Recensie

mother! (2017)

Darren Aronofsky's nieuwe koortsdroom is een knap staaltje cinema op de vierkante meter.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Thierry Verhoeven om 23:17 in RECENSIES
Mother! poster
Regie: Darren Aronofsky | Cast: Jennifer Lawrence (Mother), Javier Bardem (Him), Ed Harris (Man), Michelle Pfeiffer (Woman), Kristen Wiig (Herald), e.a. | Speelduur: 121 minuten | Jaar: 2017

Waarom Darren Aronofsky's nieuwste film een titel draagt zonder hoofdletter maar met een uitroepteken, is een vraag die mother! zelf nooit beantwoordt. Mogelijk heeft de regisseur er een diepzinnige reden voor, maar het kan net zo goed worden afgeschreven als een typisch gevalletje "Kijk mij eens lekker gek doen!" In hoeverre deze afwijkende schrijfwijze storend is, mag ieder voor zichzelf uitmaken, maar een boeiende discussie zal het waarschijnlijk niet opleveren. Titels zijn immers niet veel meer dan etiketten. Dat neemt niet weg dat die wel degelijk een functie kunnen vervullen. Aranofsky lijkt de schrijfwijze van de titel te hanteren als een waarschuwing dat zijn film zich niet bepaald aan de gangbare normen zal houden. Goed om te weten, al hadden we met zijn naam op de poster eigenlijk niets anders verwacht.

mother! begint nog enigszins conventioneel. Hoewel mag worden gezocht naar de context, is de opzet vrij helder: een koppel ziet zijn rustige bestaan overhoop gehaald worden wanneer allerlei mensen onuitgenodigd hun huis bezoeken en zich gaandeweg steeds minder als gasten gedragen. Voor de man (de personages hebben geen namen) is dat volkomen prima. Hij is een door writer's block geplaagde dichter die zichzelf (en daarmee zijn huis) maar al te graag openstelt voor nieuwe mensen, impulsen en ervaringen, in de hoop dat deze zijn creativiteit weer zullen aanwakkeren. Zijn jonge vrouw is wat minder gediend van de amicale huisvredebreuk, al was het maar omdat ze constant bezig is andermans troep op te ruimen. Terwijl zij met lede ogen aanziet hoe de volledig door haar uitgevoerde renovatie van hun huis door de onhandelbare bezoekers teniet wordt gedaan, zwelgt haar joviale echtgenoot in hun adoratie.

Aronofsky bouwt geleidelijk toe naar een alomvattende chaos middels twee troeven: hoofdrolspeelster Jennifer Lawrence en het huis waarin de film zich volledig afspeelt. Afgezien van een enkel shot dat de woning vanuit de verte toont, blijft de camera steeds binnenshuis en zelden meer dan een meter bij Lawrence vandaan. Dwalend en vluchtend door de gangen, kamers en trappen, elke stap resulterend in een onaangenaam krakend geluid, wordt de ontreddering van haar personage steeds tastbaarder en het huis met iedere seconde minder vertrouwd. In promotionele praatjes en diverse recensies zal ongetwijfeld het welbekende kulcompliment opduiken dat het huis 'ook een personage' is. Alsof het hebben van personages het hoogste haalbare is voor films... De wijze waarop Aronofsky zijn decor benut, is te goed om te worden geofferd aan dergelijke dooddoeners.

Aronofsky haalt altijd het beste in zijn acteurs naar boven en Lawrence vormt daarop geen uitzondering. Verrassend genoeg is mother! ook zeer geschikt voor degenen die wel een beetje klaar zijn met de gehypete actrice. Niet alleen omdat het een van haar sterkste rollen is, maar vooral omdat ze eindelijk eens flink op haar nummer wordt gezet. Haar streven de grootste filmster van haar generatie te worden, heeft geresulteerd in tal van rollen waarvoor ze een goede tien jaar te jong was, wat steeds moest worden gecompenseerd met behoorlijk geforceerd acteerwerk. Haar personage in mother! etaleert een vergelijkbare wanhoop om serieus te worden genomen, maar ditmaal redt ze het niet met grote gebaren. Sterker nog, gerenommeerde acteurs als Ed Harris en Michelle Pfeiffer, die al furore maakten nog voor zij überhaupt was geboren, kijken dwars door haar heen. Dat metatekstuele tintje werkt: nooit eerder zagen we Lawrence zo kwetsbaar.

Aangezien zij als vrouw des huizes de enige is die normaal reageert op de alsmaar escalerende situatie, zal bij geoefende kijkers al gauw het vermoeden rijzen dat er meer speelt dan aanvankelijk wordt getoond. Verliest de jongedame mogelijk haar grip op de realiteit? Gezien het eerdere werk van Aronofsky is dat geen onlogische gedachte. Toch heeft hij meer azen in zijn mouw dan je zou verwachten (vooral in vergelijking met het enigszins vergelijkbare Black Swan) en weet hij deze verrassend goed uit te spelen, ook al zal het curieuze slotstuk niet aan iedereen zijn besteed. Maar zelfs gedesillusioneerde kijkers zullen na afloop meer dan voldoende hebben om over na te praten, al was het maar om uit te vogelen hoe mother! in Aronofsky's eclectische oeuvre past. Bijna twintig jaar na zijn regiedebuut blijkt hij gelukkig nog net zo lekker tegendraads als in zijn begindagen.

19 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

horizon

Avatar

Toch knap hoe Aronofsky acteurs en actrices boven zichzelf laat uitstijgen.

... maarreee was Lawerence echt te jong voor haar rollen in The Hunger Games, Winter's Bone en Passengers? Volgens mij niet hoor. ;)

Shifty777

Avatar

Van alles wat ik hoor lijkt het nogal een love it or hate it film. Ik hoor er ofwel heel goede dingen over, zoals bovenstaande recensie, ofwel hij wordt afgedaan als een pretentieus misbaksel. Ben benieuwd waar in het spectrum ik zal staan.

Ed Crane

Avatar

Hij heeft nog geen slechte film gemaakt, dit zal vast ook wel weer prima zijn. Ben benieuwd.

Thiver

Avatar

horizon "... maarreee was Lawerence echt te jong voor haar rollen in The Hunger Games, Winter's Bone en Passengers?"

De eerste twee niet, maar Passengers is wel een twijfelgevalletje. Lawrence daarin doorgaan voor een gerenommeerd schrijver met een aanzienlijke economische status, wat ik van een mid-twintiger moeilijk te geloven vind. De meeste schrijvers mogen op die leeftijd blij zijn als hun debuutroman gepubliceerd is en enigszins kunnen rondkomen van het schrijfwerk. Maar goed, het is lang niet zo erg als haar casting in de laatste drie David O. Russell-films.

Ed Crane

Avatar

Goeie punten, Thiver

Ed Crane

Avatar

Die O'Russel-films zijn inderdaad verschrikkelijk. Tenminste, die eerste en derde; die tweede, met een vadsige Christian Bale, heb ik niet gezien.

Master Of Films

Avatar

Waarom kan een gerenommeerd schrijfster met een aanzienlijke economische status niet de leeftijd van een mid-twintiger hebben?
Ja in het echte leven en in deze tijden (201x) is het minder geloofwaardig. Maar laat Passengers een sci-fi film zijn dat zich afspeelt in de (verre) toekomst waar Michael Sheen zelfs een android barkeeper speelt. Dan is JLAW in ene te jong(!) voor haar status/beroep voordat ze op de Avalon kwam. Beetje andere mindset op het van geloofwaardigheid gebruiken en dat twijfelgevalletje maar eens wegnemen. Althans zo zie ik het.

De kritiek op de Russell-films begrijp ik. Naar mijn menig halen deze films ook niet het beste uit JLAW. Al is X-Men: Apocalypse daarin wel de uitschieter.

Wat betreft mother! Niets meer dan lof. :D Kan niet wachten op de Blu-ray om mijn Aronofsky home media collectie weer eens compleet te maken.

Chard

Avatar

Zeker NIET de moeite waard. Eén van de meest waardeloze films die ik gezien heb. Meerdere bezoekers liepen weg uit de bioscoopzaal en veel bizarre "spannende" scenes werkte bij mensen op de lachspieren. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet bekend was met de regiseur dus ik wist ook niet wat ik kon verwachten. De spannende trailer maakte dat ik de film graag wilde zien, echter bleek die achteraf totaal geen weerspiegeling te zijn van de film. Wel was ik onder de indruk van het goede acteerwerk...

tk1989

Avatar

Niet zo goed als Black Swan, maar deze film behoort wat mij betreft toch bij een van de betere van dit jaar (tot nu toe). De love-it-or-hate-it natuur van de film merk en lees je overal en tijdens de film neeg ik vooral naar het tweede. Echter, toen de film over de helft ging en (mild spoiler) de eerste geweldsexpolsie plaatsvond, begon ik steeds bete te begrijpen wat de metaforen waren en begon ik de film ook beter te waarderen. Het spektakel op het einde is, hoe ridicuul misschien ook, geweldig om te zien. Alleen deze scenes rechtvaardigen de prijs van een bioscoopkaartje al.

Ang3l

Avatar

Love it or Hate it, ik zit in dat eerste kamp. En dit is absoluut een Arronofsky film (ik vergeet Noah). De wanhoop van Requiem for a Dream, gemengd met de hoop van The Fountain en de waanzin van Black Swan.

De 1 ster recensies zijn vaak van mensen die door verkeerde marketing gedacht hebben een standard horror of thriller te gaan zien. De film is echter extreem arthouse en super metaforisch.

Inmiddels heb ik t interview gelezen die de metafoor uitlegt en ondanks dat die totaal anders was dan wat ik er in zag, ben ik nog steeds enorm onder de indruk. OOK van de acteerprestaties van J-Law.

Ed Crane

Avatar

Ang3l "Love it or Hate it, ik zit in dat eerste kamp. En dit is absoluut een Arronofsky film (ik vergeet Noah). De wanhoop van Requiem for a Dream, gemengd met de hoop van The Fountain en de waanzin van Black Swan."

Persoonlijk vond ik Noah best een aardige film, ik vond zelf juist dat hij een heel aardige Aronofskiaanse draai aan de mythe gaf. Vond je The Fountain hoopvol? Ik vond het zelf dan weer een vrij tragische film, maar wel vrij goed.

Addie

Avatar

Wij zijn weggelopen....echt verschrikkelijk vonden wij.

tk1989

Avatar

Vond het een lastige film om te ervaren, maar hoe langer ik er over denk hoe meer ik ervan overtuigd ben dat het een meesterwerk is. Het is inmiddels een week geleden dat ik 'm gezien heb, maar de film heeft me nog niet los gelaten.

Er zitten een hoop vervelende scenes in. Zeker Ed Harris en Michelle Pfeiffer werkten op mijn zenuwen, wat overigens een enorm compliment is, maar tijdens het kijken ervoer ik een gelijkwaardige ergernis als de hoofdpersoon. Lawrence is weer eens steengoed (en ik ben er zo een die haar meer dan zat was) en Bardem speelt de 1-na beste rol van zijn leven (alleen als Anton Chigurh vond ik hem beter). Het duurde bij mij ook even voordat het kwartje viel waar de film over ging (dat gebeurde toen de gebroeders Gleeson ten tonele verschenen) maar toen ik daar eenmaal "achter was" kregen de scenes daarna zo veel meer diepgang.

Een film die je helemaal moet ondergaan om er een oordeel over te vellen, maar dat ondergaan is niet altijd een plezierige ervaring.

AgnesH

Avatar

Het was een zeer bizarre film, we liepen de zaal uit met het gevoel van: Wat was dit? Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten kijken?

Echt zo vaag, je kunt er een heleboel over zwammen en betekenis aan gaan geven, maar ik zou zeggen, als je het wilt duiden: er is geen enkele specifiek typering op los te laten. Het is het allemaal net niet: net geen film noir, net geen surrealisme, net geen horror, net geen drama, net geen psychologische thriller net geen arthouse... en dat is dan wel knap gedaan. Uniek.

Als ik er al iets over kan zeggen om vanuit de titel te redeneren: Het was één grote Post Natale Depressie.

So far… love it or hate it? ik ben er nog niet uit. De film houdt me nog wel bezig. 'Ang3l' schrijft hieronder: 'super metaforisch en extreem arthouse'. Metaforen zat, connotaties ook, het lijkt wel een filmisch allegorie :-)

Ben wel benieuwd naar t interview waar Ang3l over schrijft: heb je een link?

Thiver

Avatar

AgnesH "Als ik er al iets over kan zeggen om vanuit de titel te redeneren: Het was één grote Post Natale Depressie."

Laten we het dan in ieder geval wel een 'post-partumdepressie' noemen. 'Post-nataal' impliceert dat niet de moeder maar de baby depressief is.

Lesi92

Avatar

Geforceerd acteerwerk hebben Jennifer geen Oscar bezorgd :) Het was een fantastische, geniale en diepe film die alleen te begrijpen is voor mensen die de symboliek snappen.

Dennisdeman3

Avatar

slechtste film die ik ooit heb gezien.
als je de trailer heb gezien, zou je zeggen, een thriller horror, maar dit is gewoon ruk. elke scene wekt irritatie en is frustrerend, alles gaat fout. het is geen horror, geen thriller, geen drama, geen mysterie, het is gewoon ruk. enige licht puntje is het acteerwerk. krijg het idee, dat de regisseur van de film werkt met ‘ hoe vager de film, des te unieker, hoe hoger mijn recensie op imdb. waardeloze regisseur, kan beter poëzie schrijven ofzo!

Robin80

Avatar

Wat een misbaksel is dit zeg! Hij laat de acteurs helemaal niet boven zichzelf uitstijgen! Aronofsky zet ze voor gek! Heb nog nooit meegemaakt dat zeker de helft van de bioscoop-bezoekers van deze complete flop de zaal verlieten, al zuchtend! Een fluim van een film, slaat werkelijk nergens op! Slecht camerawerk ook! Je ziet totaal niet wat er gebeurt! Aronofsky had zijn film beter modder! kunnen noemen. Bah!!!! Pretentieuze bagger gemaakt door een gefrustreerde, gestoorde gek! Hopelijk betekent dit het einde van deze regisseur!

acties