'Treat Her Like a Lady': Amsterdam als Disneyland, met een uithuiszetting die voor vakantie moet doorgaan (2026)
Luchtig en strijdbaar drama over een Nederlands gezin dat onder de armoedegrens leeft, met Nienke Plas in een glansrol.
Regie: Paloma Aguilera Valdebenito | Scenario: Paloma Aguilera Valdebenito | Cast: Nienke Plas (Sandra), Claude Musungayi (William), Aimee Klaasenbos (Harrie), Kaylin en Kiyana Smart (Stella), Kelsey Assink (Brittany), e.a. | Speelduur: 110 minuten | Jaar: 2026
Treat Her Like a Lady had nauwelijks op een beter moment kunnen uitkomen. Terwijl buiten het kwik stijgt, is in de koele bioscoopzaal dit broeierige portret te zien van een Amsterdams gezin dat tijdens een hittegolf het hoofd boven water probeert te houden. Dat is bepaald geen straf, want met het energieke, strijdlustige en kleurrijke drama combineert de Nederlands-Chileense Paloma Aguilera Valdebenito op doeltreffende wijze luchtigheid en sociaal engagement.
De vergelijking met Sean Bakers veelgeprezen The Florida Project dringt zich al snel op, en daar is een goede reden voor. Beide films draaien om alleenstaande moeders die in armoede leven en weigeren te accepteren dat hun kroost daar de dupe van wordt. Verhuizen naar Disneyland is in zo'n situatie geen optie, doen alsof wél.
Vanuit een krap appartement dat uitkijkt op de rijksweg zien Sandra en haar dochters in de openingsscène hoe een vrachtwagen van de bakkerij zijn lading verliest. Het is een memorabel tafereel: tientallen broden liggen verspreid over de rijstrook, wachtend op de verkeerspolitie die de orde met wat afzetlint kan herstellen. Zover laat Sandra's partner het echter niet komen: zo'n partij broden kan deze noodlijdende familie zomaar weer een weekje vooruit helpen.
Terwijl de brieven van instanties zich opstapelen, probeert Sandra met vindingrijkheid haar gezin overeind te houden. Ze schraapt bescheiden inkomsten bij elkaar met schoonmaakwerk, een uitkering en kleine handeltjes waarbij ook haar dochters moeten bijspringen. Het blijkt slechts uitstel van executie. Op de dag dat de deurwaarders daadwerkelijk op de stoep staan, wordt Sandra zonder pardon naar een naburig hotel verwezen. Haar vriend heeft in de tussentijd iemand anders gevonden.
Hoe luchtig regisseur Valdebenito het lot van Sandra ook verpakt, de urgentie van haar film is duidelijk. Bij een vertoning op het Internationaal Filmfestival Rotterdam gaf ze te kennen dat teleurstelling in politieke keuzes de toon en insteek van haar werk had gevoed. Die actuele lading maakt Treat Her Like a Lady des te opvallender, want armoede en bestaansonzekerheid krijgen in Nederlandse films maar zelden zo nadrukkelijk een gezicht.
Dat Nienke Plas zo overtuigt in de hoofdrol mag best een verrassing heten. Plas bereikte een miljoenenpubliek met haar YouTube-vlogs en was de voorbije jaren vooral te zien in romkoms en televisieprogramma's, maar in Treat Her Like a Lady staat dat haar geloofwaardigheid geen moment in de weg. Plas speelt Sandra veerkrachtig, verhit en met een knappe spontaniteit. De bewuste overdrijving waarmee Valdebenito sommige scènes aanzet, ligt haar bijzonder goed, met als hoogtepunt een muzikale middelvinger ("Vuile Huichelaar") naar haar weggelopen vriend.
Als er iets wringt aan dit sociaal bewogen drama, dan is het hoe nadrukkelijk het script hier en daar de ellende opvoert. De maatschappelijke kritiek is helder genoeg zonder dat Sandra's situatie zo ver hoeft te escaleren dat ook de veiligheid van haar dochters in het geding komt.
Sterker is de manier waarop Valdebenito haar film inricht en inkleurt als een Amsterdam dat voor de kinderen ook Disneyland moet kunnen zijn: een stad waarin een uithuiszetting voor 'vakantie' moet doorgaan en een bezoek aan de schoonheidssalon het uitje van hun leven is. Het besef dat die paradoxen in het welvarende Nederland volstrekt realistisch zijn, steekt venijnig.
Treat Her Like a Lady had nauwelijks op een beter moment kunnen uitkomen. Terwijl buiten het kwik stijgt, is in de koele bioscoopzaal dit broeierige portret te zien van een Amsterdams gezin dat tijdens een hittegolf het hoofd boven water probeert te houden. Dat is bepaald geen straf, want met het energieke, strijdlustige en kleurrijke drama combineert de Nederlands-Chileense Paloma Aguilera Valdebenito op doeltreffende wijze luchtigheid en sociaal engagement.
De vergelijking met Sean Bakers veelgeprezen The Florida Project dringt zich al snel op, en daar is een goede reden voor. Beide films draaien om alleenstaande moeders die in armoede leven en weigeren te accepteren dat hun kroost daar de dupe van wordt. Verhuizen naar Disneyland is in zo'n situatie geen optie, doen alsof wél.
Vanuit een krap appartement dat uitkijkt op de rijksweg zien Sandra en haar dochters in de openingsscène hoe een vrachtwagen van de bakkerij zijn lading verliest. Het is een memorabel tafereel: tientallen broden liggen verspreid over de rijstrook, wachtend op de verkeerspolitie die de orde met wat afzetlint kan herstellen. Zover laat Sandra's partner het echter niet komen: zo'n partij broden kan deze noodlijdende familie zomaar weer een weekje vooruit helpen.
Terwijl de brieven van instanties zich opstapelen, probeert Sandra met vindingrijkheid haar gezin overeind te houden. Ze schraapt bescheiden inkomsten bij elkaar met schoonmaakwerk, een uitkering en kleine handeltjes waarbij ook haar dochters moeten bijspringen. Het blijkt slechts uitstel van executie. Op de dag dat de deurwaarders daadwerkelijk op de stoep staan, wordt Sandra zonder pardon naar een naburig hotel verwezen. Haar vriend heeft in de tussentijd iemand anders gevonden.
Hoe luchtig regisseur Valdebenito het lot van Sandra ook verpakt, de urgentie van haar film is duidelijk. Bij een vertoning op het Internationaal Filmfestival Rotterdam gaf ze te kennen dat teleurstelling in politieke keuzes de toon en insteek van haar werk had gevoed. Die actuele lading maakt Treat Her Like a Lady des te opvallender, want armoede en bestaansonzekerheid krijgen in Nederlandse films maar zelden zo nadrukkelijk een gezicht.
Dat Nienke Plas zo overtuigt in de hoofdrol mag best een verrassing heten. Plas bereikte een miljoenenpubliek met haar YouTube-vlogs en was de voorbije jaren vooral te zien in romkoms en televisieprogramma's, maar in Treat Her Like a Lady staat dat haar geloofwaardigheid geen moment in de weg. Plas speelt Sandra veerkrachtig, verhit en met een knappe spontaniteit. De bewuste overdrijving waarmee Valdebenito sommige scènes aanzet, ligt haar bijzonder goed, met als hoogtepunt een muzikale middelvinger ("Vuile Huichelaar") naar haar weggelopen vriend.
Als er iets wringt aan dit sociaal bewogen drama, dan is het hoe nadrukkelijk het script hier en daar de ellende opvoert. De maatschappelijke kritiek is helder genoeg zonder dat Sandra's situatie zo ver hoeft te escaleren dat ook de veiligheid van haar dochters in het geding komt.
Sterker is de manier waarop Valdebenito haar film inricht en inkleurt als een Amsterdam dat voor de kinderen ook Disneyland moet kunnen zijn: een stad waarin een uithuiszetting voor 'vakantie' moet doorgaan en een bezoek aan de schoonheidssalon het uitje van hun leven is. Het besef dat die paradoxen in het welvarende Nederland volstrekt realistisch zijn, steekt venijnig.