'LifeHACK': cyberthriller over schermverslaafde jongeren met te veel macht en te weinig moraal
Recensie

'LifeHACK': cyberthriller over schermverslaafde jongeren met te veel macht en te weinig moraal (2025)

Wie anderen hackt, loopt het risico zelf gehackt te worden.

in Recensies
Leestijd: 2 min 38 sec
Regie: Ronan Corrigan | Scenario: Ronan Corrigan, Hope Elliott Kemp | Cast: Georgie Farmer (Kyle), Yasmin Finney (Alex), Roman Hayeck-Green (Sid), James Scholz (Petey), Jessica Reynolds (Lindsey Heard), Charlie Creed-Miles (Don Heard), e.a. | Speelduur: 97 minuten | Jaar: 2025

Vier tieners die hun leven vrijwel uitsluitend achter hun computer- of telefoonscherm doorbrengen en meesters zijn in het aanwenden van online hulpbronnen, slagen erin een schimmige miljonair een grote zak cryptomunten afhandig te maken. Wat begint als een lucratieve grap wordt echter bittere ernst wanneer blijkt dat bepaalde personen stevig van zich afbijten en de scammers op hun beurt een hak willen zetten. Welkom in de wereld van hackers en counterhackers. Maar wie draait uiteindelijk de bak in?

LifeHACK is een spannende heistfilm in de digitale wereld. Hier zijn geen spierballen of zware wapens nodig; een snelle internetverbinding, brainpower en een onbezwaard geweten volstaan. Kyle, de 'man met het plan', beschikt over alle drie. Hij is de irritantste van het irritante viertal, maar heeft wel 'daddy issues' die veel verklaren, volgens het script althans. Ook de andere jongeren hebben op of buiten het scherm hun eigen problemen, dus ook hun criminele daden mogen met de mantel der liefde worden bedekt. Toch?

Diefstal is diefstal, ook al is het alleen voor de kicks en/of is het slachtoffer een miljonair die zelf ook niet zuiver op de graat is. Kyle, Sid, Alex en Petey zien zichzelf een beetje als moderne Robin Hoods, maar vergeten het geld aan de armen te geven. Petey heeft als enige van het kwartet nog een soort moreel besef en wil zijn deel voor studiedoeleinden gebruiken. Stanford is duur.

Voor de rest is het materialisme en nihilisme troef bij deze tieners, die gelukkig niet model staan voor hun hele generatie. Game- en schermverslaving zijn groeiende mondiale problemen, maar er zijn nog genoeg zeventienjarigen die gewoon buiten komen en irl (in real life) afspreken met vrienden, zonder dat er een elektronisch scherm tussenstaat. LifeHACK schetst een specifiek beeld van ontwrichte jongeren die hun toevlucht zoeken in de onlinewereld en door hun hoogontwikkelde technische vaardigheden eigenlijk veel meer macht hebben dan goed voor ze is op die leeftijd. Het internet creëert zijn eigen monstertjes.

Los van de morele en maatschappelijke vraagstukken en de dubieuze boodschap dat misdaad loont (aanwezig in vrijwel elke heistfilm) is LifeHACK een aardige cyberthriller met een aparte visuele presentatie die 'screenlife' wordt genoemd. Alles wat op het grote scherm verschijnt, is een projectie van de kleine schermpjes van de protagonisten. Dus wie van korzelige CCTV-opnames, webcambeelden of verticale telefoonstreams houdt, zit met LifeHACK gebakken. Het voelt wat gimmicky en er wordt af en toe wel wat gesmokkeld, bijvoorbeeld met bodycambeelden waarvan de reden en herkomst niet helemaal duidelijk zijn, maar het draagt mooi bij aan het videoclipachtige karakter van deze film.

En zo is LifeHACK het best te beoordelen: als een lange muziekvideo die de adrenaline af en toe flink laat pompen. Vluchtig, maar spannend. De tracks worden door Kyle zelf gekozen en gedeeld met zijn vrienden en de bioscoopbezoekers. De protagonisten zijn asociaal en egocentrisch, maar toch hoop je dat ze 'winnen', want hun machtige tegenstanders zijn nog groter uitschot. Welkom in de gezellige onlinewereld anno 2026!

Filmposter LifeHACK (2025)

LifeHACK

2025 • Filminformatie

Bekijk alle info