De techniek van diensten als OpenAI en Google ontwikkelt zich in een angstaanjagend tempo. Wat in de praktijk veelal wordt gezien als een lollige tooltje, verandert nu in een serieuze bedreiging voor creativiteit. We worden langzaam een fuik ingelokt waarin digitale acteurs niet meer van echt te onderscheiden zijn, en dan ook nog op een compleet digitaal gegenereerde "filmset".
Digitale sterren rijzen
De kans op een volledige Hollywoodfilm uit een computer is dichterbij dan ooit. Gevestigde studio's zullen tegenspartelen, maar nieuwe AI-pioniers staan te trappelen. Wat gebeurt er als luie (of noem ze slimme) acteurs hun gelijkenis verkopen? Straks kijken we naar pixels in plaats van vlees en bloed, en dat voelt nu al bijzonder koud aan.
Stel je eens voor: iedereen kan straks zijn eigen acteur maken, wat dan doet denken aan een skin in een videogame als Fortnite. Kijk je in de toekomst naar The Terminator deel twaalf, dan kies je zelf welke digitale ster de hoofdrol speelt. En dan ook nog eens via een VR-bril. De magie van casting en chemie verdwijnt hiermee volledig in het niets.
Einde van bioscopen
Mijn grootste angst is dat de bioscoop hetzelfde lot beschoren is als de videotheek. Door de "Netflix slop" hebben filmtheaters het al zwaar, maar AI geeft haast wel zeker de genadeklap. Waarom zou je nog de deur uitgaan voor een ervaring die je thuis, volledig gepersonaliseerd, kunt ervaring in een wereld die alle vormen kan aannemen. We staan aan de vooravond van een Ready Player One-scenario.
We stevenen af op een toekomst die rechtstreeks uit een scifi-film lijkt te komen. Bioscopen staan leeg en echte menselijke interactie op het witte doek wordt een zeldzaamheid. Het is een kille vooruitgang die de ziel uit de kunstvorm sloopt, en ik houd mijn hart vast voor wat komt.