'Vaiana': het levende bewijs dat Disneys eigen remakes niet per definitie overbodig en zielloos zijn (2026)
Uitstekende live-actionversie bezorgt een nieuwe generatie hun eigen magische versie van de onverschrokken held.
Regie: Thomas Kail | Scenario: Jared Bush, Dana Ledoux Miller | Cast: Catherine Laga'aia (Vaiana), Dwayne Johnson (Maui), John Tui (Chief Tui), Frankie Adams (Sina), Rena Owen (Tala), e.a. | Speelduur: 115 minuten | Jaar: 2026
Disney maakt al sinds de jaren negentig live-actionversies van zijn eigen geanimeerde klassiekers. En vanaf de vroegste voorbeelden, zoals The Jungle Book (1994) en 101 Dalmatiërs (1996), liggen die onder vuur. Vooral de huidige remakegolf, met Cinderella (2015), Beauty and the Beast (2017) en Aladdin (2019) als nieuwe ijkpunten, wordt vaak afgedaan als zielloos en overbodig. Wat dat betreft staat de live-actionversie van Vaiana al voor de aftrap met één nul achter.
Toch is het te makkelijk om live-actionversies van succesvolle animatiefilms (of remakes in het algemeen) bij voorbaat af te schrijven omdat ze niets zouden toevoegen aan de originelen op Disney+. Nieuwe generaties verdienen net zo goed hun eigen bioscoopervaring bij de sprookjes en andere verhalen van dit kaliber.
Voor (hand)getekende films is blijkbaar nauwelijks nog animo, dus live-action is dan een logische keuze. Dat oudere kijkers de animatiefilm al hebben gezien en in de zuurpruimentijd zijn blijven hangen, zal het jonge publiek worst wezen. Hun Ariel is Halle Bailey en hun Sneeuwwitje is Rachel Zegler. Dat zijn misschien slechte voorbeelden, want The Little Mermaid (2023) en Snow White (2025) flopten aan de box office, maar het idee is duidelijk. En Disney snapt het ook: tegenover elke flop staan meerdere grote successen die de kinderen van nu onvergetelijke herinneringen voor de rest van hun leven meegeven.
De oorspronkelijke Vaiana was overigens geen tekenfilm, maar volledig digitaal geanimeerd. De nieuwe versie is daarmee de eerste live-actionremake van een computergeanimeerde Disney-titel. Tien jaar geleden trakteerde op de avonturen van de Polynesische heldin die absoluut geen prinses genoemd wil worden en het ruime sop verkiest boven een besloten bestaan op haar geboorte-eiland. Het was een grote hit, waar in 2024 een vervolg op kwam dat aan de box office eveneens over de magische grens van één miljard dollar ging. De fanbasis is er dus zeker, en die is bovendien nog behoorlijk fris. Daarmee kunnen we stellen dat het eigenlijk toch weer één-één staat.
Het verhaal en de personages van Vaiana hebben nog niets aan kracht ingeboet. De jonge troonopvolgster van een chief die over een vredig eilandje in de Stille Oceaan heerst, moet proberen het hart van de natuurgodin Te Fiti terug te brengen nadat het lang geleden door een halfgod werd gestolen. Hiervoor zal ze voorbij het koraalrif rond het eiland moeten varen, iets wat voor de bewoners streng verboden is. Vaiana ontdekt echter dat haar volk vroeger wel degelijk uit zeevaarders bestond en is vastbesloten haar missie te voltooien, daarbij geholpen door Maui zelf.
De live-actionverfilming heeft hetzelfde plot en dezelfde grappen, liedjes en beelden als de versie van een decennium geleden. Dat is dus een goede zaak. Vooral omdat de casting perfect is. Catherine Laga'aia is energiek en innemend en lijkt, voor zover mogelijk, opvallend sterk op de geanimeerde variant. Ze kan goed zingen, al mist ze net de kracht van Auli?i Cravalho, en ze heeft een uitstekende chemie met Dwayne Johnson, die de rol van Maui opnieuw op zijn brede schouders neemt.
Die schouders zijn bovendien nog wat extra aangezet, want Johnson is in een pak gehesen dat hem een heerlijk komisch uiterlijk geeft en de ridicule proporties van de halfgod smakelijk overdrijft. Johnson heeft sowieso de lachers op zijn hand: Maui is een zelfingenomen krachtpatser met droogkomische gezichtsuitdrukkingen en onvergetelijke oneliners. "If you wear a dress, and have an animal sidekick, you're a princess!"
Die animal sidekick is de haan Heihei, opnieuw een even bizarre als grappige verschijning. Hij is een CGI-monstertje in de beste zin van het woord. Het is een goede keuze om hem zo over de top af te beelden, in plaats van er een realistische versie van te maken. Visueel overtuigt Vaiana op nog wel meer fronten. Wanneer de toekomstige avonturier haar voorouders in een flashback over zee ziet varen, of de Kakamora op hun enorme schip uit de mist opdoemen, zorgt de combinatie van beeld en geluid voor kippenvel bij jong en oud. Deze Vaiana wint de wedstrijd met ruime marge.
Disney maakt al sinds de jaren negentig live-actionversies van zijn eigen geanimeerde klassiekers. En vanaf de vroegste voorbeelden, zoals The Jungle Book (1994) en 101 Dalmatiërs (1996), liggen die onder vuur. Vooral de huidige remakegolf, met Cinderella (2015), Beauty and the Beast (2017) en Aladdin (2019) als nieuwe ijkpunten, wordt vaak afgedaan als zielloos en overbodig. Wat dat betreft staat de live-actionversie van Vaiana al voor de aftrap met één nul achter.
Toch is het te makkelijk om live-actionversies van succesvolle animatiefilms (of remakes in het algemeen) bij voorbaat af te schrijven omdat ze niets zouden toevoegen aan de originelen op Disney+. Nieuwe generaties verdienen net zo goed hun eigen bioscoopervaring bij de sprookjes en andere verhalen van dit kaliber.
Voor (hand)getekende films is blijkbaar nauwelijks nog animo, dus live-action is dan een logische keuze. Dat oudere kijkers de animatiefilm al hebben gezien en in de zuurpruimentijd zijn blijven hangen, zal het jonge publiek worst wezen. Hun Ariel is Halle Bailey en hun Sneeuwwitje is Rachel Zegler. Dat zijn misschien slechte voorbeelden, want The Little Mermaid (2023) en Snow White (2025) flopten aan de box office, maar het idee is duidelijk. En Disney snapt het ook: tegenover elke flop staan meerdere grote successen die de kinderen van nu onvergetelijke herinneringen voor de rest van hun leven meegeven.
De oorspronkelijke Vaiana was overigens geen tekenfilm, maar volledig digitaal geanimeerd. De nieuwe versie is daarmee de eerste live-actionremake van een computergeanimeerde Disney-titel. Tien jaar geleden trakteerde op de avonturen van de Polynesische heldin die absoluut geen prinses genoemd wil worden en het ruime sop verkiest boven een besloten bestaan op haar geboorte-eiland. Het was een grote hit, waar in 2024 een vervolg op kwam dat aan de box office eveneens over de magische grens van één miljard dollar ging. De fanbasis is er dus zeker, en die is bovendien nog behoorlijk fris. Daarmee kunnen we stellen dat het eigenlijk toch weer één-één staat.
Het verhaal en de personages van Vaiana hebben nog niets aan kracht ingeboet. De jonge troonopvolgster van een chief die over een vredig eilandje in de Stille Oceaan heerst, moet proberen het hart van de natuurgodin Te Fiti terug te brengen nadat het lang geleden door een halfgod werd gestolen. Hiervoor zal ze voorbij het koraalrif rond het eiland moeten varen, iets wat voor de bewoners streng verboden is. Vaiana ontdekt echter dat haar volk vroeger wel degelijk uit zeevaarders bestond en is vastbesloten haar missie te voltooien, daarbij geholpen door Maui zelf.
De live-actionverfilming heeft hetzelfde plot en dezelfde grappen, liedjes en beelden als de versie van een decennium geleden. Dat is dus een goede zaak. Vooral omdat de casting perfect is. Catherine Laga'aia is energiek en innemend en lijkt, voor zover mogelijk, opvallend sterk op de geanimeerde variant. Ze kan goed zingen, al mist ze net de kracht van Auli?i Cravalho, en ze heeft een uitstekende chemie met Dwayne Johnson, die de rol van Maui opnieuw op zijn brede schouders neemt.
Die schouders zijn bovendien nog wat extra aangezet, want Johnson is in een pak gehesen dat hem een heerlijk komisch uiterlijk geeft en de ridicule proporties van de halfgod smakelijk overdrijft. Johnson heeft sowieso de lachers op zijn hand: Maui is een zelfingenomen krachtpatser met droogkomische gezichtsuitdrukkingen en onvergetelijke oneliners. "If you wear a dress, and have an animal sidekick, you're a princess!"
Die animal sidekick is de haan Heihei, opnieuw een even bizarre als grappige verschijning. Hij is een CGI-monstertje in de beste zin van het woord. Het is een goede keuze om hem zo over de top af te beelden, in plaats van er een realistische versie van te maken. Visueel overtuigt Vaiana op nog wel meer fronten. Wanneer de toekomstige avonturier haar voorouders in een flashback over zee ziet varen, of de Kakamora op hun enorme schip uit de mist opdoemen, zorgt de combinatie van beeld en geluid voor kippenvel bij jong en oud. Deze Vaiana wint de wedstrijd met ruime marge.
