Charlton Heston maakte filmgeschiedenis, maar deze avonturenfilm noemde hij zijn absolute dieptepunt
Zelfs de grootste acteurs kijken niet op al hun films positief terug.
Charlton Heston groeide uit tot een van de grootste filmsterren van de twintigste eeuw, met hoofdrollen in klassiekers als Ben-Hur en The Ten Commandments. Toch kende zijn indrukwekkende carrière ook missers. De avonturenfilm Call of the Wild uit 1972 beschouwde hij zelf als de slechtste film die hij ooit maakte.
Heston was jarenlang het gezicht van grootschalige Hollywoodproducties. Voor zijn hoofdrol in Ben-Hur won hij in 1960 de Oscar voor beste acteur, terwijl hij als Mozes in The Ten Commandments eveneens filmgeschiedenis schreef. Ook in Planet of the Apes en Soylent Green liet hij zien meer te kunnen dan historische helden spelen.
Kritiek
Toch was Heston opvallend kritisch op zijn eigen werk. In een terugblik op zijn loopbaan werd Call of the Wild expliciet genoemd als de film die hij zelf als zijn absolute dieptepunt beschouwde. Dat oordeel steekt behoorlijk af tegen de reputatie van een acteur die doorgaans juist met epische filmklassiekers wordt geassocieerd.
Call of the Wild verscheen in 1972 en is gebaseerd op de bekende avonturenroman van Jack London. Het verhaal draait om de ruige wereld van de goudkoorts in Alaska, waarin mens en dier moeten zien te overleven onder barre omstandigheden. De verfilming wist Heston echter niet de voldoening te geven die hij van zijn werk verwachtte.
Onduidelijke opbrengst
Over het budget en de wereldwijde opbrengst van deze specifieke film zijn geen betrouwbare cijfers opgenomen in de beschikbare biografische bron. Wel past de productie in een periode waarin Heston steeds vaker in avonturenfilms en andere commerciële projecten verscheen, terwijl zijn status als grote Hollywoodster langzaam begon af te nemen.
Heston maakte gedurende zijn carrière duidelijk dat hij niet iedere rol als een meesterwerk beschouwde. Hij vond dat een acteur eerlijk naar zijn eigen prestaties moest kijken en zei ooit dat je een leven lang kunt werken zonder dat je werk ooit perfect wordt. Die instelling verklaart waarom hij ook openlijk kritisch kon zijn op zijn eigen films.
Toch historisch
Ondanks zijn teleurstelling over Call of the Wild bleef Heston een blijvende naam in de filmgeschiedenis. Zijn rollen in Ben-Hur, Touch of Evil en Planet of the Apes worden nog altijd herinnerd. Juist dat contrast maakt zijn oordeel over deze vergeten avonturenfilm zo opvallend: zelfs een Hollywoodlegende kon terugkijken op een project waar hij liever niet aan herinnerd werd.
Heston was jarenlang het gezicht van grootschalige Hollywoodproducties. Voor zijn hoofdrol in Ben-Hur won hij in 1960 de Oscar voor beste acteur, terwijl hij als Mozes in The Ten Commandments eveneens filmgeschiedenis schreef. Ook in Planet of the Apes en Soylent Green liet hij zien meer te kunnen dan historische helden spelen.
Kritiek
Toch was Heston opvallend kritisch op zijn eigen werk. In een terugblik op zijn loopbaan werd Call of the Wild expliciet genoemd als de film die hij zelf als zijn absolute dieptepunt beschouwde. Dat oordeel steekt behoorlijk af tegen de reputatie van een acteur die doorgaans juist met epische filmklassiekers wordt geassocieerd.
Call of the Wild verscheen in 1972 en is gebaseerd op de bekende avonturenroman van Jack London. Het verhaal draait om de ruige wereld van de goudkoorts in Alaska, waarin mens en dier moeten zien te overleven onder barre omstandigheden. De verfilming wist Heston echter niet de voldoening te geven die hij van zijn werk verwachtte.
Onduidelijke opbrengst
Over het budget en de wereldwijde opbrengst van deze specifieke film zijn geen betrouwbare cijfers opgenomen in de beschikbare biografische bron. Wel past de productie in een periode waarin Heston steeds vaker in avonturenfilms en andere commerciële projecten verscheen, terwijl zijn status als grote Hollywoodster langzaam begon af te nemen.
Heston maakte gedurende zijn carrière duidelijk dat hij niet iedere rol als een meesterwerk beschouwde. Hij vond dat een acteur eerlijk naar zijn eigen prestaties moest kijken en zei ooit dat je een leven lang kunt werken zonder dat je werk ooit perfect wordt. Die instelling verklaart waarom hij ook openlijk kritisch kon zijn op zijn eigen films.
Toch historisch
Ondanks zijn teleurstelling over Call of the Wild bleef Heston een blijvende naam in de filmgeschiedenis. Zijn rollen in Ben-Hur, Touch of Evil en Planet of the Apes worden nog altijd herinnerd. Juist dat contrast maakt zijn oordeel over deze vergeten avonturenfilm zo opvallend: zelfs een Hollywoodlegende kon terugkijken op een project waar hij liever niet aan herinnerd werd.
