De productie van deze oorlogsfilm werd zo berucht dat ze later diende als inspiratiebron voor The Aviator van Martin Scorsese uit 2004. Deze biografische film is gebaseerd op het non-fictieboek Howard Hughes: The Secret Life van Charles Higham uit 1993 en volgt het leven van Howard Hughes, gespeeld door Leonardo DiCaprio.
Hughes was een pionier in de luchtvaart en actief in de filmindustrie. Hij produceerde en regisseerde verschillende films, waaronder de oorlogsfilm Hell's Angels. De productie van deze film was letterlijk een hel, met zelfs dodelijke gevolgen.
Verhaal
Hell's Angels volgt twee Britse broers tijdens de Eerste Wereldoorlog, gespeeld door Ben Lyon en James Hall, die dienen bij het Royal Flying Corps. Ze zijn allebei verliefd op dezelfde vrouw - Helen, gespeeld door Jean Harlow - wat leidt tot conflicten, afgewisseld met spectaculaire luchtgevechten.
Het kostte jaren om de film te voltooien, en de opnames werden telkens weer stopgezet en hervat. Er waren castwisselingen, herschrijvingen, blessures, sterfgevallen en technische aanpassingen - noem het maar op, het gebeurde bij deze film.
Van stomme film naar geluid
Hell's Angels was oorspronkelijk bedoeld als stomme film. De productie begon net toen The Jazz Singer in de bioscopen verscheen, beroemd als de eerste lange speelfilm met synchroon gesproken dialoog. Toen die film een sensatie werd en het publiek smachtte naar geluidsfilms, besloot Hughes anderhalf jaar later zijn film om te zetten naar geluid.
De oorspronkelijke vrouwelijke hoofdrol, de Noors-Amerikaanse Greta Nissen, moest vanwege haar zware accent - dat door de vroege, krakende microfoons van die tijd moeilijk op te nemen was - vervangen worden. Zo kwam Harlow in beeld, die na Hell's Angels een grote ster zou worden.
Luchtbeelden
Op dat moment waren er al enorme hoeveelheden luchtbeelden opgenomen met spectaculaire luchtgevechten; het geluid werd later toegevoegd. Zelfs bijna honderd jaar later behoren deze beelden tot de indrukwekkendste die ooit op film zijn vastgelegd. Het realiseren ervan was echter gevaarlijk.
Hughes liet echte piloten casten en gebruikte authentieke vliegtuigen voor de actiescènes. De luchtopnames waren zo riskant dat drie stuntpiloten en een monteur tijdens de opnames om het leven kwamen. Hughes raakte zelf ook gewond bij een stunt die hij per se zelf wilde uitvoeren. Hij liep bij de crash een schedelbreuk op en moest bovendien een gezichtoperatie ondergaan.
Kleur
Naast de luchtopnames besloot Hughes ook kleur toe te voegen aan zijn spektakel, met een uitgebreide feestscène die werd gefilmd in het toen nieuwe Technicolor-proces. Hoewel dit systeem nog niet zo verfijnd was als het latere drie-strip-Technicolorproces, gaf het de scènes extra visuele kracht.
Uiteindelijk kwam de film in 1930 uit, na een productie van drie jaar. Hughes spaarde geen kosten om Hell's Angels te maken. Tegen de tijd dat de film in de bioscopen verscheen, was Hell's Angels een van de duurste films ooit.
Mijlpaal en belangrijk voorbeeld
De film werd geadverteerd met een budget van 4 miljoen dollar, al wordt over het exacte bedrag nog steeds gediscussieerd. Dat zou vandaag de dag ongeveer 77 miljoen dollar zijn. Daardoor duurde het tientallen jaren voordat de film zijn kosten terugverdiende: ondanks een sterke box-officeprestatie waren de productiekosten simpelweg te hoog.
Ondanks de enorme moeilijkheden wordt Hell's Angels beschouwd als een mijlpaal in het vroege gebruik van geluid en kleur, en als een belangrijk voorbeeld van het epische actiefilmgenre.
Kijken?
Wil je Hell's Angels zien? Je kunt de film niet vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland, maar je kunt het wel terugvinden op onder andere YouTube, waar de film vaak in de volledige versie beschikbaar is.
Hughes was een pionier in de luchtvaart en actief in de filmindustrie. Hij produceerde en regisseerde verschillende films, waaronder de oorlogsfilm Hell's Angels. De productie van deze film was letterlijk een hel, met zelfs dodelijke gevolgen.
Verhaal
Hell's Angels volgt twee Britse broers tijdens de Eerste Wereldoorlog, gespeeld door Ben Lyon en James Hall, die dienen bij het Royal Flying Corps. Ze zijn allebei verliefd op dezelfde vrouw - Helen, gespeeld door Jean Harlow - wat leidt tot conflicten, afgewisseld met spectaculaire luchtgevechten.
Het kostte jaren om de film te voltooien, en de opnames werden telkens weer stopgezet en hervat. Er waren castwisselingen, herschrijvingen, blessures, sterfgevallen en technische aanpassingen - noem het maar op, het gebeurde bij deze film.
Van stomme film naar geluid
Hell's Angels was oorspronkelijk bedoeld als stomme film. De productie begon net toen The Jazz Singer in de bioscopen verscheen, beroemd als de eerste lange speelfilm met synchroon gesproken dialoog. Toen die film een sensatie werd en het publiek smachtte naar geluidsfilms, besloot Hughes anderhalf jaar later zijn film om te zetten naar geluid.
De oorspronkelijke vrouwelijke hoofdrol, de Noors-Amerikaanse Greta Nissen, moest vanwege haar zware accent - dat door de vroege, krakende microfoons van die tijd moeilijk op te nemen was - vervangen worden. Zo kwam Harlow in beeld, die na Hell's Angels een grote ster zou worden.
Luchtbeelden
Op dat moment waren er al enorme hoeveelheden luchtbeelden opgenomen met spectaculaire luchtgevechten; het geluid werd later toegevoegd. Zelfs bijna honderd jaar later behoren deze beelden tot de indrukwekkendste die ooit op film zijn vastgelegd. Het realiseren ervan was echter gevaarlijk.
Hughes liet echte piloten casten en gebruikte authentieke vliegtuigen voor de actiescènes. De luchtopnames waren zo riskant dat drie stuntpiloten en een monteur tijdens de opnames om het leven kwamen. Hughes raakte zelf ook gewond bij een stunt die hij per se zelf wilde uitvoeren. Hij liep bij de crash een schedelbreuk op en moest bovendien een gezichtoperatie ondergaan.
Kleur
Naast de luchtopnames besloot Hughes ook kleur toe te voegen aan zijn spektakel, met een uitgebreide feestscène die werd gefilmd in het toen nieuwe Technicolor-proces. Hoewel dit systeem nog niet zo verfijnd was als het latere drie-strip-Technicolorproces, gaf het de scènes extra visuele kracht.
Uiteindelijk kwam de film in 1930 uit, na een productie van drie jaar. Hughes spaarde geen kosten om Hell's Angels te maken. Tegen de tijd dat de film in de bioscopen verscheen, was Hell's Angels een van de duurste films ooit.
Mijlpaal en belangrijk voorbeeld
De film werd geadverteerd met een budget van 4 miljoen dollar, al wordt over het exacte bedrag nog steeds gediscussieerd. Dat zou vandaag de dag ongeveer 77 miljoen dollar zijn. Daardoor duurde het tientallen jaren voordat de film zijn kosten terugverdiende: ondanks een sterke box-officeprestatie waren de productiekosten simpelweg te hoog.
Ondanks de enorme moeilijkheden wordt Hell's Angels beschouwd als een mijlpaal in het vroege gebruik van geluid en kleur, en als een belangrijk voorbeeld van het epische actiefilmgenre.
Kijken?
Wil je Hell's Angels zien? Je kunt de film niet vinden op de verschillende streamingdiensten in Nederland, maar je kunt het wel terugvinden op onder andere YouTube, waar de film vaak in de volledige versie beschikbaar is.
