Ik vind het nog steeds héél jammer dat deze fantasyfilm geen vervolg kreeg, de wereld van 'Warcraft' verdient meer!
'Warcraft: The Beginning' moest in 2016 een franchise lanceren, maar de fantasyfilm werd kapotgeschreven door critici.
Wie na Warcraft: The Beginning nog steeds roept dat de planeet Azeroth beter met rust gelaten kan worden, heeft vermoedelijk alleen de menselijke pruiken onthouden. Ja, de film rammelt. Maar die wereld, de schaal, de lompe orcs met een ziel? Daar zat voor mij meer in dan Hollywood aandurfde.
Toen de film in 2016 uitkwam, waren de verwachtingen niet eens zo gek. Duncan Jones had met Moon en Source Code bewezen dat hij koude sciencefiction menselijk kon maken. De trailers beloofden bovendien geen cosplaybeurs, maar een kleurrijke en goed gemaakte fantasywereld.
Azeroth ademt groots
Het knappe is dat Azeroth echt een plek lijkt, geen digitale screensaver voor mensen met te veel lore in hun hoofd. Stormwind, Draenor, de poorten, de magie: het voelt groots. Alleen ja, de film vergeet de meeste menselijke personages een ziel te geven en dringt ons de wereld razendsnel op.
Daar wringt het: eigenlijk alle menselijke personages zijn holle helmen met dure schouderstukken. Bijvoorbeeld Travis Fimmel draagt als Lothar dapper zijn teksten op een manier die niemand verdient, terwijl Toby Kebbells Durotan en andere orcs dan weer wél flink beter zijn uitgewerkt.
Critici zonder genade
De critici sabelden hem in 2016 - wat mij betreft dus onterecht - bijna ritueel neer, met als gevolg een Tomatometer van 29 procent op Rotten Tomatoes, met als algemene onderbouwing: visueel valt er genoeg te halen, maar Jones' talent verdwijnt in een trage gameverfilming zonder veel filmische waarde. FilmTotaal kwam uit op 2 sterren, terwijl de IMDb-gebruikers duidelijk milder bleken met een 6,7.
Financieel was Warcraft geen ramp, al is er een kanttekening bij de opbrengst van wereldwijd 439 miljoen dollar bij een productiebudget van 160 miljoen. In Noord-Amerika bleef de bioscoopomzet steken rond 47 miljoen. En dat is vooral balen. China redde de eer met 225 miljoen, maar van die opbrengst profiteert Hollywood niet per se.
Meer dan gemiste kans
En daarom blijft het zonde. Niet omdat deze film stiekem een meesterwerk is, hou op, maar omdat hij gewoon meer verdient. De laatste keer dat er echt iets zinnigs is gezegd over een mogelijk vervolg of een remake was alweer in 2020. Ik ben in ieder geval klaar om terug te keren naar Azeroth.
Toen de film in 2016 uitkwam, waren de verwachtingen niet eens zo gek. Duncan Jones had met Moon en Source Code bewezen dat hij koude sciencefiction menselijk kon maken. De trailers beloofden bovendien geen cosplaybeurs, maar een kleurrijke en goed gemaakte fantasywereld.
Azeroth ademt groots
Het knappe is dat Azeroth echt een plek lijkt, geen digitale screensaver voor mensen met te veel lore in hun hoofd. Stormwind, Draenor, de poorten, de magie: het voelt groots. Alleen ja, de film vergeet de meeste menselijke personages een ziel te geven en dringt ons de wereld razendsnel op.
Daar wringt het: eigenlijk alle menselijke personages zijn holle helmen met dure schouderstukken. Bijvoorbeeld Travis Fimmel draagt als Lothar dapper zijn teksten op een manier die niemand verdient, terwijl Toby Kebbells Durotan en andere orcs dan weer wél flink beter zijn uitgewerkt.
Critici zonder genade
De critici sabelden hem in 2016 - wat mij betreft dus onterecht - bijna ritueel neer, met als gevolg een Tomatometer van 29 procent op Rotten Tomatoes, met als algemene onderbouwing: visueel valt er genoeg te halen, maar Jones' talent verdwijnt in een trage gameverfilming zonder veel filmische waarde. FilmTotaal kwam uit op 2 sterren, terwijl de IMDb-gebruikers duidelijk milder bleken met een 6,7.
Financieel was Warcraft geen ramp, al is er een kanttekening bij de opbrengst van wereldwijd 439 miljoen dollar bij een productiebudget van 160 miljoen. In Noord-Amerika bleef de bioscoopomzet steken rond 47 miljoen. En dat is vooral balen. China redde de eer met 225 miljoen, maar van die opbrengst profiteert Hollywood niet per se.
Meer dan gemiste kans
En daarom blijft het zonde. Niet omdat deze film stiekem een meesterwerk is, hou op, maar omdat hij gewoon meer verdient. De laatste keer dat er echt iets zinnigs is gezegd over een mogelijk vervolg of een remake was alweer in 2020. Ik ben in ieder geval klaar om terug te keren naar Azeroth.