'The Whisper Man': ouderwets degelijke thriller met sterke rollen van Robert De Niro en Adam Scott (2026)
Verdienstelijke film over seriemoordenaar is niet altijd geloofwaardig, maar compenseert met vlot plot en duistere toon.
in Recensies
Update:
Regie: James Ashcroft | Scenario: Ben Jacoby & Chase Palmer | Cast: Robert De Niro (Pete Willis), Adam Scott (Tom Kennedy), Michelle Monaghan (Amanda Beck), Michael Keaton (Frank Carter), Hamish Linklater, Owen Teague, e.a. | Speelduur: 104 minuten | Jaar: 2026
The Whisper Man is gebaseerd op de bestseller van Alex North over de jacht op een seriemoordenaar, die jongetjes opsluit om ze uiteindelijk te wurgen. Regisseur James Ashcroft, die eerder roem vergaarde met de psychologische thriller The Rule of Jenny Pen, bleek de juiste kandidaat voor deze duistere boekverfilming.
Adam Scott is voor de tweede keer dit jaar te zien als schrijver met een trauma, na het meer dan aardige horrormysterie Hokum. Daar was hij een knorrige lul met jeugdtrauma, nu is hij rouwende vader Tom. Hij verhuist met zijn zoontje naar het oude huis van zijn overleden partner om een nieuwe start te maken. Hij weet dan nog niet dat er een seriemoordenaar actief is die het specifiek op jonge jongens heeft gemunt. Robert De Niro speelt zijn vervreemde vader Peter, een gepensioneerde rechercheur.
Wanneer het zoontje van Tom verdwijnt, weet rechercheur Amanda al wat te verwachten. Het is al het derde jongetje in korte tijd dat is verdwenen - en de methode van de dader is precies zoals die van de seriemoordenaar die dertig jaar eerder werd opgesloten door Peter. Tom moet met zijn vader en de politievrouw samenwerken om erachter te komen of er een copycat actief is, of dat de opgesloten seriemoordenaar meer weet. Ondertussen tikt de klok - de moordenaar zal Toms zoontje binnen enkele dagen wurgen.
Het tempo van The Whisper Man is hoog. Zo hoog zelfs, dat de film opvalt in het recente repertoire van Netflix. Anders dan in veel recente releases is het scenario duidelijk niet geschreven met een kijker in het achterhoofd die ondertussen online zit te shoppen. Let een paar seconden niet op en je mist iets. Heerlijk is dat veel aspecten in de film 'ouderwets' visueel worden gecommuniceerd en dialogen eerder suggestief dan uitleggerig zijn.
Dat het noemenswaardig is dat een film van zijn kijker verlangt constant op te letten valt te betreuren, maar niettemin spreekt het voor The Whisper Man. Voor liefhebbers van de Hollywoodthrillers uit de jaren negentig en vroege jaren nul zal de film dan ook nostalgisch smaken. We wisten niet hoe goed we het hadden.
Ook qua sfeer doet de film denken aan de thrillers van weleer. De film werd grotendeels op locatie geschoten in New Jersey, en de grijze buitenwijken en unheimische landschappen van deze staat leveren sfeervolle beelden op. In dat opzicht verschijnt de film eigenlijk net te vroeg - het is de perfecte thriller om te kijken op een stormachtige herfstdag met een kopje thee.
De ernstige, duistere toon doet denken aan een klassieker als Zodiac, al roept het plot ook associaties op met horrorfilm The Black Phone. Ook daar staat een kindermoordenaar centraal en wordt er geflirt met het bovennatuurlijke. Begrijp dat laatste detail echter niet verkeerd: The Whisper Man is in de eerste plaats een sobere, realistische film over een menselijk monster.
De schrijvers strooien in rap tempo met hints, zodat de drie hoofdpersonages allemaal iets uit te pluizen hebben. Prijzenswaardig is dat de 'red herrings' vrijwel allemaal daadwerkelijk een rol blijken te spelen tijdens de bloedstollende ontknoping. Wel bevat The Whisper Man een aantal clichématige thrillerarchetypen, zoals een gepensioneerde agent die voor een laatste zaak op pad gaat, of een kunstverzamelaar met een interesse in het macabere. Toch zijn deze elementen niet echt storend, dankzij sterke (bij)rollen en het vlotte plot.
Wél storend zijn een paar ongeloofwaardige keuzes van het detectiveduo Peter en Amanda in de tweede helft. Kritische kijkers zullen een paar keer met hun ogen rollen in de slotakte, waarin het politiewerk en de procedures van de detectives steeds slordiger worden. Een scène waarin een van hen het huis van een verdachte ingaat zonder partner is bijvoorbeeld wel erg naïef.
Deze missers worden deels goedgemaakt door Michael Keaton, die pas laat in de film zijn opwachting maakt, maar een lekker vreemde rol speelt. Twee ontmoetingen tussen het ingetogen personage van De Niro en de expressieve griezel van Keaton leveren vermakelijke scènes op. The White Lotus-actrice Michelle Monaghan krijgt geen persoonlijke achtergrond en blijft daarmee het bekende archetype van de verbeten politieagent, al krijgt ze meer te doen in het actievolle slot.
Ondanks sterk acteerwerk en een spannend plot, weet The Whisper Man echter toch niet boven een bovengemiddelde genrefilm uit te stijgen. In het eerdergenoemde Zodiac bijvoorbeeld, worden de moorden van de seriemoordenaar in een existentiële context geplaatst, die eigenlijk nog interessanter is dan de gruwelen zelf. In The Whisper Man blijft de thematische laag over het herstellen van familiebanden niet echt beklijven. Scènes waarin de band tussen Peter en Tom zich al speurend verder ontwikkelt zijn te spaarzaam om echt interessant te worden.
Met een speeltijd van onder de twee uur lijkt regisseur en coschrijver James Ashcroft de voorkeur te geven aan een strak plot, wat ten koste gaat van de bredere thematische laag. Echt erg is dat niet, want The Whisper Man is hoe dan ook een verdienstelijke thriller. Met een budget van slechts vijftig miljoen dollar bewijst Ashcroft dat de 'mid-budgetfilm' nog altijd bestaansrecht heeft.
The Whisper Man is te zien bij Netflix.
The Whisper Man is gebaseerd op de bestseller van Alex North over de jacht op een seriemoordenaar, die jongetjes opsluit om ze uiteindelijk te wurgen. Regisseur James Ashcroft, die eerder roem vergaarde met de psychologische thriller The Rule of Jenny Pen, bleek de juiste kandidaat voor deze duistere boekverfilming.
Adam Scott is voor de tweede keer dit jaar te zien als schrijver met een trauma, na het meer dan aardige horrormysterie Hokum. Daar was hij een knorrige lul met jeugdtrauma, nu is hij rouwende vader Tom. Hij verhuist met zijn zoontje naar het oude huis van zijn overleden partner om een nieuwe start te maken. Hij weet dan nog niet dat er een seriemoordenaar actief is die het specifiek op jonge jongens heeft gemunt. Robert De Niro speelt zijn vervreemde vader Peter, een gepensioneerde rechercheur.
Wanneer het zoontje van Tom verdwijnt, weet rechercheur Amanda al wat te verwachten. Het is al het derde jongetje in korte tijd dat is verdwenen - en de methode van de dader is precies zoals die van de seriemoordenaar die dertig jaar eerder werd opgesloten door Peter. Tom moet met zijn vader en de politievrouw samenwerken om erachter te komen of er een copycat actief is, of dat de opgesloten seriemoordenaar meer weet. Ondertussen tikt de klok - de moordenaar zal Toms zoontje binnen enkele dagen wurgen.
Het tempo van The Whisper Man is hoog. Zo hoog zelfs, dat de film opvalt in het recente repertoire van Netflix. Anders dan in veel recente releases is het scenario duidelijk niet geschreven met een kijker in het achterhoofd die ondertussen online zit te shoppen. Let een paar seconden niet op en je mist iets. Heerlijk is dat veel aspecten in de film 'ouderwets' visueel worden gecommuniceerd en dialogen eerder suggestief dan uitleggerig zijn.
Dat het noemenswaardig is dat een film van zijn kijker verlangt constant op te letten valt te betreuren, maar niettemin spreekt het voor The Whisper Man. Voor liefhebbers van de Hollywoodthrillers uit de jaren negentig en vroege jaren nul zal de film dan ook nostalgisch smaken. We wisten niet hoe goed we het hadden.
Ook qua sfeer doet de film denken aan de thrillers van weleer. De film werd grotendeels op locatie geschoten in New Jersey, en de grijze buitenwijken en unheimische landschappen van deze staat leveren sfeervolle beelden op. In dat opzicht verschijnt de film eigenlijk net te vroeg - het is de perfecte thriller om te kijken op een stormachtige herfstdag met een kopje thee.
De ernstige, duistere toon doet denken aan een klassieker als Zodiac, al roept het plot ook associaties op met horrorfilm The Black Phone. Ook daar staat een kindermoordenaar centraal en wordt er geflirt met het bovennatuurlijke. Begrijp dat laatste detail echter niet verkeerd: The Whisper Man is in de eerste plaats een sobere, realistische film over een menselijk monster.
De schrijvers strooien in rap tempo met hints, zodat de drie hoofdpersonages allemaal iets uit te pluizen hebben. Prijzenswaardig is dat de 'red herrings' vrijwel allemaal daadwerkelijk een rol blijken te spelen tijdens de bloedstollende ontknoping. Wel bevat The Whisper Man een aantal clichématige thrillerarchetypen, zoals een gepensioneerde agent die voor een laatste zaak op pad gaat, of een kunstverzamelaar met een interesse in het macabere. Toch zijn deze elementen niet echt storend, dankzij sterke (bij)rollen en het vlotte plot.
Wél storend zijn een paar ongeloofwaardige keuzes van het detectiveduo Peter en Amanda in de tweede helft. Kritische kijkers zullen een paar keer met hun ogen rollen in de slotakte, waarin het politiewerk en de procedures van de detectives steeds slordiger worden. Een scène waarin een van hen het huis van een verdachte ingaat zonder partner is bijvoorbeeld wel erg naïef.
Deze missers worden deels goedgemaakt door Michael Keaton, die pas laat in de film zijn opwachting maakt, maar een lekker vreemde rol speelt. Twee ontmoetingen tussen het ingetogen personage van De Niro en de expressieve griezel van Keaton leveren vermakelijke scènes op. The White Lotus-actrice Michelle Monaghan krijgt geen persoonlijke achtergrond en blijft daarmee het bekende archetype van de verbeten politieagent, al krijgt ze meer te doen in het actievolle slot.
Ondanks sterk acteerwerk en een spannend plot, weet The Whisper Man echter toch niet boven een bovengemiddelde genrefilm uit te stijgen. In het eerdergenoemde Zodiac bijvoorbeeld, worden de moorden van de seriemoordenaar in een existentiële context geplaatst, die eigenlijk nog interessanter is dan de gruwelen zelf. In The Whisper Man blijft de thematische laag over het herstellen van familiebanden niet echt beklijven. Scènes waarin de band tussen Peter en Tom zich al speurend verder ontwikkelt zijn te spaarzaam om echt interessant te worden.
Met een speeltijd van onder de twee uur lijkt regisseur en coschrijver James Ashcroft de voorkeur te geven aan een strak plot, wat ten koste gaat van de bredere thematische laag. Echt erg is dat niet, want The Whisper Man is hoe dan ook een verdienstelijke thriller. Met een budget van slechts vijftig miljoen dollar bewijst Ashcroft dat de 'mid-budgetfilm' nog altijd bestaansrecht heeft.
The Whisper Man is te zien bij Netflix.
