Featured

Johnny Five presenteert: Top-5 post-apocalyptische films

Weer een prikkelend film top-5 lijstje door oud-recensenten Kenji en Ruben.

door Ruben Heijloo op 19.05.2015 om 08:42 in Featured
Er is niks leukers dan filmlijstjes verzinnen en daar een beetje over dooremmeren, bedachten FilmTotaal-oudgedienden Kenji en Ruben. Op hun blog Johnnyfive.nl doen ze dan ook niet anders. Hun eigenzinnige top vijf-lijstjes zijn ook regelmatig op Filmtotaal te vinden, dus laat dat commentaar maar komen!

Eindelijk is het zover: na dertig(!) jaar draait er weer een nieuwe Mad Max-film in de bioscopen, deze keer met Tom Hardy in de rol die van Mel Gibson een wereldster maakte. Wij hebben 'm nog niet gezien, maar de voortekenen zijn goed: ouderwets krankzinnige actie in de trailers en bijna unaniem lyrische kritieken. Sowieso zijn wij bij voorbaat verkocht, want wat is er nou fijner dan fantaseren over het einde van de wereld?



Ruben


La Jetée duurt nog geen half uur en bestaat uit een serie zwart-wit foto's met een voice-over. De film geniet voornamelijk bekendheid als inspiratiebron voor Terry Gilliams 12 Monkey's. Eigenlijk jammer, omdat je de film op zichzelf moet bezien. Hij's namelijk gewoon erg goed! Als je eenmaal gewend bent aan het feit dat je stills zit te kijken en niet naar bewegend beeld, merk je dat het juist deze vorm is waarom de film zo ontzettend goed werkt: met de verweerde koppen van de figuranten en de unheimische beelden van een vernietigde stad, lijkt het alsof de foto's gemaakt zijn aan een (bestaand) oorlogsfront; alsof het journalistieke foto's betreft. We zien niet eens zo gek veel van de post-apocalyptische wereld, aangezien het grootste deel van het verhaal zich afspeelt in het verleden. Maar de naderende ondergang van de wereld is juist daardoor zo goed voelbaar: we weten wat gaat komen.


Kenji


Holy fuck, wat is dit voor iets geweldigs?! Kende deze helemaal niet, bedankt Ruben! Bijna niet te bevatten dat een reeks (heel goed gekozen) stilstaande beelden, met wat muziek en enge Duitse fluisterstemmen eronder, zoveel kan oproepen. Het gesproken narratief is soms wel erg, eh... Frans, op een manier die bijna smeekt om parodie. Maar de bijna woordeloze 'scène' in het natuurhistorisch museum is van zo'n romantische tederheid en melancholie dat de tranen je in de ogen springen. Direct naar nummer één.





Kenji


Eigenlijk wou ik deze er niet op zetten, want hij ligt zo voor de hand en iedereen kent 'm. Maar hoe kan ik anders? Betere - of gestoordere - post-apocalyptische pulp is er gewoonweg niet. Max Rockatansky groeit uit tot de legendarische Road Warrior in zijn strijd tegen de barbaarse bende van The Humungus. Het geweld is grimmig en nihilistisch, maar dankzij de maffe, typisch Australische humor heel goed te verteren. Ook Mel Gibson is precies zoals je 'm hebben wilt: een echte filmster en larger than life als Max, maar gelukkig nog geen foute Amerikaan met een geföhnde mat. De actie, de outfits en het camerawerk zijn allemaal compleet uitzinnig. En Vernon Wells is natuurlijk de beste hysterische bad guy in het universum.


Ruben


Een unicum: de eerste film die voor de tweede keer in onze lijstjes verschijnt! Eerder noemden we Mad Max 2 in de top-5 beste auto-achtervolgingen. Maar in dit lijstje past ie eigenlijk nóg beter.


Kenji


En als we straks dat lijstje van Vernon Wells-films maken, komt 'ie nóg een keer terug!


Ruben


Word.




Kenji


Hayao Miyazaki's eerste meesterwerk, vier jaar ouder dan Totoro en minstens zo goed. Nausicaä schetst de wereld, duizend jaar na een allesvernietigende oorlog, maar natuurlijk niet zoals we gewend zijn van de Amerikanen. Hier geen cynisch geweld te midden van grootstedelijke ruïnes, maar een origineel, fantastisch getekend actiesprookje (beïnvloed door de psychedelische strips van de Fransman Moebius). De natuur dreigt de mens voorgoed uit te roeien, maar die grijpt opnieuw naar een monsterlijk vernietigingswapen, de Giant Warrior (een overduidelijk symbool voor de nationale Japanse nachtmerrie, de atoombom). Prinses Nausicaä - wat mij betreft Miyazaki's coolste heldin - is voorbestemd om de harmonie tussen mens en natuur te herstellen. Must-see!


Ruben


Wat je zegt: we zijn met zijn allen zo gebrainwasht door Amerikaanse cinema, dat Miyazaki-films direct opvallen door de grenzeloze fantasie, haast vloeibare narratieven en de sterke vrouwenrollen. Ik kan zijn films eigenlijk nooit helemaal bevatten; ze gaan me te boven. En eigenlijk is dat best fijn. Met Nausicaä komt daar echter bij dat de film me niet echt raakt. Ik vind het allemaal erg knap gemaakt en interessant, maar hij had lang niet zo'n impact als bijvoorbeeld de door jou genoemde Totoro - een van mijn persoonlijke favorieten.





Ruben


Ik moet iets opbiechten, Kenji: door de jaren heen heb ik een beetje een hekel gekregen aan het post-apocalyptische genre. De dystopische wereld als achtergrond voor (actie)films is een cliché geworden. Alles moet duister en hopeloos, want dat is stoer en veinst diepzinnigheid. Ik vind het maar vermoeiend. WALL·E laat zien hoe het anders kan. Niet dat de wereld er nu zo gezellig uitziet in deze Pixar-film - meer dan een enorme vuilnisbult is het niet - maar het vertederende, guitige robotje WALL·E, dat orde probeert te scheppen in deze rommel, maakt de Apocalyps een stuk draaglijker. Er zijn boeken vol geschreven over de film, en dan in het bijzonder over het eerste half uur, waarin zonder dialoog een compleet verhaal wordt verteld, dus ik hou het gewoon hierbij: een prachtfilm.


Kenji


Je hebt volkomen gelijk, jongen: het genre is met de jaren alleen maar fantasie- en humorlozer geworden. Bij Waterworld kon je tenminste nog lachen, dankzij die malloot van een Dennis Hopper. Maar The Book of Eli bijvoorbeeld, heb ik na tien minuten uitgezet. Dat afgezaagde grauwe palet en die standaard post-apocalyptische garderobe, hou toch op. Anyway, WALL·E is natuurlijk een supercharmante film. Heb 'm in korte tijd enkele tientallen keren gezien, dankzij m'n kinderen, waardoor hij hier in huis meer een soort bewegend behang is geworden. Mijn perspectief is dus een beetje verwrongen, maar goed blijft 'ie.


Ruben


The Book of Eli? Suffe, pseudo-filosofische kutfilm.





Ruben


Ik weet nog goed dat ik voor het eerst de plot hoorde van Children of Men; ik werd er alles behalve enthousiast van. In de nabije toekomst, in een wereld waarin mensen onvruchtbaar zijn geworden, krijgt een sombere einzelgänger de opdracht een zwangere vrouw te beschermen. Klinkt als een foute actiefilm met Snipes of Stallone in de hoofdrol, toch? Niets van dat alles! In de handen van Alfonso Cuarón blijkt Children of Men een sfeervolle, spannende en bij vlagen - jawel - diepzinnige film. Children of Men staat bekend om zijn heftige actiescènes - en toegegeven, de one taker waarin Clive Owen door een muur van kogels op zoek gaat naar de zwangere vrouw is gekmakend geniaal - maar het is de algehele sfeer van de film die beklijft. De teloorgang van de wereld is in elk frame voelbaar. En doordat deze post-apocalyptische wereld tóch zo op de onze lijkt, komt dat des harder binnen. Geen flitsende laserguns, zombies of gekke Henkies met maskers op, maar gewone mensen die zoeken naar een sprankje hoop in een ongewone wereld.


Kenji


Deze is me niet echt bijgebleven, sorry. Ik weet wel dat Clive Owen er behoorlijk miserabel in kijkt, iets waar hij erg goed in is. En ik herinner me een puike bijrol van Michael Caine, die inmiddels natuurlijk wel iets te vaak is opgevoerd als wereldwijze mentorfiguur - vooral door Christopher Nolan. Maar in deze film vond ik hem een lichtpuntje, weet ik nog.


Meer lijstjes op www.johnnyfive.nl.

26 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

geertvdheide

Avatar

Mooi, gevarieerd lijstje! Dit zet me aan om enkele hiervan nog eens te bekijken. Nog enkele die ik zelf erg tof vond: The Road, Zombieland en 12 Monkeys. Maar ja, die zijn een stukje voor de hand liggender Smiley face

Zoltar

Avatar

Post-apocalyptische films... en dan kom je met Wally aanzetten? De naam zegt het al; post-apocalyptisch... dat horen geen vrolijke kleurrijke films te zijn.
Films die wel in dit lijstje thuishoren:
-The Road
- The Rover
- Hardware
- Salute of the Jugger

Chrischzz

Avatar

Zoltar "Post-apocalyptische films... en dan kom je met Wally aanzetten? De naam zegt het al; post-apocalyptisch... dat horen geen vrolijke kleurrijke films te zijn."


Waarom niet?
Moet alles na de apocalypse dan duister en droevig zijn?

Wall-E geeft gewoon een andere kijk op het gegeven..

Chrischzz

Avatar

airbender "The Hunger Games had er ook bij gemogen."


Goede films..
HungerGames is onderhoudend.. maar geen klassieker ofzo..

MoJo

Avatar

airbender "Tja, wat versta jij onder een klassieker? Een short film? Een animatie waar niet iedereen van heeft gehoord?"


Nee maar op zen minst wel een goede film.

ruben

Avatar

airbender "En dat is The Hunger Games."
Dat lijkt me subjectief. Net zoals deze lijstjes subjectief zijn. Er bestaat geen ultieme top 5 - deze lijstjes zijn persoonlijk en bedoeld om mooie films voor het voetlicht te brengen en om met anderen te filosoferen over films, puur uit liefde voor cinema. That's it. Kun je je niet in ons lijstje vinden? Jammer dan. Ik hoop alleen dat je onze nummer 1 eens een kans wil geven, of de films van Miyazaki eens bekijkt. Je zult versteld staan. Echt.

En The Hunger Games vond ik zelf dodelijk saai. Maar dat is dus een persoonlijke mening. Dat wil zeggen: subjectief. Oftwel: gekleurd.

ruben

Avatar

airbender "Tuurlijk is het subjectief. Maar als een film door de meerderheid van critici en kijkers geprezen wordt, dan is het safe om te zeggen dat het géén slechte film is. Of het niet jouw ding is, oké.


Dit is meer jammer van jou eigenlijk. Er wordt in het artikel gevraagd om commentaar en dan reageer jij zo."
Dat zeg ik: het is niet mijn ding.

En ik vind het juist leuk om van gedachten te wisselen over films, maar om films af te schieten omdat je ze niet kent of ze te kort vindt, vind ik een beetje flauw.

Ben je bekend met het werk van Miyazaki? Zou je echt eens moeten checken... Stuk voor stuk klassiekers - wat die term ook precies betekent.

ruben

Avatar

airbender "Ik schiet ze helemaal niet af, hoe kom je hierbij?"
Ah, je bedoelde slechts dat het geen 'klassiekers' zijn. Oké, dat is niet hetzelfde als afschieten - hoewel het wel degelijk klassiekers zijn, trouwens. My bad.

ruben

Avatar

airbender "Subjectief ;)

Wall-E en Children of Men zijn wel klassiekers. Objectief :E"
Children of Men, echt hè. Dat probeer ik Kenji ook uit te leggen - maar hij gelooft me niet.

Chrischzz

Avatar

airbender "Subjectief ;)

Wall-E en Children of Men zijn wel klassiekers. Objectief :E"


The HungerGames iig niet.. Vooral de laatste, MJpt1.. zo wat een saaie film was dat. Maar dat is dan weer mijn mening.

Wall-E is misschien ook geen klassieker, echter heeft die film voor mij een hogere her-kijk waarde. Komt denk ik ook omdat het als animatie film goed toegankelijk is.. en voor alle leeftijden..

ruben

Avatar

airbender "Kenji is Chrischz? Heeft hij die nog niet gezien of vind ie het gewoon niks? Ik had drie kijkbeurten nodig om Children of Men te waarderen. Nu vind ik het een steengoede film, zeker weten een klassieker."
Nee, Kenji is Kenji Smiley face

Golden Ghost

Avatar

Vier andere films uit het post-apocalyptische genre die ik wel kan waarderen waarbij alleen bounty killer de echt brede blik van een post apocalyptische wereld heeft en de andere drie zich voornamelijk focussen op 1 plek in die wereld:
Banlieue 13
Bounty killer
Escape from New York
Repo - The genetic opera

Het zijn misschien niet de toppers om boven aan het lijstje te staan maar ik kan er toch goed van genieten.

ruben

Avatar

Die Escape films zijn lekker pulpy, inderdaad...

Shifty777

Avatar

Is Battlefield Earth geen post-apocalyptische film? Raar dat die niet op de lijst staat, dat is pas een klassieker.

Muufley

Avatar

airbender "Subjectief ;)

Wall-E en Children of Men zijn wel klassiekers. Objectief :E"


Een film moet wat rijpen eer men er wat meer objectiever over kan oordelen.
Sommige films waar iedereen zot van liep toen die juist uitkwamen kunnen na enkele jaren helemaal niet meer op dat enthouiasme rekenen. De film Titanic komt mij bijvoorbeeld in het hoofd. In ieder geval, Hunger Games is nog veel te vers, de serie is zelfs nog eens niet gedaan.

bramme

Avatar

A Boy & His Dog mag er voor mijn part ook wel bij staan.
Wall-E is erg mooi, tot ze halverwege de film op dat schip terechtkomen, weg sfeer :(

nieuwslaatste nieuws

meest populair