Regie: Arthur Harari | Scenario: Arthur Harari, Lucas Harari en Vincent Poymiro| Cast: Léa Seydoux (Eva Helsinger/David Zimmerman), Niels Schneider (David Zimmerman/Malia), Válerie Dréville (Gabi Zimmerman), Lilith Grasmug (Malia), e.a. | Speelduur: 139 minuten | Jaar: 2026

Weten wie we zijn is al lastig genoeg; sommigen wijden er een heel mensenleven aan. Nóg ingewikkelder wordt het wanneer je na een wild seksueel avontuurtje niet alleen lichaamssappen, maar ook de lichamen zelf uitwisselt. Precies dit overkomt de Parijse fotograaf David en actrice annex serveerster Eva. De twee hebben op een extravagant feestje genoeg aan een blik om met elkaar een steeg in te duiken. De echte (anti)climax komt daarna als Eva opeens in het lijf van haar onenightstand is beland.

Arthur Harari, medeverantwoordelijk voor het scenario van alom bejubelde Anatomy of a Fall, baseerde zijn derde speelfilm als regisseur losjes op een stripboek dat hij samen met zijn broer schreef. Verwacht echter geen scifi-actietoestanden à la Face/Off of de komische verwikkelingen van Freaky Friday. Harari vliegt de ruim twee uur die hij voor L'Inconnue uittrekt gortdroog aan.

In het appartement van David gaat Eva op onderzoek uit naar de vraag in wiens lijf ze nou eigenlijk terecht is gekomen. Zelfs dit zorgt nauwelijks voor paniek; de actrice is van plan om het raadsel op systematische en analytische wijze op te lossen. Zo doen mannen dat nou eenmaal volgens de genderstereotiepe logica van de film. Nadat ze feilloos Davids donkere kamer weet te vinden en zelfs zijn kennis over het ontwikkelen van foto's lijkt te hebben geërfd, komt ze tot de ontdekking dat de fotograaf Eva al een tijd aan het volgen was.

De oplossing voor de bodyswap ligt in het opsporen van David, die inmiddels ook op zoek is naar een manier om de ongewenste ruil ongedaan te maken. De pragmatische aanpak van Eva en later ook David blijkt symptomatisch voor Harari's stijl en toon. We komen teleurstellend weinig te weten over de levens van de twee hoofdpersonen, en hun emotionele belevingswereld blijft al net zo onpeilbaar.

Dit bovennatuurlijke drama heeft een boel te stellen met personages die tamelijk apathisch overkomen en blijven hangen in verbazing over wat ze overkomen is. Helemaal surrealistisch wordt het wanneer Eva en David elkaar bij de naam van hun fysieke voorkomen gaan noemen. Dat zorgt ervoor dat het psychologische aspect van de verstrekkende gedaanteverwisseling amper binnenkomt, terwijl de grijze massa van de kijker overuren draait.

Wanneer Eva en David nader tot elkaar komen gloort er enige karakterdynamiek en emotionele diepgang, maar ook dit wordt in de kiem gesmoord. Met wat moeite zou L'Inconnue kunnen worden opgevat als een metafoor voor een noodgedwongen ontdekkingstocht naar zelfbeschikking en autonomie. Harari houdt die echter nodeloos oppervlakkig door archetypische gendereigenschappen aan Eva en David toe te kennen.

Zo is David in haar vrouwelijke gedaante een emotioneel wrak op zoek naar geruststelling, terwijl Eva juist de regie naar zich toetrekt. Het helpt bovendien niet dat Léa Seydoux zich voortdurend met een ontevreden blik door de situatie heen vecht. En dat voor een actrice die haar sporen toch wel ruimschoots heeft verdiend. In emotioneel opzicht laat L'Inconnue volkomen koud en ook de spanning is ver te zoeken.