Arjan Welles
|
|
|
1,23K
Recensies |
13,87M
Views |
Schrijft sinds 2011 voor FilmTotaal
Auteur
Arjan Welles is al ruim twintig jaar actief in de filmjournalistiek en schrijft voor uiteenlopende media recensies, interviews en beschouwende artikelen en achtergrondartikelen. Voor FilmTotaal en SerieTotaal verzorgt hij recensies en interviews.
Achtergrond en focus
Het kan raar lopen in het leven en daar is Arjan zeker een voorbeeld van. In zijn studententijd ontdekte Arjan zijn liefde voor films en schreef hij ook zijn eerste recensies. Die rechtenstudie maakte hij af, maar is nooit als jurist aan de slag gegaan. Arjan is van mening dat een recensent niet vies moet zijn van welke genre dan ook. Al is het niet gelijk zijn kopje thee, het is ook een uitdaging om buiten je comfortzone te treden; dan ontdek je de mooiste pareltjes. Hij vindt dat een recensent met een professionele blik moet kunnen beoordelen of een productie goed in elkaar zit, los van persoonlijke smaak. Gevoel mag nooit afgestompt raken, films of series kunnen nog altijd beroeren en ontroeren.
Favoriete genres en films
Arjan heeft een grote liefde voor het werk van Alfred Hitchcock, Hayao Miyazaki en David Lynch en is een bewonderaar van het uiteenlopende werk van Steven Spielberg. Hij is een enorme Star Wars-fan en houdt verder van mooi drama, sciencefiction, nagelbijtende thrillers en heeft slechte horrorfilms als guilty pleasure. Daarnaast houdt hij van klassiekers en de wereldcinema. Arjan probeert zo veel mogelijk Japanse films mee te pakken, omdat hij al enige jaren een poging doet om de Japanse taal onder de knie te krijgen.
Neem contact op met Arjan Welles
LaatsteRecensies
-
Stand Up Guys
Deze vlakke, richtingloze mix van actie en komedie wordt gered door de drie door de wol geverfde hoofdrolspelers.
-
Boven Is het Stil
De laatste rol van de veel te vroeg gestorven Jeroen Willems is wellicht ook de kroon op zijn filmoeuvre. Regisseur Nanouk Leopold toont wederom haar onmiskenbare eigenheid.
-
The Deep
Biopic over een IJslandse visser die een scheepsramp overleeft. De aanpak van regisseur Kormákur is onrustig, maar de hoofdrolspeler en cameraman maken veel goed.
-
The Last Exorcism: God Asks. The Devil Commands.
Ashley Bell is het enige pluspuntje in deze lauwe horrorsequel waarin voorspelbaarheid en saaiheid troef zijn.
-
Iron Man 3
Deel drie uit de Iron Man-reeks probeert vergeefs aan te sluiten bij The Avengers. Het gammele scenario zit een geslaagde voortzetting in de weg.
-
Identity Thief
Deze flauwe komedie van de maker van Horrible Bosses mist venijn. De grootste troef is de wisselwerking tussen dader en slachtoffer van identiteitsfraude, maar dit ebt al snel weg.
-
Elefanto Blanco
Dit wervelende drama over twee priesters in de sloppenwijk van Buenos Aires hobbelt van incident naar incident. De chaos wordt werkelijk prachtig in beeld gebracht.
-
Song for Marion
Deze heerlijke feelgoodfilm weet in Britse handen vals sentiment te vermijden. Er wordt hoogstens wat vals gezongen door het bejaardenkoor dat zich aan hardrock en hiphop waagt.
-
The Place Beyond the Pines
Een krachtig drieluik van de regisseur van Blue Valentine over drie mannen en hun gevecht om wat van hun levens te maken. Alleen het derde deel valt wat uit de toon.
-
Call Girl
Politieke thriller over het Zweedse prostitutieschandaal van de jaren zeventig. Pernilla August steelt de show als gewiekste en onfeilbare koppelaarster.
-
Kon-Tiki
Biopic over etnoloog en Oscarwinnaar Thor Heyerdahl hinkt op te veel gedachten. Het realisme moet het dikwijls afleggen tegen de heroïek en het doorzettingsvermogen.
-
APP
Een app als extra impuls bij een bioscoopfilm is best een aardig idee, al halen de makers van deze polderthriller er niet het maximale uit en spoileren ze ook nog eens flink.
-
Dead Body Welcome
Een richtingloos, enigszins zelfingenomen, halfslachtige mix van documentaire en fictie, waarvan de intenties maar niet duidelijk willen worden.
-
Inch'Allah
Dit aangrijpende drama tegen de achtergrond van het conflict in het Midden-Oosten begint met een brede blik, maar verliest nuance zodra het menselijk lijden de overhand krijgt.
-
Jack the Giant Slayer
Een vlakke, zeer vrije sprookjesbewerking die zwaar leunt op computeranimaties. Dat het er - zelfs in de handen van Bryan Singer - niet echt goed uitziet, is een doodzonde.