Recensie

We Need to Talk About Kevin (2011)

Op welke leeftijd wordt duidelijk of een mens slecht is? Mag een moeder haar kind haten? Een kleine greep uit interessante vragen die dit schitterende drama opwerpt.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Arman Avsaroglu om 00:09 in RECENSIES
We Need to Talk About Kevin poster
Regie: Lynne Ramsey | Cast: Tilda Swinton (Eva), Ezra Miller (Kevin), John C. Reilly (Franklin), Jasper Newell (jonge Kevin), Ursula Parker (Lucy), e.a. | Speelduur: 96 minuten | Jaar: 2011

De liefde van een moeder voor haar zoon wordt wel gezien als de sterkste band die er bestaat. Maar wat gebeurt er als die zoon al van kinds af aan alles doet om zijn moeder het leven zuur te maken? Mag je als moeder dan je kind haten? En wanneer wordt eigenlijk duidelijk of een mens echt iets slechts in de zin heeft? Kan dat in iemands karakter zitten of heeft dat ook met opvoeding te maken? Het zijn slechts enkele fascinerende vragen die het uitdagende We Need to Talk About Kevin opwerpt.

De film is gebaseerd op een boek van Lionel Shriver en gaat over een jongen die op vijftienjarige leeftijd een verschrikkelijke misdaad begaat. Deze Kevin lijkt al vanaf zijn geboorte een immense hekel te hebben aan zijn moeder Eva, vanuit wier perspectief het verhaal wordt verteld. Eva doet alles om een goede moeder voor Kevin te zijn, maar al haar pogingen keren als een boemerang net zo hard weer terug.

We Need to Talk About Kevin is pas de derde film van de Britse regisseur Lynne Ramsay, die veel indruk maakte met haar eerste twee films Ratcatcher en Morvern Caller. Ramsay heeft een erg beeldende regiestijl, waarbij ze met suggestieve montage en fel kleurgebruik de kijker al snel bij de lurven heeft. De film begint met beelden van het Tomatina Festival in Spanje, waar Eva besmeurd wordt met bloedrode tomatensaus. Een voorbode voor wat komen gaat.

Al snel na de geboorte van Kevin wordt duidelijk dat Eva geen grip krijgt op haar kind. Als ze hem als baby gerust probeert te stellen, begint hij steeds harder te krijsen. En als zijn vader hem vervolgens optilt, is hij muisstil. Het zijn kleine, ogenschijnlijk futiele details die de moeizame band tussen moeder en zoon accentueren. Kevin luistert niet naar zijn moeder en drijft haar tot waanzin. Als Eva op een dag zo boos wordt dat ze zijn arm breekt, lijkt de jongen voor het eerst respect voor haar te hebben.

Kevin vertoont sociopathisch gedrag dat Eva al snel als gevaarlijk herkent. Voor de rest van zijn omgeving weet Kevin dat echter goed verborgen te houden, waardoor Eva het gevoel krijgt alleen op de wereld te staan. Het interessante is dat Kevin het eigen vlees en bloed van zijn moeder is, waardoor zij ook aan zichzelf begint te twijfelen. Een kind is het product van zijn ouders en wat zegt dat eigenlijk over een moeder? Het helpt daarbij niet dat Eva door stadsgenoten verantwoordelijk wordt gehouden voor de daden van Kevin. Zij is de moeder en zij had haar zoon ervan moeten weerhouden.

Lynne Ramsay stipt deze kwesties bijzonder subtiel aan, zonder het hardop duidelijk te maken. We Need to Talk About Kevin is dan ook een film die veel eigen inbreng van de kijker vergt. Dat de film niet te afstandelijk wordt, is voor een groot deel te danken aan de altijd briljante Tilda Swinton. De intensiteit die zij in de rol legt is adembenemend en past perfect bij de al even onontkoombare regiestijl van Lynne Ramsay. Het is de perfecte actrice voor zo’n emotioneel verwoestende rol. Een vrouw die haar leven voor zich ziet wegvallen en dan moet proberen verder te leven terwijl ze de acties van haar zoon probeert te begrijpen. Waarom, waarom, waarom?

6 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

batmaster

Avatar

Ik ben volgens mij de enige op deze website die de film echt helemaal niks aan vond. Hij zal waarschijnlijk goed zijn. Maar het is totaal mijn onderwerp niet. Het is allemaal zo depressief. Het leven is zwaar genoeg sometimes :P .

SunChaser

Avatar

Kevin en zijn moeder zijn te gestoord allebei om mee te kunnen leven. Na een half uur irriteerden alle karakters en het fragmentarische gemonteer me mateloos.

major malfunction

Avatar

Ik vond het een erg goede en sterke film maar het was geen 'comfortabele zit' om het zo maar eens uit te drukken. M'n vriendin is na een half uur de zaal uitgelopen omdat ze het niet trok... Zelf vond ik die overdadige symboliek niet storend, (viel me helemaal niet op) en dat er vaak ik herhaling werd getreden, tsja, dat was wel waar maar door verder alle bijzaken weg te laten werd er op die manier wel heel effectief naar de climax toegewerkt. Ik vond het een van de beste psychologische thrillers van de laatste tijd, ik geef hem een dikke 8+

Thiver

Avatar

batmaster "Ik ben volgens mij de enige op deze website die de film echt helemaal niks aan vond."

Ik ben iets milder maar ik deel evenmin het enthouasisme wat deze film over het algemeen ten deel valt. Wat mij betreft verdrinkt de film te vaak in de overdadige visuele symboliek (het hield maar niet op met het rood) en wordt erg vaak in herhaling getreden. Tevens vond ik het moeilijk te geloven dat Eva de daden van haar zoon door iedereen krijgt aangerekend, terwijl deze bij haar voor een nog groter verlies hebben gezorgd (zowel een echtgenoot als een dochter). Wel gedurfd om John C. Reilly en Tilda Swinton als vader en moeder te casten; eigenlijk zou je als kijker op haar hand moeten zijn, maar omdat zij niet bepaald een 'likabele' imago heeft en hij juist wel, wordt dat vrij lastig.

benjamin

Avatar

Moet hem nog zien, maar heb er wel hoge verwachtingen voor. Vooral naar Swinton, heb nog geen enkel slecht woord gelezen over haar vertolking. Oscarnominatie zou moeten kunnen.

Plicht

Avatar

Van mij mag Swinton die oscar krijgen.

Geweldige film.

We Need to Talk About Kevin

acties