Recensie

The Death of Stalin (2017)

Hilarische en bij vlagen pijnlijke blik op de directe nasleep van de dood van Stalin.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Jim Pedd om 22:20 in RECENSIES
The Death of Stalin poster
Regie: Armando Iannucci | Cast: Steve Buscemi (Nikita Khrushchev), Jeffrey Tambor (Georgy Malenkov), Simon Russell Beale (Lavrentiy Beria), Paddy Considine (Comrade Andryev), Rupert Friend (Vasily Stalin), Jason Isaacs (Georgy Zhukov), Olga Kurylenko (Maria Veniaminovna Yudina), e.a. | Speelduur: 107 minuten | Jaar: 2018

Het is een vrij bizar verhaal, dat wellicht niet iedereen kent, maar wel heel erg de moeite waard is: de dood van Sovjet-dictator Stalin. Onder diens leiding werden honderdduizenden politieke opponenten geëxecuteerd of naar de goelag gestuurd. Naar schatting kwamen er door het beleid onder Stalins dictatuur zes tot negen miljoen mensen om het leven. Geen wonder dus dat toen Stalin bewusteloos op de vloer van zijn kantoor werd aangetroffen, de hulp niet heel makkelijk kwam. Met dit als uitgangspunt, brengt Armando Iannucci ons het geniale The Death of Stalin, een komische maar ook tragische film die al tijdens het Internationaal Film Festival Rotterdam als slotfilm draaide.

Nadat Stalin op de vloer werd gevonden, duurde het nog drie dagen vooraleer hij daadwerkelijk dood was. Legendarisch zijn de verhalen over hoe hij doodverklaard werd, maar vervolgens hoestend weer levend bleek en de aanwezigen hem daarop niet echt meer dood durfden te verklaren, bang als ze waren voor de mogelijke wraak van Stalin. Maar ook interessant is de machtsstrijd die volgde na de dood van de dictator. Die twee punten staan centraal in deze film.

Iannucci baseerde het scenario, dat hij deels zelf voor zijn rekening nam, op een graphic novel van Fabien Nury. Het is een interessant en opmerkelijk vormgegeven film. Niet alleen is de dialoog volledig in het Engels, maar alle castleden mogen gewoon met hun eigen accent spreken. Dat betekent dat je Brits en Amerikaans door elkaar heen hoort. De teksten die in beeld komen, zijn bovendien geschreven in het Latijnse schrift, niet het Cyrillische. Ergens vraag je je af of Iannucci de kijker onderschat.

Afgezien daarvan zit zijn film boordevol mooie observaties. Zo heeft Lavrenti Beria, het hoofd van de geheime dienst, een interessant gevoel voor drama. Wanneer een man en vrouw worden vermoord, bedenkt Beria dat de vrouw eerst moet gaan en dat de man daar getuige van moet zijn. Maximaal resultaat, zullen we maar zeggen. Dit soort details maken de film erg mooi en op een duistere manier ook komisch. Vooral geweldig is de machtsstrijd die voortvloeit uit de dood van Stalin, waarbij iedereen elkaar verraadt en bereid is een mes in elkaars rug te steken.

Vaak is The Death of Stalin pijnlijk grappig, omdat je je realiseert dat de meeste dingen echt gebeurd zijn. De absurditeit van de machtsstrijd en de manier waarop sommige dingen verlopen (vooral mooi zijn de plotselinge samenwerkingen, die net zo snel uiteenvallen als ze ontstaan). Een commentaar op de staat van de hedendaagse politiek, maar ook een leerzame geschiedenisles.

3 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Mav Damian

Avatar

Hier ben ik toch echt wel benieuwd naar!

NoahMeeuws

Avatar

Ik kon tijdens het kijken juist niet geloven dat het echt gebeurd zou zijn en dacht gewoon naar een flauwe parodie te kijken. Maar achteraf bleek de film nog echt geschiedkundig te zijn ook. Dan is het toch wel opeens een beter filmpje.
Het had btw zo door Quentin Tarantino kunnen zijn gemaakt, wat betreft de dialogen, en er waren wat vergelijkingen met Inglorious Basterds.

Marklar

Avatar

na de trailer had ik verwacht dat de film grappiger zou zijn, wel prima vermaakt en opzich ook wel geinig maar niet de dijenkletser die ik hoopte

The Death of Stalin

acties