Recensie

Django Unchained (2012)

Kan Tarantino met zijn langverwachte western het succes van Inglourious Basterds herhalen?

door Jelle Fastenau om 22:59 in RECENSIES
Django Unchained poster
Regie: Quentin Tarantino | Cast: Jamie Foxx (Django), Christoph Waltz (Dr. King Schultz), Leonardo DiCaprio (Calvin Candie), Kerry Washington (Broomhilda), Samuel L. Jackson (Stephen), e.a. | Speelduur: 165 minuten |Jaar: 2012

Dat Tarantino het westerngenre altijd al een warm hart heeft toegedragen, is geen groot geheim. In zijn eerdere werk waren hier en daar al wat invloeden te herkennen; van de Mexicaanse standoff in Reservoir Dogs tot de briljante openingscène uit Inglourious Basterds, die sterk aan Leones Once Upon a Time in the West deed denken. De regisseur speelde bovendien rolletjes in films als Desperado en Takashi Miikes Sukiyaki Western Django. Een western uit de handen van Tarantino heeft dus eigenlijk al jaren op de loer gelegen. Dit maakt de verwachtingen uiteraard hooggespannen. Is het Tarantino gelukt om opnieuw een meesterwerk af te leveren?

Om maar gelijk met het slechte nieuws te beginnen: nee, zo sterk als Inglourious Basterds is Django Unchained helaas niet. Daarvoor mist de film net dat sprankje genialiteit, het gevoel dat elke scène en elk stukje dialoog precies klopt zodat er een perfect geheel ontstaat. Vooral het verhaal van Django Unchained heeft minder om het lijf dan Inglourious Basterds. Hoewel Tarantino de periode van slavernij op een absurdistische manier weet te benaderen en het genre van de spaghettiwestern op een interessante wijze weet te mixen met een blaxploitationsausje, blijft het plot toch niet meer dan een dialoogrijk, maar mager wraakverhaal, dat minder sprankelt dan zijn voorganger. Ook de opbouw is dit keer wat rommeliger. Waar Inglourious Basterds effectief gebruik maakte van verschillende segmenten met een duidelijk begin- en eindpunt, volgt Django Unchained een minder duidelijke structuur, waardoor de boel soms wat onevenwichtiger en hier en daar onaf aanvoelt. Iets wat met een eventuele director’s cut in de dvd-release kan worden hersteld. Fans van Tarantino hoeven zich echter niet af te laten schrikken door deze kritische eerste alinea. Een tweede Inglourious Basterds is Django Unchained] dan misschien niet, maar er blijft nog meer dan genoeg over om van te kunnen genieten.

In de eerste plaats zijn dat de fantastische vertolkingen. Degene die wederom het meest in het oog springt, is Christoph Waltz, die voor zijn rol opnieuw een Golden Globe won en wellicht ook de Oscar (de nominatie is al op zak). Hoewel zijn optreden op het eerste gezicht niet veel verschilt van die als SS-kolonel Hans Landa, met uitzondering van het feit dat je je als kijker deze keer met minder moeite achter zijn personage kunt scharen, is zijn optreden wederom subliem en krijgt hij al snel het publiek op de hand. In tegenstelling tot Waltz werd Foxx’ personage niet direct met hem op het oog geschreven, maar hij houdt zich prima staande. Als zwijgzame held past hij perfect in het westernplaatje. Naar de schurkenrol van DiCaprio werd eveneens reikhalzend uitgekeken. DiCaprio doet het niet onaardig als Calvin Candie en weet zeker indruk te maken, maar hij heeft de pech dat zijn spotlight op sommige momenten onverwachts gestolen wordt door Samuel L. Jackson, als Candies persoonlijke huisslaaf Stephen. Een bizar personage dat door Jackson zelf in een interview met Empire omschreven werd als “the most despicable negro in cinematic history”.

Ook stilistisch gezien is Django Unchained van een hoog niveau. De film oogt stijlvol, maar maakt tegelijkertijd ook gebruik van een aantal opmerkelijke cameratechnieken, zoals het gebruik van dramatische zooms en close-ups, wat bijdraagt aan een lekker campy en nostalgisch sfeertje. Tarantino heeft ook dit keer weer een hoop tijd gestoken in het samenstellen van de soundtrack. Het resultaat is een gevarieerd geheel geworden. Uiteraard mag het werk van Ennio Morricone niet ontbreken en komen ook countrynummers van Johnny Cash en Jim Croce voorbij, maar er is ook plaats voor moderne tracks van John Legend, hiphopproducer Rick Ross en een speciaal voor de film samengestelde mash-up van ‘Godfather of Soul’ James Brown en Tupac. Hoewel het gebruik van deze nummers waarschijnlijk niet bij iedereen in de smaak zal vallen, werken ze wel verfrissend en sterker nog, de moderne muziekkeuze voelt nergens misplaatst aan.

Al met al kan Django Unchained het best beschreven worden als pure entertainment. Na de sterke opening zakt de film halverwege een beetje in, maar hij eindigt in een explosieve orgie van geweld zoals we van Tarantino gewend zijn. Het zijn echter wel zijn eigen fans - en niet die van het genre - die bij zijn herziening van de spaghettiwestern het meest aan hun trekken zullen komen. Voel je je meer thuis in die eerste categorie, dan zul je aan Django Unchained de nodige plezier gaan beleven.

28 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

FilmMaster

Avatar

Ik heb de film al gezien en vind de veel enorm goed.
De film laat juist erg goed zien hoe slecht blanke tegenover de donkere medemens zijn geweest.
Topfilm.

batmaster

Avatar

Ja, sommige mensen zullen hem al hebben gezien. Goed bezig!!

Ik ga hem gewoon lekker vrijdag in de bioscoop bekijken :D .

PKP

Avatar

Net terug van de bios. Wat een geweldige film weer.
Oscar-nominatie voor Christoph Waltz is wederom terecht. Wat een heerlijke acteur om te zien, als hij met Quentin werkt.

Bilbo

Avatar

Heb 'm ook al gezien, en het is een topfilm T+)

Een echte spaghettiwestern kan ik het echter niet noemen, daarvoor zijn er te weinig kenmerkende spaghettiwesternelementen aanwezig. Ik zelf ben groot fan van het westerngenre, en deze past meer tussen de Amerikaanse westerns dan spaghettiwesterns. Nu was er wel één scene die compleet sfeervol aanvoelde: de scene waarin Django en Schultz door het landschap reden met 'I Got A Name' van Jim Croce op de achtergrond.

En inderdaad is het perfect vermaak. Ook heeft de rol van Waltz me verkocht om meer te zien van deze acteur, en DiCaprio komt lekker gestoord over.

Topfilm T+)

jaime91

Avatar

Ik weet niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Ik ben op zijn zachts gezegd niet zo'n Tarantino fan omdat zijn films wat raar in elkaar zitten altijd, om een voorbeeld te geven: In Kill Bill speelt hij ontzettend met het zwart wit, is het beeld af en toe korrelig en gooit hij verschillende filmstijlen door elkaar heen. Ook klopt de volgorde van de scene's niet altijd perfect, en zitten er momenten in dat je duidelijk ziet dat er met green screen gewerkt is, als Uma Thurman auto rijd bijvoorbeeld. Veel mensen houden blijkbaar van dit stijltje maar ik vind het vooral lastig te volgen, en hou gewoon van films die normaal te volgen zijn en chronologisch in elkaar zitten.

Alleen vraag ik me af, of deze film daar ook last van heeft? En er ook die typische Tarantino stukjes inzitten, of dat het gewoon een ''normale'' western is met de typische Tarantino humor en hard geweld? Als het de 2de optie is, dan wil ik hem nog wel een kans geven, iemand die mij hier wat over kan vertellen?

Cornish

Avatar

Genoten van begin tot eind! Dialogen waren weer van hoog niveau en zeer boeiend! Acteerprestaties waren uitstekend van de gehele all star cast, met name Samuel L. Jackson.

En Spike Lee moet niet zo zeuren met "respectloos". Film speelt zich af in eind 18e eeuw... in het zuiden. Black & White koekjes hadden ze toen nog niet Smiley face

Frietgezicht

Avatar

Kan niet wachten,vind alles van Tarantino top(Death Proof is alleen niet zo bijzonder) dus ook dit zal genieten worden.

Symn

Avatar

Waarom constant die vergelijking met Inglorious bastards? Omdat dat toevallig zijn laatste film was? Dat was bepaald geen 'meesterwerk' hoor. Maarja... smaken verschillen.

Jonathancrane

Avatar

batmaster "Ja, sommige mensen zullen hem al hebben gezien. Goed bezig!!

Ik ga hem gewoon lekker vrijdag in de bioscoop bekijken :D ."


Je kan hem volgens mij op youtube al kijken xD Komt door die screeners die online worden gezet.

MikeyMo

Avatar

jaime91 "Ik weet niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Ik ben op zijn zachts gezegd niet zo'n Tarantino fan omdat zijn films wat raar in elkaar zitten altijd, om een voorbeeld te geven: In Kill Bill speelt hij ontzettend met het zwart wit, is het beeld af en toe korrelig en gooit hij verschillende filmstijlen door elkaar heen. Ook klopt de volgorde van de scene's niet altijd perfect, en zitten er momenten in dat je duidelijk ziet dat er met green screen gewerkt is, als Uma Thurman auto rijd bijvoorbeeld. Veel mensen houden blijkbaar van dit stijltje maar ik vind het vooral lastig te volgen, en hou gewoon van films die normaal te volgen zijn en chronologisch in elkaar zitten.

Alleen vraag ik me af, of deze film daar ook last van heeft? En er ook die typische Tarantino stukjes inzitten, of dat het gewoon een ''normale'' western is met de typische Tarantino humor en hard geweld? Als het de 2de optie is, dan wil ik hem nog wel een kans geven, iemand die mij hier wat over kan vertellen?"

Deze film heeft gewoone en lineaire verhaalstructuur, een enkele flashback daargelaten

Banned

Avatar

Nja Tarantino. Voor mij blijft hij een gek die z'n frustraties kwijt kan in z'n films. De vraag is wat hij zou aanrichten als er geen films meer waren. Z'n stijl is uniek en vind ze best goed alleen het ego die erachter zit geeft het dan weer een vieze nasmaak. Weet nog niet of ik de film ga bekijken in de bios.

fakfilm

Avatar

Topfilm. Gisteren gezien. Zit alles in. Prachtig spel, humor, mooie dialogen. Boeit van begin tot einde. (Duurt best lang 2.40....maar verveeld niet.) Voor mij had het geweld wat minder mogen zijn, want dat zou naar mijn mening de film op een nog hoger plan hebben getild. Ik vind het een aanrader.

B@chelor

Avatar

Frietgezicht "Kan niet wachten,vind alles van Tarantino top(Death Proof is alleen niet zo bijzonder) dus ook dit zal genieten worden."
Death Proof was okay, maar was bijzonder genoeg door Kurt Russell.
Ik ga er vrijdag heen. De meeste reviews liggen wel dicht bij elkaar. Zo rond een 8 en 9.

Shifty777

Avatar

jaime91 "Ik weet niet zo goed wat ik met deze film aan moet. Ik ben op zijn zachts gezegd niet zo'n Tarantino fan omdat zijn films wat raar in elkaar zitten altijd, om een voorbeeld te geven: In Kill Bill speelt hij ontzettend met het zwart wit, is het beeld af en toe korrelig en gooit hij verschillende filmstijlen door elkaar heen. Ook klopt de volgorde van de scene's niet altijd perfect, en zitten er momenten in dat je duidelijk ziet dat er met green screen gewerkt is, als Uma Thurman auto rijd bijvoorbeeld. Veel mensen houden blijkbaar van dit stijltje maar ik vind het vooral lastig te volgen, en hou gewoon van films die normaal te volgen zijn en chronologisch in elkaar zitten.

Alleen vraag ik me af, of deze film daar ook last van heeft? En er ook die typische Tarantino stukjes inzitten, of dat het gewoon een ''normale'' western is met de typische Tarantino humor en hard geweld? Als het de 2de optie is, dan wil ik hem nog wel een kans geven, iemand die mij hier wat over kan vertellen?"


Als je de films niet begrijpt moet je wellicht maar eens thematische analyse van zijn films lezen, of de beat-sheet van Blake Snyder (beat-sheet is een scenariostructuur die als blauwdruk in 99% van alle speelfilms wordt gebruikt) naast de films leggen en zul je zien dat de verhaalstructuur nog niet zo vreemd is en gemaakte keuzes een zekere rol vervullen, alleen is het op een alternatieve wijze die niet al te opzichtig is gedaan. Tarantino is echter niet voor iedereen zijn smaak weggelegd.

Django Unchained vind ik tot nu toe zijn meest klassieke film, voor het eerst volg je echt chronologisch één protagonist. De vergelijking met Inglorious Basterds snap ik wel, wederom een wraakverhaal over een minderheid in de geschiedenis. Inglorious Basterds voelde echter iets minder langdradig doordat je juist vaak van verhaal verplaatst naar andere personages (Shoshanna en haar bioscoop, de Basterds). Stilistisch en qua cinematografie wordt hier echter denk ik meer uit de kast gehaald, zitten erg mooie plaatjes in en af en toe meer ruimte voor sfeer. Vond hem geslaagd, zeker niet slecht, maar weet nog niet of ik hem gelijk, boven of onder zijn voorganger moet plaatsen.

jaime91

Avatar

Shifty777 "Als je de films niet begrijpt moet je wellicht maar eens thematische analyse van zijn films lezen, of de beat-sheet van Blake Snyder (beat-sheet is een scenariostructuur die als blauwdruk in 99% van alle speelfilms wordt gebruikt) naast de films leggen en zul je zien dat de verhaalstructuur nog niet zo vreemd is en gemaakte keuzes een zekere rol vervullen, alleen is het op een alternatieve wijze die niet al te opzichtig is gedaan. Tarantino is echter niet voor iedereen zijn smaak weggelegd.

Django Unchained vind ik tot nu toe zijn meest klassieke film, voor het eerst volg je echt chronologisch één protagonist. De vergelijking met Inglorious Basterds snap ik wel, wederom een wraakverhaal over een minderheid in de geschiedenis. Inglorious Basterds voelde echter iets minder langdradig doordat je juist vaak van verhaal verplaatst naar andere personages (Shoshanna en haar bioscoop, de Basterds). Stilistisch en qua cinematografie wordt hier echter denk ik meer uit de kast gehaald, zitten erg mooie plaatjes in en af en toe meer ruimte voor sfeer. Vond hem geslaagd, zeker niet slecht, maar weet nog niet of ik hem gelijk, boven of onder zijn voorganger moet plaatsen."

Je zal vast gelijk hebben, maar zoals je zelf al zegt je moet er ook van houden. En het is mijn smaak gewoon niet, maar ik ben blij dat Django Unchained er geen last van heeft. Denk dat ik hem wel een kans zal geven dan.

Thedorkknight

Avatar

Heb er zin in! Vrijdagavond 18:45 ben ik er!

nietselam

Avatar

Ben normaal niet zo'n Tarantino fan op reservoir dogs en pulp fiction na, vond kill bill geen reet aan en death proof oersaai op kurt russel na, inglorious bastards ging wel maar Dwang vond ik echt stukken beter, zeer vermakelijk

Dr. Strangelove

Avatar

Ik heb me prima vermaakt met deze film die mij, ondanks zijn looptijd van 2:45, op geen moment verveelde. Ook had, voor mij, de film een goede opbouw die niet inzakte.

Prachtige plaatjes, amusante conversaties en over het algemeen goede performances.
Tarantino heeft een hoog gehalte 'gouwe ouwe' ingehuurd voor de film maar je mag je afvragen of dat niet meer was omdat het leuk op de aftiteling stond.
Zo is Ted (Jesus Christ Superstar) Neeley een paar seconden te zien als 'tracker' bij de jachthondenscene maar dan moet je wel heel goed kijken.

Wat me toch wel het meest stoorde waren behoorlijke (logische) gaten in het verhaal. Waarom zocht Dr. Schultz nou net deze (minderwaardige) slaaf en hoe kon hij 'm vinden midden in een of ander nachtelijk landschap?

De shootout uit het huis van Candy en zijn vertrek één dag later zijn ook hoogst onwaarschijnlijk.

Hoe kon Django nu met het drietal van de beruchte Dickey Mining Co het zo makkelijk op een akkoordje gooien. Dit drietal is gewend om (ten dode opgeschreven} slaven te vervoeren en zal ook weinig eerbied hebben voor 'niggers'.

Dat Django zijn geliefde uiteindelijk kon ophalen terwijl zij in een ruime hut op een comfortabel bed lag, is ook al te mooi om waar te zijn.

Ach natuurlijk, als 'soort van' spaghettiwestern moet je niet over elk onlogisch ding vallen maar hier overvroeg Tarantino toch mijn goedgelovigheid.

Euro95

Avatar

FilmMaster "Ik heb de film al gezien en vind de veel enorm goed.
De film laat juist erg goed zien hoe slecht blanke tegenover de donkere medemens zijn geweest.
Topfilm."


Dit is zeker een strakke film. En het geeft je inderdaadt een bepaald beeld. Maar of je dit nu zo serieus moet nemen dat het er zo aan toe ging weet ik ook niet.

Glennekeeeee

Avatar

Ben een fan van Tarantino maar toch ben ik nog nooit naar de bios geweest voor zijn films... deze ook waarschijnlijk huren ofzo maar wel genieten uiteraard. Voor de bios ga ik wel naar echte knallers... voor straffe dialogen heb je geen groot scherm nodig denk ik dan :p

Shifty777

Avatar

Dr. Strangelove "Ik heb me prima vermaakt met deze film die mij, ondanks zijn looptijd van 2:45, op geen moment verveelde. Ook had, voor mij, de film een goede opbouw die niet inzakte.

Prachtige plaatjes, amusante conversaties en over het algemeen goede performances.
Tarantino heeft een hoog gehalte 'gouwe ouwe' ingehuurd voor de film maar je mag je afvragen of dat niet meer was omdat het leuk op de aftiteling stond.
Zo is Ted (Jesus Christ Superstar) Neeley een paar seconden te zien als 'tracker' bij de jachthondenscene maar dan moet je wel heel goed kijken.


Wat me toch wel het meest stoorde waren behoorlijke (logische) gaten in het verhaal. Waarom zocht Dr. Schultz nou net deze (minderwaardige) slaaf en hoe kon hij 'm vinden midden in een of ander nachtelijk landschap?

De shootout uit het huis van Candy en zijn vertrek één dag later zijn ook hoogst onwaarschijnlijk.

Hoe kon Django nu met het drietal van de beruchte Dickey Mining Co het zo makkelijk op een akkoordje gooien. Dit drietal is gewend om (ten dode opgeschreven} slaven te vervoeren en zal ook weinig eerbied hebben voor 'niggers'.

Dat Django zijn geliefde uiteindelijk kon ophalen terwijl zij in een ruime hut op een comfortabel bed lag, is ook al te mooi om waar te zijn.

Ach natuurlijk, als 'soort van' spaghettiwestern moet je niet over elk onlogisch ding vallen maar hier overvroeg Tarantino toch mijn goedgelovigheid.
"


Gast, je snapt dat je zonder spoilerverberging een shitload aan het spoilen bent voor mensen die de film nog niet gezien hebben, en hier willen lezen wat andere mensen erover vinden?

johnwayne

Avatar

Glennekeeeee "Ben een fan van Tarantino maar toch ben ik nog nooit naar de bios geweest voor zijn films... deze ook waarschijnlijk huren ofzo maar wel genieten uiteraard. Voor de bios ga ik wel naar echte knallers... voor straffe dialogen heb je geen groot scherm nodig denk ik dan :p"


Ik ga er van uit dat je nog heel jong bent om zo'n onzin uit te kramen. Juist deze film verdient een groot canvas. Prachtige beelden zonder vervelende cgi, maar weidse opnamen. Tarentino brengt hommage aan de western en maakt en passent een verdomd goede originele film.

PRIME

Avatar

Ik kan niet anders zeggen dan geweldig. Ik heb Basterds net iets boven Django staan, maar het scheelt een haar.

10/10

tk1989

Avatar

Ben geen Tarantino-fan maar vond Inglorious Basterds heel vermakelijk. Ik was dan ook benieuwd naar deze film maar het werd voor mij een grote herhaling. Geweld - Check. Dialoog - Check. Filmgrapjes - Check. Verder niets wat (voor mij) boven de middelmatigheid uitkwam. Waltz speelt een leuke rol, maar speelt deze vrijwel hetzelfde als in IB (Oscar kom maar door) en Foxx irriteerde me op een gegeven moment door alles half fluisterend te spreken. Ook was de film erg lang, waarbij ik moet zeggen me niet te hebben verveeld. Een zeventje.

centr1no

Avatar

Waltz was geweldig en trekt je in het begin echt in de film.
Foxx vond ik daarentegen erg slecht. Hij mist het dramatische dat nodig was voor de rol.
En Jackson was meteen vanaf de eerste keer dat hij in beeld kwam al ongeloofwaardig door zijn verschrikkelijke make-up.
Je weet wanneer je een Tarantino-film kijkt dat je bepaalde specifieke dingen kunt verwachten. En bij sommige van zijn eerdere films heeft dat goed uitgepakt.
Maar deze film starte als een typische western, veranderde halverwege in een langdradige soap en eindigde na een wat rommelige wending opeens in typische Tarantino stijl.
Voorbeeld: Wanneer de film tot een bepaald punt redelijk stijlvast is gebleven en je in een scene die zo uit een oude spagettiwestern geknipt had kunnen zijn opeens rapmuziek hoort dan is dat gewoon irritant en wel degelijk storend. Zeker als je nagaat dat er gewoon muziek van Ennio Morricone in de film zit.
Dit zal opzettelijk zo gedaan zijn door Tarantino (ik neem niet aan dat het per ongeluk gebeurd is) maar het haalde mij volledig uit de sfeer van de film.

Over het geheel gezien vond ik het een teleurstelling maar mijn naieve, hoge verwachtingen waren daar mede schuld aan.
Het is aardig kijkvoer, maar zeker geen meesterwerk en zeker niet een van de besten van Tarantino.

BasK

Avatar

Ik vond de film, afgezien van een paar mooie personages (Waltz en DiCaprio) en scenes, vooral onevenwichtig, een rommeltje. Ver verwijderd van het niveau Pulp Fiction.

Deze alinea uit een Amerikaanse recensie slaat voor mij de spijker op zijn kop:

It's maddening to detect traces, amid all this passionless and self-indulgent rambling, of the adventurous storyteller and precise stylist who made Reservoir Dogs, Pulp Fiction and Jackie Brown. Lately Tarantino appears to have drifted into the hipster equivalent of George Lucas-land, where everyone around him agrees with his dumb ideas and nobody dares to observe that the movies are fatally undisciplined and way too long and not really about anything.
(Andrew O'Hehir, Salon)

SunChaser

Avatar

Waltz was goed maar de film is rommelig, dan weer bijna slapstick, dan actie, dan weer comedy dd

Dnnzz

Avatar

Een goed geschreven recensie! Deze sluit precies aan op het gevoel dat ik erbij had; de film overtreft Inglorious Bastards, of het oudere werk absoluut niet.
Een van de sterke punten van Tarantino films zijn toch wel de dialogen, en die zitten ook meer dan voldoende in deze film (met dank aan Waltz, DiCapro en Jackson). Maar het gevoel dat je constant in spanning zit te wachten op de volgende verassing in de film (onvoorspelbaarheid) was in de laatste helft ver te zoeken. Het laatste half uur was zelfs erg voorspelbaar en in mijn ogen daarom wat overbodig. De film had met een half uur korter meer boeiend kunnen blijven..

Desalnietemin een puike productie die zeker gezien moet worden!

Django Unchained

acties