In een tijd waarin we helemaal niet meer of pas heel laat trouwen, valt iets op: het aantal diamanten huwelijken neemt toe. Zo begint de documentaire Eeuwige Liefde, die drie van die diamanten huwelijken volgt in de maanden voor hun jubileum. In de vakkundige handen van regisseur Geertjan Lassche worden hun verhalen verweven tot een prachtige documentaire over liefde als rode draad van het leven.
Jan en Jo Vedders leven al zestig jaar op hun melkveeboerderij op het platteland. Fenny en Mezach Noija wonen, na te zijn getrouwd in de Molukse nederzetting in Westerbork, al jaren in hun rijtjeshuis, waar Fenny voor haar ernstig dementerende man zorgt. Gerard Lubbers en Johan de Graauw zijn nooit getrouwd omdat dit destijds niet mocht als homoseksueel stel, maar hebben er ook al een heel leven samen opzitten. Deze drie zo op het oog verschillende paren vertellen hetzelfde verhaal in een ander jasje. Hoe krijg je het voor elkaar zo lang bij elkaar te blijven? Nou, dat doe je gewoon.
Natuurlijk is dit antwoord een beetje kort door de bocht, maar in essentie is dit wel wat uit Eeuwige Liefde blijkt. Er zijn zeker moeilijkheden en het pad naar zestig jaar huwelijk gaat niet altijd over rozen, maar het feit dat je bij elkaar blijft, van elkaar houdt en voor elkaar zorgt staat zo vast als een huis bij deze stellen. Dit blijkt niet alleen door de grootste gebaren, maar in alle kleine momenten en alledaagse rituelen.
Een handig stappenplan voor een gezegend huwelijk is deze documentaire dan ook niet. Maar biedt wel, zoals de beste documentaires, een blik op een andere (leef)wereld. De liefde van de stellen vormt de rode draad door dit verhaal over hun leven in het algemeen. Van Molukkers in Westerbork na de oorlog tot homoseksuele mannen tijdens de AIDS-crisis. En hoe zal het gaan met de toekomst van de boerderij en de families van de stellen, wanneer ze onherroepelijk naar het graf geroepen worden?
De montage verbindt de verhalen en momenten waar de camera bij aanwezig is op basis van hun thema. Zonder dat je het door hebt veranderen de onderwerpen van verhalen over hun leven vroeger, via het huwelijk zelf en de pijntjes en kwaaltjes van het ouder worden. Tot ten slotte het bezoek van de burgemeester voor de viering van het diamanten huwelijk.
Dit zorgt voor een prettige en makkelijke kijkervaring die de aandacht goed vasthoudt. Vanwege de soms heftige inhoud van Eeuwige Liefde zijn een paar zakdoeken wel aan te raden. Er is ruimte voor feesten, jubilea en genot maar ook voor pijn. Van het homostel over het feit dat ze geen kinderen hebben kunnen adopteren, van de vrouw die haar man ziet aftakelen door dementie of over de boerderij die door maatregelen vanwege natuurbehoud waarschijnlijk niet nog een generatie langer kan blijven bestaan.
Ondanks de tranen en dieptrieste onderwerpen die ook wel weer gewoon horen bij ouder worden, is Eeuwige Liefde vooral een heel aandoenlijk en hoopvol perspectief op de liefde en het leven. In een tijd waarin minder mensen trouwen, de maatschappij steeds verder polariseert en de haat en verachting naar de Ander toenemen, is het uiteindelijk geruststellend om deze zes mensen aan het eind van de documentaire samen naar bed te zien gaan: gelukkig met elkaar en tevreden met het leven, zelfs al is dat soms moeilijk geweest.
Eeuwige Liefde is te zien bij NPO Start.
