Bijna iedereen kent 'Titanic', maar deze beroemde momenten zijn heel anders dan je denkt
Ontdek de grens tussen feiten en drama in James Camerons 'Titanic' met onder anderen Kathy Bates.
James Camerons filmklassieker Titanic (1997) bracht de scheepsramp op meeslepende wijze in beeld. Hoewel het zinken van het schip historisch accuraat is, nam de regisseur voor het drama de nodige artistieke vrijheid. De grens tussen historische feiten en Hollywood-dramatisering blijkt uit vijf van de bekendste momenten uit de film.
1. Het romantische drama tussen de rijke Rose DeWitt Bukater en de arme Jack Dawson vormt het hart van de film, maar berust grotendeels op fantasie. Zowel Jack als Rose zijn volledig fictieve personages. James Cameron gaf er meer drama aan door de persoonlijkheid en de latere passie voor kunst van 'Old Rose' op de Amerikaanse kunstenares Beatrice Wood te baseren, ook al voer ze niet mee op de Titanic. Op de passagierslijst stond destijds wel een 'J. Dawson'. Deze Joseph Dawson werkte aan boord als kolenschepper. Na de release van de film werd zijn graf in Nova Scotia ongewild een pelgrimsoord voor fans.
De echte 'Unsinkable' Molly Brown
2. In de film zien we Margaret 'Molly' Brown (gespeeld door Kathy Bates) als een luidruchtige vrouw die de leiding neemt in een reddingsboot. Zij bestond echt en overleefde de ramp. Brown was een Amerikaanse filantroop en socialite. Haar heldenrol in de film is historisch accuraat, maar in werkelijkheid ging haar inzet verder. Aan boord van het reddingsschip RMS Carpathia voorzag zij de overlevenden uit de tweede en derde klasse meteen van eerste levensbehoeften. De beroemde bijnaam 'Unsinkable Molly Brown' verzonnen de media na haar overlijden.
3. Een van de meest emotionele scènes toont de muzikanten die op het vollopende dek dapper blijven doorspelen om de rust te bewaren. Onder leiding van Wallace Hartley speelden ze echt door tijdens de evacuatie. Geen van de muzikanten overleefde de ramp. James Cameron koos voor het gezang Nearer, My God, To Thee als zwanenzang van de band. Wat het allerlaatste nummer was, blijft een mysterie. Sommigen dachten Nearer, My God, To Thee, terwijl anderen zeiden dat de band afscheid nam met het destijds populaire Songe d'Automne.
Het tragische echtpaar Straus
4. Terwijl het schip zinkt, zien we in de film een ouder echtpaar gearmd in bed liggen, terwijl het water hun hut binnenstroomt. Op de dvd staan ze op het dek. Het is het waargebeurde verhaal van Isidor en Ida Straus, de schatrijke mede-eigenaren van het Amerikaanse warenhuis Macy's. De filmische scène waarin ze in bed verdrinken is gedramatiseerd. Getuigen verklaarden dat het stel weigerde te scheiden; Isidor wilde niet in een reddingsboot stappen zolang er nog vrouwen en kinderen aan boord waren, en Ida weigerde haar man te verlaten. Ooggetuigen zagen hen op het dek, zittend op een paar stoelen.
5. De chaos rondom de reddingsboten en de weinige mensen die uit het ijskoude water werden gered, vormt de climax van de film. Er waren echt te weinig reddingsboten aan boord. Twee en een half uur na de botsing brak het schip in tweeën en zonk het. De meeste slachtoffers in het water stierven binnen 15 tot 30 minuten aan onderkoeling. In de film keert alleen één bootje terug. In het echt kwamen twee reddingsboten terug. Een deel van de geredde mensen overleed alsnog in de boten aan onderkoeling. Uiteindelijk pikte RMS Carpathia alle overlevenden op. Het schip brak de reis naar Oostenrijk-Hongarije af om hen voor verdere verzorging af te zetten in New York.
1. Het romantische drama tussen de rijke Rose DeWitt Bukater en de arme Jack Dawson vormt het hart van de film, maar berust grotendeels op fantasie. Zowel Jack als Rose zijn volledig fictieve personages. James Cameron gaf er meer drama aan door de persoonlijkheid en de latere passie voor kunst van 'Old Rose' op de Amerikaanse kunstenares Beatrice Wood te baseren, ook al voer ze niet mee op de Titanic. Op de passagierslijst stond destijds wel een 'J. Dawson'. Deze Joseph Dawson werkte aan boord als kolenschepper. Na de release van de film werd zijn graf in Nova Scotia ongewild een pelgrimsoord voor fans.
De echte 'Unsinkable' Molly Brown
2. In de film zien we Margaret 'Molly' Brown (gespeeld door Kathy Bates) als een luidruchtige vrouw die de leiding neemt in een reddingsboot. Zij bestond echt en overleefde de ramp. Brown was een Amerikaanse filantroop en socialite. Haar heldenrol in de film is historisch accuraat, maar in werkelijkheid ging haar inzet verder. Aan boord van het reddingsschip RMS Carpathia voorzag zij de overlevenden uit de tweede en derde klasse meteen van eerste levensbehoeften. De beroemde bijnaam 'Unsinkable Molly Brown' verzonnen de media na haar overlijden.
3. Een van de meest emotionele scènes toont de muzikanten die op het vollopende dek dapper blijven doorspelen om de rust te bewaren. Onder leiding van Wallace Hartley speelden ze echt door tijdens de evacuatie. Geen van de muzikanten overleefde de ramp. James Cameron koos voor het gezang Nearer, My God, To Thee als zwanenzang van de band. Wat het allerlaatste nummer was, blijft een mysterie. Sommigen dachten Nearer, My God, To Thee, terwijl anderen zeiden dat de band afscheid nam met het destijds populaire Songe d'Automne.
Het tragische echtpaar Straus
4. Terwijl het schip zinkt, zien we in de film een ouder echtpaar gearmd in bed liggen, terwijl het water hun hut binnenstroomt. Op de dvd staan ze op het dek. Het is het waargebeurde verhaal van Isidor en Ida Straus, de schatrijke mede-eigenaren van het Amerikaanse warenhuis Macy's. De filmische scène waarin ze in bed verdrinken is gedramatiseerd. Getuigen verklaarden dat het stel weigerde te scheiden; Isidor wilde niet in een reddingsboot stappen zolang er nog vrouwen en kinderen aan boord waren, en Ida weigerde haar man te verlaten. Ooggetuigen zagen hen op het dek, zittend op een paar stoelen.
5. De chaos rondom de reddingsboten en de weinige mensen die uit het ijskoude water werden gered, vormt de climax van de film. Er waren echt te weinig reddingsboten aan boord. Twee en een half uur na de botsing brak het schip in tweeën en zonk het. De meeste slachtoffers in het water stierven binnen 15 tot 30 minuten aan onderkoeling. In de film keert alleen één bootje terug. In het echt kwamen twee reddingsboten terug. Een deel van de geredde mensen overleed alsnog in de boten aan onderkoeling. Uiteindelijk pikte RMS Carpathia alle overlevenden op. Het schip brak de reis naar Oostenrijk-Hongarije af om hen voor verdere verzorging af te zetten in New York.
