Recensie

It (2017)

Bill Skarsgård is angstaanjagend als horrorclown Pennywise in deze geslaagde remake.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Frank Stol om 11:10 in RECENSIES
It poster
Regie: Andy Muschietti | Cast: Bill Skarsgård (Pennywise), Jaeden Lieberher (Bill Denbrough), Sophia Lillis (Beverly Marsh), Finn Wolfhard (Richie Tozier), Jeremy Ray Taylor (Ben Hanscom), Chosen Jacobs (Mike Hanlon), e.a. | Speelduur: 135 minuten | Jaar: 2017

Stephen Kings vuistdikke griezelroman It werd voor het eerst verfilmd in 1990. Wie besluit deze tweedelige miniserie (die voor televisie werd gemaakt) jaren na dato opnieuw te bekijken, komt al gauw tot de conclusie dat het acteerwerk en de special effects hopeloos zijn achterhaald. Het is te danken aan de memorabele performance van Tim Curry dat het geheel niet eerder in de vergetelheid is geraakt. Lange tijd heeft de serie kunnen overleven door te teren op de nostalgische gevoelens van zijn kijkers, maar stiekem was It allang toe aan een frisse remake.

Nu, zevenentwintig jaar later, is die er dan eindelijk. Opvallend is de keuze om de verhaalstructuur van de originele serie aan te houden, en niet die van Stephen Kings boek. De makers richten zich met deze eerste It-film dus alleen op de jeugdjaren van de personages, en laten het gedeelte over hun volwassenheid helemaal buiten beschouwing. Het blijkt een goede beslissing, want het is al moeilijk genoeg om dit segment in een speelduur van honderdvijfendertig minuten te proppen.

De zeven jonge hoofdpersonages - die zichzelf de 'Losers Club' noemen - kampen allemaal met hun eigen problemen, die zo efficiënt en doeltreffend mogelijk moeten worden aangestipt. Regisseur Andy Muschietti trekt aangenaam veel tijd uit om iedereen één voor één stevig in de grondverf te zetten. Met zijn vorige film Mama liet Muschietti ook al zien dat hij begrijpt wat de essentie van een goede horrorfilm is: gruwelijkheden moeten altijd in dienst staan van het menselijke verhaal, en nooit andersom. Sterke personages zijn daarbij onontbeerlijk.

Na het introductierondje volgt onvermijdelijk een confrontatie van elke 'loser' met zijn of haar grootste angst, vormgegeven in scènes die soms aanvoelen als een lsd-trip. Doordat de aard van de angsten nogal uiteenlopen - van smetvrees tot seksueel misbruik - ontstaat een soort mozaïek van allemaal verschillende minihorrorfilmpjes. Die afwisseling van gruwelijkheden is niet alleen heel vermakelijk om te zien, het houdt ook nog eens lekker de vaart in het verhaal.

De zeven bangeriken vinden uiteindelijk een gemeenschappelijke vijand in de vorm van Pennywise, een demonische kracht die de gedaante heeft aangenomen van een clown. De helleploert leeft van de fobieën van kinderen en zaait daarom dood en verderf in het kleine plaatsje Derry, gelegen in de Amerikaanse staat Maine. Het typerende jarentachtigsfeertje roept regelmatig herinneringen op aan fijne familiefilms, zoals E.T. van Steven Spielberg.

Grotendeels een coming-of-ageverhaal dus, waarin veel ruimte is ingelast voor de dagelijkse beslommeringen in het leven van de middelbare scholier: vriendschappen, kalverliefdes, pesterijen, eenzaamheid, noem maar op. Belangrijk is vooral dat de pubers leren hun angsten te overwinnen en niet voor elkaar weglopen. Het voorziet deze horrorfilm van een zekere diepgang, die helaas afwezig is bij veel van zijn genregenoten.

De acteerprestaties van de jonge castleden zijn over de gehele linie goed. Geholpen door een scenario dat de belevingswereld van deze pubers serieus neemt, weten de acteurs hun spitsvondige dialogen op een natuurlijk wijze te presenteren. Maar het is de antagonist Pennywise die na afloop het meest door het hoofd blijft spoken. Bill Skarsgård speelt de horrorclown met een sardonisch genoegen en interpreteert het personage op een compleet andere manier dan Tim Curry dat deed voor de miniserie. Skarsgårds Pennywise is onvoorspelbaar en veel grimmiger. Bovendien ziet hij er ziekelijk uit met die duivelse grimas op zijn gezicht en kwijl dat van zijn onderlip druipt.

De make-upafdeling heeft hier absoluut fantastisch werk verricht. Zo lopen er rode lijntjes vanuit Pennywise' mondhoeken omhoog naar zijn ogen en lijkt zijn voorhoofd op een gebarsten schaal van porselein. Niet een clown die je op het kinderfeestje van je zoon of dochter zou uitnodigen om ballonnenfiguurtjes te komen draaien. Het personage is bovendien een mooie mix van praktische effecten en digitale trucage, al gebiedt de eerlijkheid te vermelden dat de CGI een enkele keer niet helemaal aan de huidige kwaliteitsnorm voldoet.

Toch is het moeilijk om een inschatting te maken in hoeverre Andy Muschietti's film in staat zal zijn om je de stuipen op het lijf te jagen. Veel hangt namelijk af van je vertrouwdheid met het horrorgenre. Muschietti behandelt griezelige momenten soms wel erg keurig volgens het boekje, waarbij hij een strategisch geplaatste 'jump scare' vaker verkiest boven gevoelshorror. Allemaal gesneden koek voor liefhebbers van het genre, maar dat niet wil zeggen dat er geen plezier valt te beleven aan It. Bij het zien van die bloedfontein in de badkamer verschijnt vanzelf wel een grijns op je gezicht.

13 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

McGraig

Avatar

Eindelijk. Eerst word je met ieder lullig feitje over de film om je oren geslagen over IT op filmtotaal maar de recensie leek maar niet te komen. Het zal me verder overigens benieuwen. Van tevoren werd er een enorme hype tegenaan gegooid maar je leest in bijna geen enkele recensie dat het een klassieker in de dop is. Van mij hadden ze er ook best een film van dik vier uur tegenaan mogen gooien en het hele boek in één keer verfilmen. Ik vrees een beetje voor een dooddoener aan het eind

Shifty777

Avatar

Heb hem gisteren gezien en is mij erg goed bevallen. En McGraig, natuurlijk gaat niet iedere recensent net na de release roepen dat het een klassieker in de dop is, want als je het mis hebt, ben je alle geloofwaardigheid kwijt. Of iets een klassieker is, moet de tijd uitwijzen. Ik vind het in elk geval een van de betere verfilmingen van King's boeken, dus als je in het straatje van werk als The Shining en Shawshank Redemption zit, loop je de kans nog jaren herinnerd te worden. Waarmee ik overigens niet wil pretenderen dat deze film per definitie op het niveau van beide genoemde titels zit.

De miniserie is voor veel mensen ook in het geheugen gebleven als een klassieker, voornamelijk door het werk van Tim Curry. In deze film is de Losers Club erg aandoenlijk en wordt Pennywise weer goed neergezet, maar ik zal hem in elk geval herinneren als een goede film die meer was dan een akelige clown.

Fotoroys

Avatar

Eindelijk een recensie van filmtotaal! Ik heb zolang op deze film gewacht en ik ga eindelijk morgen!! Heb er zin in!

akketa

Avatar

Ik ben erg blij dat de film overal goed gevonden wordt. Een minder punt vind ik het jumpscare-gehalte, zoals de recensie aangeeft. Dat gevoel had ik in de trailer al. Dat had Muschietti ook al bij Mama.
Maandag zal ik het zien. Ben erg benieuwd.

Joslyn

Avatar

Jaren 80 Spielberg stijl, goede kind acteurs, horror elementen. Kan ik niet beter Stranger Things gaan kijken?

Ed Crane

Avatar

Stranger Things probeerde juist erg op IT te lijken.

Ed Crane

Avatar

FT "Na het introductierondje volgt onvermijdelijk een confrontatie van elke 'loser' met zijn of haar grootste angst, vormgegeven in scènes die soms aanvoelen als een lsd-trip."

Hier spreekt een kenner?

KP Been

Avatar

Wat de recensie betreft: elke film is opgegeven moment achterhaald, vooral de special effects.
Je bent tegenwoordig zo verwend met de bijna levensechte computeranimaties dat alles van "vroeger" hopeloos achterhaald is.

Kijk maar naar de oude Star Wars films of de Star Trek series en films. Als ik nu de The Original Series van Star Trek terugzie, vallen de knullige decors op en ook het acteren is totaal anders: veel trager dan nu.

De nieuwste versie van IT zal over 25 jaar ongetwijfeld hopeloos achterhaald zijn. En zal de auteur van dit artikel met weemoed aan de 25 jaar oude film terugdenken.

Fredius

Avatar

Gisteren gezien bij Vue Alkmaar. Wat een topfilm! Een echte aanrader om in de bios te bekijken met het juiste beeld en geluid. Met 135 minuten speelduur best een lange zit maar die was zo voorbij.

Ed Crane

Avatar

@KP Been
Maar het verschil is dat de effecten van IT toen al achterhaald waren. Toén vonden de mensen de spin (e.d.) er bij de climax al niet uitzien, waardoor mensen de IT, dat relatief sterk begon met de eerste helft, toen al in een enorme anticlimax vonden eindigen.

Robbepost

Avatar

Echt een dikke tegenvaller. Totaal niet geschrokken. Af en toe onbegrijpelijk en onlogisch af geweken van het boek.
Beverly vond ik goed acteren, maar Bill ver ondermaats. Richie en de moeder van Ed stoorde ik me erg aan.
Erg jammer........

acties