'Un Anno di Scuola': sympathieke film over identiteit en relaties van jongeren op de drempel naar volwassenheid (2025)
Een Zweeds meisje verstoort de verhoudingen binnen een Italiaanse vriendengroep in hun examenjaar.
Regie: Laura Samani | Scenario: Elisa Dondi, Laura Samani | Cast: Stella Wendick (Fredrika), Giacomo Covi (Antero), Pietro Giustolisi (Pasini), Samuel Volturno (Mitis), Magnus Krepper (Fredrika's vader), e.a. | Speelduur: 102 minuten | Jaar: 2025
"Veel plezier op jullie laatste eerste schooldag", zo verwelkomt de docent taalkunde een klas vol jongens van de technische middelbare school 'Marie Curie' in Triëst. Zitten er alleen maar jongens in dit examenjaar? Nee, er is één meisje bij, een nieuweling. De Zweedse Fred(rika) verhuisde samen met haar vader naar Italië en is de taal nog niet machtig, maar heeft genoeg zelfvertrouwen en een innemend voorkomen. En nu zit ze dus in een klas vol testosteronbommen. Wat zou er in hemelsnaam mis kunnen gaan?
Zo'n vaart loopt het echter niet. Un Anno di Scuola neemt rustig de tijd om de vriendschapsrelatie tussen Fred en een drietal andere scholieren uit de doeken te doen. Elk personage heeft zijn eigen eigenaardigheden en problemen, maar niets is al te schokkend of geforceerd. De drie jongens lijken Fred als hun kleine zusje te beschouwen, maar de vrouwelijke aanwezigheid wekt natuurlijk toch deining op in deze besloten kring. En deining wordt uiteindelijk een golf. Iemand zegt: "Vroeg of laat was het toch wel gebeurd." En dat klopt als een bus.
Un Anno di Scuola is een vriendelijk drama over tienerproblematiek en persoonlijke ontwikkeling. De film speelt zich af in 2007, maar is gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal uit 1929 van Giani Stuparich. Het is mooi om te zien dat thema's als identiteit, sekserollen, maatschappelijke invloeden en menselijke emoties op de middelbare school zich zo goed laten vertalen naar een ander tijdperk. Elke generatie lijkt drastisch anders te zijn dan de vorige (het onverholen seksisme van de mannelijke leerlingen in deze film zou tegenwoordig echt niet meer kunnen), maar sommige patronen verschuiven slechts heel langzaam.
Het verhaal bevat geen wereldschokkende gebeurtenissen, maar laat wel zien wat de belangrijke stappen zijn in de ontwikkeling van een puber naar volwassenheid. De stadia die vrijwel iedereen moet doorlopen, worden met fijn gevoel voor detail in beeld gebracht, waarbij vooral de frisse cast een pluim verdient. Stella Wendick, Giacomo Covi, Pietro Giustolisi en Samuel Volturno zijn alle vier debutanten in de filmwereld. De jongens werden min of meer van de straat geplukt en Wendick deed auditie in Stockholm en moest vervolgens (net als haar personage) met spoed Italiaans leren.
Regisseur Laura Samani, zelf afkomstig uit Triëste, levert zo een sympathieke, kleinschalige film af, waarmee zij blijk geeft van een goed inlevingsvermogen in de perikelen van adolescenten op weg naar hun toekomst. Dat inzicht had Stuparich in 1929 al, en toekomstige generaties schrijvers en filmmakers zullen het moeten blijven koesteren en ontwikkelen.
"Veel plezier op jullie laatste eerste schooldag", zo verwelkomt de docent taalkunde een klas vol jongens van de technische middelbare school 'Marie Curie' in Triëst. Zitten er alleen maar jongens in dit examenjaar? Nee, er is één meisje bij, een nieuweling. De Zweedse Fred(rika) verhuisde samen met haar vader naar Italië en is de taal nog niet machtig, maar heeft genoeg zelfvertrouwen en een innemend voorkomen. En nu zit ze dus in een klas vol testosteronbommen. Wat zou er in hemelsnaam mis kunnen gaan?
Zo'n vaart loopt het echter niet. Un Anno di Scuola neemt rustig de tijd om de vriendschapsrelatie tussen Fred en een drietal andere scholieren uit de doeken te doen. Elk personage heeft zijn eigen eigenaardigheden en problemen, maar niets is al te schokkend of geforceerd. De drie jongens lijken Fred als hun kleine zusje te beschouwen, maar de vrouwelijke aanwezigheid wekt natuurlijk toch deining op in deze besloten kring. En deining wordt uiteindelijk een golf. Iemand zegt: "Vroeg of laat was het toch wel gebeurd." En dat klopt als een bus.
Un Anno di Scuola is een vriendelijk drama over tienerproblematiek en persoonlijke ontwikkeling. De film speelt zich af in 2007, maar is gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal uit 1929 van Giani Stuparich. Het is mooi om te zien dat thema's als identiteit, sekserollen, maatschappelijke invloeden en menselijke emoties op de middelbare school zich zo goed laten vertalen naar een ander tijdperk. Elke generatie lijkt drastisch anders te zijn dan de vorige (het onverholen seksisme van de mannelijke leerlingen in deze film zou tegenwoordig echt niet meer kunnen), maar sommige patronen verschuiven slechts heel langzaam.
Het verhaal bevat geen wereldschokkende gebeurtenissen, maar laat wel zien wat de belangrijke stappen zijn in de ontwikkeling van een puber naar volwassenheid. De stadia die vrijwel iedereen moet doorlopen, worden met fijn gevoel voor detail in beeld gebracht, waarbij vooral de frisse cast een pluim verdient. Stella Wendick, Giacomo Covi, Pietro Giustolisi en Samuel Volturno zijn alle vier debutanten in de filmwereld. De jongens werden min of meer van de straat geplukt en Wendick deed auditie in Stockholm en moest vervolgens (net als haar personage) met spoed Italiaans leren.
Regisseur Laura Samani, zelf afkomstig uit Triëste, levert zo een sympathieke, kleinschalige film af, waarmee zij blijk geeft van een goed inlevingsvermogen in de perikelen van adolescenten op weg naar hun toekomst. Dat inzicht had Stuparich in 1929 al, en toekomstige generaties schrijvers en filmmakers zullen het moeten blijven koesteren en ontwikkelen.
