Recensie

Cinderella (2015)

Klassiek is deze sprookjesverfilming zeker, maar doordat Disney trouw blijft aan zijn zorgvuldig opgetrokken imago komt de heldin er behoorlijk bekaaid vanaf.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Arjan Welles om 07:17 in RECENSIES
Cinderella poster
Regie: Kenneth Branagh | Cast: Lily James (Ella/Assepoester), Cate Blanchett (Stiefmoeder), Richard Madden (Prins), Helena Bonaham Carter (Petemoei), Sopie McShera (Drisella), Holliday Granger (Anastasia), Derek Jacobi (Koning), Ben Chaplin (Vader), Hayley Atwell (Moeder), Stellan Skarsgård (Aartshertog) e.a. | Speelduur: 112 minuten | Jaar: 2015

Sprookjes vervullen van oudsher een belangrijke maatschappelijke en morele functie. Oorspronkelijk ontsproten de klassieke sprookjes die wij nu kennen uit volkslegenden, overleveringen, fabels of simpelweg uit de fantasie van talentvolle auteurs. De verhalen werden veelal mondeling overgebracht totdat bekende schrijvers als de gebroeders Grimm of Hans Christian Andersen besloten ze op te schrijven. Het medium film en de geoliede productiemachine van Walt Disney hebben een immense invloed gehad op de moderne verspreiding en verbeelding van sprookjes, net zoals een grote frisdrankfabrikant verantwoordelijk is voor het hedendaagse uiterlijk van de Kerstman. Vooral een bekend sprookjesfiguur als Sneeuwwitje is door toedoen van Disney voorgoed veranderd. De filmmaatschappij is groot geworden dankzij het sprookje en de Disneyprinses is een begrip op zichzelf geworden. Sprookjes zijn eigenlijk altijd met hun tijd meegegaan, maar anno 2015 blijkt dat ineens een immense opgave te zijn geworden.

Het laatste decennium staat het sprookje namelijk weer volop in de belangstelling van het bioscooppubliek. Klassiekers als Hans en Grietje en Roodkapje werden overgoten met een modern sausje, waarbij het dikwijls goed speuren is naar het oorspronkelijke verhaal. Tegelijkertijd groeien heel veel kinderen op met de onvervalste klassiekers waaraan in bijna een eeuw tijd eigenlijk heel weinig veranderd is. Toen Disney besloot om zich te wagen aan een liveactionverfilming van Assepoester kon het twee kanten op gaan. Of ze gaven het sprookje een moderne inslag, of ze hielden zich strikt aan de oorspronkelijke lezing van het verhaal over een armoedig sloofje dat gebukt gaat onder het juk van een gemene stiefmoeder en haar twee eigen dochters. Voor beide invalshoeken valt wat te zeggen en filmmaker Kenneth Branagh verontschuldigt zich niet voor zijn keuze. Het ligt vervolgens aan de interpretatie van de kijker of Branagh hiermee wegkomt.

In mijn optiek is Branaghs Cinderella een visueel overdonderend spektakel dat de emancipatie van de vrouw zeker vijftig jaar terug in de tijd zet. Het leidt bovendien tot het inzicht dat naast de klassieke en de moderne aanpak er ook prima een tussenweg mogelijk zou zijn geweest; één die Branagh niet eens getracht heeft te verkennen. We hebben hier letterlijk en figuurlijk te doen met een meiske dat hersenloos achter haar prins aanholt en zich schikt in haar lot van huissloof nadat haar vader het leven heeft gelaten. Ze is tevreden met de aftandse zolderkamer die ze krijgt aangeboden ten gunste van haar boze stiefzusters en praat met de muizen in de plinten. Zelfs als het onvermijdelijke huwelijk met de prins is gesloten, nadat Assepoester haar glazen muiltje heeft gepast, blijf je bezorgd over het verdere verloop van de relatie. De dame zal altijd tien passen achter haar man blijven lopen en dat is toch niet echt meer van deze tijd.

Cinderella voelt in handen van een gedegen regisseur als Branagh - de man die ook Frankenstein, Thor en diverse Shakespeare-verfilmingen neerzette - als een broodklus zonder eigen accenten. Branagh was overigens tweede keus en nam de plaats in van Mark Romanek die een te donkere visie voor ogen had. Disney wilde zo dicht mogelijk bij zijn eigen animatiewerkje uit 1950 blijven en zichzelf niet tegenspreken. Maar er is vijfenzestig jaar verstreken en de maatschappelijke positie van de vrouw is godzijdank veranderd en verbeterd. Scenarist Chris Weitz had een groot scala aan mogelijkheden om het beeld van de hedendaagse vrouw te verwerken in Assepoester. Dit hoeft niet te betekenen dat we gelijk over moeten op de overdreven zelfstandige dame die haar eigen boontjes wel dopt, maar vooral in de interactie met haar vrouwelijke rivalen had de heldin van het sprookje wel wat meer het achterste van haar tong mogen laten zien. Ze is te onzichtbaar en vooral te afhankelijk naar haar omgeving toe en dat doet het feminisme geen goed. Dit maakt deze Cinderella archaïsch, traag en hopeloos achterhaald. En dan te bedenken dat Disney met de heldinnen in Rapunzel, Frozen en zelfs Enchanted op de goede weg was.

Voor de kleine meisjes die nog geloven in een zorgeloos prinsessenbestaan doet Branagh precies waarvoor hij betaald wordt. Hij brengt hen een betoverende fantasiewereld met een weergaloze cast, waarin vooral Cate Blanchett als stiefmoeder en een mierzoete Helena Bonham Carter als goeiige petemoei compleet met witte pofjurk de show stelen. Weitz scoort schamele punten met de uitwerking van de achtergrond van Assepoester. Waarom werd ze opgezadeld met al die gemene wijven en hoe was de band met haar eigen ouders? Ook is de aftrap van deze sprookjesverfilming zo zoet dat het glazuur van je tanden springt, het geeft de hoofdpersoon wel meer substantie, iets wat ze bij de latere karakteruitwerking heel hard nodig blijkt te hebben. Het moge inmiddels meer dan duidelijk zijn waar de pijnpunten liggen. Aan ouders en andere opvoeders de taak om hun kroost al dan niet bij te brengen dat sommige sprookjes een update nodig hebben.




Bekijk ook onze video-interviews met Lily 'Assepoester' James en regisseur [b]Kenneth Branagh.

9 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Banned

Avatar

Hmm toch wel de eerst mindere recensie die ik gelezen heb. Had wel graag die versie van Romanek gezien.

YOLO

Avatar

Heb de film nog niet gezien, dus echt een oordeel kan ik nog niet geven.
Maar in deze recensie las ik al 2 dingen die mij namelijk dat indruk gaven. Namelijk de film is de Cate Blanchett show (wat op zich helemaal niet erg is, tenslotte het is Cate Blanchett) en dat het verhaal nogal zeer trouw is aan de Disney classic. Aangezien ik een fan ben van Disney classics, ken ik Assepoester uiteraard ook wel. Ben dus bang dat er geen verrassingen te vinden zal zijn. Maleficent had b.v. wel, omdat het de andere kant van het Doornroosje verhaal vertelde. De Romanek hoek zou idd best wel interessant kunnen wezen.

Verder weet ik niet wat ik van Lily James als Assepoester moet gaan denken. Kwa looks vind ik dat Shailene Woodley meer een Assepoester look heeft dan Lily James. Verder heb ik Lily alleen gezien in Fast Girls, niet echt om naar huis te schrijven.

Banned "Hmm toch wel de eerst mindere recensie die ik gelezen heb."
Wellicht vanwege het feminisme onderwerp in de recensie. Aangezien de film trouw aan de Disney classic die waarschijnlijk gebaseerd is op de Grimm versie. Aan de andere kant is het thema van Assepoester onrechtvaardige behandeling en de overwinning daarvan. Maar dat is niet specifiek voor een vrouw bedoeld toch(?).

Annefleur

Avatar

Tja verrassend en verfrissend is het niet.. maar wat is er mis met een zoetverhaal? Assepoester uit Disney is een lief, zoet verhaaltje dus op zich niks mis mee. Toch was het ergens wel leuk geweest als ze het wat duisterde maakte of wellicht een beetje zelfspot ofzo.

Toky

Avatar

Er zijn wel meer recensies die spreken over feminisme van dit sprookje en het feit dat Cinderella te passief voor huidige samenleving is. Persoonlijk vind ik het karakter juist sterk, niet omdat ze verbaal sterk is of met der handen kan werken. Assepoester is een karakter dat onderdrukt wordt, vernederd, maar ondanks alles sterk blijft, geestelijk. Indien ze in opstand was gekomen tegen de boosdoeners was ze waarschijnlijk op straat gepleurd en had ze geen onderdak meer :p(vooral in die tijd) Bovendien ging ze in t orginele verhaal niet naar t bal voor n man, juist om even te ontsnappen aan haar ellendige leven.

spidergwen

Avatar

Het spijt me zeer maar ik vind de argumentatie dat Cinderella anti-feministisch is, in zowel deze recensie als anderen, zwaar achterhaald. Feminisme betekend niet dat je je bek opentrekt als iemand over je heen loopt, verlegen meiden en afhankelijke meiden kunnen ook feministisch zijn. Feminisme is het willen van een gelijke behandeling, niet dat je een powerchick bent die over alles wat te zeggen heeft.

Als mensen dat eens in hun achterhoofd houden als ze dingen als dit zeggen, dan zou je juist kunnen constateren dat Cinderella net zo feministisch is als bijvoorbeeld Megara of Elsa. Daarnaast geloofd Cinderella niet alleen dat alle mensen gelijk behandeld moeten worden, maar ook dat dieren gelijk behandeld moeten worden als mensen. En gaat ze, in tegenstelling tot de meeste vrouwen (waaronder haar familie), niet naar het bal in de hoop om met de prins te kunnen trouwen, maar om een man waarmee ze een aangenaam gesprek had wederom te zien.

Zouden jullie haar stiefmoeder en zusters wel als feministisch zien dan, omdat ze hun mond opentrekken? Terwijl zij juist degene zijn die Ella degraderen tot een huismeid. Mocht ze daar zo feministisch op reageren als de schrijver dat blijkbaar wil, dan was ze zoals Toky al zegt, zonder pardon op de straat gezet.

SunChaser

Avatar

Zitten er liedjes in?

spidergwen

Avatar

SunChaser "Zitten er liedjes in?"

Nee

Olrik

Avatar

De meeste recensies van deze film waren over het algemeen wel positief. Ach, smaken verschillen.

horizon

Avatar

Inderdaad apart. Een van de weinig recensies die niet positief zijn over deze film.
84% op rottentomatoes is best goed voor een film als deze.

Vrouw en dochter waren ook erg positief. :)


En: het is natuurlijk sowieso top dat deze film niet duister en donker is geworden. Lol.

Cinderella

acties