Recensie

United 93 (2006)

Zeldzaam ijzingwekkende ervaring.

door Kenji Stamet om 23:30 in RECENSIES
United 93 poster
Regie: Paul Greengrass | Cast: Christian Clemenson (Thomas E. Burnett, Jr. ), Trish Gates (Sandra Bradshaw), Polly Adams (Deborah Welsh), Cheyenne Jackson (Mark Bingham), Opal Alladin (CeeCee Lyles), Gary Commock (First Officer LeRoy Homer), Nancy McDoniel (Lorraine G. Bay), David Alan Basche (Todd Beamer) e.a. | Speelduur: 111 minuten

Wie in de komende weken naar de bioscoop gaat om United 93 te zien – en iedereen zou dat moeten doen – geeft zich op voor een zeldzaam ijzingwekkende ervaring. Die volgt slechts ten dele uit de wetenschap dat de gebeurtenissen op het scherm echt hebben plaatsgevonden en dat sommige ‘acteurs’ medewerkers van de vluchtleiding zijn, die vrijwillig hun ergste nachtmerrie herbeleven. Wat deze film in de eerste plaats zo ijzingwekkend maakt, is het unheimische besef dat je naar een wereld zit te kijken die je in alle opzichten bekend voorkomt, maar tegelijkertijd onherkenbaar is.

Paul Greengrass (Bloody Sunday, The Bourne Supremacy) verfilmde de lotgevallen van United Airlines vlucht 93, die op 11 september 2001 werd gekaapt, koers zette richting Washington en na een opstand onder de passagiers neerstortte in een veld bij Shanksville, Pennsylvania. Het verhaal begint enkele uren eerder: het zijn de allerlaatste uren waarin ‘elf september’ nog een datum is als alle andere. De passagiers van vlucht 93 richting San Francisco zitten bij de gate hun krantje te lezen of te bellen. De twee piloten wandelen bedaard naar het toestel, dat nog even wordt bijgetankt. De stewardessen checken hun voorraden. Onder de passagiers bevinden zich vier Arabisch uitziende mannen met gespannen gezichten, die door niemand lijken te worden opgemerkt. Je krijgt een koud gevoel in je maag en denkt: hoe is het mogelijk?

Dan besef je pas goed hoe ingrijpend de aanslagen van 9/11 onze wereld hebben veranderd en weet je dat deze film geen moment te vroeg is gekomen. Dat was de kritiek die de filmmakers al vóór de productie naar hun hoofd kregen: het zou veel te vroeg zijn voor een Hollywoodfilm over dit onderwerp, de wonden waren nog te vers. Zowel de nabestaanden van de passagiers als de direct betrokkenen bij de vluchtleiding dachten daar anders over. Zij besloten hun volledige medewerking aan Greengrass te verlenen, opdat hij zo accuraat mogelijk verslag zou uitbrengen van die dag. Ze hadden groot gelijk. Dat we pas vijf jaar verder zijn maakt de bevreemding des te schokkender. De wereld op het scherm lijkt bedrieglijk veel op de wereld waarin we nu leven: hetzelfde soort kleren, dezelfde mobieltjes, dezelfde auto’s. Maar dat we nu onbezorgd met vier schichtig om zich heen kijkende Arabieren in één vliegtuig zouden stappen is ondenkbaar. Dat de baas van de Amerikaanse centrale vluchtleiding (die hier zichzelf speelt) slechts zijn wenkbrauwen zou fronsen bij een bericht over een mogelijke kaping, om daarna rustig aan zijn ochtendvergadering te beginnen, is onmogelijk. Onze wereld weet wat angst is.

De terugblik op die andere wereld, die op het punt staat onherroepelijk te veranderen, is bijna ondraaglijk. Greengrass laat geen spoortje voorkennis in zijn film toe. Hij besteedt geen speciale aandacht aan de passagiers die, omdat ze ongewapend hun kapers te lijf gingen en daarmee waarschijnlijk het Capitool redden, nu als helden worden vereerd. Hij geeft ze geen achtergrond, hij brengt hun namen niet in beeld. Zij zijn gewoon anonieme reizigers en Greengrass plaatst ons tussen hen in, als machteloze observators uit de toekomst. En het wordt alleen maar erger: CNN komt met het bericht dat ‘een klein privé-vliegtuig’ één van de torens van het WTC heeft geraakt. Bij de verschillende vluchtleidingen veranderen stipjes op het radarscherm om onduidelijke redenen van koers en beginnen meldingen van kapingen binnen te komen, tot ongeloof van alle aanwezigen. Later probeert een luchtmachtofficier wanhopig de president aan de lijn te krijgen: hij moet weten of hij toestemming heeft om de gekaapte vliegtuigen zonodig neer te halen. Wíj weten wat Bush op dat moment uitvreet – wij weten alles al. Greengrass hoeft geen context te leveren; dat doen wij wel, in ons hoofd. Het is een vreselijke sensatie.

De scènes aan boord van vlucht 93 spelen zich bijna in realtime af en zijn zo mogelijk nog kwellender. Er was een cruciale vertraging van drie kwartier voordat het vliegtuig mocht opstijgen. Hierdoor werd de timing van de kapers verstoord: terwijl zij de passagiers onder controle probeerden te houden kregen die lucht van wat er in New York en bij het Pentagon was gebeurd, via telefoontjes met hun geliefden. Die telefoongesprekken zijn met behulp van diezelfde geliefden zo nauwkeurig mogelijk gereconstrueerd en zijn hartverscheurend. De passagiers weten dat ze op een zelfmoordvlucht zitten en nemen zo goed en zo kwaad als het kan afscheid. Er moet iets ondernomen worden: het is de enige kans op overleven. Greengrass laat ons voelen hoe moeilijk het moet zijn geweest om ook daadwerkelijk, ondanks de misselijkmakende angst, tot actie over te gaan. Het inmiddels beroemde startsein “Let’s roll” wordt dan ook met dichtgeknepen keel en zonder enige nadruk uitgesproken.

United 93 is van begin tot eind bloedstollend: zonder meer een razend knap staaltje filmmaken. Maar Paul Greengrass geeft zijn film ook betekenis, juist door de gebeurtenissen niet in een kader te plaatsen en geen statements te maken. Het is de context van ‘nine-eleven’ die verwarrend is, ook omdat de aanslagen sindsdien zijn aangewend als excuus voor een hele reeks onfrisse praktijken van Amerikaanse zijde. We kunnen inmiddels niet meer aan 11 september 2001 denken, zonder ook te denken aan Afghanistan, de Tweede Golfoorlog, Guantánamo Bay en clandestiene ondervragingen in Oost-Europa. Zelfs het “Let’s roll” werd door de marketeers van het Bush-regime omgetoverd tot officieuze strijdkreet van de Amerikaanse strijdkrachten. Ooit zal de verwarring waarin we leven plaatsmaken voor inzicht, maar vooruitspoelen naar dat punt is onmogelijk. Dankzij United 93 kunnen we nu wel het omgekeerde doen: teruggaan in de tijd, de naakte tragiek van die dag aanschouwen en beseffen hoezeer we zijn veranderd. Het jaar is weliswaar pas half voorbij, maar dé film van 2006 is bij deze bekend.

38 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Random

Avatar

Ik heb deze film nog niet gezien, maar ik ben erg verbaasd door de 5 sterren die hij krijgt, ik had zelf verwacht dat het een over de top amerikaans helden verhaal zou worden.
Maar na deze recensie ga ik de film zeker bekijken.

styfus

Avatar

Ik had precies hetzelfde als Random zegt. In het begin van de recensie dacht ik dat we een hele pro-amerikaanse recensent op ons dak hadden gekregen, maar naarmate ik verder las was ik meer onder de indruk. Dit is een van de beste recensies (qua schrijven en inhoud) die ook ooit gelezen heb. Erg mooi gedaan!

Verder; ik was niet van plan de film te kijken omdat ik inderdaad een patriotistisch verhaal met de 'helden van Amerika' had verwacht, maar als ik deze invalshoek zo hoor, ga ik hem toch maar kijken denk ik! De recensie is zeer indrukwekkend, hopelijk de film ook.

movietwister

Avatar

Wat een recensie! Na het lezen moest ik gewoon nog eens hard slikken om die knoop in mijn keel weg te krijgen!
Het onderwerp van deze film is al aangrijpend genoeg, maar jij brengt dat gevoel nog eens extra over. Echt knap geschreven....

Of je gelijk hebt, zal ik niet kunnen beoordelen, want ik ga deze film niet kijken. Ik weet zeker dat ik heel wat zal missen. Ik sluit mijn ogen niet voor wat er in de wereld gebeurt, maar na "Shooting Dogs" ben ik de komende tijd ff toe aan opbeurende films. (ook een aanrader trouwens).

Cee van Lleef

Avatar

Ik wil niet al te veel zeuren hoor, maar als je de film nog niet gezien hebt kun je toch nog niet zeggen of het een goede recensie is qua inhoud? Hij is mooi geschreven en zet aan om de film te gaan bekijken, maar het oordeel over de film zelf kun je pas beoordelen als je hem gezien hebt lijkt me.

Noldy

Avatar

Jullie waren misschien in de war met World Trade Center. :P Na die trailer te hebben gezien denk ik namelijk dat die heel over-the-top Amerikaans wordt wordt. Voornamelijk door hun tagline: "A story of courage and survival"
Maar ik ben blij om te horen dat dit bij United 93 niet het geval is!

Arthaum

Avatar

Niet de Tweede golfoorlog maar de Derde Golfoorlog als gevolg van de aanslagen.

Verder een prachtige recensie. Ik ga de film zeker kijken. Was net als veel mensen bang dat het weer zo'n patriotistische film zou worden, maar dat blijkt dus helemaal niet zo te zijn. Gelukkig maar.

FilmTotaal

Avatar

Arthaum "Niet de Tweede golfoorlog maar de Derde Golfoorlog als gevolg van de aanslagen."
Er zijn geen officiele afspraken over de numerieke aanduiding van de Golfoorlogen. Sommigen beschouwen de Iran-Irak-oorlog als de Eerste en dan is de huidige oorlog inderdaad de Derde, maar als de oorlog uit 1991 als uitgangspunt wordt genomen, dan is het de Tweede. Daar is door ons voor gekozen.

-Jelle-

Avatar

Ik zal geen linkje plaatsen naar mijn recensie, maar we zijn het in ieder geval volledig eens, ook al zou ik het niet de beste film van 2006 noemen, dat gaat me iets te ver. Maar ook ik kwam geschokt, haast bezweet uit de zaal. Een zeer intense film, die inderdaad iedereen moet gaan zien (en er zijn nog genoeg rustdagen bij het wk).

Symb-watcher

Avatar

Ik zag de trailer van deze film voordat The Da Vinci Code begon en zelfs dat kleine stukje maakte al indruk op me. Absoluut deze film bezoeken!

Arthaum

Avatar

FilmTotaal "Er zijn geen officiele afspraken over de numerieke aanduiding van de Golfoorlogen. Sommigen beschouwen de Iran-Irak-oorlog als de Eerste en dan is de huidige oorlog inderdaad de Derde, maar als de oorlog uit 1991 als uitgangspunt wordt genomen, dan is het de Tweede. Daar is door ons voor gekozen."


Ik hebaltijd gehoort dat het de derde golfoorlog is. Niet dat het natuurlijk iets uitmaakt, ik vind het namelijk een hele goede recensie.

Dragon

Avatar

WAUW

MovieInsider

Avatar

Wat kwam deze film hard aan zeg. Knap Kenji dat je met zo'n fraai uitgebalanceerde tekst kan komen. Ik ben zelf namelijk nog steeds sprakeloos en kan zo moeilijk onder woorden brengen wat er zo raak is aan dit dappere meesterwerk. Greengrass maakte een volslagen onsentimenteel document, die even koud als indringend is. Geen valse noot te bekennen. Hier kunnen collega-filmers nog zo veel van leren. Jezus mina mensen...wat een film.

merijnsa

Avatar

Tof dat deze film zo enorm bloedstollend is ook al weetje de afloop.

Na deze rescensie en die van de vpro gids (ook al 5 sterren) ga ik er heen!

Rubbert

Avatar

Ik heb deze film gezien, en vond hem echt heel erg goed gemaakt. Hij bleef spannend, geen een stuk was saai. Maar het idee dat ze gingen neerstoorten vergeet je toch best vaak, soms denk je gewoon nog dat er hoop is. 5 sterren is de film zeker wel waard.

TheGodfather

Avatar

Ronduit briljante film, zoals iedereen hier al zegt. Las het niet erg is, zal ik m`n stukje dat ik op een ander forum schreef ook hier even plaatsen. Redelijk lang stukje, maar niet zo lang als bovenstaande recensie ;)


De eerste film over 9/11 en wat voor 1! Een film die de volle 2 uur, meteen vanaf het begin, spannend is. Enerzijds krijg je een kijkje in de chaos van de verkeersleiders en militairen leiders, anderzijds zie je (in het tweede deel van de film) de chaos die zich moet hebben afgespeeld in het vliegtuig. Je ziet zowel de passagiers die wisten dat er geen uitweg voor ze was maar ten einde raad er alles aan deden om aan hun lot te ontkomen en de kapers die er alles aan deden om hun doel te bereiken en hun opdracht uit te voeren. Gelukkig worden de kapers niet als tirannen neer gezet maar als "normale" mensen en de Amerikanen niet als helden wat het geheel toch wat echter maakt. Greengrass heeft er ook goed aan gedaan ervoor te kiezen om geen bekende acteurs te gebruiken, maar mensen die er echt bij betrokken waren. Ook dit komt de realiteit van de film ten goede, het voelt allemaal echter aan.
Ook het feit dat er (vrijwel) geen muziek wordt gebruikt en ongeveer alles vanaf de schouder is gefilmd draagt hier aan bij.
Het eerste uur van de film is speelt zich vooral af in de verkeerstorens en ligt het tempo hoog. In het tweede gedeelte van de film gaat het tempo een beetje omlaag maar lopen de intensiteit van de film en emoties snel hoog op. Het is op een gegeven moeilijk droog te houden, wat een geweldige prestatie is.
De eerste film aan 9/11 is een goud eerlijke, prachtige ode geworden aan de mensen die aan boord waren van vlucht United 93.
Paul Greengrass heeft een waar meesterwerk afgeleverd.
Aanschouw hier de beste film van `t jaar.


Mijn Cijfer: 9,5/10


T+)

VLT

Avatar

Wow wat een recensie en wat een reacties.
Niet gdacht dat dit een goede film ging worde, maar omdat iedreen hier vol lof over is ga ik het toch wagen om hem te zien. ;)

FrEnK

Avatar

Ben net terug van de bioscoop en ik moet zeggen, zéér goede film. De brok heeft nog wel fftjes in m'n keel gezeten. Ook al zie ik het meer als een documentaire dan als een film, maar dat terzijde.

Was zeer indrukwekkend om na afloop van de film, in een volle zaal, een speld te kunnen horen vallen.

En volgens mij is alles nog heel realistisch gemaakt ook. Dus geen Amerikaanse propaganda zoals sommige beweren. Er worden gewoon fouten toegegeven, dus sja.

robertvt

Avatar

merijnsa "Tof dat deze film zo enorm bloedstollend is ook al weetje de afloop."


Mooie is dat ook al weet je de afloop je toch nog een soort van hoop hebt dat de passagiers het redden.

nicholaszen

Avatar

Damn.. wat een ongeloofelijke film is dit zeg.. ben net terug uit de bios.. en heb nog nooit meegemaakt dat mensen ZO STIL de zaal uit kwamen.. NIEMAND zei iets.. De film was echt zwaar!!! Dus alleen een aanrader voor mensen die niet naar de 'alledaagse luchtige films' gaan.. (Niet dat daar iets mis mee is...)

Mindcrusher

Avatar

Kheb hem net ook gezien...
en alle bovenstaande positieve reacties sluiten aan op mijn mening....

-Jelle-

Avatar

robertvt "Mooie is dat ook al weet je de afloop je toch nog een soort van hoop hebt dat de passagiers het redden."


Willing suspension of disbelief noemen ze dat.

Kenji

Avatar

-Jelle- "Willing suspension of disbelief noemen ze dat."
?? Voor zover ik weet is 'suspension of disbelief' de bereidheid van de kijker om een eventueel gebrek aan realisme/logica/geloofwaardigheid e.d. door de vingers te zien, om zo beter van de film te kunnen genieten.

Da's toch niet helemaal hetzelfde. Wat robertvt beschrijft zou ik eerder 'suspension of knowledge' noemen, bij gebrek aan een betere term.

Diedo

Avatar

Deze film heb ik nog in de VS zelf mogen zien, in Baton Rouge, Louisiana. Het realisme van de film maakte het allemaal behoorlijk aangrijpend.

Wat me het meeste bij zal blijven is hoe enkelen bioscoopgangers kleuters hadden meegenomen, hoe een groot deel van de zaal nog voor de aftiteling begon de zaal had verlaten en hoe slechts een man of vier (naast ons vier Nederlanders) bleef zitten om na te praten tijdens de aftiteling. Onbegrijpelijk.

Denk maar niet dat Amerikanen allemaal net zo aangegrepen zijn; met een bord voor hun kop zien ze niet dat die dag alles in gang zette en ertoe leidde dat hun zonen en vaders in Irak en Afghanistan zitten, New Orleans nog altijd een puinhoop is en die olie een paar centjes te duur is (laatste punt is discutabel, weet ik).

mrsmith1981

Avatar

Hoewel deze film dan wel niet over een van de twee vliegtuigen gaat, die in het WTC gevlogen zijn, ben ik toch van mening dat men (ook weer door deze film) een valse waarheid voorgeschoteld krijgt.

Bekijk de documentaire "Loose Change, 2nd Edition" maar eens, waarin niet vrijgegeven feiten en dubieuze handelingen van de Amerikaanse regering je doet twijfelen aan de waarheid van deze (en andere dergelijke) film over de aanslagen van 11 september.

Ik ben van mening dat deze film, met alle respect voor de hierbij (misschien) omgekomen passagiers, ertoe bijdraagt dat de echte waarheid en werkelijkheid van 11 september wederom onder het tapijt geschoven wordt en vervangen wordt door een heldhaftig optreden van de passagiers van vlucht 93...

Los van dit gegeven en gezien als een spannende thriller, losstaand van 11 september, is het een goede film.

Open je ogen voor de waarheid!

MikeyMo

Avatar

mrsmith1981 "Hoewel deze film dan wel niet over een van de twee vliegtuigen gaat, die in het WTC gevlogen zijn, ben ik toch van mening dat men (ook weer door deze film) een valse waarheid voorgeschoteld krijgt.

Bekijk de documentaire "Loose Change, 2nd Edition" maar eens, waarin niet vrijgegeven feiten en dubieuze handelingen van de Amerikaanse regering je doet twijfelen aan de waarheid van deze (en andere dergelijke) film over de aanslagen van 11 september.

Ik ben van mening dat deze film, met alle respect voor de hierbij (misschien) omgekomen passagiers, ertoe bijdraagt dat de echte waarheid en werkelijkheid van 11 september wederom onder het tapijt geschoven wordt en vervangen wordt door een heldhaftig optreden van de passagiers van vlucht 93...

Los van dit gegeven en gezien als een spannende thriller, losstaand van 11 september, is het een goede film.

Open je ogen voor de waarheid!"

pfff. Loose Change is zelf gebaseerd op enkel aannames en getuigenissen van enkele personen die getuigenissen van een meerderheid tegenspreken.

Persoonlijk vind ik Loose Change juist onrespectvol voor de nabestaanden...

PUMA

Avatar

De recensie is geweldig geschreven, en heeft mij overtuig deze film te kijken. Ik ben het aan de ene kant met je eens over de inhoud, maar ik vind vooral het middenstuk van de film op een gegeven moment nogal vervelend worden, gelukkig was het einde ontzettend spannend en ik zat toen de hele tijd op het puntje van mijn stoel. Ik vond het over het algemeen een goeie film maar ik zou hem eerder een 7½ geven en geen 10 (vijf sterren)

Kenji

Avatar

PUMA "De recensie is geweldig geschreven, en heeft mij overtuig deze film te kijken. Ik ben het aan de ene kant met je eens over de inhoud, maar ik vind vooral het middenstuk van de film op een gegeven moment nogal vervelend worden, gelukkig was het einde ontzettend spannend en ik zat toen de hele tijd op het puntje van mijn stoel. Ik vond het over het algemeen een goeie film maar ik zou hem eerder een 7½ geven en geen 10 (vijf sterren)"
Even voor de goede orde: ik zie vijf sterren niet als het equivalent van het rapportcijfer 10, zeker niet in het geval van deze film. Het is mij opgevallen dat United 93 in veel reacties (hier en elders) uitsluitend wordt beoordeeld op punten, zoals je bij een formulefilm zou doen ("het begin is een beetje langdradig", "het einde is spannend" etc.). Bijna nergens zie ik pogingen om te verwoorden of deze film an sich iets te zeggen heeft over 9/11, en wat dat dan is. Dat vind ik op z'n zachtst gezegd onbegrijpelijk. Dit is de eerste grote film over de belangrijkste gebeurtenis van deze eeuw tot nu toe, en het enige waar je de film op afrekent is hoe spannend of hoe saai (dus eigenlijk: hoe entertaining) hij is? Dat kan toch niet? (Ik heb het hiermee trouwens niet per se tegen jou, PUMA.)

Natuurlijk heb ik ook gelet op hoe de film in elkaar zit, en gemerkt hoe Greengrass een bepaald effect bij de kijker najaagt. Maar hij wil daar toch wel iets meer mee dan alleen ons op het puntje van onze stoel houden. Hij wil ons opnieuw naar 11 september 2001 laten kijken, vijf jaar later. Hij weekt '9/11' los van de wirwar aan context die die datum in de afgelopen jaren is gaan aankleven, door één gebeurtenis te isoleren en die zo nauwgezet mogelijk te reconstrueren. Daardoor doet hij ons (mij in ieder geval) beseffen hoezeer onze wereld sinds die ene dag door elkaar is geschud. Dat heeft diepe indruk op mij gemaakt, dat heb ik geprobeerd te formuleren en daar heb ik de film boven alles op beoordeeld.
Ik heb niet bedacht of de film wel 'perfect' genoeg is om hem vijf sterren te geven. Als ik ernaar had gekeken als naar een actiethriller was ik waarschijnlijk niet op die vijf sterren uitgekomen. Ook heb ik de film expres niet 'de beste' of 'de mooiste' film van het jaar genoemd, maar 'dé film van 2006'. Waarschijnlijk omdat ik 'belangrijkste' te pompeus vond klinken... terwijl dat wel degelijk het goede woord is.

Ageell

Avatar

mrsmith1981 "Hoewel deze film dan wel niet over een van de twee vliegtuigen gaat, die in het WTC gevlogen zijn, ben ik toch van mening dat men (ook weer door deze film) een valse waarheid voorgeschoteld krijgt.

Bekijk de documentaire "Loose Change, 2nd Edition" maar eens, waarin niet vrijgegeven feiten en dubieuze handelingen van de Amerikaanse regering je doet twijfelen aan de waarheid van deze (en andere dergelijke) film over de aanslagen van 11 september.

Ik ben van mening dat deze film, met alle respect voor de hierbij (misschien) omgekomen passagiers, ertoe bijdraagt dat de echte waarheid en werkelijkheid van 11 september wederom onder het tapijt geschoven wordt en vervangen wordt door een heldhaftig optreden van de passagiers van vlucht 93...

Los van dit gegeven en gezien als een spannende thriller, losstaand van 11 september, is het een goede film.

Open je ogen voor de waarheid!"


en de waarhied is?? dat amerika het verdiende ofzo.
kan best maar deze film is echt heel indrukwekkend. het meest vergelijkbaar vind ik het met 2de wereldoorlog films met het verschil dat dat 60 jaar geleden is en dit nu nog steeds aan de gang is. dat is het indringende van de film wat mooi uit de (prachtige) recensie naar voren komt

MikeyMo

Avatar

Ageell "en de waarhied is?? dat amerika het verdiende ofzo.
kan best maar deze film is echt heel indrukwekkend. het meest vergelijkbaar vind ik het met 2de wereldoorlog films met het verschil dat dat 60 jaar geleden is en dit nu nog steeds aan de gang is. dat is het indringende van de film wat mooi uit de (prachtige) recensie naar voren komt"

nee dat bush praktisch zelf de vliegtuigen in het wtc heeft geramd

FerryvD

Avatar

mrsmith1981 "Hoewel deze film dan wel niet over een van de twee vliegtuigen gaat, die in het WTC gevlogen zijn, ben ik toch van mening dat men (ook weer door deze film) een valse waarheid voorgeschoteld krijgt.

Bekijk de documentaire "Loose Change, 2nd Edition" maar eens, waarin niet vrijgegeven feiten en dubieuze handelingen van de Amerikaanse regering je doet twijfelen aan de waarheid van deze (en andere dergelijke) film over de aanslagen van 11 september.

Ik ben van mening dat deze film, met alle respect voor de hierbij (misschien) omgekomen passagiers, ertoe bijdraagt dat de echte waarheid en werkelijkheid van 11 september wederom onder het tapijt geschoven wordt en vervangen wordt door een heldhaftig optreden van de passagiers van vlucht 93...

Los van dit gegeven en gezien als een spannende thriller, losstaand van 11 september, is het een goede film.

Open je ogen voor de waarheid!"


En de maanlanding is opgenomen in studio's...

Om moe van te worden al die complot theorien die zomaar uit de lucht zijn gegrepen.
Als je die Loose Change filmpjes als waarheid beschouwd is het waarschijnlijk voor jou tijd om je ogen te openen.
Dat de Bush regering niet zuiver is met veel dingen is duidelijk, maar om te beweren dat Amerika zelf achter de aanslagen zitten.

Ontopic: Ik was niet van plan de film te gaan kijken, maar deze recensie heeft mijn mening toch veranderd.

snoozy

Avatar

Ik zat eigenlijk de gehele film met aangespannen spieren in mijn stoel, die kwamen pas weer los toen de film afgelopen was. Zo goed vond ik de film, en dit heb ik niet gauw...

Westlander

Avatar

Vanavond in Den Haag downtown deze aangrijpende film maar eens bekijken. Als ik het zo allemaal lees, laat het zelfs de hoge temperatuur in de bioscoopzaal onopgemerkt. Maar ik laat wel weten wat het met mij deed!

Westlander

Avatar

Schokkend realistisch!
Wat deed de film met de mensen in de zaal? In het begin hoorde je nog de bekende bioscoopgeluiden van geroezemoes en popcorn. Terwijl de film vorderde namen de geluiden al snel af met als resultaat een adembenemende stilte aan het einde.
Waarom? Omdat je je realiseerde dat je zat te kijken naar een docudrama van de eerste orde. De kennis van de gebeurtenissen van 11 september in je achterhoofd spelen daarbij nauwelijks een rol: het lijkt wel of alles opnieuw gebeurt!
Het is misschien een vreemde vergelijking: in zowel United 93 als in Poseidon 2 is er nauwelijks sprake van karakterontwikkelingen van personen; bij de laatste film stoorde dat enorm, bij United 93 levert het een bijdrage aan de kwaliteit van de film. Iedereen in het vliegtuig weet dat het einde definitief is, waardoor er geen onderscheid is tussen de 'good guys' en de 'bad guys'. Iedereen leeft in doodsangst.
United 93 verdient inderdaad vijf sterren omdat er niet meer worden vergeven.

jeffie

Avatar

Heb gister de film gezien in de bios. Ik ga 100% met de recentie. Zo raar dat je weet wat er gaat gebeuren en toch blijf je kijken. Helaas word er maar 5 sterren gegeven op FilmTotaal maar ik geef de film 10 uit 5!

Een topper van een film en ik hoop dat World Trade Center van Oliver Stone net zo indrukwekkend is en geen standaard actiefilm

Ode aan Paul Greengras en deze fantastische film!:W:W

Westlander

Avatar

Gisteren nog even de trailer van WTC gezien: dat belooft wat.
Maar ik denk wel dat het - vermoedelijk- 'hollywoodachtige' karakter van WTC ervoor zal zorgen dat United 93 deze andere kraker over 11 september ver zal voorblijven in de race om dé film van 2006!
Overigens de daar gehoorde score beluistert: wow!

Soapy

Avatar

Sprakeloos. :X

Afgelopen vrijdag in de bios gezien en, sinds een hele lange tijd, was ik flink onder de indruk toen ik de bioscoop uitwandelde....Erg sterke verfilming van een van de keerpunten in de samenleving.

De recensie zegt alles lijkt mij, erg knap! T+)

SunChaser

Avatar

Gisteravond gezien en erg indrukwekkend. Ook hoe terloops de WTC-torens gezien vanaf het vliegveld in beeld zijn gebracht met die rookwolken.

leraar wiskunde

Avatar

Toen ik op 9/11 opstond, zag ik beneden m'n zus naar de tv kijken. Niet van haar gewoonte, dus keek ik even mee. Ik zag een vliegtuig zich in één van de twee torens van het World Trade Center boren. Vanaf dan bleef er voor de rest van de dag een grimas op mijn gezicht, een grimas van een soortement bevreemding, zo van 'dit kan toch niet'.

Het is daarmee dat 'United 93' scoort, met dat gevoel van ongeloof dat de film zeer goed weet in beeld te brengen, je herkent jezelf erin. Ik heb ook één en ander geleerd tijdens de film, bijv. dat de passagiers van vlucht 93 van United Airlines het vliegtuig bijna veilig aan de grond gekregen hadden ook.

Greengrass kon uiteraard derdegraads brandwonden oplopen aan z'n vingers als z'n prent niet voor 100 % uit controleerbaar feitenmateriaal bestond. Dat is gelukkig wel het geval, hij koos voor een uiterst waarheidsgetrouwe docudrama-aanpak. De gebeurtenissen volgen zich op zoals toen en er spelen zelfs enkelen mee die zelf op zo'n vlucht zaten, met hyperrealisme als gevolg. Voor dat gevoel van werkelijkheid zorgt ook het feit dat Greengrass weigert zijn film te construeren als een gewoon drama: van sommige personages krijgen we de naam niet, we krijgen ook geen achtergrondverhalen van personages en de dialogen zijn niet zoals in een doorsnee drama.

Greengrass maakt dus geen gebruik van zijn onderwerp om daar overdreven veel sentiment rond te maken (hallo Oliver Stone?) en slaagt er zo in om zijn prent zowaar een beetje spannend te maken (die laatste 20 minuten!). Bovendien zit het filmtechnisch allemaal wel snor. Dit alles maakt dat de film ook behoorlijk emotioneel is (en dat bedoel ik niet zoals in 'World Trade Center').

'United 93' is een heel erg smaakvolle, originele film die als thriller heel spannend is en die als docu heel realistisch overkomt. Het voelt allemaal net zo aan als vijf jaar geleden, het beste bewijs van de genialiteit van de prent.
[rating 5]

United 93

acties