'Other Mommy': goede moeder, slechte moeder in duistere dubbelrol voor Jessica Chastain (2026)
De zevenjarige Bela dient vooral als kapstok voor schrikeffecten; haar eigen belevingswereld blijft onuitgewerkt.
Regie: Rob Savage | Scenario: Nathan Elston | Cast: Jessica Chastain (Ursula / de andere moeder), Jay Duplass (Russ), Arabella Olivia Clark (Bela), Arian Moayed (Frank), Karen Allen (Ruth), e.a. | Speelduur: 93 minuten | Jaar: 2026
Elk genre, ook horror, werkt pas echt als de personages ertoe doen. Zonder enige betrokkenheid bij de slachtoffers hebben bloed, monsters en schrikeffecten weinig impact. Juist daarom is een goed uitgewerkt personage geen luxe, maar de basis waarop spanning en angst kunnen ontstaan. Wanneer een pas geïntroduceerde jock met het IQ van een gepelde pinda gruwelijk aan zijn einde komt, zal dat weinig medeleven opwekken.
Elke scenarist die zich aan het griezelgenre waagt, zou dit uitgangspunt moeten kennen. Toch gaat het hier vaak hopeloos mis. De misvatting dat een horrorpubliek genoeg heeft aan bloed en schrikeffecten en niet maalt om de personages, heeft al heel wat zielloze genrefilms opgeleverd. Dit is precies waar het misgaat in de gezinshorror Other Mommy.
Wat weten we eigenlijk over de zevenjarige Bela en haar ouders, behalve dat moeder volledig opgaat in haar werk en haar vader het huishouden doet? De horrorfilm van regisseur Rob Savage, bekend van Host en The Boogeyman, begint met Bela die welterusten wordt gewenst en gelijk tegen die 'andere moeder' begint aan te praten die kennelijk al tijden in haar slaapkamer huist. Veel meer context krijgen we niet, waardoor de personages nauwelijks nieuwsgierigheid oproepen.
Aanvankelijk valt de gedaante nog eenvoudig af te doen als kinderfantasie, maar het duurt niet lang voordat vader Russ en moeder Ursula de surrogaatmama ook waarnemen. Savage kiest vervolgens niet voor speldenprikken maar voor messteken en laat de situatie razendsnel escaleren, waarbij de Martins op de vlucht slaan. Zo'n verschijning zou elk kind de stuipen op het lijf jagen, maar Bela staat haar vaak beduusd aan te kijken, zelfs als ze van uiterlijk verandert en Savage er nog een vleugje bodyhorror tegenaan gooit.
Het budget van nog geen negentien miljoen dollar laat zich helaas duidelijk aflezen aan de effecten, want de vervormingen van de entiteit werken door de amateuristische aanblik voornamelijk op de lachspieren. Aan Jessica Chastain de taak om van haar dubbelrol nog iets fatsoenlijks te brouwen. Als zakenvrouw heeft ze een kille, haast apathische uitstraling, waardoor het onderscheid met haar demonische alter ego soms nauwelijks opvalt. Haar moederhart ontdooit gaandeweg enigszins, daar waar de alternatieve mama juist het verlangen etaleert om in Bela's hart te worden opgenomen.
Het broddelwerk van Savage, gebaseerd op het boek Incidents Around the House van Bird Box-schrijver Josh Malerman, komt veel te laat met een verklaring voor de vreemde voorvallen. Het is dan al hopeloos te laat om op de valreep toch nog iets te voelen bij de ontberingen die het gezin van Bela moet doorstaan. Als de aap uit de mouw komt, bevestigt dit eigenlijk alleen maar de kilheid waarmee Other Mommy is omgeven. De belevingswereld van een zevenjarige wordt volstrekt genegeerd, waardoor nauwelijks een band met het gezin ontstaat.
Naast de belabberde visuele uitwerking en de flinterdunne personages stelt ook het horrorgehalte teleur. Natuurlijk heeft Savage een aantal jump scares in petto, maar ze zijn slecht getimed. Veel schrikmomenten worden al verraden voordat ze goed en wel in beeld komen. Met een bak popcorn valt er voor de weinig veeleisende horrorkijker nog wel iets uit te halen, maar Other Mommy is alweer vergeten voordat de gepofte mais naar binnen is gewerkt.
Elk genre, ook horror, werkt pas echt als de personages ertoe doen. Zonder enige betrokkenheid bij de slachtoffers hebben bloed, monsters en schrikeffecten weinig impact. Juist daarom is een goed uitgewerkt personage geen luxe, maar de basis waarop spanning en angst kunnen ontstaan. Wanneer een pas geïntroduceerde jock met het IQ van een gepelde pinda gruwelijk aan zijn einde komt, zal dat weinig medeleven opwekken.
Elke scenarist die zich aan het griezelgenre waagt, zou dit uitgangspunt moeten kennen. Toch gaat het hier vaak hopeloos mis. De misvatting dat een horrorpubliek genoeg heeft aan bloed en schrikeffecten en niet maalt om de personages, heeft al heel wat zielloze genrefilms opgeleverd. Dit is precies waar het misgaat in de gezinshorror Other Mommy.
Wat weten we eigenlijk over de zevenjarige Bela en haar ouders, behalve dat moeder volledig opgaat in haar werk en haar vader het huishouden doet? De horrorfilm van regisseur Rob Savage, bekend van Host en The Boogeyman, begint met Bela die welterusten wordt gewenst en gelijk tegen die 'andere moeder' begint aan te praten die kennelijk al tijden in haar slaapkamer huist. Veel meer context krijgen we niet, waardoor de personages nauwelijks nieuwsgierigheid oproepen.
Aanvankelijk valt de gedaante nog eenvoudig af te doen als kinderfantasie, maar het duurt niet lang voordat vader Russ en moeder Ursula de surrogaatmama ook waarnemen. Savage kiest vervolgens niet voor speldenprikken maar voor messteken en laat de situatie razendsnel escaleren, waarbij de Martins op de vlucht slaan. Zo'n verschijning zou elk kind de stuipen op het lijf jagen, maar Bela staat haar vaak beduusd aan te kijken, zelfs als ze van uiterlijk verandert en Savage er nog een vleugje bodyhorror tegenaan gooit.
Het budget van nog geen negentien miljoen dollar laat zich helaas duidelijk aflezen aan de effecten, want de vervormingen van de entiteit werken door de amateuristische aanblik voornamelijk op de lachspieren. Aan Jessica Chastain de taak om van haar dubbelrol nog iets fatsoenlijks te brouwen. Als zakenvrouw heeft ze een kille, haast apathische uitstraling, waardoor het onderscheid met haar demonische alter ego soms nauwelijks opvalt. Haar moederhart ontdooit gaandeweg enigszins, daar waar de alternatieve mama juist het verlangen etaleert om in Bela's hart te worden opgenomen.
Het broddelwerk van Savage, gebaseerd op het boek Incidents Around the House van Bird Box-schrijver Josh Malerman, komt veel te laat met een verklaring voor de vreemde voorvallen. Het is dan al hopeloos te laat om op de valreep toch nog iets te voelen bij de ontberingen die het gezin van Bela moet doorstaan. Als de aap uit de mouw komt, bevestigt dit eigenlijk alleen maar de kilheid waarmee Other Mommy is omgeven. De belevingswereld van een zevenjarige wordt volstrekt genegeerd, waardoor nauwelijks een band met het gezin ontstaat.
Naast de belabberde visuele uitwerking en de flinterdunne personages stelt ook het horrorgehalte teleur. Natuurlijk heeft Savage een aantal jump scares in petto, maar ze zijn slecht getimed. Veel schrikmomenten worden al verraden voordat ze goed en wel in beeld komen. Met een bak popcorn valt er voor de weinig veeleisende horrorkijker nog wel iets uit te halen, maar Other Mommy is alweer vergeten voordat de gepofte mais naar binnen is gewerkt.
