'Primetime': Robert Pattinson jaagt op kijkcijfers en zedenovertreders in intense mediathriller (2026)
Omstreden tv-programma dat seksbeluste mannen ontmaskert, bindt de kijkcijferstrijd aan met 'Lost'.
Regie: Lance Oppenheim | Scenario: Ajon Singh | Cast: Robert Pattinson (Chris Hansen), Skyler Gisondo (Dan Plum), Merritt Wever (Andie Bender), Matthew Maher (Xavier von Erck), Phoebe Bridgers (Del), e.a. | Speelduur: 109 minuten | Jaar: 2026
Na de millenniumwisseling veranderde het Amerikaanse televisielandschap drastisch. Realityprogramma's zoals Big Brother en Survivor trokken miljoenen kijkers en legden de goede, maar vooral ook de slechte kanten van gewone mensen bloot. In 2004 sloegen de producenten van Dateline NBC en de medewerkers van de online waakhond Perverted Justice de handen ineen om het programma To Catch a Predator te lanceren. Hierin werden mannen die online seksueel contact zochten met minderjarigen uit de tent en in de val gelokt. Presentator Chris Hansen werd een begrip.
In Nederland is Hansen niet zo bekend. Hier kennen we vooral Alberto Stegeman, die sinds 2005 het vergelijkbare programma Undercover in Nederland maakt. Ook hij kan de boel flink op scherp zetten, maar mist Hansens indringende stem en overtuigingskracht: "Waarom ga je niet even op die stoel zitten daar?" De meeste verdachten raken zo verbouwereerd door Hansens autoriteit dat ze gedwee plaatsnemen en zijn vragen beantwoorden met een mix van eerlijkheid en pathetische leugentjes.
Primetime toont enkele confrontaties, waaronder die met Tony Revolori in een uitstekende bijrol, en de planning en problemen die eraan voorafgaan. De focus van de film ligt echter niet op de ontmaskering van de zedenverdachten, maar op wat er achter de schermen en in de hoofden van de betrokkenen gebeurt. Naast Hansen volgen we enkele andere medewerkers, ieder met eigen ambities, valkuilen en geheimen. Zoals Hansen vroeg in de film omineus verklaart, moet iedereen verantwoording afleggen voor zijn of haar keuzes.
Want Hansen is zelf ook niet helemaal zuiver op de graat. Zijn keuzes rond het programma lijken steeds minder voort te komen uit een sterk moreel besef ("Wil je ze niet zien bloeden?"), en steeds meer uit een razende ambitie om zijn plek op primetime bij NBC te behouden. Hij moet betere kijkcijfers zien te scoren dan het immens populaire Lost op ABC. En een Emmy zou ook wel mooi staan op de schoorsteenmantel. Die ambitie drijft Hansen tot bedenkelijke beslissingen, vooral wanneer ook zijn privéleven onder druk komt te staan.
Robert Pattinson (wat is hij op dreef dit jaar) speelt Hansen als een bezeten man zonder hem als een kwaadaardige maniak af te schilderen. Ook de andere personages krijgen een gevoelige, genuanceerde uitwerking. Ondanks de beladen materie schuwt de film ook humor niet. Vooral in de eerste twee akten ligt de intensiteit hoog, zonder dat de film hysterisch wordt. Met subtiele gezichtsuitdrukkingen laat Pattinson zien wat er achter Hansens beheerste façade speelt, en zuigt hij de kijker moeiteloos mee in diens obsessie. Het perfectionisme van de acteur en zijn personage komt mooi samen.
Primetime is een film over wat ambitie oplevert en wat die kost. Geen nieuw thema, maar wel op een boeiende manier uitgewerkt. Vooral de plotlijn over de jonge acteur Dan, die een nog jonger lokaas speelt (een rol die de eeuwig jongensachtige Skyler Gisondo op het lijf is geschreven), is zeer onderhoudend. Sommige verhaallijnen hadden nog wat scherper afgerond mogen worden, zoals die rond Hansens privéproblemen. De relatieve onbekendheid met deze geschiedenis heeft wel een voordeel: veel gebeurtenissen weten echt te verrassen.
Na de millenniumwisseling veranderde het Amerikaanse televisielandschap drastisch. Realityprogramma's zoals Big Brother en Survivor trokken miljoenen kijkers en legden de goede, maar vooral ook de slechte kanten van gewone mensen bloot. In 2004 sloegen de producenten van Dateline NBC en de medewerkers van de online waakhond Perverted Justice de handen ineen om het programma To Catch a Predator te lanceren. Hierin werden mannen die online seksueel contact zochten met minderjarigen uit de tent en in de val gelokt. Presentator Chris Hansen werd een begrip.
In Nederland is Hansen niet zo bekend. Hier kennen we vooral Alberto Stegeman, die sinds 2005 het vergelijkbare programma Undercover in Nederland maakt. Ook hij kan de boel flink op scherp zetten, maar mist Hansens indringende stem en overtuigingskracht: "Waarom ga je niet even op die stoel zitten daar?" De meeste verdachten raken zo verbouwereerd door Hansens autoriteit dat ze gedwee plaatsnemen en zijn vragen beantwoorden met een mix van eerlijkheid en pathetische leugentjes.
Primetime toont enkele confrontaties, waaronder die met Tony Revolori in een uitstekende bijrol, en de planning en problemen die eraan voorafgaan. De focus van de film ligt echter niet op de ontmaskering van de zedenverdachten, maar op wat er achter de schermen en in de hoofden van de betrokkenen gebeurt. Naast Hansen volgen we enkele andere medewerkers, ieder met eigen ambities, valkuilen en geheimen. Zoals Hansen vroeg in de film omineus verklaart, moet iedereen verantwoording afleggen voor zijn of haar keuzes.
Want Hansen is zelf ook niet helemaal zuiver op de graat. Zijn keuzes rond het programma lijken steeds minder voort te komen uit een sterk moreel besef ("Wil je ze niet zien bloeden?"), en steeds meer uit een razende ambitie om zijn plek op primetime bij NBC te behouden. Hij moet betere kijkcijfers zien te scoren dan het immens populaire Lost op ABC. En een Emmy zou ook wel mooi staan op de schoorsteenmantel. Die ambitie drijft Hansen tot bedenkelijke beslissingen, vooral wanneer ook zijn privéleven onder druk komt te staan.
Robert Pattinson (wat is hij op dreef dit jaar) speelt Hansen als een bezeten man zonder hem als een kwaadaardige maniak af te schilderen. Ook de andere personages krijgen een gevoelige, genuanceerde uitwerking. Ondanks de beladen materie schuwt de film ook humor niet. Vooral in de eerste twee akten ligt de intensiteit hoog, zonder dat de film hysterisch wordt. Met subtiele gezichtsuitdrukkingen laat Pattinson zien wat er achter Hansens beheerste façade speelt, en zuigt hij de kijker moeiteloos mee in diens obsessie. Het perfectionisme van de acteur en zijn personage komt mooi samen.
Primetime is een film over wat ambitie oplevert en wat die kost. Geen nieuw thema, maar wel op een boeiende manier uitgewerkt. Vooral de plotlijn over de jonge acteur Dan, die een nog jonger lokaas speelt (een rol die de eeuwig jongensachtige Skyler Gisondo op het lijf is geschreven), is zeer onderhoudend. Sommige verhaallijnen hadden nog wat scherper afgerond mogen worden, zoals die rond Hansens privéproblemen. De relatieve onbekendheid met deze geschiedenis heeft wel een voordeel: veel gebeurtenissen weten echt te verrassen.
