Daniel Day-Lewis staat bekend om zijn extreme toewijding aan rollen en zijn compromisloze methode van acteren. Collega's weten dat werken met hem intens kan zijn, maar meestal levert het ook uitzonderlijke prestaties op die zijn status als filmlegende alleen maar versterken.

Met klassiekers als My Left Foot, There Will Be Blood en Lincoln bewees Day-Lewis keer op keer waarom hij tot de grootste acteurs ooit wordt gerekend. Die intensiteit heeft echter een keerzijde, zeker wanneer de omstandigheden op de set allesbehalve ideaal zijn.

Laatste rol
Zijn laatste film, Phantom Thread uit 2017, werd geregisseerd door Paul Thomas Anderson en betekende het officiële afscheid van Day-Lewis. De film kreeg lovende kritieken en werd genomineerd voor meerdere Oscars, maar achter de schermen bleek de productie allesbehalve aangenaam.

Day-Lewis speelde modeontwerper Reynolds Woodcock, een controlerende en emotioneel verstikkende man in het Londen van de jaren vijftig. De rol vergde volledige overgave, iets wat werd versterkt door zijn besluit om continu in karakter te blijven tijdens de opnames.

Lastige opnames
Het grootste probleem was de filmlocatie: een prachtig, maar klein herenhuis waar het merendeel van de film zich afspeelt. Volgens Day-Lewis werd het draaien daar een logistieke ramp, omdat cast, crew en apparatuur letterlijk boven op elkaar leefden.


Elke kamer moest steeds opnieuw worden leeggeruimd en volgezet met apparatuur, wat de spanning alleen maar verhoogde. Zijn tegenspeelster Vicky Krieps kreeg zelfs een paniekaanval door de benauwde omstandigheden tijdens de opnames.

Grote prestatie
Phantom Thread bleek een waardig en intens slotakkoord van een unieke carrière. Hoewel Day-Lewis het filmen een "nachtmerrie" noemde, liet hij zien dat zelfs onder extreme druk ware meesterwerken kunnen ontstaan.