Het woord 'dope' heeft grofweg drie betekenissen: drugs, sufferd en gaaf. Alle drie zijn van toepassing op de gelijknamige film.
Malcolm is een jonge nerd die opgroeit in een ruige buurt in Inglewood, Californië. Hij en zijn vrienden houden van jaren '90 hiphop en dragen kleding van Cross-Colours en Z. Cavariccis, met als gevolg dat ze buitenbeentjes zijn. Op een dag wordt Malcolm door een drugsdealer uitgenodigd voor diens verjaardagsfeest. Op de betreffende avond komen hij en z'n maten in een krankzinnige situatie terecht wanneer een drugsdeal niet helemaal loopt als gepland.
- Regie
- Rick Famuyiwa
- Cast
- Rick Fox, Kimberly Elise, De'aundre Bonds, Bruce Beatty, Amin Joseph, Blake Anderson, Kiersey Clemons, Chanel Iman, Quincy Brown, A$AP Rocky, Christopher Glenn, Ricky Harris, Wyking Jones, Kapg, Ricky Harris.
- Release
- 19.06.2015
- Release NL
- 06.08.2015
- Release DVD
- 15.12.2015
Filmtotaal Recensie
Regie: Rick Famuyiwa | Cast: Shameik Moore (Malcolm), Kiersey Clemons (Diggy), Tony Revolori (Jib), Blake Anderson (Will), Zoë Kravitz (Nakia), e.a. | Speelduur: 103 minuten | Jaar: 2015
De tienertijd is voor praktisch iedereen de periode waarin je als persoon wordt gevormd. Het is een fase waarin je nauwelijks bezig bent met je verleden, mogelijk enigszins met de toekomst, maar vooral met het heden. De tijdsgeest kan zodoende heel aardig worden afgelezen aan de leefstijl van de huidige generatie tieners. Dat in ogenschouw nemend maakt duidelijk hoe knap Dope de kijker in de eerste minuten op het verkeerde been zet. Door het in beeld brengen van de drie hoofdpersonages wordt namelijk de indruk gewekt dat de film zich afspeelt in de vroege jaren negentig. Echter, al gauw blijkt de vork iets anders in de steel te zitten. Dat drie tieners eruitzien alsof ze op hun BMX'jes zijn weggereden uit een N.W.A.-videoclip, komt doordat deze hedendaagse geeks een dusdanig grote interesse hebben in hiphop van de jaren negentig dat ze hun imago eraan ontlenen.
Een interessante vorm van nostalgie, want hoewel ze alle drie in de nineties zijn geboren, hebben ze dit decennium nooit bewust meegemaakt. Hen rest enkel de overlevering via zwarte popcultuur. Gelukkig zijn ze slim genoeg om zich hier niet geheel door te laten leiden. Hoewel afkomstig uit een overwegend zwarte achterstandswijk die ooit de voedingsbodem was voor hiphop, hebben zijzelf totaal geen interesse in de excessen waarmee deze cultuur sindsdien vergroeid is geraakt. Voor hen dus geen leven op straat met drugs, wapens en bling, maar simpelweg een veilig binnenshuis bestaan met computers, muziek en stripboeken. Ze ontrekken zich van het machismo dat op de straten van Inglewood de dienst uitmaakt en verkiezen het buitenbeentjesbestaan, hopend dat hun goede schoolresultaten volstaan om aangenomen te worden op een prestigieuze universiteit. Maar hoe goed ze ook hun best doen, uiteindelijk ontsnappen weinigen eraan een product van hun omgeving te zijn.
