We kennen allemaal de shots van een zwevende Christopher Reeve als Superman. Kabels en een groen scherm lieten ons in 1978 geloven dat iemand écht kon vliegen. Er bestaan nog eerdere verfilmingen waarbij die technieken niet bestonden. Hoe flikten ze dat destijds?
Het vermogen van de Man van Staal om te kunnen vliegen in de eerste live-action verfilming Superman uit 1948 werd bereikt door handgetekende animaties over daadwerkelijke beelden heen te leggen.
Kirk Alyn als Superman en Noel Neill als Lois Lane
In plaats van digitale effecten maakten de tekenaars frame voor frame illustraties, soms wel 24 per seconde, om de vlucht te simuleren. Deze techniek legde de basis voor moderne VFX, decennia voordat CGI kwam.
Het proces was arbeidsintensief, maar zeer effectief voor die tijd. Creatievelingen tekenden Supermans silhouet en animeerden de bewegingen handmatig, waardoor dynamische hoeken en onmogelijke camerabewegingen mogelijk waren. Deze sequenties, van vaak maar een paar seconden, vereisten uren gedetailleerd werk om te voltooien.
Bekijk hieronder de magie
Voor editors is dit een les in compositing en timing. Zelfs zonder software vertrouwden ze op precieze cuts en een consistente framesnelheid om de illusie te creëren. Het bewijst dat sterke visuele storytelling voortkomt uit planning en uitvoering, niet alleen slechts uit geavanceerde tools.
Het vermogen van de Man van Staal om te kunnen vliegen in de eerste live-action verfilming Superman uit 1948 werd bereikt door handgetekende animaties over daadwerkelijke beelden heen te leggen.
Kirk Alyn als Superman en Noel Neill als Lois Lane
In plaats van digitale effecten maakten de tekenaars frame voor frame illustraties, soms wel 24 per seconde, om de vlucht te simuleren. Deze techniek legde de basis voor moderne VFX, decennia voordat CGI kwam.
Het proces was arbeidsintensief, maar zeer effectief voor die tijd. Creatievelingen tekenden Supermans silhouet en animeerden de bewegingen handmatig, waardoor dynamische hoeken en onmogelijke camerabewegingen mogelijk waren. Deze sequenties, van vaak maar een paar seconden, vereisten uren gedetailleerd werk om te voltooien.
Bekijk hieronder de magie
Voor editors is dit een les in compositing en timing. Zelfs zonder software vertrouwden ze op precieze cuts en een consistente framesnelheid om de illusie te creëren. Het bewijst dat sterke visuele storytelling voortkomt uit planning en uitvoering, niet alleen slechts uit geavanceerde tools.
