Recensie

It Chapter Two (2019)

Sfeervol horrorvervolg tapt uit het beproefde vaatje, maar hapert iets vaker.

door Jeffrey Kouters om 11:37 in RECENSIES
It Chapter Two poster
Regie: Andy Muschietti | Cast: James McAvoy (Bill Denbrough), Bill Hader (Richie Tozier), Jessica Chastain (Beverly Marsh), James Ransone (Eddie Kaspbrak), Isaiah Mustafa (Mike Hanlon), Jay Ryan (Ben Hanscom), Andy Bean (Stanley Uris), Bill Skarsgård (Pennywise), e.a. | Speelduur: 169 minuten | Jaar: 2019

Zevenentwintig jaar geleden legde de Losers Club een eed af: als It ontwaakt, dan keren zij terug naar Derry om deze moordlustige entiteit, veelal in clownsvermomming, voor eens en voor altijd te stoppen. De meesten hebben hun verleden, jeugdjaren en die ene wrede zomer inmiddels begraven, maar een telefoontje van een achterblijver brengt de oude vrienden weer terug bij elkaar en rijt hun oude wonden langzaam open. Alleen samen kunnen zij het kwaadaardige virus dat het stadje heeft geïnfecteerd verslaan. Het inlossen van deze belofte leidt tot een grootse finaleconfrontatie.

Filmmaker Andy Muschietti wist twee jaar geleden te verrassen met It, een stijlvol coming-of-ageverhaal met jumpscares. De film, gebaseerd op de gelijknamige dikke pil van Stephen King, was geen al te stevige horror, maar wel zeer ambachtelijk in elkaar gezet. In It Chapter Two pakt hij die draad op. Gedurende het interbellum is Mike als enige Loser achtergebleven in Derry en de gruwelclown niet vergeten. Na een brute moord op een homofiele plaatsgenoot weet hij zeker dat het kwaad is teruggekeerd en dat er niets anders opzit dan zijn oude vriendengroep bij elkaar te roepen.

De eerste film was mede een succes door het geweldige jeugdensemble en hun herkenbare verhalen en perikelen. Iedereen voelt zich wel eens een buitenstaander, maar samen zijn zelfs de grootste angsten te overwinnen. In It Chapter Two spreekt de onderlinge band van de Losers dat gevoel opnieuw aan, want als zij elkaar na zoveel jaar wederzien in een Chinees restaurant en samen herinneringen ophalen, is de sfeer al snel als vroeger. De gelijkenissen met hun jongere versies zijn treffend (daarvoor een welverdiend compliment aan casting director Rich Delia), maar Muschietti doet dit keer maar een minimaal beroep op hun fijne chemie.

De Losers leren namelijk dat It alleen verslagen kan worden met een eeuwenoud indianenritueel, dat voorschrijft dat ieder van hen een artefact uit zijn jeugd moet opofferen. Voor het verzamelen van deze MacGuffins moeten zij afzonderlijk op pad door Derry. In deze akte laat het script van Gary Dauberman (eerder verantwoordelijk voor schreeuwhorror The Nun) te wensen over. De speurtocht doet pijnlijke herinneringen weer boven komen, maar deze momenten zijn minder ontroerend dan bij de pubercast. Muschietti is zich ook bewust van hun aantrekkingskracht, want hij haalt ze terug in soms onnodige en geforceerde flashbacks.

De opbouw naar de grand finale lijkt eerder een excuus om een reeks fraai en creatief geschoten schrikscènes op te kunnen voeren dan een natuurlijke manier om het verhaal voort te bewegen. Een verbetering ten opzichte van het voorgaande hoofdstuk is dat Muschietti dit keer niet direct wegknipt als Pennywise spastisch aan komt rennen of zich met zijn vlijmscherpe horrorgebit vergrijpt aan een kind, en dat betekent dus ook meer bloed en goorheid. Toch past de Argentijn veelal dezelfde schriktrucjes toe als in het eerste deel. Dreunhorror, met weinig spanningsopbouw en opkruipend gevoel.

Het is geen gemakkelijke klus om een meer dan duizend pagina's tellend boek te vertalen naar het witte doek. Muschietti behandelt gelukkig veel grote momenten uit Kings bekende griezelroman (al geeft hij daar dikwijls een andere draai aan), al zullen boekpuristen enigszins teleurgesteld zijn dat er ook een hoop elementen ontbreken. Dat wil overigens niet zeggen dat deze prent niet met liefde voor het vak is gemaakt, want Muschietti weet hoe hij een film moet draaien. Visueel is de film namelijk weer een plaatje (op wat overdreven CGI-monsters en digitale verjongingstrucage na). Ook de luide muziek van Benjamin Wallfisch valt wederom positief op.

It Chapter Two is een sfeervolle horrorverfilming geproduceerd voor massaconsumptie. Muschietti draait gewoon lekker dezelfde langspeelplaat opnieuw af, maar met iets meer haperingen. Zijn film is net iets te grootschalig en kunstmatig om echt eng en meeslepend te kunnen zijn. Dat maakt It Chapter Two geen loser, maar helaas ook niet de winnaar die hij had kunnen zijn.

13 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Mav Damian

Avatar

het script van Gary Dauberman (eerder verantwoordelijk voor schreeuwhorror The Nun
Ha f*ck! Ik had niet door dat hij de scenario deedt in deze film. Als ik naar zijn cv kijk ga ik nu wel mijn verwachtingen laag houden.

Frietgezicht

Avatar

Goed geschreven recensie(of ik het eens ben blijkt later)

Maarre is het een spoiler als ik vraag ‘zit de spin erin?’

SciFiFanaat

Avatar

Dus als ik de review zo eens leest is dit een wederom een (lange) film gevuld met jumpscares, al vindt ik dreunhorror ook wel een mooie beschrijving! De eerste is al ZWAAR overrated en wacht wel met kijken van het tweede deel tot ie uit is op thuispathe.

Van het weekend maar weer eens the witch and the prodigy kijken want gelukkig bestaan er nog horror films die niet afhankelijk zijn van jumpscares.

Oh, en die opmerking over de plaatsgenoot die vermoord wordt, WAAROM moet je vermelden dat ie homofiel is lol, had je dat ook gedaan als ie hetero was?

Jeroen Pasman

Avatar

Ik vind het altijd knap hoe je een recensie goed onder woorden kunt brengen. Meestal kom je zelf niet verder dan dat je een film goed of slecht vindt.
Ik ben benieuwd wat ik hiervan ga vinden. IT met Tim Curry is voor mij jeugdsentiment, en ik ben benieuwd of deze 2 delen mij dat moeten gaan vergeten

akketa

Avatar

SciFiFanaat "Oh, en die opmerking over de plaatsgenoot die vermoord wordt, WAAROM moet je vermelden dat ie homofiel is lol, had je dat ook gedaan als ie hetero was?"

Zoals het hier wordt gebracht, nee. Maar in context van het boek wel. Daar wordt deze plaatsgenoot, Adrian Mellon, om zijn geaardheid in elkaar geslagen en van de brug gegooid.

Chrischzz

Avatar

Als er wordt verteld dat het monster op het eind een spin is dan is at weldegelijk een spoiler Friet.

Ik ben even vergeten hoe dat in het boek ook alweer zat, maar het was in de jaren 90 versie best een behoorlijke tegenvaller..
En niet alleen vanwege de belabberde effecten

Pennywise2017

Avatar

Ik heb me erg vermaakt. De losers zijn perfect gecast, zowel de kinderen als de volwassenen. De film is gevuld met een duistere sfeer en ook al zie je pennywise niet, toch voel je heel de rit zijn aanwezigheid. De CGI in de film was ook echt van top kwaliteit. Ik vond de film niet persé telang duren, maar ik snap dat sommige dat wel vinden. Helemaal tevreden.

Robbepost

Avatar

Klinkt als meer van hetzelfde. Voor mij niet de moeite waard dus.

CaptainCab

Avatar

Deel 2 heeft een enorm dom script en is gevuld met cartoony CGI. Durft wel lekker weird te gaan, maar is toch een behoorlijke tegenvaller. Bill Hader is echter geweldig!

Hyenas

Avatar

Boh wat was deze film ongelofelijk slecht. Deel 1 was nog leuk maar Pennywise komt niet voor in deze film. Het is alleen maar CGI, CGI en CGI. De creepy clown uit het eerste deel kun je vergeten. Ik heb geen moeite met lange films maar dit ging werkelijk nergens heen. Had het gevoel alsof ik naar The Fast and The Furious: Horror coming of age was aan het kijken.

Enige lichtpuntje is de casting van de losers. Bill Hader deed het top.

Wat een teleurstelling

Maac

Avatar

Eens met Hyenas.
Op basis van het sterke eerste deel waren mijn verwachtingen vrij hoog, maar dit was een ramp. Inderdaad veel te veel CGI en te weinig Pennywise, terwijl hij het beste uit de film was. Het script is ongelooflijk belabberd en hoewel de casting spot on is, vond ik James McAvoy als stotteraar een stuk minder overtuigend dan de jonge acteur die dezelfde rol vertolkte.
Een paar scènes met Pennywise zijn echt super geregisseerd, maar het redt de film niet.
I stand corrected.

Movie-goer

Avatar

Ik heb deze niet gezien en ga ook niet kijken. Bij deel 1 na 3/4 film naar buiten gelopen. Snap niet dat mensen dit leuk vinden. De oude IT vond ik veel beter qua sfeer.

Hoop niet Muschietti Robotech gaat verknallen :/

ThysRomani

Avatar

Pennywise2017: Ik heb me erg vermaakt. De losers zijn perfect gecast, zowel de kinderen als de volwassenen. De film is gevuld met een duistere sfeer en ook al zie je pennywise niet, toch voel je heel de rit zijn aanwezigheid. De CGI in de film was ook echt van top kwaliteit. Ik vond de film niet persé telang duren, maar ik snap dat sommige dat wel vinden. Helemaal tevreden.

@Pennywise2017: Op de een of andere manier - ik weet niet wat het is, vind ik je niet helemaal objectief.

Mooi dat je tevreden bent! Ik ben zelf niet erg tevreden met de 2 delen, alhoewel er heerlijke stukjes inzitten (creepy background mensen en dat soort dingen) en er zat echt potentie in, maar het haalt het niet bij het gevoel uit het boek of zelfs uit de miniserie. De miniserie had natuurlijk een budget van Jan Stront, maar daar zat veel meer rust en opbouw in. Wellicht vind ik de Back & Forth tussen de kinderen en volwassenen ook sprekender.

Desalniettemin benieuwd naar de supercut!

It Chapter Two

acties