnige noirkomedies zeker een kans zouden moeten geven.
Wil je Honey Don't! zien? Je kunt de film bekijken op Skyshowtime.
Honey Don't! is de tweede film die Coen zonder zijn broer Joel regisseerde. Het scenario schreef hij samen met zijn echtgenote Tricia Cooke. De film is het tweede deel van hun zogenoemde "lesbische B-filmtrilogie", na Drive-Away Dolls (2024). De hoofdrollen worden vertolkt door Margaret Qualley, Aubrey Plaza, Chris Evans en Charlie Day.
Verhaal
Honey Don't! is een luchtige, sexy neo-noir die draait om Honey O'Donahue (Qualley), een privédetective die zich een weg baant door de chaos van het hedendaagse Californië. Wanneer een potentiële cliënt onder mysterieuze omstandigheden om het leven komt, begint Honey de charismatische dominee Drew Devlin (Evans) te wantrouwen.
Ondertussen raakt ze verstrikt in verschillende andere verhaallijnen: de zaak van een homoseksuele man (Billy Eichner) die het overspel van zijn partner wil bewijzen, de situatie van haar nichtje (Talia Ryder) dat gevangen zit en een langzaam opbloeiende romance met politieagente M.G. (Plaza).
Typisch Coen
De film ademt de kenmerkende stijl van Coen: een mix van misdaad, absurdisme, zwarte humor en neo-noir, al kiest hij hier voor een lossere en meer fragmentarische vertelstructuur dan in de films die hij samen met zijn broer maakte. Honey Don't! langs de meetlat leggen doet de film dan ook tekort, omdat hij duidelijk een andere richting inslaat.
De humor is nog altijd scherp, maar voelt anders aan dan in Coens eerdere werk. Hoewel niet alle verhaallijnen naadloos samenkomen, is de pulperige wereld die Coen en Cooke hebben gecreëerd kleurrijk en eigenzinnig genoeg om dat te compenseren. Honey Don't! is grappig, verleidelijk en eigenzinnig en heeft, net als de klassieke femme fatale waarop de film duidelijk voortborduurt, iets koels, complex en licht meedogenloos.
Kans geven
Het is dan ook jammer dat de film niet meer aandacht heeft gekregen. Honey Don't! kreeg gemengde recensies en wist ook aan de bioscoopkassa geen grote indruk te maken. Critici prezen vooral de stijlvolle vormgeving, de sfeer en de sterke cast, maar waren minder overtuigd van het verhaal, dat volgens sommigen te rommelig en onsamenhangend was. Desondanks is Honey Don't! een film die liefhebbers van eigenzinnige noirkomedies zeker een kans zouden moeten geven.
Wil je Honey Don't! zien? Je kunt de film bekijken op Skyshowtime.
