in Recensies
Update:
Regie: Antoine Fuqua | Scenario: John Logan | Cast: Jaafar Jackson (Michael Jackson), Juliano Valdi (jonge Michael Jackson), Colman Domingo (Joseph Jackson), Nia Long (Katherin Jackson), Miles Teller (John Branca), Kendrick Sampson (Quincy Jones), e.a. | Speelduur: 127 minuten | Jaar: 2026
Toen bekend werd dat leden van de familie Jackson zich hoogstpersoonlijk met een biopic over hun bekendste telg zouden bemoeien, leek het een voldongen feit dat de film de controverse zou mijden. De laatste jaren van de veel te vroeg gestorven King of Pop stonden in het teken van schandalen. Voor vermeende ontucht met minderjarige jongens is Jackson nooit veroordeeld, maar zijn excentrieke gedrag en drastisch veranderde uiterlijk deden zijn imago weinig goed.
Het eerste deel van het potentiële tweeluik biedt, op het openingsshot na, een vrij saaie chronologische opsomming van Jacksons carrière: van de Jackson Five tot het succes van het album Bad. De zeven kinderen van het gezin groeien op in Gary, Indiana, waar vader Joseph zijn talentvolle kroost vooral als melkkoe en boksbal ziet. Niet wat goed is voor wonderkind Michael telt, maar waar Joseph zelf beter van wordt. Een eigen mening hebben de vijf broers niet; hun vader drilt ze als manager tot perfectie.
De relatie tussen Michael en zijn vader vormt de rode draad in deze plichtsgetrouwe, naar persoonsverheerlijking neigende biografie. Daar konden de Jackson-producenten moeilijk omheen, omdat Josephs reputatie als bullebak algemeen bekend is. Tijdens de hoogtijdagen van de Jackson Five gunt hij Michael best een soloalbum, maar Off the Wall moet wel buiten kantooruren worden opgenomen. "Want tussen negen en vijf is Michael van mij," aldus Joseph Jackson tegenover de platenmaatschappij.
Schrijver John Logan, met titels zoals Gladiator, The Aviator en Skyfall niet de minste, kon niet om bepaalde pijnpunten heen. Hij zoekt de rafelrandjes op wanneer Michael zijn eerste neusoperatie ondergaat. Naar buiten toe vanwege verstopte bijholtes, maar al snel blijkt dat vader Jackson zijn zoon jarenlang pestte met zijn brede neus. Ook de pigmentziekte vitiligo komt ter sprake, maar verder durft de film weinig. Dat Michaels neus gaandeweg steeds spitser wordt, ziet alleen de oplettende kijker.
Voor de hoofdrol werd Jacksons neef Jaafar gecast, en de gelijkenis is treffend. Niet alleen lijkt Jaafar Jackson vooral in profiel als twee druppels water op zijn oom, de debuterend acteur blijkt ook een begenadigd zanger die net zo klinkt als zijn beroemde familielid. Voor de aangenaam riante hoeveelheid muziekscènes vermengen de makers studio- en liveopnames van Michael Jackson met Jaafars stemgeluid. Het resulteert in een overtuigende mix, waarin de twee stemmen nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn.
Technisch gaat regisseur Fuqua tot het uiterste en dat betaalt zich uit. Het beroemde Billie Jean-optreden waarin Michael voor het eerst de moonwalk doet en de minutieuze reconstructie van de legendarische videoclip van Thriller vormen choreografische hoogstandjes die bewondering afdwingen. De producenten werkten bovendien met mensen die Jacksons imperium en imago hielpen opbouwen.
De visuele aankleding vormt een groot contrast met het plot, want inhoudelijk speelt deze kleffe biopic voortdurend op veilig. Het resultaat is vooral een eerbetoon aan de wereldster. Veel thematiek voelt uitermate belegen. De boodschappen liggen er dik bovenop. Zowel de jeugdige als volwassen Michael bladert veelvuldig in Peter Pan, leeft in een veredelde dierentuin, kent geen vriendschap, bezoekt geregeld zieke kinderen en verslijt zijn creditcard in speelgoedwinkels.
De komst van chimpansee Bubbles, gered uit een lab, moet Michael troost bieden, maar illustreert op treurige wijze zijn eenzaamheid. Het zijn thema's die schreeuwen om verdieping, maar oppervlakkig de revue passeren. Opvallend is de afwezigheid van de jongste Jackson-telg: zus Janet ontbreekt volledig en wordt zelfs niet genoemd. Naar verluidt gaf de zangeres haar zegen aan de film, maar wilde ze er verder niets mee te maken hebben.
Door juridische beperkingen mag de jongen die Jackson in 1993 beschuldigde van seksueel misbruik niet voorkomen in een eventueel vervolg. Dat beperkt de noodzaak en de nieuwsgierigheid naar een tweede deel tot een minimum, temeer omdat Jacksons muziek na de Quincy Jones-albums aan kracht inboette.
Toen bekend werd dat leden van de familie Jackson zich hoogstpersoonlijk met een biopic over hun bekendste telg zouden bemoeien, leek het een voldongen feit dat de film de controverse zou mijden. De laatste jaren van de veel te vroeg gestorven King of Pop stonden in het teken van schandalen. Voor vermeende ontucht met minderjarige jongens is Jackson nooit veroordeeld, maar zijn excentrieke gedrag en drastisch veranderde uiterlijk deden zijn imago weinig goed.
Het eerste deel van het potentiële tweeluik biedt, op het openingsshot na, een vrij saaie chronologische opsomming van Jacksons carrière: van de Jackson Five tot het succes van het album Bad. De zeven kinderen van het gezin groeien op in Gary, Indiana, waar vader Joseph zijn talentvolle kroost vooral als melkkoe en boksbal ziet. Niet wat goed is voor wonderkind Michael telt, maar waar Joseph zelf beter van wordt. Een eigen mening hebben de vijf broers niet; hun vader drilt ze als manager tot perfectie.
De relatie tussen Michael en zijn vader vormt de rode draad in deze plichtsgetrouwe, naar persoonsverheerlijking neigende biografie. Daar konden de Jackson-producenten moeilijk omheen, omdat Josephs reputatie als bullebak algemeen bekend is. Tijdens de hoogtijdagen van de Jackson Five gunt hij Michael best een soloalbum, maar Off the Wall moet wel buiten kantooruren worden opgenomen. "Want tussen negen en vijf is Michael van mij," aldus Joseph Jackson tegenover de platenmaatschappij.
Schrijver John Logan, met titels zoals Gladiator, The Aviator en Skyfall niet de minste, kon niet om bepaalde pijnpunten heen. Hij zoekt de rafelrandjes op wanneer Michael zijn eerste neusoperatie ondergaat. Naar buiten toe vanwege verstopte bijholtes, maar al snel blijkt dat vader Jackson zijn zoon jarenlang pestte met zijn brede neus. Ook de pigmentziekte vitiligo komt ter sprake, maar verder durft de film weinig. Dat Michaels neus gaandeweg steeds spitser wordt, ziet alleen de oplettende kijker.
Voor de hoofdrol werd Jacksons neef Jaafar gecast, en de gelijkenis is treffend. Niet alleen lijkt Jaafar Jackson vooral in profiel als twee druppels water op zijn oom, de debuterend acteur blijkt ook een begenadigd zanger die net zo klinkt als zijn beroemde familielid. Voor de aangenaam riante hoeveelheid muziekscènes vermengen de makers studio- en liveopnames van Michael Jackson met Jaafars stemgeluid. Het resulteert in een overtuigende mix, waarin de twee stemmen nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn.
Technisch gaat regisseur Fuqua tot het uiterste en dat betaalt zich uit. Het beroemde Billie Jean-optreden waarin Michael voor het eerst de moonwalk doet en de minutieuze reconstructie van de legendarische videoclip van Thriller vormen choreografische hoogstandjes die bewondering afdwingen. De producenten werkten bovendien met mensen die Jacksons imperium en imago hielpen opbouwen.
De visuele aankleding vormt een groot contrast met het plot, want inhoudelijk speelt deze kleffe biopic voortdurend op veilig. Het resultaat is vooral een eerbetoon aan de wereldster. Veel thematiek voelt uitermate belegen. De boodschappen liggen er dik bovenop. Zowel de jeugdige als volwassen Michael bladert veelvuldig in Peter Pan, leeft in een veredelde dierentuin, kent geen vriendschap, bezoekt geregeld zieke kinderen en verslijt zijn creditcard in speelgoedwinkels.
De komst van chimpansee Bubbles, gered uit een lab, moet Michael troost bieden, maar illustreert op treurige wijze zijn eenzaamheid. Het zijn thema's die schreeuwen om verdieping, maar oppervlakkig de revue passeren. Opvallend is de afwezigheid van de jongste Jackson-telg: zus Janet ontbreekt volledig en wordt zelfs niet genoemd. Naar verluidt gaf de zangeres haar zegen aan de film, maar wilde ze er verder niets mee te maken hebben.
Door juridische beperkingen mag de jongen die Jackson in 1993 beschuldigde van seksueel misbruik niet voorkomen in een eventueel vervolg. Dat beperkt de noodzaak en de nieuwsgierigheid naar een tweede deel tot een minimum, temeer omdat Jacksons muziek na de Quincy Jones-albums aan kracht inboette.
