Recensie

New Year's Eve (2011)

Deze beoogde eindejaarshit is voorspelbaar, mierzoet en heeft een uiterst zwak scenario.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FilmTotaal is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FilmTotaal. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Thomas Hermssen om 23:02 in RECENSIES
New Year's Eve poster
Regie: Garry Marshall | Cast: Michelle Pfeiffer (Ingrid), Zac Efron (Paul), Hilary Swank (Claire Morgan), Sarah Jessica Parker (Kim), Ashton Kutcher (Randy), Halle Barrey (Aimee), Robert De Niro (Stan Harris), Jon Bon Jovi (Jensen), Katherine Heigl (Laura), Jessica Biel (Tess Byrne), Alyssa Milano (Mindy), Abigail Breslin (Hailey), Lea Michele (Elise), Carla Gugino (Dr. Morriset), e.a. | Speelduur: 118 minuten | Jaar: 2011

Wat de Engelsen met Love Actually en de Nederlanders met Alles Is Liefde lukte, probeerden de Amerikanen vorig jaar na te doen met Valentine's Day. Ondanks de stevige kritieken op dit mierzoete, slappe aftreksel besloten dezelfde makers onder leiding van regisseur Garry Marshall (Pretty Woman, The Princess Diaries) het dit jaar dunnetjes over te doen. Met dit keer als centrale thema: oudejaarsavond. In New York draait dan alles om het grote festijn op Times Square. Een vrachtlading aan bekende namen werd ingevlogen, maar het mocht niet baten: ook dit keer spat het glazuur weer van je tanden.

New Year's Eve is een mozaïekfilm in de meest hysterische vorm. De verhaallijnen zijn amper te tellen en overdaad is nog een understatement. Een synopsis is dan ook geen eenvoudige opgave dus hierbij enkele hoofdlijnen: Paul helpt Ingrid haar wensenlijst te vervullen in ruil voor exclusieve toegangskaarten voor een feest. Zuster Aimee verzorgt de stervende Stan die niet meer behandeld wil worden en nog maar één wens heeft. Randy en Elise komen samen vast te zitten in de lift. Rockster Jensen probeert het goed te maken met cateraar Laura. Twee koppels strijden om het geldbedrag voor degene die in 2012 als eerste een kind baart. Kim krijgt ruzie met haar dochter Hailey door haar angstvallig te willen beschermen. En ondertussen probeert Claire de festiviteiten op Times Square in goede banen te leiden.

Het logische gevolg van al deze verhaallijnen is dat ze nauwelijks beklijven en je nooit het overzicht krijgt. Telkens doemt de gedachte 'o ja, die hadden we ook nog' op. Waarom de makers voor zo extreem veel personages en verhaallijnen kozen is wellicht om er zeker van te zijn dat iedereen zich wel met één personage kan identificeren, het gevolg is echter dat het waarschijnlijk niemand lukt. Alle personages blijven namelijk platte karakters door de vluchtigheid waarmee hun levens en problemen worden geïntroduceerd om vervolgens even snel weer op te lossen. De uiterst zwakke dialogen hebben daarin een flink aandeel. Ze zitten vol clichés en doen geforceerd en onnatuurlijk aan. Daarvoor mogen we Katherine Fugate bedanken die scenariotechnisch op geen enkel punt slaagt.

Wat de cast betreft kunnen we kort zijn: voor niemand valt enige eer te behalen. Michelle Pfeiffer komt misschien nog het dichtst in de buurt van een enigszins verrassende rol, maar ook haar personage blijft plat en eenzijdig. Jon Bon Jovi speelt min of meer zichzelf, maar valt in deze matige film desondanks uit de toon. De overige acteurs doen waarvoor ze zijn opgetrommeld: hun tekst opzeggen, een beetje huilen en een beetje lachen om vervolgens waarschijnlijk weer zo snel mogelijk met een goede cheque huiswaarts te keren.

De soundtrack is ook allesbehalve origineel maar doet tenminste wat hij moet doen. Het is één van de weinige houvasten waaraan je je kunt optrekken. In positieve zin springt "Auld Lang Syne" er uit, gezongen door Lea Michele (Glee) zelf. Tijdens dat nummer komt de film het meest in de buurt van een film als Love Actually. Het is dan allemaal nog steeds mierzoet zoals dat hoort bij een genrefilm als deze, maar we zijn even verlost van de uiterst zwak geschreven personages en dialogen. Louter beelden zijn dan even een verademing. Het is echter bij lange na niet genoeg om van New Year's Eve ook maar een redelijke eindejaarsfilm te maken. Daarvoor is het geheel gewoon te zwak. De weinig opzienbarende bloopers tijdens de aftiteling versterken dit gevoel nog eens.

6 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

benjamin

Avatar

Zit ondertussen ook nog maar aan een schamele 6% op RT, dus ziet er maar een zeer matige film uit. En dat betekent dat De Niro er alweer een zwakke film bij heeft.

Remco

Avatar

1 blik op de poster en je kan die recensie al voorspellen ;)

HornBlower

Avatar

En toch voorzie ik een kleinschalig hitje in wording.

Killer-cast, mierzoet, romance, feel-good movie. Alles wat zoetsappige mensen zoeken. En zoetsappige mensen, daar zijn er deze tijd van het jaar veel van!

LadyC

Avatar

Wat een kak film, zelfs mijn moeder vond dit niks.
Dat wil dan toch weer wat zeggen, aangezien zij wel van die romantische films houdt.

Bah! komt op de 'kijk het niet' lijstje.

FroukjeC

Avatar

Gisteren deze film gezien samen met mijn dochter bij de Ladies Night in Pathe. Wij zijn dit jaar in New York op New Years Eve dus prima om in de stemming te komen. Wij hebben ons prima vermaakt, maar achteraf ontdekte ik toch een paar storende fouten in het scenario. De verhaallijn met de 2 koppels die een baby verwachten nam een ongeloofwaardige wending. Toen baby's waren geboren, gaf het winnende paar zomaar de premie van 15000 dollar weg aan het andere paar, waarmee zij eerst op voet van oorlog verkeerden. Raar. Nog storender vond ik de plot uit de verhaallijn met Sara Jessica Parker. Zij had afgesproken om precies om 12 uur bij een restaurant haar date van vorig jaar te ontmoeten. Maar eerst zagen we haar op Times Square haar dochter troosten, vervolgens napraten in een cafe om daarna compleet in gala in een koets op de afgesproken plek te arriveren. Ze moet dus minstens 2 uur te laat zijn geweest, maar nee hoor: haar date zat keurig in smoking met champagne op te haar te wachten. Bloedirritant en om die reden krijgt de film van mij alsnog een onvoldoende.

KeesD

Avatar

Kan een goede romatische film best waarderen, heb love actually nog in de bios gezien (met vriendin), heerlijke film.

Jammer dat de film industrie dat nog steeds probeert na te maken, alles is liefde was natuurlijk gewoon de nedelandse versie van, hoef ik bij voorbaat al niet te zien, en deze gaan we dus ook lekker over slaan.

Mischien gaat hollywood vanaf volgend jaar wel weer iets nieuws verzinnen, maar ben bang van niet.

New Year's Eve

acties