Recensie

Half Nelson (2006)

Ryan Gosling geeft een masterclass in acteren.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FilmTotaal is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FilmTotaal. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FilmTotaal

door Kaj van Zoelen om 23:01 in RECENSIES
Half Nelson poster
Regie: Ryan Fleck | Cast: Ryan Gosling (Dan Dunne), Shareeka Epps (Drey), Anthony Mackey (Frank) e.a. | Speelduur: 106 minuten | Jaar: 2006

Een jonge blanke leraar weet in een grote Amerikaanse stad een stel zwarte pubers, en één in het bijzonder, te inspireren met aparte leermethodes. Klinkt als de zoveelste Dangerous Minds- of Dead Poets Society-kloon nietwaar? Half Nelson is allesbehalve dat, dus laat dat cynisme maar achter bij de ingang van de bioscoopzaal, want dat is onnodige ballast bij deze film. Deze docent, Dan Dunne, inspireert zijn leerlingen dan wel in het klaslokaal, daarbuiten is hij meer bezig met zijn zware crackverslaving en een op voorhand dubieuze vriendschap met een dertienjarige leerlinge. Dat zou voer voor makkelijk melodrama kunnen zijn, maar Half Nelson is juist een rustige, contemplatieve film.

Regisseur Fleck en Anna Boden (die samen met Fleck het script schreef) zijn niet geïnteresseerd in het onhandig aan de man brengen van sociaal-maatschappelijke problemen of een Hollywoodachtig drugsdrama vol opwinding, ruzies, afkickscènes en kleurige hallucinaties, al dan niet opgedirkt met wat CGI. Conversaties en confrontaties zitten net als in het echt niet vol met oneliners en worden nooit geforceerd of filmisch; woorden komen er vaak moeilijk uit, zijn ongepolijst en komen daardoor soms realistisch hard aan. Deze subtiele aanpak van de drugsverslaving van de hoofdpersoon wordt mogelijk gemaakt door de fenomenale acteerprestatie van Ryan Gosling.

Goslings rustige hypersubtiliteit maakte afgelopen voorjaar bij de Oscars natuurlijk geen kans tegen het acteergeweld van Forest Whitaker, maar Gosling geeft in Half Nelson toch wel degelijk een masterclass in acteren. Hij geeft de innerlijke onrust van zijn personage niet weer met woeste monologen waarbij het schuim bij wijze van spreken op de lippen staat, of met clichématig door drugs beïnvloed gebrabbel, maar met kleine oogbewegingen, het nauwelijks ophalen van zijn schouders en halve, bitterzoete glimlachjes, zenuwachtige flakkeringen van angst en zelfwalging. Sommigen noemen hem al de nieuwe Marlon Brando.

Even naturalistisch is de debuterende Shareeka Epps die de dertienjarige Drey speelt, een vroegwijze en melancholieke mix van tieneronschuld en stedelijke gehardheid. Zij betrapt op een avond na een basketbalwedstrijd (de 25-jarige Dunne is ook coach van het meisjesteam) haar leraar met een crackpijp terwijl hij zich nauwelijks kan bewegen of goed kan reageren. Er ontstaat een aparte vriendschap tussen de twee. Zij houdt haar ontdekking voor zich en hij rijdt haar naar huis als haar afwezige vader weer eens niets van zich laat horen. Hierdoor merkt Dunne dat drugsdealer Frank een kennis van haar familie is die op verfijnde wijze Drey probeert te rekruteren voor zijn zaakjes. Dat Dunne haar van deze man wil redden is in feite hypocriet, want zijn vriendschap met Drey is eigenlijk net zo gevaarlijk en ingewikkeld voor haar.

De dialectiek waar Dunne het in de klas voortdurend over heeft is thematisch verbonden aan zijn eigen leven en dat van Drey, maar niet op een opdringerige of eenduidige manier die geen ruimte voor andere interpretaties over laat. Half Nelson is niet rond en biedt bovendien geen oplossingen voor de problemen die worden gepresenteerd. Waarachtigere Amerikaanse cinema is er nauwelijks.

2 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

the catfishman

Avatar

één van de beste films die ik de afgelopen tijd heb gezien, geweldig acteer werk en die ene scene aan het eind (zal verder niks zeggen) was echt subliem.

tropical girl

Avatar

Amen, mensen.
Deze film heeft op mij waanzinnig veel indruk gemaakt om al eerder genoemde redenen. En Shareeka Epps is zeer overtuigend, ze acteert dan ook niet, begreep ik uit de dvd, maar speelt ,grotendeels,zichzelf. Maar de hoofdreden is en blijft De Ontdekking op acteergebied van de laatste jaren: Ryan Gosling!
Wat Gosling hier doet is subliem, en zelden vertoont, vind ik. De film op zichzelf is al steengoed, het gegeven zo puur en eerlijk uitgewerkt, maar de manier waarop Ryan zijn rol invulling geeft, inderdaad compleet naturel, nooit sentimenteel of gekunsteld....Inderdaad een Masterclass Acteren, en dat voor zo'n jong iemand. Half Nelson is compleet ondergewaardeerd en onbekend gebleven en dat is een bloody shame. Dus FilmTotaal, waarom dan toch 'maar 4' sterren? 5 is more like it, wound't you say?

Half Nelson

acties