Vorige week verscheen op Netflix een nieuwe Original-film: War Machine. Reacher-ster Alan Ritchson speelt de hoofdrol in deze scifi-actiefilm, geregisseerd, mede geproduceerd en mede geschreven door Patrick Hughes.
De film was al een grote kijkcijferhit voor de streamingdienst en er wordt zelfs al gesproken over een mogelijk vervolg. Opvallend is echter dat in 2017 al een andere Netflix-film verscheen met dezelfde titel, waarin Brad Pitt de hoofdrol vertolkte.
Militaire context
War Machine uit 2017, geschreven en geregisseerd door David Michôd, is gebaseerd op het non-fictieboek The Operators: The Wild and Terrifying Inside Story of America's War in Afghanistan van Michael Hastings. De film vertelt een gefictionaliseerde versie van de gebeurtenissen uit het boek, geïnspireerd op Amerikaanse legergeneraal Stanley McChrystal.
Naast Pitt zijn ook Anthony Michael Hall, Anthony Hayes, Topher Grace, Will Poulter, Tilda Swinton en Ben Kingsley te zien. Ook Pitts film speelt zich af in een militaire context, waardoor beide films een vergelijkbare sfeer en setting hebben. Toch zijn de films inhoudelijk volledig los van elkaar en verschillen ze op veel vlakken.
Robotachtige moordmachine
Ritchsons War Machine heeft naast hem ook Dennis Quaid, Esai Morales en Jai Courtney in de cast. Het verhaal volgt rekruten in het Ranger Assessment and Selection Program, die trainen om Army Rangers te worden.
Tijdens hun laatste trainingsoperatie loopt alles mis wanneer ze een robotachtige moordmachine tegenkomen die met een komeet op aarde is neergestort. Wat volgt is bijna onafgebroken explosieve actie, waarin de soldaten het moeten opnemen tegen een buitenaardse vijand die velen van hen op brute wijze uitschakelt.
Sciencefiction en satire
War Machine uit 2026 gebruikt zijn titel als verwijzing naar oorlogswapens, zoals de robotachtige vijand en de soldaten die ertegen vechten. Ritchson komt over als een eenmansleger en de film legt de nadruk op intense actie, moed en doorzettingsvermogen van de militaire rekruten. Het sciencefictionelement onderscheidt de film duidelijk: het draait om overleven tegen een niet-menselijke dreiging.
Daartegenover staat War Machine uit 2017, een satirische oorlogsfilm. Deze versie is een scherpe, komische kritiek op militaire bureaucratie en leiderschap. Pitts personage, generaal Glen McMahon, krijgt te maken met absurde obstakels tijdens een missie om Afghanistan te stabiliseren. De satire legt de nadruk op de gebrekkige logica en overdaad binnen militaire operaties, waardoor de toon en intentie van deze film sterk verschillen van de actiegedreven Ritchson-film.
Verschillen sterk in genre en toon
De twee War Machine-films zijn niet alleen inhoudelijk los van elkaar, ze verschillen ook duidelijk in genre en toon. Ritchsons film is een snelle scifi-actiefilm die de moed van soldaten viert tegen een dodelijke robotvijand. Pitts film is een bijtende satire die de motieven en effectiviteit van militaire operaties kritisch bekijkt.
Hoewel beide films dezelfde titel en militaire achtergrond delen, richten ze zich op totaal verschillende kijkers: actieliefhebbers die houden van spectaculaire scifi versus kijkers die geïnteresseerd zijn in scherpe, satirische oorlogsverhalen. Beide films bieden uiteindelijk een unieke en vermakelijke ervaring, of je nu op zoek bent naar adrenaline of naar humor met een kritische ondertoon.
Kijken?
Wil je de twee War Machine-films zien? Je kunt ze allebei bekijken op Netflix.
De film was al een grote kijkcijferhit voor de streamingdienst en er wordt zelfs al gesproken over een mogelijk vervolg. Opvallend is echter dat in 2017 al een andere Netflix-film verscheen met dezelfde titel, waarin Brad Pitt de hoofdrol vertolkte.
Militaire context
War Machine uit 2017, geschreven en geregisseerd door David Michôd, is gebaseerd op het non-fictieboek The Operators: The Wild and Terrifying Inside Story of America's War in Afghanistan van Michael Hastings. De film vertelt een gefictionaliseerde versie van de gebeurtenissen uit het boek, geïnspireerd op Amerikaanse legergeneraal Stanley McChrystal.
Naast Pitt zijn ook Anthony Michael Hall, Anthony Hayes, Topher Grace, Will Poulter, Tilda Swinton en Ben Kingsley te zien. Ook Pitts film speelt zich af in een militaire context, waardoor beide films een vergelijkbare sfeer en setting hebben. Toch zijn de films inhoudelijk volledig los van elkaar en verschillen ze op veel vlakken.
Robotachtige moordmachine
Ritchsons War Machine heeft naast hem ook Dennis Quaid, Esai Morales en Jai Courtney in de cast. Het verhaal volgt rekruten in het Ranger Assessment and Selection Program, die trainen om Army Rangers te worden.
Tijdens hun laatste trainingsoperatie loopt alles mis wanneer ze een robotachtige moordmachine tegenkomen die met een komeet op aarde is neergestort. Wat volgt is bijna onafgebroken explosieve actie, waarin de soldaten het moeten opnemen tegen een buitenaardse vijand die velen van hen op brute wijze uitschakelt.
Sciencefiction en satire
War Machine uit 2026 gebruikt zijn titel als verwijzing naar oorlogswapens, zoals de robotachtige vijand en de soldaten die ertegen vechten. Ritchson komt over als een eenmansleger en de film legt de nadruk op intense actie, moed en doorzettingsvermogen van de militaire rekruten. Het sciencefictionelement onderscheidt de film duidelijk: het draait om overleven tegen een niet-menselijke dreiging.
Daartegenover staat War Machine uit 2017, een satirische oorlogsfilm. Deze versie is een scherpe, komische kritiek op militaire bureaucratie en leiderschap. Pitts personage, generaal Glen McMahon, krijgt te maken met absurde obstakels tijdens een missie om Afghanistan te stabiliseren. De satire legt de nadruk op de gebrekkige logica en overdaad binnen militaire operaties, waardoor de toon en intentie van deze film sterk verschillen van de actiegedreven Ritchson-film.
Verschillen sterk in genre en toon
De twee War Machine-films zijn niet alleen inhoudelijk los van elkaar, ze verschillen ook duidelijk in genre en toon. Ritchsons film is een snelle scifi-actiefilm die de moed van soldaten viert tegen een dodelijke robotvijand. Pitts film is een bijtende satire die de motieven en effectiviteit van militaire operaties kritisch bekijkt.
Hoewel beide films dezelfde titel en militaire achtergrond delen, richten ze zich op totaal verschillende kijkers: actieliefhebbers die houden van spectaculaire scifi versus kijkers die geïnteresseerd zijn in scherpe, satirische oorlogsverhalen. Beide films bieden uiteindelijk een unieke en vermakelijke ervaring, of je nu op zoek bent naar adrenaline of naar humor met een kritische ondertoon.
Kijken?
Wil je de twee War Machine-films zien? Je kunt ze allebei bekijken op Netflix.
