Recensie

To the Wonder (2012)

Terrence Malick komt na slechts één jaar alweer met een nieuwe film. Het is een abstracte, maar prachtig geschoten film over liefde en religie.

door Kaj van Zoelen om 20:20 in RECENSIES
To the Wonder poster
Regie: Terrence Malick | Cast: Olga Kurylenko (Marina), Ben Affleck (Neil), Javier Bardem (Vader Quintana), Rachel McAdams (Jane), e.a. | Speelduur: 112 minuten | Jaar: 2012

Terrence Malick won in 2011 de hoofdprijs op het filmfestival van Cannes met zijn magnum opus The Tree of Life. Die film betekende de vervolmaking van zijn steeds esoterischer wordende stijl, die derhalve al vanaf de eerste vertoning op Cannes het publiek verdeelde. Evenveel lofzang als hoongelach viel hem ten deel. De reacties op zijn nieuwste film To the Wonder helden bij de première in Venetië in 2012 meer naar de laatste kant over. Het is dan ook een film waarbij Malick theatrale en literaire conventies nog meer dan voorheen achter zich laat om de elementaire thema's liefde en religie te verkennen.

Het gaat Malick daarbij niet alleen om de liefde tussen twee mensen, maar ook om die tussen mens en God. Hij gebruikt hiervoor vier archetypes: de Europese vrouw (exotisch, Frans en katholiek), de man, de priester en de Amerikaanse vrouw (protestants en jeugdliefde). Pas in de aftiteling krijgen zij een naam. De enige met een naam is Tatiana, het dochtertje van de Française. De man neemt na een reis in Frankrijk beiden mee naar Texas, maar de relatie met de vrouw loopt stuk. Hij papt weer aan met een een Texaanse die hij van vroeger kent, maar ook dat is geen garantie voor geluk.

Ondertussen komt ook een Spaanse priester naar de Verenigde Staten toe, en hoewel zijn leven heel af en toe kruist met dat van de andere figuren staat zijn zoektocht naar de liefde van God los van de rest van het verhaal. Voor zover daar van te spreken is. The Tree of Life was een poging om een film als een klassieke symfonie te maken, in plaats van een combinatie van theater en literatuur in de vorm van een traditioneel verhaal met dramatische scènes en een drieaktenstructuur. To the Wonder doet dat ook een beetje, maar is eigenlijk vooral ook een ballet.

Dat is letterlijk terug te zien in de pirouettes van Olga Kurylenko, die flink wat rondjes draait door zowel Parijs als Texas, maar vooral ook in de elegante manier van bewegen van alle personen. In de manier waarop mensen op elkaar afkomen of van elkaar weggaan, in kleine maar belangrijke gebaren. En natuurlijk in het wederom zwierende, fantastische camerawerk van Emmanuel Lubezki, al een decennium lang misschien wel de belangrijkste medewerker van de regisseur. Malick schreef tijdens het filmen hele passages tekst voor zijn acteurs, maar vroeg ze vervolgens vaak de gevoelens daarin uit te beelden met lichaamstaal in plaats van ze uit te spreken.

Het resultaat is zowel melodramatisch als minimalistisch. De soms nogal wollige teksten belandden in een voice-over, en sommige gebaren en bewegingen zijn juist vrij theatraal en overdreven, terwijl anderen gracieus en subtiel zijn. Mede door deze nog extremere non-traditionele vorm is To the Wonder Malicks minst toegankelijke film tot nu toe. Het helpt daarbij niet echt dat de klassieke muziekstukken waar Malick deze keer voor koos, en de originele score van Hanan Townshend, zwaar op de al serieuze stemming van de film drukken. Het verheffende en verlichtende van bepaalde sequenties in The Tree of Life blijft hier grotendeels uit.

Na dat hoogtepunt van zijn carrière is To the Wonder toch een lichte teleurstelling, die de vraag oproept of Malick niet iets meer de tijd had moeten nemen: dit is voor het eerst dat er niet minstens vijf jaar tussen twee opeenvolgende films van hem zit. De mooie beelden en cameravoering van Lubezki zijn voortdurend fantastisch (soms gaan scènes over van avond op ochtend, enkel en alleen omdat er dan in 'magic hour'-licht kon worden gefilmd), maar de associatieve montage is dit keer meer gesloten en minder uitnodigend. To the Wonder is Malicks meest afstandelijke en abstracte film tot nu toe. Opmerkelijk aangezien hij het liefdesverhaal en de rol van religie daarin op zeer persoonlijke ervaringen baseerde.

11 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Symn

Avatar

Tja... als ik dit lees is er helemaal NIETS anders aan het bekende Malick-truukje.

Prachtige cinematografische beelden met peudo-filosofisch geneuzel erover heen. Vanaf The Thin Red Line doet hij dit al. Persoonlijk vind ik het echt de meest overgewaardeerde regisseur aller tijden. Iedere keer hetzelfde maniertje met een ander onderwerp.

Op de set doet hij maar wat, en hoopt dat er in de montage nog iets van te maken valt. Uiteindelijk wordt het een totaal andere film dan het script. Ik trap er niet in..

tk1989

Avatar

Symn "tja... als ik dit lees is er helemaal NIETS anders aan het bekende Malick-truukje.

Prachtige cinematografische beelden met peudo-filosofisch geneuzel erover heen. Vanaf The Thin Red Line doet hij dit al. Persoonlijk vind ik het echt de meest overgewaardeerde regisseur aller tijden. Iedere keer hetzelfde maniertje met een ander onderwerp.

Op de set doet hij maar wat, en hoopt dat er in de montage nog iets van te maken valt. Uiteindelijk wordt het een totaal andere film dan het script. Ik trap er niet in.."


volledig mee eens, ook al denk ik wel dat Malick een duidelijk beeld voor zich heeft over hoe hij de film in beeld brengt, dus om te zeggen dat hij op de set "maar wat doet" lijkt me erg straf. Ooit met hem aan de slag geweest?

OT - Tree of Life vond ik vreselijk, deze sla ik ook over. Beelden zonder achtergrond is slechts een verzameling foto's; vol van betekenis voor de eigenaar, nutteloos voor de buitenstaander.

Hyenas

Avatar

Symn "tja... als ik dit lees is er helemaal NIETS anders aan het bekende Malick-truukje.

Prachtige cinematografische beelden met peudo-filosofisch geneuzel erover heen. Vanaf The Thin Red Line doet hij dit al. Persoonlijk vind ik het echt de meest overgewaardeerde regisseur aller tijden. Iedere keer hetzelfde maniertje met een ander onderwerp.

Op de set doet hij maar wat, en hoopt dat er in de montage nog iets van te maken valt. Uiteindelijk wordt het een totaal andere film dan het script. Ik trap er niet in.."


Ben het helemaal met je eens. Dit zijn typische love it or hate it films en ik heb helemaal niets met Terrence Malick en voor mij is het ook overrated. Heb vaker discussies gehad met mensen die zijn films helemaal geweldig vinden vanwege het minimale dialoog en de mooie camera beelden maar ik kan er persoonlijk echt helemaal niets mee.

Weet alleen niet of ik het eens ben met je stelling dat hij maar 'wat' doet. Denk dat het gewoon voor een specifieke doelgroep is en die vinden het geweldig. Wat er zo geweldig aan is zal ik helaas nooit begrijpen.

FilmMaster

Avatar

Een film van Malick is bedoeld om emoties los te maken. Bij sommige kijkers gebeurd dat en bij andere niet.

Het zijn meestal reflecties, terug kijken en daar uit lering trekken. Zo simpel is het in principe.
To The Wonder is mischien wel de meest realistische weergave van een relatie die niet lekker verloopt.

Geef de film zelf ook een 4/5

Steve-O

Avatar

Ik vond The Tree of Life een goede film en hier ben ik ook wel benieuwd naar.

Hyenas

Avatar

FilmMaster "Een film van Malick is bedoeld om emoties los te maken. Bij sommige kijkers gebeurd dat en bij andere niet.

Het zijn meestal reflecties, terug kijken en daar uit lering trekken. Zo simpel is het in principe.
To The Wonder is mischien wel de meest realistische weergave van een relatie die niet lekker verloopt.

Geef de film zelf ook een 4/5"


Wat ik me nou altijd afvraag bij Terrence films is; Hoe kun je dat weten? Hiermee bedoel ik niets negatiefs ofzo maar toen ik bijvoorbeeld The Tree Of Life keek snapte ik toch echt niet wat er allemaal gebeurde.(Ik ben overigens niet de enige, Sean Penn snapte er zelfs niets van!) Het komt zelden voor dat ik een film niet snap maar zijn films zijn gewoon echt te vaag voor mij.

Mijn vraag aan de liefhebbers van zijn films is dan ook; Hoe kunnen jullie het verhaal volgen van een vaak 3 uur lange film als er zo weinig dialoog is en zo weinig uitleg van de personages? Als iemand mij dit kan uitleggen wil ik de films best nog een kans geven met een andere kijk.

geertvdheide

Avatar

Hyenas "Wat ik me nou altijd afvraag bij Terrence films is; Hoe kun je dat weten? Hiermee bedoel ik niets negatiefs ofzo maar toen ik bijvoorbeeld The Tree Of Life keek snapte ik toch echt niet wat er allemaal gebeurde.(Ik ben overigens niet de enige, Sean Penn snapte er zelfs niets van!) Het komt zelden voor dat ik een film niet snap maar zijn films zijn gewoon echt te vaag voor mij.

Mijn vraag aan de liefhebbers van zijn films is dan ook; Hoe kunnen jullie het verhaal volgen van een vaak 3 uur lange film als er zo weinig dialoog is en zo weinig uitleg van de personages? Als iemand mij dit kan uitleggen wil ik de films best nog een kans geven met een andere kijk."

The Tree of Life draait niet zozeer om het plot, en volgens mij geldt dat voor Malick's hele euvre: Het zijn films die je kijkt voor de beelden, de emotie en misschien de karakters, maar veel plot zit er niet in. Dus misschien zoek je naar iets wat er niet is.

Zelf vond ik The Tree of Life fascinerend en erg mooi gemaakt. Qua plot is het in 3 zinnen samen te vatten volgens mij, maar er zit wel emotie in, en het nodigt tot op zekere hoogte uit tot introspectie. Ik weet echter niet of ik nu zit te wachten op meer films die deze stijl volgen. Ik denk dat To The Wonder gaat bewijzen of ik een Malick-fan blijk te zijn, of dat ik alleen The Tree of Life bij uitzondering waardeerde.

Plicht

Avatar

Hyenas "Wat ik me nou altijd afvraag bij Terrence films is; Hoe kun je dat weten? Hiermee bedoel ik niets negatiefs ofzo maar toen ik bijvoorbeeld The Tree Of Life keek snapte ik toch echt niet wat er allemaal gebeurde.(Ik ben overigens niet de enige, Sean Penn snapte er zelfs niets van!) Het komt zelden voor dat ik een film niet snap maar zijn films zijn gewoon echt te vaag voor mij.

Mijn vraag aan de liefhebbers van zijn films is dan ook; Hoe kunnen jullie het verhaal volgen van een vaak 3 uur lange film als er zo weinig dialoog is en zo weinig uitleg van de personages? Als iemand mij dit kan uitleggen wil ik de films best nog een kans geven met een andere kijk."


Het laatste wat ik bij Mallick zoek is een goed plot..

Voor mij gaat het puur om de beelden gekoppeld met prachtig acteerwerk en niet te vergeten: de muziek.

Wanneer je er ontvangkelijk voor bent is bijv. THe Tree of Life dan ook een fantastische ervaring.

Ik vind lang niet alle films van Mallick goed (The New World ronduit slecht) maar the Tree of Life vond ik fenomenaal.

Hyenas

Avatar

Interessante punten. Vind het zelf wel mooi dat er mensen zijn die zijn films haten terwijl er ook veel zijn die het meesterwerken vinden. Helaas zijn zijn films niet voor mij.

FilmMaster

Avatar

The Tree of Life bevat in feiten wel gewoon een verhaal. Namelijk het Levens Verhaal van het jongetje Jack zelf en z'n broertjes. Hoe ze opgevoed zijn door 2 totaal verschillende ouders.

+ TTOL is eigenlijk deels gebaseerd op Mallicks eigen jeugd.
Hij had ook broertjes waarvan er 1 jong overleed.

Ik wil niet de slimmerik uit hangen (heb zelf ook een hekel aan dat soort lui) maar ik begrijp de film wel degelijk. Als je de film nou is voor de 2de keer kijkt (Toen viel bij mij ook alles pas echt op z'n plaats) dan snap je de film mischien wel beter.

Orpheus

Avatar

tk1989 "
OT - Tree of Life vond ik vreselijk, deze sla ik ook over. Beelden zonder achtergrond is slechts een verzameling foto's; vol van betekenis voor de eigenaar, nutteloos voor de buitenstaander."


Wel opmerkelijk dat je dit zegt, aangezien volgens mij het verhaal (het traditionele narratief) grotendeels verteld wordt aan de hand van de beelden. De beelden zijn niet 'mooi om naar te kijken' zoals veel zogenaamde fans beweren. Juist die beelden proberen de kijker mee te slepen in de karakters, geven aan wat er gebeurt met de personages.

In To The Wonder is dit nog beter uitgevoerd dan in zijn voorgaande films. Alle beelden bezitten juist enorm veel kracht en zijn verre van een verzameling foto's. In de bioscoop is het echt een waanzinnige ervaring, voor de mensen die zich mee laten slepen. De mensen die gaan zitten en zichzelf los van de film positioneren zullen een vreselijke avond hebben. Want zoals ik in deze, of een andere, recensie las: Malick eist enorm veel van de filmhuis-bezoekers.

Op basis van het verhaal is To The Wonder misschien minder groots dan de vorige films, maar qua uitvoering ben ik zelfs geneigd om te zeggen dat dit Malicks beste film tot nu toe is.

To the Wonder

acties