Recensie

Cirque du Freak: The Vampire's Assistant (2009)

Alweer een vampierfilm gericht op tieners. Het oogt leuk en kleurrijk, maar inhoudelijk blijft de film zwart-wit.

door Pim Wijers om 22:45 in RECENSIES
Cirque du Freak: The Vampire's Assistant poster
Regie: Paul Weitz | Cast: John C. Reilly (Larten Crepsley), Josh Hutcherson (Steve), Chris Massoglia (Darren Shan), Jessica Carlson (Rebecca), Michael Cerveris (Mr. Tiny), Ray Stevenson (Murlaugh), Salma Hayek (Madame Truska), Ken Watanabe (Mr. Tall), Willem Dafoe (Gevner Purl), e.a. | Speelduur: 109 minuten | Jaar: 2009

In 1897 zette Bram Stoker met zijn roman Dracula de standaard voor alle moderne vampiers en sindsdien zijn adaptaties daarop niet meer weg te denken uit westerse fantasieverhalen en popcultuur. Wel hebben de wezens door de jaren heen enige transformaties doorgemaakt. Zo had acteur Max Schreck in Nosferatu uit 1921 nog puntige snijtanden in plaats van hoektanden. Dat beeld is verleden tijd, maar één ding zal nooit veranderen: vampiers drinken bloed.

Zo ook in Cirque du Freak: The Vampire’s Assistant, alweer een verfilming van een vampierboekenreeks. Hollywoodbonzen ruiken geld in de tienerzak, geld dat voor een deel verdwijnt richting de huidige bloedzuigertrend. Films als de The Twilight Saga en tv-series als True Blood en The Vampire Diaries schieten als paddenstoelen uit de grond. En dan mogen onbekendere films als Blood: The Last Vampire uit Japan of Let the Right One In uit Zweden eigenlijk ook niet vergeten worden.

Maar nu dus Cirque du Freak, waarvan het verhaal gebaseerd is op de gelijknamige jeugdboekenreeks van Darren Shan. In beide versies is tiener Darren zijn saaie leventje wel zat. Gelukkig voor hem passeert op dat moment net een freakshow door zijn stadje, waar hij de vampier Larten Crepsley ontmoet. Natuurlijk wordt ook Darren in een vampier veranderd (of eigenlijk maar gedeeltelijk, waardoor hij ook in zonlicht kan lopen) en is hij voortaan dienaar en leerling van Crepsley.

Helaas raakt hij daarmee meteen verstrikt in een eeuwenoude strijd tussen twee vampiersoorten: de snode en vuige vampanezen, die mensen doodmaken om zich te voeden, en de welgemanierde en doorgaans goedaardige vampiers die stervelingen gewoon laten leven. Verder moet Darren zich ook nog eens bekommeren om zijn voormalige beste vriend die inmiddels een vampanees is geworden en om de avances van een meisje met een ongebruikelijke afwijking.

Lekker veel tienerthema’s in dit coming-of-ageverhaal dus. Qua plot heeft Cirque du Freak helemaal niets meer toe te voegen aan het genre. Het verhaal is voorspelbaar, suf en veel te duidelijk gericht op een snelle cent. Het leukste aan de film is dus niet de inhoud, maar het uiterlijk, dat me bij tijd en wijle deed denken aan Joel Schumachers vampierfilm The Lost Boys uit 1987. Door de mooie settings bijvoorbeeld, met neonkleuren en misteffecten. Lekker kitscherig en gelukkig helemaal niet serieus te nemen. Ik word er bijna nostalgisch van.

Waar ik nog veel nostalgischer van word, is één van de freaks uit de freakshow. Niet de slangenjongen of de vrouw met de baard, maar de wolfman die weer eens ouderwets met animatronics en make-up tot leven is gebracht. Geen neppe special effects, maar een tastbaar kostuum! Het doet erg eighties aan en of de huidige doelgroep dat zal waarderen is de vraag, maar een vroegere generatie apprecieert zulks waarschijnlijk prima.

De laatste paar pluspuntjes aan de film zijn enkele castleden. Helaas niet de hoofdrolspeler of diens vroegere vriend en al helemaal niet John C. Reilly als Crepsley, maar juist de relatief onbekende Michael Cerveris springt in het oog. Hij speelt Mr. Tiny: een zwaarlijvige vampierbaas die uit is op wereldoverheersing. De acteur is gehuld in een vadsig kostuum en schmiert er op los, maar vermakelijk is het absoluut. Ook de verschijning van Willem Dafoe is nooit onprettig, al is die maar van korte duur.

Zijn alle pluspunten uiteindelijk genoeg om de film te dragen? Natuurlijk niet. In het huidige decennium zijn vampiers bijna uitgemolken en dit residu smaakt niet naar meer. Daarvoor is het te veel gericht op de tienertrend, is het verhaal te voorspelbaar en het geheel te clichématig. Eén cliché zal gelukkig wel gehandhaafd blijven: vampiers drinken bloed. Laten we echter hopen dat het genre na deze hype snel verder evolueert tot iets origineels.

8 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Wessel

Avatar

Stuk voor stuk goede en heldere recensies deze week. Smiley face

Spijker

Avatar

Wessel "Stuk voor stuk goede en heldere recensies deze week. Smiley face"


Uhm sorry ben ik niet met je eens ik lees hier alleen maar dingen over de inhoud maar niks (op 1 of 2 zinnen na over een kostuum e.d.) over andere zaken (regie, camerawerk etc. etc.). Deze recensie gaat bijna alleen maar over het verhaal, het lijkt bijna een boekbespreking. Sorry voor al mijn kritiek op de recensies hier, ik zou het niet kunnen nafdoen. Maar ik ben dan ook geen recensist:P

benjamin

Avatar

Veel zal er niet meer gebeuren met deze reeks als je kijkt hoe hij het deed in Amerika.

timdekw

Avatar

Ik heb deze film vanmiddag gezien en dit is wat ik ervan vond.
Ik heb de trilogie waar de film op is gebaseerd gelezen en had na het zien van de trailer al door dat ze op humoristische tour gingen met de film. En in proncipe dacht ik; ach ja waarom niet de trailer zag er goed uit dus dat had best kunnen werken.
Helaas moet ik zeggen dat ik de film ervaren heb als een haastig verhaal waar van de hak op de tak wordt gesprongen om maar bij het einde te komen. Het verhaal was overigens totaal anders dan het verhaal uit de boeken en het einde was zelfs voor mij dus een verrassing. Ik kan alleen helaas niet zeggen dat ik aangenaam verrast ben.
Al met al vond ik het een warrige film, de humor waar ik van verwachte dat de film ermee doorspekt zou zijn die miste ik totaal. Veel verder dan wat bescheiden grapjes en momenten komt het niet en ook geen van de karakters komt goed uit de verf. De Freaks waren over-the-top freaks, waar ze in het boek nog enigszins geloofwaardig waren. Het camera werk is weinig boeiends en brengt niet echt een aparte freaky sfeer in de film. Één grote teleurstelling dus, zoals 'meestal' met een boek verfilming.

DarthDavid

Avatar

recencist "En dan mogen onbekendere films als Blood: The Last Vampire uit Japan of Let the Right One In uit Zweden eigenlijk ook niet vergeten worden."


En de Blade trilogie mag dan eigenlijk ook niet vergeten worden...

Prudh

Avatar

DarthDavid "En de Blade trilogie mag dan eigenlijk ook niet vergeten worden..."

Behalve dat die niet zo recent is wellicht? Dan had ik ook nog wel Underworld erbij kunnen zetten, maar op een gegeven moment mag je ook wel beseffen dat een opsomming groot genoeg is om een statement te maken.

Quistnix

Avatar

Het ligt misschien aan mij, maar ik heb echt enorm zitten genieten van de film. Het is inderdaad geen Låt den rätte komma in, maar gelukkig ook geen Twilight. Geen overdadig gezwijmel of zwaarmoedig drama en een minimum aan razende hormonen, maar wel een droogkomische film die zichzelf en het genre vooral niet te serieus neemt. Want laten we wel wezen, vampiers zijn net zo veel gevormd door de niet bijzonder serieuze horrorpulpcomics van de vorige eeuw als door de zware smachtende werken van Stoker en de zijnen.

Deze film is voor het vampiergenre een beetje wat Stardust voor de fantasy is: Een luchtig, vermakelijk verhaal met de nodige zelfspot dat niks revolutionairs doet met het genre, maar toch eigenzinnig genoeg is om fris over te komen. Ze ontaarden ook alletwee in compleet overbodige actiescenes die in de respectievelijke boeken totaal niet te bekennen waren, wat aan beide films ook het grootste minpunt is.

Cirque du Freak: The Vampire's Assistant

acties