De Nederlands nagesynchroniseerde versie van de gelijknamige Duitse kinderboekenreeks.
28 momentopnamen van een verhouding in 28 hotelkamers.
Digitaal gerestaureerde versie van het speelfilmdebuut van Jacques Tati. Enigszins gedateerd, maar nog uitermate komische en maatschappelijk relevant.
Sofia Coppolas vijfde speelfilm, over een groepje rijkeluiskinderen uit Hollywood dat inbreekt in de villas van hun idolen, wordt te laat interessant.
Prettige combinatie tussen chickflick en actiefilm.
Gebrekkige animatie en nostalgische blauwe vriendjes.
In het chronologisch meest recente X-Men-avontuur probeert de getroebleerde Wolverine met zichzelf en het verleden in het reine te komen.
Deel twee van wat wel eens een lange reeks kan worden, laat meer van hetzelfde zien. De cast is nog imposanter en heeft er zichtbaar veel lol in gehad.
Intense Japanse thrillerserie nu integraal in vijf uur durende bioscoopversie.
Billy Bob Thornton levert weer een originele film af, die ietwat vreemd maar wel fijn is om naar te kijken.
Deze Spaanse bewerking van Sneeuwwitje is een eerbetoon aan de gloriedagen van de zwijgende film. Het ziet er oogstrelend uit, maar het verhaal is soms wat sloom.
In deze dansfilm van de schrijver van Step Up gaat wel erg veel aandacht uit naar de personages en gaan de voetjes te weinig van de vloer.
Politiek correct drama viel in de smaak bij het Europees Parlement. Niet verrassend, maar ook niet onterecht.
Grootschalige gevechten en aanstekelijk entertainment voeren de boventoon in Guillermo Del Toros visueel verbluffende actiespektakel.
Adam Sandler brengt opnieuw een lui scenario met een gebrek aan echte grappen in dit vervolg op Grown Ups.