Deze 3 films op Netflix zijn echt kneitergoed en je sluit je weekend er prima mee af
'Gran Torino', 'September 5' en 'Serpico' staan op Netflix en leveren meeslepend drama met onvergetelijke hoofdrollen.
Netflix heeft genoeg vluchtig vermaak, maar soms wil je een film die echt iets achterlaat. Gran Torino, September 5 en Serpico vertellen totaal verschillende verhalen, maar hebben één ding gemeen: ze grijpen je vast en blijven na de aftiteling nog lang door je hoofd spoken.
Gran Torino (2008)
Regie: Clint Eastwood | Cast: Clint Eastwood, Bee Vang, Ahney Her | Onze recensie | Kijk direct
De verbitterde oorlogsveteraan Walt Kowalski woont alleen in een veranderende wijk in Detroit. Hij heeft weinig contact met zijn familie en bekijkt zijn nieuwe buren uit de Hmong-gemeenschap met diepgewortelde vooroordelen. Wanneer de jonge Thao onder druk van een bende Walts geliefde Gran Torino probeert te stelen, ontstaat onverwacht een band tussen de twee.
Waarom je Gran Torino moet zien
Clint Eastwood speelt Walt als een harde, koppige man die langzaam wordt gedwongen zijn eigen vooroordelen onder ogen te zien. De film is soms grof en ongemakkelijk, maar juist daardoor komt zijn verandering overtuigend over. Onder het verhaal over botsende culturen schuilt een aangrijpend drama over schuld, eenzaamheid en de mogelijkheid om jezelf alsnog te verbeteren. Eastwood werkt bovendien toe naar een krachtige ontknoping die de hele film in een ander licht zet.
September 5 (2024)
Regie: Tim Fehlbaum | Cast: Peter Sarsgaard, John Magaro, Ben Chaplin | Onze recensie | Kijk direct
Tijdens de Olympische Spelen van 1972 in München hoort de sportredactie van de Amerikaanse zender ABC schoten uit het nabijgelegen olympisch dorp. Palestijnse terroristen houden elf Israëlische atleten gegijzeld. De televisiemakers moeten plotseling live verslag doen van een crisis terwijl betrouwbare informatie ontbreekt en miljoenen mensen meekijken.
Waarom je September 5 moet zien
De bekende tragedie wordt volledig bekeken vanuit een benauwde televisiestudio. Daardoor voelt de film als een zenuwslopende thriller, ook al staat de historische afloop vast. Tim Fehlbaum gebruikt oude apparatuur, archiefbeelden en nerveuze gesprekken om je midden in de hectiek te plaatsen. Tegelijk stelt de film scherpe vragen over journalistieke verantwoordelijkheid: wat mag je uitzenden wanneer echte levens op het spel staan? De compacte speelduur en sterke cast laten nauwelijks ruimte om op adem te komen.
Serpico (1973)
Regie: Sidney Lumet | Cast: Al Pacino, John Randolph, Jack Kehoe | Kijk direct
De idealistische politieagent Frank Serpico ontdekt dat corruptie diep in het politiekorps van New York is doorgedrongen. Hij weigert steekpenningen aan te nemen en probeert zijn bevindingen bij zijn leidinggevenden te melden. Wanneer niemand wil ingrijpen, raakt Serpico steeds verder geïsoleerd en wordt zijn eerlijkheid een direct gevaar voor zijn leven.
Waarom je Serpico moet zien
Al Pacino levert een van de bepalende prestaties uit zijn loopbaan. Hij maakt van Serpico geen eenvoudige held, maar een rusteloze en soms lastige man die weigert zich aan een verrot systeem aan te passen. Regisseur Sidney Lumet vangt het smerige New York van de jaren zeventig met bijna documentaireachtige directheid. Omdat het verhaal op ware gebeurtenissen is gebaseerd, komt iedere bedreiging en teleurstelling extra hard aan. Ruim vijftig jaar later heeft de film nog nauwelijks aan kracht verloren.
Gran Torino (2008)
Regie: Clint Eastwood | Cast: Clint Eastwood, Bee Vang, Ahney Her | Onze recensie | Kijk directDe verbitterde oorlogsveteraan Walt Kowalski woont alleen in een veranderende wijk in Detroit. Hij heeft weinig contact met zijn familie en bekijkt zijn nieuwe buren uit de Hmong-gemeenschap met diepgewortelde vooroordelen. Wanneer de jonge Thao onder druk van een bende Walts geliefde Gran Torino probeert te stelen, ontstaat onverwacht een band tussen de twee.
Waarom je Gran Torino moet zien
Clint Eastwood speelt Walt als een harde, koppige man die langzaam wordt gedwongen zijn eigen vooroordelen onder ogen te zien. De film is soms grof en ongemakkelijk, maar juist daardoor komt zijn verandering overtuigend over. Onder het verhaal over botsende culturen schuilt een aangrijpend drama over schuld, eenzaamheid en de mogelijkheid om jezelf alsnog te verbeteren. Eastwood werkt bovendien toe naar een krachtige ontknoping die de hele film in een ander licht zet.
September 5 (2024)
Regie: Tim Fehlbaum | Cast: Peter Sarsgaard, John Magaro, Ben Chaplin | Onze recensie | Kijk directTijdens de Olympische Spelen van 1972 in München hoort de sportredactie van de Amerikaanse zender ABC schoten uit het nabijgelegen olympisch dorp. Palestijnse terroristen houden elf Israëlische atleten gegijzeld. De televisiemakers moeten plotseling live verslag doen van een crisis terwijl betrouwbare informatie ontbreekt en miljoenen mensen meekijken.
Waarom je September 5 moet zien
De bekende tragedie wordt volledig bekeken vanuit een benauwde televisiestudio. Daardoor voelt de film als een zenuwslopende thriller, ook al staat de historische afloop vast. Tim Fehlbaum gebruikt oude apparatuur, archiefbeelden en nerveuze gesprekken om je midden in de hectiek te plaatsen. Tegelijk stelt de film scherpe vragen over journalistieke verantwoordelijkheid: wat mag je uitzenden wanneer echte levens op het spel staan? De compacte speelduur en sterke cast laten nauwelijks ruimte om op adem te komen.
Serpico (1973)
Regie: Sidney Lumet | Cast: Al Pacino, John Randolph, Jack Kehoe | Kijk directDe idealistische politieagent Frank Serpico ontdekt dat corruptie diep in het politiekorps van New York is doorgedrongen. Hij weigert steekpenningen aan te nemen en probeert zijn bevindingen bij zijn leidinggevenden te melden. Wanneer niemand wil ingrijpen, raakt Serpico steeds verder geïsoleerd en wordt zijn eerlijkheid een direct gevaar voor zijn leven.
Waarom je Serpico moet zien
Al Pacino levert een van de bepalende prestaties uit zijn loopbaan. Hij maakt van Serpico geen eenvoudige held, maar een rusteloze en soms lastige man die weigert zich aan een verrot systeem aan te passen. Regisseur Sidney Lumet vangt het smerige New York van de jaren zeventig met bijna documentaireachtige directheid. Omdat het verhaal op ware gebeurtenissen is gebaseerd, komt iedere bedreiging en teleurstelling extra hard aan. Ruim vijftig jaar later heeft de film nog nauwelijks aan kracht verloren.
