Recensie

Michael Clayton (2007)

Ietwat conventionele, maar regelmatig effectieve thriller met een boodschap en goed acteerwerk.

door Kaj van Zoelen om 18:30 in RECENSIES
Michael Clayton poster
Regie: Tony Gilroy | Cast: George Clooney (Michael Clayton), Tom Wilkinson (Arthur Edens), Tilda Swinton (Karen Crowder) e.a. | Speelduur: 119 minuten | Jaar: 2007

Section Eight, het productiebedrijf van George Clooney en Steven Soderbergh, werd in 2001 opgericht met als doel om per vijf films één grote commerciële hit te maken, zodat er geld was om telkens vier andere, wat experimentelere films of prestigefilms te maken (het soort films dat het goed doet bij critici en prijsuitreikingen). Samen maakten ze de Ocean’s Eleven/Twelve/Thirteen-hitserie en tussendoor hield Soderbergh zich bezig met persoonlijke experimenten, al dan niet met Clooney in een hoofdrol. Clooney legde zich vooral toe op prestigefilms als Syriana en Section Eights beste film tot nu toe: Good Night, And Good Luck. Deze films waren in 2005 samen goed voor acht Oscars.

Michael Clayton, het regiedebuut van Tony Gilroy (hij schreef o.a. de scripts voor de Bourne-trilogie) is ook zo’n prestigefilm die door de Amerikaanse critici wordt geprezen. Er wordt al gesuggereerd dat Clooney een goede kans maakt op een Oscarnominatie. Toch is het niet de opzet om enkel het aanzien van Clooney & co. te vergroten. Hoewel dat in het achterhoofd misschien een rol zal spelen, zijn de makers zeer oprecht in hun streven om in hun ogen belangrijke thema’s aan te kaarten en maatschappelijke kritiek te leveren, zonder de amusementswaarde uit het oog te verliezen of teveel met opgeheven vinger hun boodschap over te brengen.

In Michael Clayton wordt immoreel winstbejag van grote bedrijven aangepakt, en eind hoe ver mensen kunnen gaan om hun macht en status te behouden. Clooney speelt het titelpersonage, een gedesillusioneerde ‘probleemoplosser’ bij het grote advocatenkantoor Kenner, Bach & Ledeen dat U/North, een ander reusachtig bedrijf, vertegenwoordigt. U/North is verwikkeld in een gigantische rechtszaak met een aantal boerenfamilies die menen dat hun grond ernstig vervuild is door chemicaliën van U/North. Probleem is dat topadvocaat Arthur Edens, die deze zaak behandelt, tijdens een belangrijke vergadering plots een gepassioneerde speech over de zin van het leven afsteekt, zijn kleren uittrekt en de sneeuw in rent.

Clayton moet uitzoeken waarom Edens dit gedaan heeft en er voor zorgen dat deze óf bij zinnen komt en de rechtszaak weer op zich neemt, óf er zo ver mogelijk vandaan blijft en na zijn ‘openbaring’ niet opeens de boerenfamilies gaat representeren. Waar echter niet op gerekend wordt, is dat Michael Clayton zelf langzamerhand van overtuiging en loyaliteit aan het veranderen is. Helaas wordt de exacte motivatie voor zijn omslag nooit echt duidelijk, hoewel de film toch vol zit met allerlei voor de plot onbelangrijke details en scènes over zijn privé-leven.

Ondanks al deze zijstappen is Michael Clayton heel lang best spannend en dat is een van de grootste krachten van de film, samen met het uitstekende acteerwerk. Clooney doet zijn Oscarwinnende rol uit Syriana nog eens dunnetjes over en Sidney Pollack is wederom prima als een aardige, maar hypocriete en eigenlijk verachtelijke baas, zoals hij dat ook in o.a. Eyes Wide Shut was. Maar de show wordt gestolen door twee anderen: Tilda Swinton als de verdorven bedrijfsadvocate die verzwolgen wordt door haar eigen ambitie, en Tom Wilkinson in de rol van Arthur Edens.

Met enkel zijn stem maakt Wilkinson van de openingsscène meteen al de beste scène van de hele film. Terwijl we Clooney zien, horen we Wilkinson in een enorm tempo een speech vol passie en betekenis geven, die later de speech blijkt te zijn tijdens zijn openbaring/inzinking. Deze intensiteit komt jammer genoeg eigenlijk nooit echt meer terug, ondanks dat de spanning in de derde akte flink wordt opgevoerd en naar de climax wordt toegewerkt.

De aandacht die besteed wordt aan details en karakteruitdieping is erg prettig, maar kan niet verhullen dat het uiteindelijke verhaal wat conventioneel is. De pretentie van grootse cinema die regisseur/schrijver Tony Gilroy toch wel een beetje heeft, wordt niet helemaal waargemaakt. In een écht goede film zou de uitspraak die Clooney aan het einde van de film aan Swinton citeert daadwerkelijk impact hebben.

7 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Ravaged

Avatar

Vond het een degelijke film, maar niet uitzonderlijk.Het verhaal is inderdaad behoorlijk conventioneel, en wordt vrij lineair uitgewerkt. Ook vond ik de rol van Wilkinson een beetje te vreemd. Hij's de weg kwijt, maar ook weer niet helemaal. Hij blijft er een beetje tussen hangen...

Clooney's rol is wel ijzersterk. Een sympathieke gast met een redelijk depressieve ondertoon.

Dat zoontje met z'n boek werd genoemd alsof het belangrijk voor het plot zou zijn, maar is het dus nauwelijks, wat ik kon merken. Of was dat hetgene wat Edens uit z'n gestoorde roes haalt om U/North tegen te gaan werken? Werd erg op achtergrond geplaatst.

[rating 3]

Colonel_Kurz

Avatar

Ravaged "
Dat zoontje met z'n boek werd genoemd alsof het belangrijk voor het plot zou zijn, maar is het dus nauwelijks, wat ik kon merken. Of was dat hetgene wat Edens uit z'n gestoorde roes haalt om U/North tegen te gaan werken? Werd erg op achtergrond geplaatst.
"
Volgens mij is dat boek vooral symbolisch bedoeld, maar precies de vinger erop leggen kan ik ook niet direct. Wel is het natuurlijk zo dat Clooney uit de auto met bom stapt omdat het aanzicht van de paarden bijna hetzelfde is als een plaatje uit het boek.

ruben

Avatar

Beetje streng, Kurz.
Heb erg genoten van deze film. Onverwacht. Behalve de prachtige beelden (de paarden, maar elk shot was bijzonder) en inderdaad degelijk acteerwerk, vond ik het fijn dat je als kijker slechts minimale informatie krijgt. Je weet tot ver in de film niet welke kant het opgaat. Daardoor blijft de film boeien tot de laatste minuut. Ook heb ik genoten van subtiele verwijzingen naar de achtergrond van karakters, met name dan van Clooney (wiens personage niet echt op die uit Syriana lijkt. Beetje te makkelijk gezegd). Zijn tripje naar zijn familie zegt al zo veel van hoe hij uiteindelijk is geworden. En het ligt er niet dik bovenop, het voelt echt, oprecht, rond.

Zeker [rating 4]. Misschien zelfs wel een half puntje hoger.

Ravaged

Avatar

ruben "Je weet tot ver in de film niet welke kant het opgaat. Daardoor blijft de film boeien tot de laatste minuut. "


Meer omdat het vrij lange opbouw had. Pas bij de moord van Edens began de 'spanning' echt. En vond het toch redelijk voor de hand, wat er gebeurde; niet in details, maar zeker omdat ze de huurmoordenaars ook volgen, weet je vrij snel dat ze zijn auto gaan laten exploderen.

Qua mooie beelden ben ik helemaal met je eens.

Colonel_Kurz

Avatar

ruben "(wiens personage niet echt op die uit Syriana lijkt. Beetje te makkelijk gezegd)."
Dat zeg ik ook niet. Ik zeg dat de manier waarop Clooney hem speelt er op lijkt.
ruben "Zijn tripje naar zijn familie zegt al zo veel van hoe hij uiteindelijk is geworden. En het ligt er niet dik bovenop, het voelt echt, oprecht, rond."
Het lag er inderdaad niet dik op, want zoveel zat er naar mijn herinnering niet in. Maar misschien zou je me kunnen verlichten?

Roi

Avatar

De intenties van deze film zijn goed maar het is het allemaal net niet.
Er gebeurd niets wat je niet had verwacht en sommige dingen slaan helemaal nergens op (waarom een
autobom gebruiken om hem te vermoorden, lekker subtiel.) Ook die broer verhaallijn slaat nergens op.

De personage komt wel tot leven, de film helaas niet.

SunChaser

Avatar

Ravaged ", maar zeker omdat ze de huurmoordenaars ook volgen, weet je vrij snel dat ze zijn auto gaan laten exploderen.

."


Dat zie je toch ook al in de eerste 5 minuten?

Michael Clayton

acties